خبیر (اسم الله): تفاوت بین نسخهها
(افزودن الگوی قرآن) |
|||
| سطر ۳: | سطر ۳: | ||
واژه «خبیر» در [[قرآن|قرآن کریم]] ۴۵ بار وارد شده، و در همه موارد وصف خدا قرار گرفته است و احیاناً با اسمایى مانند: «[[حکیم (اسم الله)|حکیم]]»، «[[بصیر (اسم الله)|بصیر]]»، «[[علیم (اسم الله)|علیم]]» و «[[لطیف (اسم الله)|لطیف]]» همراه مى باشد. چنانکه مى فرماید: | واژه «خبیر» در [[قرآن|قرآن کریم]] ۴۵ بار وارد شده، و در همه موارد وصف خدا قرار گرفته است و احیاناً با اسمایى مانند: «[[حکیم (اسم الله)|حکیم]]»، «[[بصیر (اسم الله)|بصیر]]»، «[[علیم (اسم الله)|علیم]]» و «[[لطیف (اسم الله)|لطیف]]» همراه مى باشد. چنانکه مى فرماید: | ||
| − | * {{متن قرآن| | + | * {{متن قرآن|«وَهُوَ الْقَاهِرُ فَوْقَ عِبَادِهِ ۚ وَهُوَ الْحَكِيمُ الْخَبِيرُ}}<ref>[[آیه 18 سوره انعام|سوره انعام،آیه ۱۸.]]</ref>؛او بر بندگانش مسلّط و او فرزانه و آگاه است». |
| − | * {{متن قرآن| | + | * {{متن قرآن|«... وَلَٰكِنْ يُنَزِّلُ بِقَدَرٍ مَا يَشَاءُ ۚ إِنَّهُ بِعِبَادِهِ خَبِيرٌ بَصِيرٌ}}<ref>[[آیه 27 سوره شوری|سوره شوری،آیه ۲۷.]]</ref>؛... لکن به اندازه اى که بخواهد، روزى مى دهد، زیرا او بر بندگان خود آگاه و بینا است». |
| − | * {{متن قرآن| | + | * {{متن قرآن|«...إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقَاكُمْ ۚ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌ}}<ref>[[آیه 13 سوره حجرات|سوره حجرات،آیه ۱۳.]]</ref>؛... گرامى ترین شماها نزد خدا پرهیزگارترین شما است، خدا دانا و آگاه است». |
| − | * {{متن قرآن| | + | * {{متن قرآن|«لَا تُدْرِكُهُ الْأَبْصَارُ وَهُوَ يُدْرِكُ الْأَبْصَارَ ۖ وَهُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ}}<ref>[[آیه 103 سوره انعام|سوره انعام،آیه ۱۰۳.]]</ref>؛دیده ها او را درک نمى کند، و او دیدگان را درک مى کند، او نادیده و دانا است». |
اکنون باید دید معنى «خبیر» چیست؟ | اکنون باید دید معنى «خبیر» چیست؟ | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۶ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۷:۱۰
«خَبیر»، از اسماء حسناى خداوند است که بر آگاهى او از به وجود آمدن اشیا قبل از به وجود آمدن آنها دلالت مى کند.[۱]
واژه «خبیر» در قرآن کریم ۴۵ بار وارد شده، و در همه موارد وصف خدا قرار گرفته است و احیاناً با اسمایى مانند: «حکیم»، «بصیر»، «علیم» و «لطیف» همراه مى باشد. چنانکه مى فرماید:
- «وَهُوَ الْقَاهِرُ فَوْقَ عِبَادِهِ ۚ وَهُوَ الْحَكِيمُ الْخَبِيرُ[۲]؛او بر بندگانش مسلّط و او فرزانه و آگاه است».
- «... وَلَٰكِنْ يُنَزِّلُ بِقَدَرٍ مَا يَشَاءُ ۚ إِنَّهُ بِعِبَادِهِ خَبِيرٌ بَصِيرٌ[۳]؛... لکن به اندازه اى که بخواهد، روزى مى دهد، زیرا او بر بندگان خود آگاه و بینا است».
- «...إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقَاكُمْ ۚ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌ[۴]؛... گرامى ترین شماها نزد خدا پرهیزگارترین شما است، خدا دانا و آگاه است».
- «لَا تُدْرِكُهُ الْأَبْصَارُ وَهُوَ يُدْرِكُ الْأَبْصَارَ ۖ وَهُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ[۵]؛دیده ها او را درک نمى کند، و او دیدگان را درک مى کند، او نادیده و دانا است».
اکنون باید دید معنى «خبیر» چیست؟
از این که قرآن این اسم را با اسمایى مانند «حکیم»، «بصیر»، «علیم» و «لطیف» به کار برده است، مى توان در سایه وجود ارتباط میان آن دو، معنى آن را به دست آورد و آن این که، مفاد آن، آگاهى و دانایى است.
اهل لغت هرچند آن را با علم و دانایى مساوى مى گیرند، مثلاً ابن فارس مى گوید: «خبیر» دو معنى دارد که یکى از آنها علم و آگاهى است، و اگر به خدا «خبیر» مى گوییم براى این است که از همه چیز آگاه است. مرحوم شیخ صدوق نیز آن را به معنى «علم» گرفته است. امّا مى توان گفت: خبیر، مطلق دانا نیست، بلکه دانایى است که از عمق موضوع آگاه باشد، و لذا راغب اصفهانی نقل مى کند که برخى گفته اند: «خبیر از خبرت گرفته شده و آن شناسایى درون موضوع است» و به اصطلاح ما، از ریزه کارى هاى موضوع آگاه باشد.
بنابراین، دانا مساوى با خبیر نیست، بلکه خبیر آگاهى خاصى است که از اسرار درونى موضوع مطلع باشد. انسان دانا نیز مى تواند به گونه اى مظهر این اسم باشد، امّا وقتى انسان که بر اثر فحص و بررسى از رموز موضوع آگاه شود، به طور مسلم خبرویت انسان محدود بوده و قابل قیاس با خبیر بودن خداوند نیست.[۶]
این واژه در آیات زیر آمده است:
| شماره | نام سوره | آیات |
|---|---|---|
| ۱ | سوره بقره(۲) | آیات ۲۳۴ و ۲۷۱. |
| ۲ | سوره آل عمران(۳) | آیات ۱۵۳ و ۱۸۰. |
| ۳ | سوره نساء(۴) | آیات ۳۵ و ۹۴ و ۱۲۸ و ۱۳۵. |
| ۴ | سوره مائده(۵) | آیه ۸. |
| ۵ | سوره انعام(۶) | آیات ۱۸ و ۷۳ و ۱۰۳. |
| ۶ | سوره توبه(۹) | آیه ۱۶. |
| ۷ | سوره هود(۱۱) | آیات ۱ و ۱۱۱. |
| ۸ | سوره اسراء(۱۷) | آیات ۱۷ و ۳۰ و ۹۶. |
| ۹ | سوره حج(۲۲) | آیه ۶۳. |
| ۱۰ | سوره نور(۲۴) | آیات ۳۰ و ۵۳. |
| ۱۱ | سوره فرقان(۲۵) | آیات ۵۸ و ۵۹. |
| ۱۲ | سوره نمل(۲۷) | آیه ۸۸. |
| ۱۳ | سوره نحل(۱۶) | آیه ۶۰. |
| ۱۴ | سوره لقمان(۳۱) | آیات ۱۶ و ۲۹ و ۳۴. |
| ۱۵ | سوره احزاب(۳۳) | آیات ۲ و ۳۴. |
| ۱۶ | سوره سبا(۳۴) | آیه ۱. |
| ۱۷ | سوره فاطر(۳۵) | آیات ۱۴ و ۳۱. |
| ۱۸ | سوره شوری(۴۲) | آیه ۲۷. |
| ۱۹ | سوره فتح(۴۸) | آیه ۱۱. |
| ۲۰ | سوره حجرات(۴۹) | آیه ۱۳. |
| ۲۱ | سوره حدید(۵۷) | آیه ۱۰. |
| ۲۲ | سوره مجادله(۵۸) | آیات ۳ و ۱۱ و ۱۳. |
| ۲۳ | سوره حشر(۵۹) | آیه ۱۸. |
| ۲۴ | سوره منافقون(۶۳) | آیه ۱۱. |
| ۲۵ | سوره تغابن(۶۴) | آیه ۸. |
| ۲۶ | سوره تحریم(۶۶) | آیه ۳. |
| ۲۷ | سوره ملک(۶۷) | آیه ۱۴. |
| ۲۸ | سوره عادیات(۱۰۰) | آیه ۱۱. |
پانویس
- ↑ الاسماء والصّفات، بیهقى، ص ۱۱۵.
- ↑ سوره انعام،آیه ۱۸.
- ↑ سوره شوری،آیه ۲۷.
- ↑ سوره حجرات،آیه ۱۳.
- ↑ سوره انعام،آیه ۱۰۳.
- ↑ منشور جاوید، ج۲، ص۲۱۶-۲۱۰.
منابع
- منشور جاوید، آیت الله جعفر سبحانی، ج ۲ ص ۲۱۷.
- فرهنگ قرآن، ج ۱۲، صص ۳۱۷-۳۱۶.




