غافر الذنب (اسم الله): تفاوت بین نسخهها
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
(افزودن الگوی قرآن) |
|||
| (۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشده) | |||
| سطر ۱: | سطر ۱: | ||
| − | اسم | + | اسم '''«غافر الذنب»''' در [[قرآن]] یک بار آمده، و همراه با اسمهاى دیگر وصف [[خدا]] قرار گرفته است، چنانکه مىفرماید: «{{متن قرآن|{{آیه|40|2}} 💠<ref>[[آیه 2 سوره غافر|سوره غافر، آیه ۲.]]</ref> {{آیه|40|3}}<ref name=":۰">[[آیه 3 سوره غافر|همان، آیه ۳.]]</ref>}}؛ کتاب نازل شده از جانب خداى قدرتمند و دانا، آمرزنده گناه، پذیرنده توبه، سخت عقوبت، صاحب مکنت، خدایى جز او نیست بازگشت به سوى خدا است». |
| − | + | «غافر» به صورت جمع همراه با کلمه «خیر» یک بار در قرآن آمده است، و آن هم وصف خدا قرار گرفته است چنانکه مى فرماید: «{{متن قرآن|... فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا ۖ وَأَنْتَ خَيْرُ الْغَافِرِينَ}}<ref>[[آیه 155 سوره اعراف|سوره اعراف، آیه ۱۵۵.]]</ref>؛ ما را ببخش وبر ما رحم کن تو بهترین آمرزندگانى». | |
| − | |||
| − | «غافر» به صورت جمع همراه با کلمه «خیر» یک بار در قرآن آمده | ||
«غافر» از ماده «غفر» که به معنى سَتْر است، سه اسم براى خدا در قرآن مشتق شده است: | «غافر» از ماده «غفر» که به معنى سَتْر است، سه اسم براى خدا در قرآن مشتق شده است: | ||
| − | + | * غافر: «{{متن قرآن|غَافِرِ الذَّنْبِ ...}}<ref name=":۰" />؛ بخشنده گناه». | |
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | + | * [[غفور (اسم الله)|غفور]]: «{{متن قرآن|وَرَبُّكَ الْغَفُورُ ذُو الرَّحْمَةِ ...}}<ref>[[آیه 58 سوره کهف|سوره کهف، آیه ۵۸.]]</ref>؛ پروردگار تو بخشنده و صاحب رحمت است». | |
| − | + | * [[غفار (اسم الله)|غفّار]]: «{{متن قرآن|وَإِنِّي لَغَفَّارٌ لِمَنْ تَابَ ...}}<ref>[[آیه 82 سوره طه|سوره طاها، آیه ۸۲.]]</ref>؛ و من کسى را که توبه کند مى آمرزم». | |
| − | + | و شگفت این است که براى انسان گنهکار نیز سه اسم معادل اسم غفّار، از ماده «ظلم» یا معادل آن به کار رفته است: | |
| − | + | * ظالم: «{{متن قرآن|... فَمِنْهُمْ ظَالِمٌ لِنَفْسِهِ ...}}<ref>[[آیه 32 سوره فاطر|سوره فاطر، آیه ۳۲.]]</ref>؛ برخى از آنان بر خویش ستمگرند». | |
| − | + | * ظَلُوم: «{{متن قرآن|... إِنَّهُ كَانَ ظَلُومًا جَهُولًا}}<ref>[[آیه 72 سوره احزاب|سوره احزاب، آیه ۷۲.]]</ref>؛ او ستم پیشه و نادان است». | |
| − | + | * ظلّام: {{متن قرآن|«... يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَىٰ أَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ ...}}<ref>[[آیه 53 سوره زمر|سوره زمر، آیه ۵۳.]]</ref>؛ اى بندگان من که در حق خود اسراف کرده اید از رحمت خدا مأیوس نباشید»، و اسراف بر [[نفس]] در حقیقت عبارت دیگرى از «ظلام» است. | |
| − | در | + | با توجه به سه اسمى که خدا و انسان در قرآن دارند مى توان چنین گفت: خدا مى خواهد برساند که بنده من، تو در اثر [[گناه]] سه اسم دارى، و من هم از آن جهت که مبدء رحمت و مغفرت هستم سه اسم دارم: اگر تو ظالمى من غافرم. اگر تو ظلومى من غفورم. و اگر تو ظلاّمى من غفّارم.<ref>فخر رازى، لوامع البینات، ص ۲۱۲.</ref> |
| − | و تفاوت | + | در گذشته در معناى «غفر» سخن گفتیم و یادآور شدیم که معنى لغوى آن ستر و پوشاندن است. تو گویى خدا گناهان بنده را مى پوشاند. و اگر هم به کلاهخُود «مِغْفَر» مى گویند، چون سر را پوشانده و از آسیب حفظ مى کند. و تفاوت «[[غفور (اسم الله)|غفور]]» با «[[عفوّ (اسم الله)|عَفُوّ]]» به هنگام بحث از اسم «عَفُوّ» بیان گردید. |
==پانویس== | ==پانویس== | ||
| − | |||
<references /> | <references /> | ||
| − | |||
== منابع == | == منابع == | ||
| − | + | * [https://tohid.ir/fa/index/book?bookID=167&page=12#id301_p301 منشور جاوید، جعفر سبحانی، صفحه ۳۰۱-۳۰۲، پایگاه اطلاعرسانی آیتالله سبحانی]. | |
| − | * [ | ||
{{اسماء الله}} | {{اسماء الله}} | ||
{{قرآن}} | {{قرآن}} | ||
[[رده:اسماء و صفات الهی]] | [[رده:اسماء و صفات الهی]] | ||
[[رده:واژگان قرآنی]] | [[رده:واژگان قرآنی]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۴ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۴۶
اسم «غافر الذنب» در قرآن یک بار آمده، و همراه با اسمهاى دیگر وصف خدا قرار گرفته است، چنانکه مىفرماید: «تَنْزِيلُ الْكِتَابِ مِنَ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ 💠[۱] غَافِرِ الذَّنْبِ وَقَابِلِ التَّوْبِ شَدِيدِ الْعِقَابِ ذِي الطَّوْلِ ۖ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ إِلَيْهِ الْمَصِيرُ[۲]؛ کتاب نازل شده از جانب خداى قدرتمند و دانا، آمرزنده گناه، پذیرنده توبه، سخت عقوبت، صاحب مکنت، خدایى جز او نیست بازگشت به سوى خدا است».
«غافر» به صورت جمع همراه با کلمه «خیر» یک بار در قرآن آمده است، و آن هم وصف خدا قرار گرفته است چنانکه مى فرماید: «... فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا ۖ وَأَنْتَ خَيْرُ الْغَافِرِينَ[۳]؛ ما را ببخش وبر ما رحم کن تو بهترین آمرزندگانى».
«غافر» از ماده «غفر» که به معنى سَتْر است، سه اسم براى خدا در قرآن مشتق شده است:
- غافر: «غَافِرِ الذَّنْبِ ...[۲]؛ بخشنده گناه».
و شگفت این است که براى انسان گنهکار نیز سه اسم معادل اسم غفّار، از ماده «ظلم» یا معادل آن به کار رفته است:
- ظالم: «... فَمِنْهُمْ ظَالِمٌ لِنَفْسِهِ ...[۶]؛ برخى از آنان بر خویش ستمگرند».
- ظَلُوم: «... إِنَّهُ كَانَ ظَلُومًا جَهُولًا[۷]؛ او ستم پیشه و نادان است».
- ظلّام: «... يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَىٰ أَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ ...[۸]؛ اى بندگان من که در حق خود اسراف کرده اید از رحمت خدا مأیوس نباشید»، و اسراف بر نفس در حقیقت عبارت دیگرى از «ظلام» است.
با توجه به سه اسمى که خدا و انسان در قرآن دارند مى توان چنین گفت: خدا مى خواهد برساند که بنده من، تو در اثر گناه سه اسم دارى، و من هم از آن جهت که مبدء رحمت و مغفرت هستم سه اسم دارم: اگر تو ظالمى من غافرم. اگر تو ظلومى من غفورم. و اگر تو ظلاّمى من غفّارم.[۹]
در گذشته در معناى «غفر» سخن گفتیم و یادآور شدیم که معنى لغوى آن ستر و پوشاندن است. تو گویى خدا گناهان بنده را مى پوشاند. و اگر هم به کلاهخُود «مِغْفَر» مى گویند، چون سر را پوشانده و از آسیب حفظ مى کند. و تفاوت «غفور» با «عَفُوّ» به هنگام بحث از اسم «عَفُوّ» بیان گردید.
پانویس
- ↑ سوره غافر، آیه ۲.
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ همان، آیه ۳.
- ↑ سوره اعراف، آیه ۱۵۵.
- ↑ سوره کهف، آیه ۵۸.
- ↑ سوره طاها، آیه ۸۲.
- ↑ سوره فاطر، آیه ۳۲.
- ↑ سوره احزاب، آیه ۷۲.
- ↑ سوره زمر، آیه ۵۳.
- ↑ فخر رازى، لوامع البینات، ص ۲۱۲.
منابع
