محیط (اسم الله): تفاوت بین نسخهها
(افزودن الگوی قرآن) |
|||
| سطر ۳: | سطر ۳: | ||
لفظ '''«مُحيط»''' در [[قرآن کریم]] نُه بار آمده و در هشت مورد وصف [[الله|خدا]] قرار گرفته است، چنانكه مى فرمايد: | لفظ '''«مُحيط»''' در [[قرآن کریم]] نُه بار آمده و در هشت مورد وصف [[الله|خدا]] قرار گرفته است، چنانكه مى فرمايد: | ||
| − | * {{متن قرآن| | + | * «{{متن قرآن|... إِنَّ اللَّهَ بِمَا يَعْمَلُونَ مُحِيطٌ»}}<ref>[[آیه 120 سوره آل عمران|سوره آل عمران، آیه ۱۲۰.]]</ref>؛ خدا بر آنچه كه انجام مى دهند احاطه دارد». |
| − | * {{متن قرآن| | + | * «{{متن قرآن|{{آیه|85|19}} 💠<ref>[[آیه 19 سوره بروج|سوره بروج، آیه ۱۹.]]</ref> {{آیه|85|20}}<ref>[[آیه 20 سوره بروج|همان، آیه ۲۰.]]</ref>»}}؛ آنان كه راه كفر پيش گرفته اند پيوسته در تكذيب هستند - و خداوند از پشت بر آنها احاطه دارد». |
| − | «محيط» از كلمه «حوط» گرفته شده و آن اين است كه چيزى بر چيزى دور بزند، و اگر ديوار را «حائط» مى گويند به خاطر اين است كه زمين را در برمى گيرد. و هدف از توصيف خدا با اين اسم اشاره به سعه وجودى او است، كه هرگز تحت حدى قرار نمى گيرد و همه چيز «مُحاط» او، او بر همه چيز احاطه دارد. همان گونه خدا بر تمام موجودات امكانى احاطه علمى دارد، احاطه وجودى نيز دارد، درباره نحوه دوم از احاطه او مى فرمايد: {{متن قرآن|«... إِنَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ مُحِيطٌ»}} | + | «محيط» از كلمه «حوط» گرفته شده و آن اين است كه چيزى بر چيزى دور بزند، و اگر ديوار را «حائط» مى گويند به خاطر اين است كه زمين را در برمى گيرد. و هدف از توصيف خدا با اين اسم اشاره به سعه وجودى او است، كه هرگز تحت حدى قرار نمى گيرد و همه چيز «مُحاط» او، او بر همه چيز احاطه دارد. همان گونه خدا بر تمام موجودات امكانى احاطه علمى دارد، احاطه وجودى نيز دارد، درباره نحوه دوم از احاطه او مى فرمايد: {{متن قرآن|«... إِنَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ مُحِيطٌ»}}<ref>[[آیه 54 سوره فصلت|سوره فصلت، آیه ۵۴.]]</ref>. |
بنابر اين كسانى كه وجود خدا را در بالاى آسمانها مستقر بر سريرى مى دانند، در [[تفسیر قرآن|تفسير]] اين آيات راه [[تأویل|تأويل]] را در پيش مى گيرند، و شگفت اين جا است كه با اين كه [[فخر رازى]] از [[حنبلی|حنابله]] نيست، ولى از مكتب استادش [[ابوالحسن اشعری]] متأثر شده و [[آيه]] را به احاطه علمى تفسير كرده است.<ref>لوامع البينات، فخر رازى، ص۳۵۸.</ref> | بنابر اين كسانى كه وجود خدا را در بالاى آسمانها مستقر بر سريرى مى دانند، در [[تفسیر قرآن|تفسير]] اين آيات راه [[تأویل|تأويل]] را در پيش مى گيرند، و شگفت اين جا است كه با اين كه [[فخر رازى]] از [[حنبلی|حنابله]] نيست، ولى از مكتب استادش [[ابوالحسن اشعری]] متأثر شده و [[آيه]] را به احاطه علمى تفسير كرده است.<ref>لوامع البينات، فخر رازى، ص۳۵۸.</ref> | ||
| سطر ۱۳: | سطر ۱۳: | ||
== پانویس == | == پانویس == | ||
<references /> | <references /> | ||
| + | |||
==منابع== | ==منابع== | ||
*[https://tohid.ir/fa/index/book?bookID=167&page=14#id360_p360 منشور جاوید، جعفر سبحانی، ص۳۶۰-۳۶۱، پایگاه اطلاعرسانی آیتالله سبحانی]. | *[https://tohid.ir/fa/index/book?bookID=167&page=14#id360_p360 منشور جاوید، جعفر سبحانی، ص۳۶۰-۳۶۱، پایگاه اطلاعرسانی آیتالله سبحانی]. | ||
نسخهٔ کنونی تا ۴ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۰۸
لفظ «مُحيط» در قرآن کریم نُه بار آمده و در هشت مورد وصف خدا قرار گرفته است، چنانكه مى فرمايد:
- «... إِنَّ اللَّهَ بِمَا يَعْمَلُونَ مُحِيطٌ»[۱]؛ خدا بر آنچه كه انجام مى دهند احاطه دارد».
- «بَلِ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي تَكْذِيبٍ 💠[۲] وَاللَّهُ مِنْ وَرَائِهِمْ مُحِيطٌ[۳]»؛ آنان كه راه كفر پيش گرفته اند پيوسته در تكذيب هستند - و خداوند از پشت بر آنها احاطه دارد».
«محيط» از كلمه «حوط» گرفته شده و آن اين است كه چيزى بر چيزى دور بزند، و اگر ديوار را «حائط» مى گويند به خاطر اين است كه زمين را در برمى گيرد. و هدف از توصيف خدا با اين اسم اشاره به سعه وجودى او است، كه هرگز تحت حدى قرار نمى گيرد و همه چيز «مُحاط» او، او بر همه چيز احاطه دارد. همان گونه خدا بر تمام موجودات امكانى احاطه علمى دارد، احاطه وجودى نيز دارد، درباره نحوه دوم از احاطه او مى فرمايد: «... إِنَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ مُحِيطٌ»[۴].
بنابر اين كسانى كه وجود خدا را در بالاى آسمانها مستقر بر سريرى مى دانند، در تفسير اين آيات راه تأويل را در پيش مى گيرند، و شگفت اين جا است كه با اين كه فخر رازى از حنابله نيست، ولى از مكتب استادش ابوالحسن اشعری متأثر شده و آيه را به احاطه علمى تفسير كرده است.[۵]
پانویس
- ↑ سوره آل عمران، آیه ۱۲۰.
- ↑ سوره بروج، آیه ۱۹.
- ↑ همان، آیه ۲۰.
- ↑ سوره فصلت، آیه ۵۴.
- ↑ لوامع البينات، فخر رازى، ص۳۵۸.
منابع




