حفیظ (اسم الله): تفاوت بین نسخهها
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
(افزودن الگوی قرآن) |
|||
| سطر ۳: | سطر ۳: | ||
«حفیظ» در [[قرآن|قرآن کریم]] یازده بار ذکر شده و در آیات زیر به عنوان وصف خدای تعالی آمده است، چنانکه مى فرماید: | «حفیظ» در [[قرآن|قرآن کریم]] یازده بار ذکر شده و در آیات زیر به عنوان وصف خدای تعالی آمده است، چنانکه مى فرماید: | ||
| − | * {{متن قرآن|«فَإِنْ | + | * {{متن قرآن|«فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقَدْ أَبْلَغْتُكُمْ مَا أُرْسِلْتُ بِهِ إِلَيْكُمْ ۚ وَيَسْتَخْلِفُ رَبِّي قَوْمًا غَيْرَكُمْ وَلَا تَضُرُّونَهُ شَيْئًا ۚ إِنَّ رَبِّي عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ حَفِيظٌ}}<ref>[[آیه 57 سوره هود|سوره هود،آیه ۵۷.]]</ref>؛اگر از من روى گردان شوید، من آنچه را که براى بیان آن، به سوى شما فرستاده شده بودم، ابلاغ کردم و پروردگارم قوم دیگرى را جانشین شما مى سازد و شما ضررى به او نمى رسانید، پروردگار من حافظ همه چیز است». |
| − | * {{متن قرآن| | + | * {{متن قرآن|«وَمَا كَانَ لَهُ عَلَيْهِمْ مِنْ سُلْطَانٍ إِلَّا لِنَعْلَمَ مَنْ يُؤْمِنُ بِالْآخِرَةِ مِمَّنْ هُوَ مِنْهَا فِي شَكٍّ ۗ وَرَبُّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ حَفِيظٌ}}<ref>[[آیه 21 سوره سبأ|سوره سبأ،آیه ۲۱.]]</ref>؛ابلیس بر آنان سلطه اى نداشت (مگر از طریق وسوسه) و این به خاطر تمیز دادن کسانى است که به آخرت ایمان داشته، از کسانى که در آن شک و تردید دارند و پروردگار تو از همه چیز آگاه است». |
| − | * {{متن قرآن| | + | * {{متن قرآن|«وَالَّذِينَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ أَوْلِيَاءَ اللَّهُ حَفِيظٌ عَلَيْهِمْ وَمَا أَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيلٍ}}<ref>[[آیه 6 سوره شوری|سوره شوری،آیه ۶.]]</ref>؛و آنان که غیر خدا را معبود و محبوب خویش برگرفتند خدا رقیب و نگهبان بر (اعمال) آنهاست و تو وکیل آنان نخواهی بود». |
همچنین در [[آیه|آیه]] زیر، «حفیظ» به عنوان وصف «کتاب» وارد شده است، چنانکه مى فرماید: | همچنین در [[آیه|آیه]] زیر، «حفیظ» به عنوان وصف «کتاب» وارد شده است، چنانکه مى فرماید: | ||
| − | {{متن قرآن|«قَدْ | + | {{متن قرآن|«قَدْ عَلِمْنَا مَا تَنْقُصُ الْأَرْضُ مِنْهُمْ ۖ وَعِنْدَنَا كِتَابٌ حَفِيظٌ}}<ref>[[آیه 4 سوره ق|سوره ق،آیه ۴.]]</ref>؛ما مى دانیم کسانى را که زمین از آنها مى کاهد (مى میرند)، نزد ما است کتاب نگاهدارنده (نامها و خصوصیات آنان)». |
[[ابن فارس]] مى گوید: واژه حفیظ یک معنا دارد و آن زیر نظر گرفتن شیئ و غفلت نکردن از آن است، و نیز مى افزاید معنى مناسب آن در دو آیه نخست، همان مفهوم «علیم» است. | [[ابن فارس]] مى گوید: واژه حفیظ یک معنا دارد و آن زیر نظر گرفتن شیئ و غفلت نکردن از آن است، و نیز مى افزاید معنى مناسب آن در دو آیه نخست، همان مفهوم «علیم» است. | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۷ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۹:۳۶
«حفیظ» از مادّه «حفظ» و از صفات خداوند است. خداوند «حفیظ» است یعنى چیزى هر چند به اندازه مثقال ذرّهاى در آسمان و زمین باشد از حفظ او مخفى نیست و او حافظ اعمال خیر و شرّ بندگان و حافظ آسمانها و زمین است.[۱]
«حفیظ» در قرآن کریم یازده بار ذکر شده و در آیات زیر به عنوان وصف خدای تعالی آمده است، چنانکه مى فرماید:
- «فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقَدْ أَبْلَغْتُكُمْ مَا أُرْسِلْتُ بِهِ إِلَيْكُمْ ۚ وَيَسْتَخْلِفُ رَبِّي قَوْمًا غَيْرَكُمْ وَلَا تَضُرُّونَهُ شَيْئًا ۚ إِنَّ رَبِّي عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ حَفِيظٌ[۲]؛اگر از من روى گردان شوید، من آنچه را که براى بیان آن، به سوى شما فرستاده شده بودم، ابلاغ کردم و پروردگارم قوم دیگرى را جانشین شما مى سازد و شما ضررى به او نمى رسانید، پروردگار من حافظ همه چیز است».
- «وَمَا كَانَ لَهُ عَلَيْهِمْ مِنْ سُلْطَانٍ إِلَّا لِنَعْلَمَ مَنْ يُؤْمِنُ بِالْآخِرَةِ مِمَّنْ هُوَ مِنْهَا فِي شَكٍّ ۗ وَرَبُّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ حَفِيظٌ[۳]؛ابلیس بر آنان سلطه اى نداشت (مگر از طریق وسوسه) و این به خاطر تمیز دادن کسانى است که به آخرت ایمان داشته، از کسانى که در آن شک و تردید دارند و پروردگار تو از همه چیز آگاه است».
- «وَالَّذِينَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ أَوْلِيَاءَ اللَّهُ حَفِيظٌ عَلَيْهِمْ وَمَا أَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيلٍ[۴]؛و آنان که غیر خدا را معبود و محبوب خویش برگرفتند خدا رقیب و نگهبان بر (اعمال) آنهاست و تو وکیل آنان نخواهی بود».
همچنین در آیه زیر، «حفیظ» به عنوان وصف «کتاب» وارد شده است، چنانکه مى فرماید:
«قَدْ عَلِمْنَا مَا تَنْقُصُ الْأَرْضُ مِنْهُمْ ۖ وَعِنْدَنَا كِتَابٌ حَفِيظٌ[۵]؛ما مى دانیم کسانى را که زمین از آنها مى کاهد (مى میرند)، نزد ما است کتاب نگاهدارنده (نامها و خصوصیات آنان)».
ابن فارس مى گوید: واژه حفیظ یک معنا دارد و آن زیر نظر گرفتن شیئ و غفلت نکردن از آن است، و نیز مى افزاید معنى مناسب آن در دو آیه نخست، همان مفهوم «علیم» است.
پانویس
- ↑ لسانالعرب، ج۳، ص۲۴۲، «حفظ».
- ↑ سوره هود،آیه ۵۷.
- ↑ سوره سبأ،آیه ۲۱.
- ↑ سوره شوری،آیه ۶.
- ↑ سوره ق،آیه ۴.
منابع
- آیت الله سبحانی، منشور جاوید، ج ۲ ص ۱۷۴.
- فرهنگ قرآن، ج ۱۰.




