ذارئ (اسم الله): تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
(افزودن الگوی قرآن)
 
سطر ۱: سطر ۱:
 
«ذارئ»، اسم فاعل از «ذرأ، یذرأُ» صفت فعل الهى به معناى ایجاد و آفرینش آمده است. فعل آن شش بار در [[قرآن]] به [[الله|خداوند]] نسبت داده شده است:<ref>اسما و صفات الهى فقط در قرآن، ج۱، ص۴۸۹.</ref>
 
«ذارئ»، اسم فاعل از «ذرأ، یذرأُ» صفت فعل الهى به معناى ایجاد و آفرینش آمده است. فعل آن شش بار در [[قرآن]] به [[الله|خداوند]] نسبت داده شده است:<ref>اسما و صفات الهى فقط در قرآن، ج۱، ص۴۸۹.</ref>
  
*{{متن قرآن|«وجَعَلوا لِلّهِ مِمّا ذَرَاَ مِنَ الحَرثِ والاَنعامِ نَصیباً...»}}. ([[سوره انعام]](۶)، ۱۳۶)
+
*{{متن قرآن|«وَجَعَلُوا لِلَّهِ مِمَّا ذَرَأَ مِنَ الْحَرْثِ وَالْأَنْعَامِ نَصِيبًا...»}}<ref>[[آیه 136 سوره انعام|سوره انعام، آیه ۱۳۶.]]</ref>.
*{{متن قرآن|«ولَقَد ذَرَأنا لِجَهَنَّمَ کثیرًا مِنَ الجِنِّ والاِنسِ...»}}. ([[سوره اعراف]](۷)، ۱۷۹)
+
*{{متن قرآن|«وَلَقَدْ ذَرَأْنَا لِجَهَنَّمَ كَثِيرًا مِنَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ ...»}}<ref>[[آیه 179 سوره اعراف|سوره اعراف، آیه ۱۷۹.]]</ref>.
*{{متن قرآن|«وما ذَرَاَ لَکم فِى الاَرضِ مُختَلِفاً اَلوانُهُ...»}}. ([[سوره نحل]](۱۶)، ۱۳)
+
*{{متن قرآن|«وَمَا ذَرَأَ لَكُمْ فِي الْأَرْضِ مُخْتَلِفًا أَلْوَانُهُ...»}}<ref>[[آیه 13  سوره نحل| سوره نحل، آیه ۱۳.]]</ref>.
  
*{{متن قرآن|«وهُوَ الَّذى ذَرَاَکم فِى الاَرضِ واِلَیهِ تُحشَرون»}}. ([[سوره مؤمنون]](۲۳)، ۷۹)
+
*{{متن قرآن|«وَهُوَ الَّذِي ذَرَأَكُمْ فِي الْأَرْضِ وَإِلَيْهِ تُحْشَرُونَ»}}<ref>[[آیه 79 سوره مؤمنون|سوره مؤمنون،آیه ۷۹.]]</ref>.
*{{متن قرآن|«فاطِرُ السَّمـوتِ والاَرضِ جَعَلَ لَکم مِن اَنفُسِکم اَزوجـًا ومِنَ الاَنعامِ اَزوجـًا یذرَؤُکم فیهِ لَیسَ کمِثلِهِ شَىءٌ وهُوَ السَّمیعُ البَصیر»}}. ([[سوره شورى]](۴۲)، ۱۱)
+
*{{متن قرآن|«فَاطِرُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۚ جَعَلَ لَكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَزْوَاجًا وَمِنَ الْأَنْعَامِ أَزْوَاجًا ۖ يَذْرَؤُكُمْ فِيهِ ۚ لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ ۖ وَهُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ»}}<ref>[[آیه 11 سوره شوری|سوره شوری،آیه ۱۱.]]</ref>.
*{{متن قرآن|«قُل هُوَ الَّذى ذَرَاَکم فِى الاَرضِ و اِلَیهِ تُحشَرون»}}. ([[سوره ملک]](۶۷)، ۲۴)
+
*{{متن قرآن|«قُلْ هُوَ الَّذِي ذَرَأَكُمْ فِي الْأَرْضِ وَإِلَيْهِ تُحْشَرُونَ»}}<ref>[[آیه 24 سوره ملک| سوره ملک،آیه ۲۴.]]</ref>.
  
 
«ذارئ» همچنین در [[دعا|ادعیه]] نیز به عنوان صفت فعل الهى به کار رفته است؛ در یکی از دعاهایی که در کتاب [[بلدالامین (کتاب)|بلد الامین]] نقل شده آمده است: «یا ذارئ الأنعام».<ref> البلدالأمین، ج۱ ، ص ۶۵. </ref>
 
«ذارئ» همچنین در [[دعا|ادعیه]] نیز به عنوان صفت فعل الهى به کار رفته است؛ در یکی از دعاهایی که در کتاب [[بلدالامین (کتاب)|بلد الامین]] نقل شده آمده است: «یا ذارئ الأنعام».<ref> البلدالأمین، ج۱ ، ص ۶۵. </ref>

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۳ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۳۰

«ذارئ»، اسم فاعل از «ذرأ، یذرأُ» صفت فعل الهى به معناى ایجاد و آفرینش آمده است. فعل آن شش بار در قرآن به خداوند نسبت داده شده است:[۱]

  • «وَجَعَلُوا لِلَّهِ مِمَّا ذَرَأَ مِنَ الْحَرْثِ وَالْأَنْعَامِ نَصِيبًا...»[۲].
  • «وَلَقَدْ ذَرَأْنَا لِجَهَنَّمَ كَثِيرًا مِنَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ ...»[۳].
  • «وَمَا ذَرَأَ لَكُمْ فِي الْأَرْضِ مُخْتَلِفًا أَلْوَانُهُ...»[۴].
  • «وَهُوَ الَّذِي ذَرَأَكُمْ فِي الْأَرْضِ وَإِلَيْهِ تُحْشَرُونَ»[۵].
  • «فَاطِرُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۚ جَعَلَ لَكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَزْوَاجًا وَمِنَ الْأَنْعَامِ أَزْوَاجًا ۖ يَذْرَؤُكُمْ فِيهِ ۚ لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ ۖ وَهُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ»[۶].
  • «قُلْ هُوَ الَّذِي ذَرَأَكُمْ فِي الْأَرْضِ وَإِلَيْهِ تُحْشَرُونَ»[۷].

«ذارئ» همچنین در ادعیه نیز به عنوان صفت فعل الهى به کار رفته است؛ در یکی از دعاهایی که در کتاب بلد الامین نقل شده آمده است: «یا ذارئ الأنعام».[۸]

و در یکی از فرازهای دعای جوشن کبیر می گوییم: «اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا حَافِظُ یَا بَارِئُ یَا ذَارِئُ ...».

پانویس

منابع

اسماء الله در قرآن
تعداد:۱۳۵
الف اله، اَحَد، اوّل، آخِر، اعلى، اکرم، اعلم، ارحم الراحمین، احکم الحاکمین، احسن الخالقین، اهل التقوی، اهل‌ المغفرة، اقرب، ابقى، اسرع الحاسبین.
ب بارى، باطن، بدیع، بَرّ، بصیر.
ت توّاب.
ج جبّار، جامع.
ح حکیم، حلیم، حیّ، حق، حمید، حسیب، حفیظ، حفى.
خ خبیر، خالق، خلاق، خیر، خیرالماکرین، خیرالرازقین، خیرالفاصلین، خیرالحاکمین، خیرالفاتحین، خیرالغافرین، خیرالوارثین، خیرالراحمین، خیرالمنزلین.
ذ ذوالعرش، ذوالطول، ذوانتقام، ذوالفضل العظیم، ذوالرحمة، ذوالقوة، ذوالجلال و الاکرام، ذوالمعارج.
ر رحمان، رحیم، رؤوف، رب، رفیع الدرجات، رزاق، رقیب.
س سمیع، سلام، سریع الحساب، سریع العقاب.
ش شهید، شاکر، شکور، شدید العذاب، شدید العقاب، شدید المحال.
ص صمد.
ظ ظاهر.
ع عالِمُ غيبِ السماواتِ و الأرضِ، علیم، عزیز، عفوّ، على، عظیم، علام‌الغیوب، عالم الغیب و الشهادة.
غ غافرالذنب،غالب، غفار، غفور، غنى.
ف فالق الاصباح، فالق الحب و النوى، فاطر، فتّاح.
ق قوى، قدوس، قیوم، قاهر، قهار، قریب، قادر، قدیر، قابل‌التوب، القائم على کل نفس.
ک کبیر، کریم، کافی.
ل لطیف.
م مؤمن، مهیمن، متکبر، مصوِّر، مجید، مجیب، مبین، مولی، محیط، مقیت، متعال، محیى، متین، مقتدر، مستعان، مبدى، مالک الملک.
ن نصیر ، نور.
و وهاب، واحد، ولی، والی، واسع، وکیل، ودود.
ه هادی.


قرآن
متن و ترجمه قرآن
اوصاف قرآن (اسامی و صفات قرآن، اعجاز قرآن، عدم تحریف در قرآن)
اجزاء قرآن آیه، سوره، جزء، حزب، حروف مقطعه
ترجمه و تفسیر قرآن تاریخ تفسیر، روشهای تفسیری قرآن، سیاق آیات، اسرائیلیات، تاویل، فهرست تفاسیر شیعه، فهرست تفاسیر اهل سنت، ترجمه های قرآن
علوم قرآنی تاریخ قرآن: نزول قرآن، جمع قرآن، شان نزول، کاتبان وحی، قراء سبعه
دلالت الفاظ قرآن: عام و خاص، مجمل و مبین، مطلق و مقید، محکم و متشابه، مفهوم و منطوق، نص و ظاهر، ناسخ و منسوخ
تلاوت قرآن تجوید، آداب قرائت قرآن، تدبر در قرآن
رده ها: سوره های قرآن * آیات قرآن * واژگان قرآنی * شخصیت های قرآنی * قصه های قرآنی * علوم قرآنی * معارف قرآن
مسابقه از خطبه ۱۸۳ نهج البلاغه