اکرم (اسم الله): تفاوت بین نسخهها
مهدی موسوی (بحث | مشارکتها) |
(افزودن الگوی قرآن) |
||
سطر ۲۰: | سطر ۲۰: | ||
*[http://tohid.ir/fa/index/book?bookID=167&page=6#id140_p140 منشور جاوید، ج۲ ص۱۴۰-۱۴۱، پایگاه اطلاعرسانی آیتالله سبحانی]. | *[http://tohid.ir/fa/index/book?bookID=167&page=6#id140_p140 منشور جاوید، ج۲ ص۱۴۰-۱۴۱، پایگاه اطلاعرسانی آیتالله سبحانی]. | ||
{{اسماء الله}} | {{اسماء الله}} | ||
+ | {{قرآن}} | ||
[[رده:واژگان قرآنی]] | [[رده:واژگان قرآنی]] | ||
[[رده:اسماء و صفات الهی]] | [[رده:اسماء و صفات الهی]] |
نسخهٔ کنونی تا ۲۰ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۲۰
لفظ «اکرم» به صورت اضافه یا معرّف به الف و لام، دوبار در قرآن وارد شده است که فقط یکى از آنها مربوط به خدا است، چنانکه مى فرماید:
«إِقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّک الَّذِى خَلَقَ * خَلقَ الإِنْسانَ مِنْ عَلَق * إِقْرأْ وَ رَبُّک الأَکرَم». (سوره علق/۱ـ۳) «بخوان به نام پروردگارت که تو را آفرید، انسان را از خون بسته خلق کرد. بخوان به نام پروردگارت که کریم است».
و در مورد دیگر مى فرماید: «...إِنَّ أَکرَمَکمْ عِنْدَ اللّهِ أَتْقیکمْ...». (سوره حجرات/۱۳) «گرامى ترین افراد نزد خدا، پرهیزگارترین آنها است».
راغب اصفهانی مى گوید: واژه «کرم» چیزى است که هم خدا و هم انسان به آن توصیف مى شوند، هرگاه وصف خدا قرار گرفت، مقصود از آن احسان و انعام آشکار او است، چنانکه مى فرماید: «... فَإِنَّ رَبِّى غَنِىٌّ کرِیمٌ». (سوره نمل/۴۰) «پروردگار من بى نیاز و کریم است».
و هرگاه وصف انسان قرار گرفت، مقصود اخلاق و افعال نیکوى او است که خود را به گونه اى نشان دهد. مثلاً آن گاه مى گویند فلانى کریم است که چیزى از او در این زمینه آشکار شود.[۱]
روى این اساس، معنى «اکرم» در آیه یاد شده، مبالغه در کرم و احسان است، آن هم از دوجهت; زیرا او احسان مى کند هرچند طرف مستحق نباشد و از جهتى همه کرم ها و نعمت ها به او منتهى مى شود.
ممکن است «کرم» به معنى شرف باشد، یا شرافت در ذات یا در خُلق و خوى، در زبان عرب مى گویند: «رجل کریم و فرس کریم» و عطاء و بخشش و گذشت از گناه گنهکاران، اثر این شرف ذاتى است، در این صورت معنى «وَ رَبُّک الأَکرَم» یعنى خدایى که از نظر ذات و فعل در نهایت شرف است.
پانویس
- ↑ راغب، مفردات، ماده کرم.
منابع