ذارئ (اسم الله): تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
 
(۲ نسخه‌ٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشده)
سطر ۱: سطر ۱:
ذارئ، اسم فاعل از [ذرأ، يَذرأُ] صفت فعل الهى به معناى ايجاد و آفرينش آمده است. فعل آن شش بار در [[قرآن]] به خداوند نسبت داده شده است:<ref>اسما و صفات الهى فقط در قرآن، ج1، ص489.</ref>
+
«ذارئ»، اسم فاعل از «ذرأ، یذرأُ» صفت فعل الهى به معناى ایجاد و آفرینش آمده است. فعل آن شش بار در [[قرآن]] به [[الله|خداوند]] نسبت داده شده است:<ref>اسما و صفات الهى فقط در قرآن، ج۱، ص۴۸۹.</ref>
  
* {{متن قرآن|«وجَعَلوا لِلّهِ مِمّا ذَرَاَ مِنَ الحَرثِ والاَنعـمِ نَصيبـًا...»}}. ([[سوره انعام]](6)، 136)
+
*{{متن قرآن|«وَجَعَلُوا لِلَّهِ مِمَّا ذَرَأَ مِنَ الْحَرْثِ وَالْأَنْعَامِ نَصِيبًا...»}}<ref>[[آیه 136 سوره انعام|سوره انعام، آیه ۱۳۶.]]</ref>.
* {{متن قرآن|«ولَقَد ذَرَأنا لِجَهَنَّمَ كَثيرًا مِنَ الجِنِّ والاِنسِ...»}}. ([[سوره اعراف]](7)، 179)
+
*{{متن قرآن|«وَلَقَدْ ذَرَأْنَا لِجَهَنَّمَ كَثِيرًا مِنَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ ...»}}<ref>[[آیه 179 سوره اعراف|سوره اعراف، آیه ۱۷۹.]]</ref>.
* {{متن قرآن|«وما ذَرَاَ لَكُم فِى الاَرضِ مُختَلِفـًا اَلونُهُ...»}}. ([[سوره نحل]](16)، 13)
+
*{{متن قرآن|«وَمَا ذَرَأَ لَكُمْ فِي الْأَرْضِ مُخْتَلِفًا أَلْوَانُهُ...»}}<ref>[[آیه 13  سوره نحل| سوره نحل، آیه ۱۳.]]</ref>.
  
و آيات ديگر همچون:
+
*{{متن قرآن|«وَهُوَ الَّذِي ذَرَأَكُمْ فِي الْأَرْضِ وَإِلَيْهِ تُحْشَرُونَ»}}<ref>[[آیه 79 سوره مؤمنون|سوره مؤمنون،آیه ۷۹.]]</ref>.
 +
*{{متن قرآن|«فَاطِرُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۚ جَعَلَ لَكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَزْوَاجًا وَمِنَ الْأَنْعَامِ أَزْوَاجًا ۖ يَذْرَؤُكُمْ فِيهِ ۚ لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ ۖ وَهُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ»}}<ref>[[آیه 11 سوره شوری|سوره شوری،آیه ۱۱.]]</ref>.
 +
*{{متن قرآن|«قُلْ هُوَ الَّذِي ذَرَأَكُمْ فِي الْأَرْضِ وَإِلَيْهِ تُحْشَرُونَ»}}<ref>[[آیه 24 سوره ملک| سوره ملک،آیه ۲۴.]]</ref>.
  
* {{متن قرآن|«وهُوَ الَّذى ذَرَاَكُم فِى الاَرضِ واِلَيهِ تُحشَرون»}}. ([[سوره مؤمنون]](23)، 79)
+
«ذارئ» همچنین در [[دعا|ادعیه]] نیز به عنوان صفت فعل الهى به کار رفته است؛ در یکی از دعاهایی که در کتاب [[بلدالامین (کتاب)|بلد الامین]] نقل شده آمده است: «یا ذارئ الأنعام».<ref> البلدالأمین، ج۱ ، ص ۶۵. </ref>
* {{متن قرآن|«فاطِرُ السَّمـوتِ والاَرضِ جَعَلَ لَكُم مِن اَنفُسِكُم اَزوجـًا ومِنَ الاَنعـمِ اَزوجـًا يَذرَؤُكُم فيهِ لَيسَ كَمِثلِهِ شَىءٌ وهُوَ السَّميعُ البَصير»}}. ([[سوره شورى]](42)، 11)
 
* {{متن قرآن|«قُل هُوَ الَّذى ذَرَاَكُم فِى الاَرضِ و اِلَيهِ تُحشَرون»}}. ([[سوره ملك]](67)، 24)
 
  
==ذاری در ادعیه==
+
و در یکی از فرازهای [[دعای جوشن کبیر]] می گوییم: «اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا حَافِظُ یَا بَارِئُ یَا ذَارِئُ ...».
در دعای سر که در کتاب بلد الامین نقل شده است آمده است : یا ذاری الانعام<ref> البلدالأمين، ج1 ، ص 65 </ref>
 
 
==پانویس==
 
==پانویس==
 
{{پانویس}}
 
{{پانویس}}
 
 
==منابع==
 
==منابع==
* فرهنگ قرآن، جلد 14، صص 235-234.
+
*[[فرهنگ قرآن (کتاب)|فرهنگ قرآن]]، جلد ۱۴، صص ۲۳۵-۲۳۴.
*البلد الامین، ابراهیم کفعمی
+
*[[بلدالامین (کتاب)|البلد الامین]]، ابراهیم کفعمی.
 
 
 
{{اسماء الله}}
 
{{اسماء الله}}
 
+
{{قرآن}}
 
[[رده:اسماء و صفات الهی]]
 
[[رده:اسماء و صفات الهی]]
 
[[رده:واژگان قرآنی]]
 
[[رده:واژگان قرآنی]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۳ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۳۰

«ذارئ»، اسم فاعل از «ذرأ، یذرأُ» صفت فعل الهى به معناى ایجاد و آفرینش آمده است. فعل آن شش بار در قرآن به خداوند نسبت داده شده است:[۱]

  • «وَجَعَلُوا لِلَّهِ مِمَّا ذَرَأَ مِنَ الْحَرْثِ وَالْأَنْعَامِ نَصِيبًا...»[۲].
  • «وَلَقَدْ ذَرَأْنَا لِجَهَنَّمَ كَثِيرًا مِنَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ ...»[۳].
  • «وَمَا ذَرَأَ لَكُمْ فِي الْأَرْضِ مُخْتَلِفًا أَلْوَانُهُ...»[۴].
  • «وَهُوَ الَّذِي ذَرَأَكُمْ فِي الْأَرْضِ وَإِلَيْهِ تُحْشَرُونَ»[۵].
  • «فَاطِرُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۚ جَعَلَ لَكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَزْوَاجًا وَمِنَ الْأَنْعَامِ أَزْوَاجًا ۖ يَذْرَؤُكُمْ فِيهِ ۚ لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ ۖ وَهُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ»[۶].
  • «قُلْ هُوَ الَّذِي ذَرَأَكُمْ فِي الْأَرْضِ وَإِلَيْهِ تُحْشَرُونَ»[۷].

«ذارئ» همچنین در ادعیه نیز به عنوان صفت فعل الهى به کار رفته است؛ در یکی از دعاهایی که در کتاب بلد الامین نقل شده آمده است: «یا ذارئ الأنعام».[۸]

و در یکی از فرازهای دعای جوشن کبیر می گوییم: «اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ یَا حَافِظُ یَا بَارِئُ یَا ذَارِئُ ...».

پانویس

منابع

اسماء الله در قرآن
تعداد:۱۳۵
الف اله، اَحَد، اوّل، آخِر، اعلى، اکرم، اعلم، ارحم الراحمین، احکم الحاکمین، احسن الخالقین، اهل التقوی، اهل‌ المغفرة، اقرب، ابقى، اسرع الحاسبین.
ب بارى، باطن، بدیع، بَرّ، بصیر.
ت توّاب.
ج جبّار، جامع.
ح حکیم، حلیم، حیّ، حق، حمید، حسیب، حفیظ، حفى.
خ خبیر، خالق، خلاق، خیر، خیرالماکرین، خیرالرازقین، خیرالفاصلین، خیرالحاکمین، خیرالفاتحین، خیرالغافرین، خیرالوارثین، خیرالراحمین، خیرالمنزلین.
ذ ذوالعرش، ذوالطول، ذوانتقام، ذوالفضل العظیم، ذوالرحمة، ذوالقوة، ذوالجلال و الاکرام، ذوالمعارج.
ر رحمان، رحیم، رؤوف، رب، رفیع الدرجات، رزاق، رقیب.
س سمیع، سلام، سریع الحساب، سریع العقاب.
ش شهید، شاکر، شکور، شدید العذاب، شدید العقاب، شدید المحال.
ص صمد.
ظ ظاهر.
ع عالِمُ غيبِ السماواتِ و الأرضِ، علیم، عزیز، عفوّ، على، عظیم، علام‌الغیوب، عالم الغیب و الشهادة.
غ غافرالذنب،غالب، غفار، غفور، غنى.
ف فالق الاصباح، فالق الحب و النوى، فاطر، فتّاح.
ق قوى، قدوس، قیوم، قاهر، قهار، قریب، قادر، قدیر، قابل‌التوب، القائم على کل نفس.
ک کبیر، کریم، کافی.
ل لطیف.
م مؤمن، مهیمن، متکبر، مصوِّر، مجید، مجیب، مبین، مولی، محیط، مقیت، متعال، محیى، متین، مقتدر، مستعان، مبدى، مالک الملک.
ن نصیر ، نور.
و وهاب، واحد، ولی، والی، واسع، وکیل، ودود.
ه هادی.


قرآن
متن و ترجمه قرآن
اوصاف قرآن (اسامی و صفات قرآن، اعجاز قرآن، عدم تحریف در قرآن)
اجزاء قرآن آیه، سوره، جزء، حزب، حروف مقطعه
ترجمه و تفسیر قرآن تاریخ تفسیر، روشهای تفسیری قرآن، سیاق آیات، اسرائیلیات، تاویل، فهرست تفاسیر شیعه، فهرست تفاسیر اهل سنت، ترجمه های قرآن
علوم قرآنی تاریخ قرآن: نزول قرآن، جمع قرآن، شان نزول، کاتبان وحی، قراء سبعه
دلالت الفاظ قرآن: عام و خاص، مجمل و مبین، مطلق و مقید، محکم و متشابه، مفهوم و منطوق، نص و ظاهر، ناسخ و منسوخ
تلاوت قرآن تجوید، آداب قرائت قرآن، تدبر در قرآن
رده ها: سوره های قرآن * آیات قرآن * واژگان قرآنی * شخصیت های قرآنی * قصه های قرآنی * علوم قرآنی * معارف قرآن
مسابقه از خطبه ۱۸۳ نهج البلاغه