کافى (اسم الله): تفاوت بین نسخهها
(افزودن الگوی قرآن) |
|||
| سطر ۱: | سطر ۱: | ||
اسم «کافى» در [[قرآن]] یک بار آمده و در همان مورد وصف [[خدا]] قرار گرفته است، چنان که مى فرماید: | اسم «کافى» در [[قرآن]] یک بار آمده و در همان مورد وصف [[خدا]] قرار گرفته است، چنان که مى فرماید: | ||
| − | {{متن قرآن| | + | «{{متن قرآن|أَلَيْسَ اللَّهُ بِكَافٍ عَبْدَهُ وَيُخَوِّفُونَكَ بِالَّذِينَ مِنْ دُونِهِ وَمَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِنْ هَادٍ}}<ref>[[آیه 36 سوره زمر|سوره زمر، آیه ۳۶.]]</ref>؛ آیا خدا (در نگهدارى) بنده اش کافى نیست، تو را از غیر خدا مى ترسانند، هرکس را خدا گمراه کند هیچ راهنمایى براى او نیست». |
کفایت در زبان عربى معادل با لفظ «بس» در زبان فارسى است و مفاد آن این است که نیاز به چیز دیگر نیست، و آیات قرآن نیز بر این معنى گواهى مى دهند، چنان که مى فرماید: | کفایت در زبان عربى معادل با لفظ «بس» در زبان فارسى است و مفاد آن این است که نیاز به چیز دیگر نیست، و آیات قرآن نیز بر این معنى گواهى مى دهند، چنان که مى فرماید: | ||
| − | {{متن قرآن| | + | «{{متن قرآن|... وَكَفَىٰ بِرَبِّكَ هَادِيًا وَنَصِيرًا}}<ref>[[آیه 31 سوره فرقان|سوره فرقان، آیه ۳۱.]]</ref>؛ بس است که پروردگارت هدایت کننده و یارى دهنده است». |
ودر آیه دیگر مى فرماید: | ودر آیه دیگر مى فرماید: | ||
| − | {{متن قرآن| | + | «{{متن قرآن|... فَسَيَكْفِيكَهُمُ اللَّهُ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ}}<ref>[[آیه 137 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۱۳۷.]]</ref>؛ خدا به زودى در دفع شرّ آنان تو را کافى است، او شنونده و دانا است». |
نمایش این اسم در زندگى بشر این است که نسبت به افراد نیازمند در حدّ امکان کمک کرده و نیاز آنها را رفع کند و از این طریق مظهر اسم «کافى» خواهد بود. | نمایش این اسم در زندگى بشر این است که نسبت به افراد نیازمند در حدّ امکان کمک کرده و نیاز آنها را رفع کند و از این طریق مظهر اسم «کافى» خواهد بود. | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۵۵
اسم «کافى» در قرآن یک بار آمده و در همان مورد وصف خدا قرار گرفته است، چنان که مى فرماید:
«أَلَيْسَ اللَّهُ بِكَافٍ عَبْدَهُ وَيُخَوِّفُونَكَ بِالَّذِينَ مِنْ دُونِهِ وَمَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِنْ هَادٍ[۱]؛ آیا خدا (در نگهدارى) بنده اش کافى نیست، تو را از غیر خدا مى ترسانند، هرکس را خدا گمراه کند هیچ راهنمایى براى او نیست».
کفایت در زبان عربى معادل با لفظ «بس» در زبان فارسى است و مفاد آن این است که نیاز به چیز دیگر نیست، و آیات قرآن نیز بر این معنى گواهى مى دهند، چنان که مى فرماید:
«... وَكَفَىٰ بِرَبِّكَ هَادِيًا وَنَصِيرًا[۲]؛ بس است که پروردگارت هدایت کننده و یارى دهنده است».
ودر آیه دیگر مى فرماید:
«... فَسَيَكْفِيكَهُمُ اللَّهُ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ[۳]؛ خدا به زودى در دفع شرّ آنان تو را کافى است، او شنونده و دانا است».
نمایش این اسم در زندگى بشر این است که نسبت به افراد نیازمند در حدّ امکان کمک کرده و نیاز آنها را رفع کند و از این طریق مظهر اسم «کافى» خواهد بود.
منبع
منشور جاوید، جعفر سبحانی، صفحه ۳۳۲، پایگاه اطلاع رسانی آیت الله سبحانی.




