کافى (اسم الله): تفاوت بین نسخهها
مهدی موسوی (بحث | مشارکتها) (ویرایش) |
|||
| (۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشده) | |||
| سطر ۱: | سطر ۱: | ||
اسم «کافى» در [[قرآن]] یک بار آمده و در همان مورد وصف [[خدا]] قرار گرفته است، چنان که مى فرماید: | اسم «کافى» در [[قرآن]] یک بار آمده و در همان مورد وصف [[خدا]] قرار گرفته است، چنان که مى فرماید: | ||
| − | + | «{{متن قرآن|أَلَيْسَ اللَّهُ بِكَافٍ عَبْدَهُ وَيُخَوِّفُونَكَ بِالَّذِينَ مِنْ دُونِهِ وَمَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِنْ هَادٍ}}<ref>[[آیه 36 سوره زمر|سوره زمر، آیه ۳۶.]]</ref>؛ آیا خدا (در نگهدارى) بنده اش کافى نیست، تو را از غیر خدا مى ترسانند، هرکس را خدا گمراه کند هیچ راهنمایى براى او نیست». | |
کفایت در زبان عربى معادل با لفظ «بس» در زبان فارسى است و مفاد آن این است که نیاز به چیز دیگر نیست، و آیات قرآن نیز بر این معنى گواهى مى دهند، چنان که مى فرماید: | کفایت در زبان عربى معادل با لفظ «بس» در زبان فارسى است و مفاد آن این است که نیاز به چیز دیگر نیست، و آیات قرآن نیز بر این معنى گواهى مى دهند، چنان که مى فرماید: | ||
| − | + | «{{متن قرآن|... وَكَفَىٰ بِرَبِّكَ هَادِيًا وَنَصِيرًا}}<ref>[[آیه 31 سوره فرقان|سوره فرقان، آیه ۳۱.]]</ref>؛ بس است که پروردگارت هدایت کننده و یارى دهنده است». | |
ودر آیه دیگر مى فرماید: | ودر آیه دیگر مى فرماید: | ||
| − | + | «{{متن قرآن|... فَسَيَكْفِيكَهُمُ اللَّهُ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ}}<ref>[[آیه 137 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۱۳۷.]]</ref>؛ خدا به زودى در دفع شرّ آنان تو را کافى است، او شنونده و دانا است». | |
نمایش این اسم در زندگى بشر این است که نسبت به افراد نیازمند در حدّ امکان کمک کرده و نیاز آنها را رفع کند و از این طریق مظهر اسم «کافى» خواهد بود. | نمایش این اسم در زندگى بشر این است که نسبت به افراد نیازمند در حدّ امکان کمک کرده و نیاز آنها را رفع کند و از این طریق مظهر اسم «کافى» خواهد بود. | ||
| سطر ۱۷: | سطر ۱۷: | ||
{{اسماء الله}} | {{اسماء الله}} | ||
| − | + | {{قرآن}} | |
[[رده:اسماء و صفات الهی]] | [[رده:اسماء و صفات الهی]] | ||
[[رده:واژگان قرآنی]] | [[رده:واژگان قرآنی]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۵۵
اسم «کافى» در قرآن یک بار آمده و در همان مورد وصف خدا قرار گرفته است، چنان که مى فرماید:
«أَلَيْسَ اللَّهُ بِكَافٍ عَبْدَهُ وَيُخَوِّفُونَكَ بِالَّذِينَ مِنْ دُونِهِ وَمَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِنْ هَادٍ[۱]؛ آیا خدا (در نگهدارى) بنده اش کافى نیست، تو را از غیر خدا مى ترسانند، هرکس را خدا گمراه کند هیچ راهنمایى براى او نیست».
کفایت در زبان عربى معادل با لفظ «بس» در زبان فارسى است و مفاد آن این است که نیاز به چیز دیگر نیست، و آیات قرآن نیز بر این معنى گواهى مى دهند، چنان که مى فرماید:
«... وَكَفَىٰ بِرَبِّكَ هَادِيًا وَنَصِيرًا[۲]؛ بس است که پروردگارت هدایت کننده و یارى دهنده است».
ودر آیه دیگر مى فرماید:
«... فَسَيَكْفِيكَهُمُ اللَّهُ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ[۳]؛ خدا به زودى در دفع شرّ آنان تو را کافى است، او شنونده و دانا است».
نمایش این اسم در زندگى بشر این است که نسبت به افراد نیازمند در حدّ امکان کمک کرده و نیاز آنها را رفع کند و از این طریق مظهر اسم «کافى» خواهد بود.
منبع
منشور جاوید، جعفر سبحانی، صفحه ۳۳۲، پایگاه اطلاع رسانی آیت الله سبحانی.




