اکرم (اسم الله): تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
جز (ویرایش جزئی‌)
 
 
(۴ نسخه‌ٔ میانی ویرایش شده توسط ۴ کاربر نشان داده نشده)
سطر ۱: سطر ۱:
−
لفظ «اكرم» به صورت اضافه يا معرّف به الف و لام،دوبار در [[قرآن]] وارد شده است كه فقط يكى از آنها مربوط به خدا است، چنان كه مى فرمايد:
+
لفظ «اکرم» به صورت اضافه یا معرّف به الف و لام، دوبار در [[قرآن]] وارد شده است که فقط یکى از آنها مربوط به [[خدا]] است، چنانکه مى فرماید:
  
−
(إِقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِى خَلَقَ* خَلقَ الإِنْسانَ مِنْ عَلَق* إِقْرأْ وَ رَبُّكَ الأَكْرَم). ([[سوره علق]]/1ـ3)
+
«{{متن قرآن|{{آیه|96|1}} 💠<ref>[[آیه 1 سوره علق|سوره علق، آیه ۱.]]</ref> {{آیه|96|2}} 💠<ref>[[آیه 2 سوره علق|همان، آیه ۲.]]</ref> {{آیه|96|3}}<ref name=":۰">[[آیه 3 سوره علق|همان، آیه ۳.]]</ref>}}؛ بخوان به نام پروردگارت که تو را آفرید، انسان را از خون بسته خلق کرد. بخوان به نام پروردگارت که کریم است».
  
−
«بخوان به نام پروردگارت كه تو را آفريد، انسان را از خون بسته خلق كرد. بخوان به نام پروردگارت كه كريم است».
+
و در مورد دیگر مى فرماید:
 +
«{{متن قرآن|... إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقَاكُمْ ...}}<ref>[[آیه 13 سوره حجرات|سوره حجرات، آیه ۱۳.]]</ref>؛ ... گرامى ترین افراد نزد خدا، پرهیزگارترین آنها است ...».
  
−
و در مورد ديگر مى فرمايد:
+
[[راغب اصفهانی]] مى گوید: واژه «کرم» چیزى است که هم خدا و هم [[انسان]] به آن توصیف مى شوند، هرگاه وصف خدا قرار گرفت، مقصود از آن [[احسان]] و انعام آشکار او است، چنانکه مى فرماید: «{{متن قرآن|... فَإِنَّ رَبِّي غَنِيٌّ كَرِيمٌ}}<ref>[[آیه 40 سوره نمل|سوره نمل، آیه ۴۰.]]</ref>؛ ... پروردگار من بى نیاز و [[کریم]] است».
  
−
(...إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللّهِ أَتْقيكُمْ...). ([[سوره حجرات]]/13)
+
و هرگاه وصف انسان قرار گرفت، مقصود [[اخلاق]] و افعال نیکوى او است که خود را به گونه اى نشان دهد. مثلاً آن گاه مى گویند فلانى [[کریم]] است که چیزى از او در این زمینه آشکار شود.<ref>راغب، مفردات، ماده کرم.</ref>
−
 
 
−
«گرامى ترين افراد نزد خدا، پرهيزگارترين آنها است».
 
−
 
 
−
راغب مى گويد:واژه «كرم» چيزى است كه هم خدا و هم [[انسان]] به آن توصيف مى شوند، هرگاه وصف خدا قرار گرفت، مقصود از آن احساس و انعام آشكار او است، چنان كه مى فرمايد:
 
−
 
 
−
(...فَإِنَّ رَبِّى غَنِىٌّ كَرِيمٌ). ([[سوره نمل]]/40)
 
−
 
 
−
«پروردگار من بى نياز و [[كريم]] است».
 
−
 
 
−
و هرگاه وصف انسان قرار گرفت، مقصود اخلاق و افعال نيكوى او است كه خود را به گونه اى نشان دهد. مثلاً آن گاه مى گويند فلانى [[كريم]] است كه چيزى از او در اين زمينه آشكار شود.<ref>راغب، مفردات، ماده كرم </ref>
 
−
 
 
−
روى اين اساس، معنى «اكرم» در آيه ياد شده مبالغه در كرم و احسان است، آن هم از دوجهت; زيرا او [[احسان]] مى كند هرچند طرف [[مستحق]] نباشد و از جهتى همه كرم ها و نعمت ها به او منتهى مى شود.
 
−
 
 
−
ممكن است «كرم» به معنى شرف باشد، يا شرافت در ذات يا در خلق و خوى، در زبان عرب مى گويند:«رجل كريم و فرس كريم» و عطاء و بخشش و گذشت از گناه گنهكاران، اثر اين شرف ذاتى است، در اين صورت معنى (وَ رَبُّكَ الأَكْرَم) يعنى خدايى كه از نظر ذات و فعل در نهايت شرف است.<ref> [http://shia.ir/fa/persian/book?bookID=167&page=6 کتاب منشور جاوید-صفحه۱۴۰تا ۱۴۱ از پایگاه اطلاع رسانی آیت الله سبحانی] </ref>
 
  
 +
روى این اساس، معنى «اکرم» در آیه یاد شده، مبالغه در کرم و احسان است، آن هم از دوجهت; زیرا او احسان مى کند هرچند طرف مستحق نباشد و از جهتى همه کرم ها و نعمت ها به او منتهى مى شود.
  
 +
ممکن است «کرم» به معنى شرف باشد، یا شرافت در ذات یا در خُلق و خوى، در زبان عرب مى گویند: «رجل کریم و فرس کریم» و عطاء و بخشش و گذشت از گناه گنهکاران، اثر این شرف ذاتى است، در این صورت معنى «{{متن قرآن|... وَرَبُّكَ الْأَكْرَمُ}}<ref name=":۰" />؛ خدایى که از نظر ذات و فعل در نهایت شرف است».
 +
==پانویس==
 +
<references/>
 
== منابع ==
 
== منابع ==
−
<references/>
+
*[http://tohid.ir/fa/index/book?bookID=167&page=6#id140_p140 منشور جاوید، ج۲ ص۱۴۰-۱۴۱، پایگاه اطلاع‌رسانی آیت‌الله سبحانی].
−
 
 
 
{{اسماء الله}}
 
{{اسماء الله}}
−
 
+
{{قرآن}}
 +
[[رده:واژگان قرآنی]]
 
[[رده:اسماء و صفات الهی]]
 
[[رده:اسماء و صفات الهی]]
−
[[رده:واژگان قرآنی]]
 

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۱ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۱۲

لفظ «اکرم» به صورت اضافه یا معرّف به الف و لام، دوبار در قرآن وارد شده است که فقط یکى از آنها مربوط به خدا است، چنانکه مى فرماید:

«بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ 💠[۱] خَلَقَ الْإِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍ 💠[۲] اقْرَأْ وَرَبُّكَ الْأَكْرَمُ[۳]؛ بخوان به نام پروردگارت که تو را آفرید، انسان را از خون بسته خلق کرد. بخوان به نام پروردگارت که کریم است».

و در مورد دیگر مى فرماید: «... إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقَاكُمْ ...[۴]؛ ... گرامى ترین افراد نزد خدا، پرهیزگارترین آنها است ...».

راغب اصفهانی مى گوید: واژه «کرم» چیزى است که هم خدا و هم انسان به آن توصیف مى شوند، هرگاه وصف خدا قرار گرفت، مقصود از آن احسان و انعام آشکار او است، چنانکه مى فرماید: «... فَإِنَّ رَبِّي غَنِيٌّ كَرِيمٌ[۵]؛ ... پروردگار من بى نیاز و کریم است».

و هرگاه وصف انسان قرار گرفت، مقصود اخلاق و افعال نیکوى او است که خود را به گونه اى نشان دهد. مثلاً آن گاه مى گویند فلانى کریم است که چیزى از او در این زمینه آشکار شود.[۶]

روى این اساس، معنى «اکرم» در آیه یاد شده، مبالغه در کرم و احسان است، آن هم از دوجهت; زیرا او احسان مى کند هرچند طرف مستحق نباشد و از جهتى همه کرم ها و نعمت ها به او منتهى مى شود.

ممکن است «کرم» به معنى شرف باشد، یا شرافت در ذات یا در خُلق و خوى، در زبان عرب مى گویند: «رجل کریم و فرس کریم» و عطاء و بخشش و گذشت از گناه گنهکاران، اثر این شرف ذاتى است، در این صورت معنى «... وَرَبُّكَ الْأَكْرَمُ[۳]؛ خدایى که از نظر ذات و فعل در نهایت شرف است».

پانویس

منابع

اسماء الله در قرآن
تعداد:۱۳۵
الف اله، اَحَد، اوّل، آخِر، اعلى، اکرم، اعلم، ارحم الراحمین، احکم الحاکمین، احسن الخالقین، اهل التقوی، اهل‌ المغفرة، اقرب، ابقى، اسرع الحاسبین.
ب بارى، باطن، بدیع، بَرّ، بصیر.
ت توّاب.
ج جبّار، جامع.
ح حکیم، حلیم، حیّ، حق، حمید، حسیب، حفیظ، حفى.
خ خبیر، خالق، خلاق، خیر، خیرالماکرین، خیرالرازقین، خیرالفاصلین، خیرالحاکمین، خیرالفاتحین، خیرالغافرین، خیرالوارثین، خیرالراحمین، خیرالمنزلین.
ذ ذوالعرش، ذوالطول، ذوانتقام، ذوالفضل العظیم، ذوالرحمة، ذوالقوة، ذوالجلال و الاکرام، ذوالمعارج.
ر رحمان، رحیم، رؤوف، رب، رفیع الدرجات، رزاق، رقیب.
س سمیع، سلام، سریع الحساب، سریع العقاب.
ش شهید، شاکر، شکور، شدید العذاب، شدید العقاب، شدید المحال.
ص صمد.
ظ ظاهر.
ع عالِمُ غيبِ السماواتِ و الأرضِ، علیم، عزیز، عفوّ، على، عظیم، علام‌الغیوب، عالم الغیب و الشهادة.
غ غافرالذنب،غالب، غفار، غفور، غنى.
ف فالق الاصباح، فالق الحب و النوى، فاطر، فتّاح.
ق قوى، قدوس، قیوم، قاهر، قهار، قریب، قادر، قدیر، قابل‌التوب، القائم على کل نفس.
ک کبیر، کریم، کافی.
ل لطیف.
م مؤمن، مهیمن، متکبر، مصوِّر، مجید، مجیب، مبین، مولی، محیط، مقیت، متعال، محیى، متین، مقتدر، مستعان، مبدى، مالک الملک.
ن نصیر ، نور.
و وهاب، واحد، ولی، والی، واسع، وکیل، ودود.
ه هادی.


قرآن
متن و ترجمه قرآن
اوصاف قرآن (اسامی و صفات قرآن، اعجاز قرآن، عدم تحریف در قرآن)
اجزاء قرآن آیه، سوره، جزء، حزب، حروف مقطعه
ترجمه و تفسیر قرآن تاریخ تفسیر، روشهای تفسیری قرآن، سیاق آیات، اسرائیلیات، تاویل، فهرست تفاسیر شیعه، فهرست تفاسیر اهل سنت، ترجمه های قرآن
علوم قرآنی تاریخ قرآن: نزول قرآن، جمع قرآن، شان نزول، کاتبان وحی، قراء سبعه
دلالت الفاظ قرآن: عام و خاص، مجمل و مبین، مطلق و مقید، محکم و متشابه، مفهوم و منطوق، نص و ظاهر، ناسخ و منسوخ
تلاوت قرآن تجوید، آداب قرائت قرآن، تدبر در قرآن
رده ها: سوره های قرآن * آیات قرآن * واژگان قرآنی * شخصیت های قرآنی * قصه های قرآنی * علوم قرآنی * معارف قرآن
مسابقه از خطبه ۸۳ نهج البلاغه