غفور (اسم الله): تفاوت بین نسخهها
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
| (۵ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشده) | |||
| سطر ۱: | سطر ۱: | ||
| − | + | '''«غَفور»''' از صفات [[الله|خداوند]] متعال است که به صورت مرفوع و منصوب، ۹۱ بار در [[قرآن]] آمده و با صفاتى مانند: «[[رحیم|رحیم]]»، «[[عفوّ]]»، «[[عزیز (اسم الله)|عزیز]]»، «[[شکور|شکور]]»، «[[ودود]]» و «[[حلیم (اسم الله)|حلیم]]» همراه مىباشد، چنانکه مىفرماید: | |
| − | + | * «{{متن قرآن|ثُمَّ يَتُوبُ اللَّهُ مِنْ بَعْدِ ذَٰلِكَ عَلَىٰ مَنْ يَشَاءُ ۗ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ}}<ref>[[آیه 27 سوره توبه| سوره توبه، آیه ۲۷.]]</ref>؛ خداوند پس از آن توبه هرکس را بخواهد مى پذیرد، خداوند آمرزنده و مهربان است». | |
| − | + | * «{{متن قرآن|ذَٰلِكَ وَمَنْ عَاقَبَ بِمِثْلِ مَا عُوقِبَ بِهِ ثُمَّ بُغِيَ عَلَيْهِ لَيَنْصُرَنَّهُ اللَّهُ ۗ إِنَّ اللَّهَ لَعَفُوٌّ غَفُورٌ}}<ref>[[آیه 60 سوره حج|سوره حج، آیه ۶۰.]]</ref>؛ هرکس به همان اندازه که ستم دیده است مجازات کند آنگاه باز بر او ستم کنند، خدا او را یارى خواهد کرد، خدا بخشایشگر و آمرزنده است». | |
| − | + | * «{{متن قرآن|... إِنَّمَا يَخْشَى اللَّهَ مِنْ عِبَادِهِ الْعُلَمَاءُ ۗ إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ غَفُورٌ}}<ref>[[آیه 28 سوره فاطر|سوره فاطر، آیه ۲۸.]]</ref>؛ ... فقط بندگان دانا از خدا مى ترسند، حقا که خدا توانا و آمرزنده است». | |
| − | + | * «{{متن قرآن|لِيُوَفِّيَهُمْ أُجُورَهُمْ وَيَزِيدَهُمْ مِنْ فَضْلِهِ ۚ إِنَّهُ غَفُورٌ شَكُورٌ}}<ref>[[آیه 30 سوره فاطر|همان، آیه ۳۰.]]</ref>؛ خدا پاداش آنها را به تمامى بدهد و از فضل خود بر آن بیفزاید، خدا آمرزنده و شکرپذیر است». | |
| − | + | * «{{متن قرآن|{{آیه|85|13}} 💠<ref>[[آیه 13 سوره بروج|سوره بروج، آیه ۱۳.]]</ref> {{آیه|85|14}}<ref>[[آیه 14 سوره بروج|همان، آیه ۱۴.]]</ref>}}؛ او است که ایجاد و ابداع مى کند (و پس از میراندن) باز مى گرداند 💠 او است آمرزنده، و بسیار مهربان». | |
| − | + | * «{{متن قرآن|... وَلَئِنْ زَالَتَا إِنْ أَمْسَكَهُمَا مِنْ أَحَدٍ مِنْ بَعْدِهِ ۚ إِنَّهُ كَانَ حَلِيمًا غَفُورًا}}<ref>[[آیه 41 سوره فاطر|سوره فاطر، آیه ۴۱.]]</ref>؛ ... اگر (آسمان و زمین) فرو ریزد جز او کسى نمى تواند آنها را نگه دارد، خدا بردبار و آمرزنده است». | |
| − | + | یادآور مى شویم که «غفور» بر وزن «رسول»، از الفاظى است که دلالت بر مبالغه دارد، و معناى اصلى آن به هنگام بحث از اسم «[[غافر الذنب (اسم الله)|غافر الذنب]]» گذشت. | |
| − | + | ==پانویس== | |
| − | + | {{پانویس}} | |
| − | + | ==منابع== | |
| − | + | *[http://tohid.ir/fa/index/book?bookID=167&page=12#id307_p307 منشور جاوید، جعفر سبحانی، صفحه ۳۰۷-۳۰۸، پایگاه اطلاعرسانی آیتالله سبحانی]. | |
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
{{اسماء الله}} | {{اسماء الله}} | ||
| − | + | {{قرآن}} | |
[[رده:اسماء و صفات الهی]] | [[رده:اسماء و صفات الهی]] | ||
[[رده:واژگان قرآنی]] | [[رده:واژگان قرآنی]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۴ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۱۱
«غَفور» از صفات خداوند متعال است که به صورت مرفوع و منصوب، ۹۱ بار در قرآن آمده و با صفاتى مانند: «رحیم»، «عفوّ»، «عزیز»، «شکور»، «ودود» و «حلیم» همراه مىباشد، چنانکه مىفرماید:
- «ثُمَّ يَتُوبُ اللَّهُ مِنْ بَعْدِ ذَٰلِكَ عَلَىٰ مَنْ يَشَاءُ ۗ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ[۱]؛ خداوند پس از آن توبه هرکس را بخواهد مى پذیرد، خداوند آمرزنده و مهربان است».
- «ذَٰلِكَ وَمَنْ عَاقَبَ بِمِثْلِ مَا عُوقِبَ بِهِ ثُمَّ بُغِيَ عَلَيْهِ لَيَنْصُرَنَّهُ اللَّهُ ۗ إِنَّ اللَّهَ لَعَفُوٌّ غَفُورٌ[۲]؛ هرکس به همان اندازه که ستم دیده است مجازات کند آنگاه باز بر او ستم کنند، خدا او را یارى خواهد کرد، خدا بخشایشگر و آمرزنده است».
- «... إِنَّمَا يَخْشَى اللَّهَ مِنْ عِبَادِهِ الْعُلَمَاءُ ۗ إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ غَفُورٌ[۳]؛ ... فقط بندگان دانا از خدا مى ترسند، حقا که خدا توانا و آمرزنده است».
- «لِيُوَفِّيَهُمْ أُجُورَهُمْ وَيَزِيدَهُمْ مِنْ فَضْلِهِ ۚ إِنَّهُ غَفُورٌ شَكُورٌ[۴]؛ خدا پاداش آنها را به تمامى بدهد و از فضل خود بر آن بیفزاید، خدا آمرزنده و شکرپذیر است».
- «إِنَّهُ هُوَ يُبْدِئُ وَيُعِيدُ 💠[۵] وَهُوَ الْغَفُورُ الْوَدُودُ[۶]؛ او است که ایجاد و ابداع مى کند (و پس از میراندن) باز مى گرداند 💠 او است آمرزنده، و بسیار مهربان».
- «... وَلَئِنْ زَالَتَا إِنْ أَمْسَكَهُمَا مِنْ أَحَدٍ مِنْ بَعْدِهِ ۚ إِنَّهُ كَانَ حَلِيمًا غَفُورًا[۷]؛ ... اگر (آسمان و زمین) فرو ریزد جز او کسى نمى تواند آنها را نگه دارد، خدا بردبار و آمرزنده است».
یادآور مى شویم که «غفور» بر وزن «رسول»، از الفاظى است که دلالت بر مبالغه دارد، و معناى اصلى آن به هنگام بحث از اسم «غافر الذنب» گذشت.
پانویس
منابع




