مُقیت (اسم الله): تفاوت بین نسخهها
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
مهدی موسوی (بحث | مشارکتها) |
|||
| سطر ۲: | سطر ۲: | ||
لفظ «مُقيت» يک بار در [[قرآن کریم]] آمده و وصف [[خدا]] قرار گرفته است، چنانكه مىفرمايد: | لفظ «مُقيت» يک بار در [[قرآن کریم]] آمده و وصف [[خدا]] قرار گرفته است، چنانكه مىفرمايد: | ||
| − | {{متن قرآن| | + | «{{متن قرآن|مَنْْ يَشْفَع شَفاعَةً حَسَنَةً يَكُنْ لَهُ نَصِيبٌ مِنْها وَ مَنْ يَشْفَع شَفاعَةً سَيّئَةً يَكُنْ لَهُ كِفْلٌ مِنْها وَ كانَ اللّهُ عَلى كُلِّ شَىء مُقِيتاً}}<ref>[[آیه 85 سوره نساء|سوره نساء، آیه ۸۵.]]</ref>؛ هر كس در كار نيكى شفاعت كند او را از آن نصيبى است و هركس در كار بدى شفاعت نمايد او را از آن بهره اى است و خدا نگهبان همه چيز است». |
| − | |||
| − | |||
[[شیخ صدوق]] مى گويد: «مُقيت» به معنى حافظ و رقيب است، و اگر به [[رزق]] و روزى «قوت» مى گويند، زيرا مايه حفظ بدن است.<ref>التوحید، شیخ صدوق، ص۲۳۳؛ مقاييس اللغة، ابن فارس، ج۵ ص۳۶.</ref> | [[شیخ صدوق]] مى گويد: «مُقيت» به معنى حافظ و رقيب است، و اگر به [[رزق]] و روزى «قوت» مى گويند، زيرا مايه حفظ بدن است.<ref>التوحید، شیخ صدوق، ص۲۳۳؛ مقاييس اللغة، ابن فارس، ج۵ ص۳۶.</ref> | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۲۲:۲۳
لفظ «مُقيت» يک بار در قرآن کریم آمده و وصف خدا قرار گرفته است، چنانكه مىفرمايد:
«مَنْْ يَشْفَع شَفاعَةً حَسَنَةً يَكُنْ لَهُ نَصِيبٌ مِنْها وَ مَنْ يَشْفَع شَفاعَةً سَيّئَةً يَكُنْ لَهُ كِفْلٌ مِنْها وَ كانَ اللّهُ عَلى كُلِّ شَىء مُقِيتاً[۱]؛ هر كس در كار نيكى شفاعت كند او را از آن نصيبى است و هركس در كار بدى شفاعت نمايد او را از آن بهره اى است و خدا نگهبان همه چيز است».
شیخ صدوق مى گويد: «مُقيت» به معنى حافظ و رقيب است، و اگر به رزق و روزى «قوت» مى گويند، زيرا مايه حفظ بدن است.[۲]
پانویس
- ↑ سوره نساء، آیه ۸۵.
- ↑ التوحید، شیخ صدوق، ص۲۳۳؛ مقاييس اللغة، ابن فارس، ج۵ ص۳۶.
منابع




