صالح المؤمنین
بر اساس احادیث بسیاری از اهل سنت[۱] و شیعه،[۲] مقصود از «صالحُ المؤمنین» در آیه «إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا ۖ وَإِنْ تَظَاهَرَا عَلَيْهِ فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ مَوْلَاهُ وَجِبْرِيلُ وَصَالِحُ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمَلَائِكَةُ بَعْدَ ذَٰلِكَ ظَهِيرٌ»،[۳] امام على علیهالسلام مىباشد. مطابق اين روايات، على بن ابیطالب عليهالسلام در كنار جبرئيل و ساير فرشتگان قرار گرفته است و اين مقام را پيامبر اكرم صلى الله عليه وآله به آن حضرت بشارت دادند.[۴]
چنانکه محمد بن سهل القطان بعد از چهار واسطه از عمار یاسر نقل می نماید که گفت: از على بن ابىطالب علیهالسلام شنیدم که فرمود: روزى پیامبر صلى الله علیه وآله مرا نزد خود خواند و فرمود: یا على آیا میخواهى به تو بشارتى بدهم؟ گفتم: بلى یا رسول اللَّه، شما همیشه مبشّر خیر و خوبى بوده اید. فرمود: خداوند درباره تو آیه اى نازل فرموده است. گفتم: آن آیه کدام است؟ سپس آیه فوق را قرائت فرمود.[۵]
گفتنى است که مفسران امامیه[۶] و اهل سنت[۷] نیز، «صالحُ المؤمنین» را امام على علیه السلام دانسته اند. بنابراین مى توان گفت: این لقب ویژه حضرت على علیه السلام است که با این نام شناخته مى شده است.[۸]
همچنین محدثان اهل سنت از ابن عباس نقل نمایند که گفت: این قسمت از آیه «وَ إِنْ تَظاهَرا عَلَیهِ» درباره عایشه و حفصه نازل شده (كه اولى افشاگر راز پيامبر و دومى، شنونده آن بود) و این قسمت از آیه «فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ مَوْلاهُ» درباره رسول خدا صلى الله علیه وآله نازل گردیده و نیز این قسمت از آیه «وَ صالِحُ الْمُؤْمِنِینَ» درباره حضرت على علیهالسلام نزول یافته است.[۹]
برخی نکاتی که از این آیه استفاده می شود عبارتند از:
- حمایت و پشتیبانى «صالحُ المؤمنین» از رسول خدا صلى الله علیه وآله در برابر توطئه برخى از همسرانش.
- همسویى «صالحُ المؤمنین» با خداوند، جبرئیل و فرشتگان در امداد و یارى پیامبر اسلام صلى الله علیه و آله.
- تعیین امام على علیه السلام در جایگاه «صالحُ المؤمنین» و بهترین بنده برگزیده خدا از جانب رسول خدا صلى الله علیه وآله.[۱۰]
پانویس
- ↑ الدّرّالمنثور، سیوطی، ج۸، ص۲۲۴.
- ↑ تفسیر نورالثقلین، حویزی، ج۵، ص۳۷۰، ح۱۰ و ۱۱ و ۱۴.
- ↑ سوره تحریم، آیه ۴.
- ↑ تفسير كنز الدقائق، ميرزا محمد مشهدى.
- ↑ تفسیر على بن ابراهیم قمی، ج۲، ص۳۹۳.
- ↑ التّبیان، شیخ طوسی، ج۱۰، ص۴۸.
- ↑ روح المعانى، آلوسی، ج ۱۵، جزء ۲۷، ص ۲۲۸.
- ↑ مجمع البیان، طبرسی، ج۹-۱۰، ص۴۷۴-۴۷۵.
- ↑ البرهان فی تفسیر القرآن، سید هاشم بحرانی.
- ↑ بنابر این که مقصود از «صالح المؤمنین» بهترین بنده مؤمن باشد.
منابع
- فرهنگ قرآن، اکبر هاشمی، جلد ۱۸، صفحه ۲۲۹.
- نمونه بینات در شأن نزول آیات، محمدباقر محقق.
- تفسیر نور، محسن قرائتی، جلد ۱۰، صفحه ۱۲۴.




