لباب التاويل فى معانى التنزيل (کتاب): تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
 
(۹ نسخه‌ٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشده)
سطر ۱: سطر ۱:
 +
'''«لُباب التأویل فى معانى التنزیل»''' معروف به «تفسیر خازن»، اثر [[علی بن خازن|علی بن محمد خازن بغدادی]] (م، ۷۴۱ ق)، از [[تفسیر مأثور|تفاسیر مأثور]] و [[تفسیر اجتهادی|اجتهادی]] [[اهل سنت]] و شامل تمامى [[قرآن]] است. این [[تفسیر]] در حقیقت، مختصرى از تفسیر «[[معالم التنزيل فى تفسير القرآن (کتاب)|معالم التنزیل]]» فرّاء بغوى مى‌باشد.
 
{{مشخصات کتاب
 
{{مشخصات کتاب
  
سطر ۵: سطر ۶:
 
|تصویر= [[پرونده:لباب التاويل فى معانى التنزيل.jpg|240px|وسط]]
 
|تصویر= [[پرونده:لباب التاويل فى معانى التنزيل.jpg|240px|وسط]]
  
|نویسنده= علاء‌الدين على بن محمد بن ابراهيم بغدادى
+
|نویسنده= علی بن خازن
  
 
|موضوع= تفسیر اهل سنت
 
|موضوع= تفسیر اهل سنت
سطر ۱۱: سطر ۱۲:
 
|زبان= عربی
 
|زبان= عربی
  
|تعداد جلد= 4
+
|تعداد جلد= ۴
  
 
|عنوان افزوده1= مصحح
 
|عنوان افزوده1= مصحح
  
|افزوده1= عبدالسلام محمد علی شاهین
+
|افزوده1= عبدالسلام محمدعلی شاهین
  
 
|عنوان افزوده2=
 
|عنوان افزوده2=
سطر ۲۴: سطر ۲۵:
  
 
}}
 
}}
« لباب التأويل فى معانى التنزيل» معروف به« تفسير خازن»، از تفاسير مأثور اهل سنت محسوب مى‌شود. در حقيقت مختصرى از تفسير معالم التنزيل بغوى كه آن نيز گزيده‌اى از تفسير ثعلبى نيشابورى است، مى‌باشد و همان ويژگيهاى تفاسير اصل را دارد و با دقت و امانت و خلوص نيت شكل گرفته، مورد توجه عام و خاص بوده است. البته بايد توجه داشت كه گزيده‌اى از روايات تفسيرى گذشته را خازن بر آن افزوده است. لباب التأويل شامل تمامى قرآن مى‌باشد. صبغه قصص تاريخى آن نيز كاملا نمايان است.
+
==مؤلف==
 +
[[علی بن خازن|علی بن محمد بغدادی]] مشهور به «خازِن» (۶۷۸-۷۴۱ ق)، مفسر، محدث، صوفی و فقیه [[شافعی]] مذهب در قرن هشتم هجری است. خازن در علوم مختلف همچون [[تفسیر]]، [[فقه]]، [[حدیث]] و [[تاریخ]]  که تفسیر «[[لباب التاويل فى معانى التنزيل (کتاب)|لباب التأویل فی معانی التنزیل]]» معروفترین آنهاست
  
==انگيزه تاليف==
+
علی بن محمد در شهر حلب [[سوریه]] مسئول و کتابدار کتابخانه مدرسه (خانقاه) سُمیساطیه بود و بدین سبب به «خازن» مشهور شد.
  
خازن در مقدمه تفسير خود صفحه 4- 3 مى‌نويسد،« از آنجايى كه كتاب« معالم التنزيل» نوشته علامه جليل، عالم كامل، احيا كننده سنت، امام و پيشواى امت، ابو محمد حسين بن مسعود بغوى، جزو بهترين و ارزشمندترين تأليفات در تفسير است، و جامع آراء صحيحه، عارى از شبهه و تحريف و آراسته به زيور احاديث نبويه و احكام شرعيه بود، و در شيواترين عبارات و زيباترين اسلوب، شكل گرفته است، از اين رو خواستم تا از گوهرهاى تابناك آن بهره فراوان ببرم».
+
خازن بغدادی در زمینه‌های [[فقه]]، [[حدیث]]، [[تاریخ]] و [[تفسیر]] تبحر داشته و آثاری نگاشته است، که مشهورترین آنها عبارتند از: [[لباب التاويل فى معانى التنزيل (کتاب)|لباب التأویل فی معانی التنزیل]]، عُدّةالاَفهام فی شرح عمدةالاحکام، مقبول‌المنقول مِن عِلمی الجَدل والاصول، االروض و الحدائق فی تهذیب سیرة خیرالخلائق.
  
==روش تفسيرى==
+
==معرفی کتاب==
 +
«[[لباب التاويل فى معانى التنزيل (کتاب)|لباب التأویل فی معانی التنزیل]]» مهمترین کتاب [[علی بن خازن|علی بن محمد بغدادی]] مشهور به خازن در [[تفسیر قرآن]] است. برخی نام این تفسیر را «التأویل لمعالم‌التنزیل» یا «تفسیر خازن» ذکر کرده‌اند. تدوین این تفسیر در سال ۷۲۵ ق. خاتمه یافته است.
  
وى در مقدمه اضافه مى‌كند:« من براى خود جز نقل و انتخاب نقش ديگر در اين تفسير قائل نبوده‌ام و از اطناب گرايى پرهيز كرده و اسناد و روايتهاى حديث را حذف كرده‌ام.»
+
ذهبی این تفسیر را در عداد [[تفسیر به رأی|تفاسیر به رأیِ]] جایز ذکر کرده است؛ اما برخی از معاصران از آن به عنوان یکی از نمونه‌های بارز و شناخته شدۀ [[تفسیر مأثور|تفاسیر نقلی]]، که با دقت و امانت و خلوص نیت شکل گرفته، و مورد اعتنای خاص و عام قرار گرفته است، یاد کرده‌اند.
خازن در مقدمه تفسير خود ضمن 5 فصل مطالبى را مطرح كرده است از قبيل: فصل اول در فضائل قرآن و تلاوت و تعليم آن. فصل دوم در مذمت در تفسير به رأى بدون دارا بودن دانش لازم و مذمت فراموشى و عدم تعهد به قرآن. فصل سوم در جمع قرآن، ترتيب نزول. فصل چهارم در بحث سبعه احرف و اقوال مربوط به آن.
 
  
==فصل پنجم در معناى تفسير و تأويل==
+
خازن در مقدمه تفسیر خود مى‌نویسد: «از آنجایى که کتاب «[[معالم التنزيل فى تفسير القرآن (کتاب)|معالم التنزیل]]» نوشته علامه جلیل، عالم کامل، احیا کننده سنت، امام و پیشواى امت، ابومحمد حسین بن مسعود بغوى، جزو بهترین و ارزشمندترین تألیفات در [[تفسیر قرآن|تفسیر]] است، و جامع آراء صحیحه، عارى از شبهه و تحریف و آراسته به زیور [[احادیث]] نبویه و [[احکام]] شرعیه بود، و در شیواترین عبارات و زیباترین اسلوب، شکل گرفته است، از این رو خواستم تا از گوهرهاى تابناک آن بهره فراوان ببرم».
  
خازن در اين تفسير بسيار به مباحث فقهى عنايت داشته و ذيل آيات احكام، آراء و دلائل فقيهان مذاهب مختلف فقهى را آورده است، و حتى در بسيارى موارد اطناب گرايى كرده و فروعاتى فقهى كه نبايد مفسر به آن عنايت داشته باشد، در اين تفسير آمده است.
+
بنابراین «تفسیر الخازن» در حقیقت مختصرى از تفسیر [[معالم التنزيل فى تفسير القرآن (کتاب)|معالم التنزیل]] بغوى -که آن نیز گزیده‌اى از تفسیر «[[الکشف و البیان عن تفسیر القرآن (کتاب)|الکشف و البیان]]» ثعلبى نیشابورى است-، مى‌باشد و همان ویژگیهاى تفاسیر اصل را دارد و با دقت و امانت و خلوص نیت شکل گرفته است. البته باید توجه داشت که گزیده‌اى از روایات تفسیرى گذشته را خازن بر آن افزوده است. «لباب التأویل» شامل تمامى [[قرآن]] مى‌باشد.  
  
براى نمونه ذيل آيه 266 سوره بقره در بحث ايلاء، پنج فرع فقهى را مطرح مى‌نمايد. ذيل آيه 228 بقره آراء مذهب حنفى و شافعى در احكام عده حائض را بيان مى‌كند. البته تفصيل فقهى او ناشى از تسلط او بر فقه و آراء مختلف در آن است.
+
محمدعلی قطب خلاصه‌ای از این تفسیر را با عنوان «مختصر تفسیر القرآن‌الکریم للخازن المسمّی لبابَ التأویل فی معانی التنزیل» به چاپ رسانده است. یکی از تفاسیر [[شیعه]] معاصر که در بیان تعداد کلمات و تعداد حروف سور، سخت متأثر از «تفسیر خازن» قرار داشته، «[[تفسیر احسن الحدیث (کتاب)|تفسیر احسن الحدیث]]» اثر [[سید علی اکبر قرشی]] است.
  
گر چه تفسير خازن، خلاصه معالم التنزيل بغوى و آن نيز خلاصه ثعلبى است. و بغوى سعى نموده احاديث جعلى و آراء بدعت آميز آن را در تفسير خود نياورد. با اين حال تفسير خازن به نقل اسرائيليات از ثعلبى و ديگران بسيار رو مى‌آورد، و نقد و نظر قابل توجهى نسبت به آنها در آن ديده نمى‌شود. اندك اتفاق مى‌افتد كه به ضعف و وضع آنها اشاره كند.
+
==محتوا و روش تفسیر==
  
براى نمونه در سوره« ص» آيه 21 تا 24، قصه تمثل شيطان براى حضرت داود( ع) در شكل كبوترى از طلا و در و زبرجد و قصه زنى كه داود( ع) شيفته آن شده و مقدمات قتل شوهرش را فراهم مى‌آورد. البته در اين مثال پس از ذكر اين امور فصلى در تنزيه داود( ع) بحث مى‌نمايد و موارد منافى عصمت ايشان را، نفى مى‌كند. اما در برخى موارد فقط به فهم و دانش مخاطب در ردّ خرافات و داستانهاى عجيب و غريب، اعتماد دارد و خود نقد نمى‌زند.
+
روش عمومى مفسر به این ترتیب است که پس از ذکر وجه تسمیه، فضیلت، تعداد [[آیات]]، کلمات و حتی حروف [[سوره]] و [[سوره های مکی و مدنی|مکى یا مدنى]] بودن آن، به معنای لغوی واژگان و سپس نقل [[احادیث]] [[پیامبر]](ص)، [[صحابه]] و [[تابعین]] در تبیین مفاهیم آیات پرداخته و با عبارت «فإن قُلتَ، قُلتُ» مباحث را پى مى‌گیرد.
  
ايشان علاوه بر قصه‌هاى انبياء كه در نهايت شگفتى بيان مى‌كند. در آيات مرتبط با جنگها و رويدادهاى تاريخى عصر پيامبر( ص) نيز به تفصيل، آن وقايع را ذكر مى‌نمايد بعنوان مثال ذيل آيه 9 سوره احزاب بعد از تفسير آن، به جنگ خندق پرداخته، وقايع و حوادث آن را به تفصيل بيان مى‌دارد.
+
مفسر براى عدم تکرار منابعى که مطالب گوناگون از آنها نقل نموده، علامت اختصارى وضع کرده و در مقدمه خود متذکر آنها شده است. از جمله این علامتها، «خ» نشانه [[صحیح بخاری (کتاب)|صحیح بخارى]]، «م» نشانه [[صحیح مسلم (کتاب)|صحیح مسلم]]، «ق» نشانه اتفاق علما بر آن است.
احاديث ترغيب كه بسيارى از آنها از سند چندان محكمى هم برخوردار نيستند در اين تفسير بسيار آمده و تحت تأثير افكار و انديشه‌هاى صوفيانه رويكرد تربيتى و وعظ در آن قوى است. براى نمونه ذيل آيه 16 سوره سجده«تتجافى جنوبهم عن المضاجع...»پس از پايان تفسير آن، به بيان فضل نماز شب و ترغيب به آن مى‌پردازد.
 
  
روش عمومى مفسر به اين ترتيب است كه پس از ذكر نام سوره و مكى يا مدنى بودن آن، آيات را مطرح كرده، با نقل روايات تفسير مى‌نمايد، و با« فان قلت، قلت» مباحث را پى مى‌گيرد.
+
بغدادی در مقدمه مى‌گوید: «من براى خود جز نقل و انتخاب، نقش دیگر در این تفسیر قائل نبوده‌ام و از اطناب گرایى پرهیز کرده و [[سند حدیث|اسناد]] احادیث را حذف کرده‌ام.» وی اشاره دارد که من در عوض حذف اسانید احادیث، به شرح واژه‌های غریب [[حدیث]] و آنچه مربوط به آن است پرداخته‌ام تا فایده بیشترى را براى مخاطب به ارمغان آورد.
مفسر براى عدم تكرار منابعى كه مطالب گوناگون از آنها نقل نموده، علامت اختصارى وضع كرده و در مقدمه خود متذكر آنها شده است. از جمله علامتها« خ» نشانه صحيح بخارى،« م» نشانه صحيح مسلم،« ق» نشانه اتفاق علما بر آن.
 
  
مفسر اشاره دارد كه من در عوض حذف اسانيد احاديث به شرح غريب حديث و آنچه مربوط به آن است پرداخته‌ام تا فايده بيشترى را براى مخاطب به ارمغان آورد.
+
مفسر در مقدمه تفسیر خود ضمن ۵ فصل، مطالبى را مطرح کرده است از قبیل: فصل اول در فضائل [[قرآن]] و [[تلاوت قرآن|تلاوت]] و تعلیم آن. فصل دوم در مذمت [[تفسیر به رأی]] بدون دارا بودن دانش لازم و مذمت فراموشى و عدم تعهد به قرآن. فصل سوم در [[جمع قرآن]] و [[ترتیب نزول سوره ها]]. فصل چهارم در بحث سبعة احرف و اقوال مربوط به آن. فصل پنجم در معناى [[تفسیر]] و [[تأویل|تأویل]].
  
==نسخه شناسى==
+
خازن در این تفسیر بسیار به مباحث [[فقه|فقهى]] عنایت داشته و ذیل [[آیات الاحکام|آیات احکام]]، آراء و دلائل فقیهان مذاهب مختلف فقهى را آورده است و حتى در بسیارى موارد، اطناب گرایى کرده و فروعاتى فقهى که نباید مفسر به آن عنایت داشته باشد، در این تفسیر آمده است. براى نمونه ذیل آیه ۲۶۶ [[سوره بقره]] در بحث [[ايلاء‌‌‌|ایلاء]]، پنج فرع فقهى را مطرح مى‌نماید. ذیل آیه ۲۲۸ بقره آراء مذهب [[حنفی|حنفى]] و [[شافعی|شافعى]] در احکام عده حائض را بیان مى‌کند. البته تفصیل فقهى او ناشى از تسلط او بر [[فقه]] و آراء مختلف در آن است. در اینگونه موارد به هنگام انتخاب رأی برگزیده، کوشش کرده است تا با استناد به روایتی، انتخاب خود را مستدل سازد.
  
نسخه حاضر در 4 جلد با قطع رحلى( كمى بزرگتر از وزيرى) از طرف دار الكتب العلميه بيروت در سال 1415 ق، 1995 م، چاپ اول خود را به علاقمندان عرضه كرده است.
+
گرچه تفسیر خازن، خلاصه «[[معالم التنزيل فى تفسير القرآن (کتاب)|معالم التنزیل]]» بغوى و آن نیز خلاصه «[[الکشف و البیان عن تفسیر القرآن (کتاب)|تفسیر ثعلبى]]» است، و بغوى سعى نموده [[حدیث جعلی|احادیث جعلى]] و آراء [[بدعت]] آمیز آن را در تفسیر خود نیاورد، با این حال «تفسیر خازن» به نقل [[اسرائیلیات|اسرائیلیات]] از ثعلبى و دیگران بسیار رو مى‌آورد، و نقد و نظر قابل توجهى نسبت به آنها در آن دیده نمى‌شود. اندک اتفاق مى‌افتد که به ضعف و جعل آنها اشاره کند. براى نمونه در آیات ۲۱-۲۴ [[سوره ص]]، قصه تمثل [[شیطان|شیطان]] براى [[حضرت داوود علیه السلام|حضرت داود]] علیه السلام در شکل کبوترى از طلا و... و قصه زنى که داود علیه السلام شیفته آن شده و مقدمات قتل شوهرش را فراهم مى‌آورد، ذکر شده. البته در این مثال پس از ذکر این امور، فصلى در تنزیه داود علیه السلام بحث مى‌نماید و موارد منافى [[عصمت]] ایشان را، نفى مى‌کند. اما در برخى موارد فقط به فهم و دانش مخاطب در ردّ [[خرافات]] و داستانهاى عجیب و غریب، اعتماد دارد و خود نقد نمى‌زند.
  
تحقيق اين نسخه توسط عبد السلام محمد على شاهين انجام گرفته كه بعلت كم بودن پاورقى، مى‌توان آن را بدون پاورقى عنوان كرد. فهرست موضوعى آخر هر جلد راهنماى محققان خواهد بود.
+
مفسر علاوه بر قصه‌هاى [[انبیاء]] که در نهایت شگفتى بیان مى‌کند، در آیات مرتبط با [[غزوه|غزوات]] و رویدادهاى تاریخى عصر [[پیامبر اسلام|پیامبر]] صلی الله علیه وآله نیز به تفصیل، آن وقایع را ذکر مى‌نماید؛ بعنوان مثال ذیل آیه ۹ [[سوره احزاب]] بعد از تفسیر آن، به [[جنگ خندق]] پرداخته، وقایع و حوادث آن را به تفصیل بیان مى‌دارد.
« مختصر تفسير القرآن الكريم للخازن» خلاصه‌اى از تفسير خازن، توسط محمد على قطب در دو مجلد انجام گرفته است. چاپ اول آن در سال 1987 م در بيروت منتشر گرديد.
 
  
==منابع مقاله==
+
احادیث ترغیب که بسیارى از آنها از [[سند حدیث|سند]] چندان محکمى هم برخوردار نیستند، در این تفسیر بسیار آمده و تحت تأثیر افکار و اندیشه‌هاى [[تصوف|صوفیانه]] رویکرد تربیتى و وعظ در آن قوى است. براى نمونه ذیل آیه ۱۶ [[سوره سجده]] {{متن قرآن|«تَتَجَافَىٰ جُنُوبُهُمْ عَنِ الْمَضَاجِعِ...»}} پس از پایان تفسیر آن، به بیان فضل [[نماز شب]] و ترغیب به آن مى‌پردازد.
  
1- تفسير و مفسران ج 2 ص 194 به بعد آيت الله معرفت
+
==منابع==
  
2- التفسير و المفسرون دكتر ذهبى ج 1 صفحه 310
+
*تفسیر و مفسران، محمدهادی معرفت، ج ۲ ص ۱۹۴.
 
+
*التفسیر و المفسرون، محمدحسین ذهبى، ج ۱ ص ۳۱۰.
3- دانشنامه قرآن و قرآن پژوهى به كوشش بهاء الدين خرمشاهى ج 1 ص 745 و 975
+
*[[دانشنامه قرآن و قرآن پژوهی (کتاب)|دانشنامه قرآن و قرآن‌پژوهى]]، بهاءالدین خرمشاهى، ج ۱ ص ۷۴۵-۹۷۵.
 
+
*المفسرون حیاتهم و منهجهم، سید محمدعلى ایازى، ص ۵۹.
4- الامام الخازن محمد على قطب
+
*[[دانشنامه جهان اسلام]]، "علی بن محمد شیحی‌ خازن"، شماره ۶۷۴۱.
 
+
*[[دایرة المعارف بزرگ اسلامی]]، "خازن بغدادی"، عباس مصلایی پور.
5- المفسرون حياتهم و منهجهم سيد محمد على ايازى صفحه 59
+
*[[نرم افزار جامع تفاسیر نور]]، بخش کتابشناسی، مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی.
 
 
==منبع==
 
 
 
نرم افزار جامع التفاسیر ، بخش کتابشناسی
 
  
 
{{تفسیر قرآن}}
 
{{تفسیر قرآن}}
[[رده: تفاسیر]]
+
[[رده: تفاسیر]][[رده: تفسیرهای اهل سنت]][[رده: تفاسیر اجتهادی]][[رده: تفاسیر روایی]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۸ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۳۹

«لُباب التأویل فى معانى التنزیل» معروف به «تفسیر خازن»، اثر علی بن محمد خازن بغدادی (م، ۷۴۱ ق)، از تفاسیر مأثور و اجتهادی اهل سنت و شامل تمامى قرآن است. این تفسیر در حقیقت، مختصرى از تفسیر «معالم التنزیل» فرّاء بغوى مى‌باشد.

لباب التاويل فى معانى التنزيل.jpg
نویسنده علی بن خازن
موضوع تفسیر اهل سنت
زبان عربی
تعداد جلد ۴
مصحح عبدالسلام محمدعلی شاهین

مؤلف

علی بن محمد بغدادی مشهور به «خازِن» (۶۷۸-۷۴۱ ق)، مفسر، محدث، صوفی و فقیه شافعی مذهب در قرن هشتم هجری است. خازن در علوم مختلف همچون تفسیر، فقه، حدیث و تاریخ که تفسیر «لباب التأویل فی معانی التنزیل» معروفترین آنهاست

علی بن محمد در شهر حلب سوریه مسئول و کتابدار کتابخانه مدرسه (خانقاه) سُمیساطیه بود و بدین سبب به «خازن» مشهور شد.

خازن بغدادی در زمینه‌های فقه، حدیث، تاریخ و تفسیر تبحر داشته و آثاری نگاشته است، که مشهورترین آنها عبارتند از: لباب التأویل فی معانی التنزیل، عُدّةالاَفهام فی شرح عمدةالاحکام، مقبول‌المنقول مِن عِلمی الجَدل والاصول، االروض و الحدائق فی تهذیب سیرة خیرالخلائق.

معرفی کتاب

«لباب التأویل فی معانی التنزیل» مهمترین کتاب علی بن محمد بغدادی مشهور به خازن در تفسیر قرآن است. برخی نام این تفسیر را «التأویل لمعالم‌التنزیل» یا «تفسیر خازن» ذکر کرده‌اند. تدوین این تفسیر در سال ۷۲۵ ق. خاتمه یافته است.

ذهبی این تفسیر را در عداد تفاسیر به رأیِ جایز ذکر کرده است؛ اما برخی از معاصران از آن به عنوان یکی از نمونه‌های بارز و شناخته شدۀ تفاسیر نقلی، که با دقت و امانت و خلوص نیت شکل گرفته، و مورد اعتنای خاص و عام قرار گرفته است، یاد کرده‌اند.

خازن در مقدمه تفسیر خود مى‌نویسد: «از آنجایى که کتاب «معالم التنزیل» نوشته علامه جلیل، عالم کامل، احیا کننده سنت، امام و پیشواى امت، ابومحمد حسین بن مسعود بغوى، جزو بهترین و ارزشمندترین تألیفات در تفسیر است، و جامع آراء صحیحه، عارى از شبهه و تحریف و آراسته به زیور احادیث نبویه و احکام شرعیه بود، و در شیواترین عبارات و زیباترین اسلوب، شکل گرفته است، از این رو خواستم تا از گوهرهاى تابناک آن بهره فراوان ببرم».

بنابراین «تفسیر الخازن» در حقیقت مختصرى از تفسیر معالم التنزیل بغوى -که آن نیز گزیده‌اى از تفسیر «الکشف و البیان» ثعلبى نیشابورى است-، مى‌باشد و همان ویژگیهاى تفاسیر اصل را دارد و با دقت و امانت و خلوص نیت شکل گرفته است. البته باید توجه داشت که گزیده‌اى از روایات تفسیرى گذشته را خازن بر آن افزوده است. «لباب التأویل» شامل تمامى قرآن مى‌باشد.

محمدعلی قطب خلاصه‌ای از این تفسیر را با عنوان «مختصر تفسیر القرآن‌الکریم للخازن المسمّی لبابَ التأویل فی معانی التنزیل» به چاپ رسانده است. یکی از تفاسیر شیعه معاصر که در بیان تعداد کلمات و تعداد حروف سور، سخت متأثر از «تفسیر خازن» قرار داشته، «تفسیر احسن الحدیث» اثر سید علی اکبر قرشی است.

محتوا و روش تفسیر

روش عمومى مفسر به این ترتیب است که پس از ذکر وجه تسمیه، فضیلت، تعداد آیات، کلمات و حتی حروف سوره و مکى یا مدنى بودن آن، به معنای لغوی واژگان و سپس نقل احادیث پیامبر(ص)، صحابه و تابعین در تبیین مفاهیم آیات پرداخته و با عبارت «فإن قُلتَ، قُلتُ» مباحث را پى مى‌گیرد.

مفسر براى عدم تکرار منابعى که مطالب گوناگون از آنها نقل نموده، علامت اختصارى وضع کرده و در مقدمه خود متذکر آنها شده است. از جمله این علامتها، «خ» نشانه صحیح بخارى، «م» نشانه صحیح مسلم، «ق» نشانه اتفاق علما بر آن است.

بغدادی در مقدمه مى‌گوید: «من براى خود جز نقل و انتخاب، نقش دیگر در این تفسیر قائل نبوده‌ام و از اطناب گرایى پرهیز کرده و اسناد احادیث را حذف کرده‌ام.» وی اشاره دارد که من در عوض حذف اسانید احادیث، به شرح واژه‌های غریب حدیث و آنچه مربوط به آن است پرداخته‌ام تا فایده بیشترى را براى مخاطب به ارمغان آورد.

مفسر در مقدمه تفسیر خود ضمن ۵ فصل، مطالبى را مطرح کرده است از قبیل: فصل اول در فضائل قرآن و تلاوت و تعلیم آن. فصل دوم در مذمت تفسیر به رأی بدون دارا بودن دانش لازم و مذمت فراموشى و عدم تعهد به قرآن. فصل سوم در جمع قرآن و ترتیب نزول سوره ها. فصل چهارم در بحث سبعة احرف و اقوال مربوط به آن. فصل پنجم در معناى تفسیر و تأویل.

خازن در این تفسیر بسیار به مباحث فقهى عنایت داشته و ذیل آیات احکام، آراء و دلائل فقیهان مذاهب مختلف فقهى را آورده است و حتى در بسیارى موارد، اطناب گرایى کرده و فروعاتى فقهى که نباید مفسر به آن عنایت داشته باشد، در این تفسیر آمده است. براى نمونه ذیل آیه ۲۶۶ سوره بقره در بحث ایلاء، پنج فرع فقهى را مطرح مى‌نماید. ذیل آیه ۲۲۸ بقره آراء مذهب حنفى و شافعى در احکام عده حائض را بیان مى‌کند. البته تفصیل فقهى او ناشى از تسلط او بر فقه و آراء مختلف در آن است. در اینگونه موارد به هنگام انتخاب رأی برگزیده، کوشش کرده است تا با استناد به روایتی، انتخاب خود را مستدل سازد.

گرچه تفسیر خازن، خلاصه «معالم التنزیل» بغوى و آن نیز خلاصه «تفسیر ثعلبى» است، و بغوى سعى نموده احادیث جعلى و آراء بدعت آمیز آن را در تفسیر خود نیاورد، با این حال «تفسیر خازن» به نقل اسرائیلیات از ثعلبى و دیگران بسیار رو مى‌آورد، و نقد و نظر قابل توجهى نسبت به آنها در آن دیده نمى‌شود. اندک اتفاق مى‌افتد که به ضعف و جعل آنها اشاره کند. براى نمونه در آیات ۲۱-۲۴ سوره ص، قصه تمثل شیطان براى حضرت داود علیه السلام در شکل کبوترى از طلا و... و قصه زنى که داود علیه السلام شیفته آن شده و مقدمات قتل شوهرش را فراهم مى‌آورد، ذکر شده. البته در این مثال پس از ذکر این امور، فصلى در تنزیه داود علیه السلام بحث مى‌نماید و موارد منافى عصمت ایشان را، نفى مى‌کند. اما در برخى موارد فقط به فهم و دانش مخاطب در ردّ خرافات و داستانهاى عجیب و غریب، اعتماد دارد و خود نقد نمى‌زند.

مفسر علاوه بر قصه‌هاى انبیاء که در نهایت شگفتى بیان مى‌کند، در آیات مرتبط با غزوات و رویدادهاى تاریخى عصر پیامبر صلی الله علیه وآله نیز به تفصیل، آن وقایع را ذکر مى‌نماید؛ بعنوان مثال ذیل آیه ۹ سوره احزاب بعد از تفسیر آن، به جنگ خندق پرداخته، وقایع و حوادث آن را به تفصیل بیان مى‌دارد.

احادیث ترغیب که بسیارى از آنها از سند چندان محکمى هم برخوردار نیستند، در این تفسیر بسیار آمده و تحت تأثیر افکار و اندیشه‌هاى صوفیانه رویکرد تربیتى و وعظ در آن قوى است. براى نمونه ذیل آیه ۱۶ سوره سجده «تَتَجَافَىٰ جُنُوبُهُمْ عَنِ الْمَضَاجِعِ...» پس از پایان تفسیر آن، به بیان فضل نماز شب و ترغیب به آن مى‌پردازد.

منابع

***
تفسیر قرآن
درباره تفسیر قرآن: تفسیر قرآن -تاریخ تفسیر - روشهای تفسیری قرآن
اصطلاحات: اسباب نزول -اسرائیلیات -سیاق آیات
شاخه های تفسیر قرآن:

تفسیر روایی (تفاسیر روایی) • تفسیر اجتهادی (تفاسیر اجتهادی) • تفسیر فقهی ( تفاسیر فقهی) • تفسیر ادبی ( تفاسیر ادبی) • تفسیر تربیتی ( تفاسیر تربیتی) • تفسیر كلامی ( تفاسیر كلامی) • تفسیر فلسفی ( تفاسیر فلسفی ) • تفسیر عرفانی (تفاسیر عرفانی ) • تفسیر علمی (تفاسیر علمی)

روشهای تفسیری قرآن:
تفاسیر به تفکیک مذهب مولف:
مسابقه از خطبه ۱۸۳ نهج البلاغه