سوره واقعه

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به: ناوبری, جستجو
<<الرحمن واقعه حدید>>
شماره: ۵۶
جزء : ۲۷
محل نزول: مکه
ترتيب نزول : ۴۶
تعداد آیه : ۹۶
متن و ترجمه سوره

فهرست سوره‌های قرآن

سوره واقعه پنجاه و ششمین سوره قران است و دارای 96 آیه است.

محتویات

نزول

ابن عباس و قتاده گويند: سوره واقعه مکی است، مگر يك آيه از آن كه در مدينه نازل شده و آن آيه (وَ تَجْعَلُونَ رِزْقَكُمْ أَنَّكُمْ تُكَذِّبُونَ). آیه 82

و بعضى گفته‏اند: مكّى است مگر قول او «ثُلَّةٌ مِنَ الْأَوَّلِينَ» آیه 13 و قول او: (أَفَبِهذَا الْحَدِيثِ أَنْتُمْ مُدْهِنُونَ) آیه 81 كه در مسافرت و هجرت آن حضرت به مدينه نازل شده است.

این سوره در ترتیب مصحف پنجاه و ششمین سوره و در ترتیب نزول چهل و ششمین سوره قرآن کریم است که پیش از آن سوره طه و پس از آن سوره شعرا نازل شده است.

تعداد آيات

نود و نه آيه حجازى و شامى است و نود و هفت آيه بصرى و نود و شش آيه كوفى است. اختلاف آن در چهارده آيه است، پس اصحاب الميمنه و اصحاب المشئمه و اصحاب الشمال سه آيه غير كوفى است و اصحاب اليمين يك آيه غير كوفى و مدنی اخير است.

فضيلت سوره

ابى بن كعب گويد: رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود: كسى كه سوره واقعه را بخواند از غافلين نوشته نشود.

و از مسروق روايت شده كه گويد: كسى كه مي خواهد خبر پيشينيان و خبر اهل بهشت و خبر اهل آتش و خبر دنيا و خبر آخرت را بداند پس سوره واقعه را بخواند.

و از ابن مسعود روايت شده كه من از پیامبر صلّى اللَّه عليه و آله شنيدم كه مي فرمود هر كس سوره واقعه را هر شب بخواند هرگز نياز و تنگدستى و فقر باو نرسد.


و عياشى به اسنادش از زيد شحام از حضرت امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده كه فرمود: كسى كه سوره «واقعه» را پيش از خوابيدن بخواند خدا را ملاقات كند در حالى كه صورت او مانند ماه شب چهارده خواهد بود.

و از ابى بصير از امام صادق عليه السلام روايت كرده كه گفت: كسى كه در هر شب جمعه سوره واقعه را بخواند خدا او را دوست دارد و محبّت او را در دل تمام مردم قرار دهد و هرگز در دنيا بدى و فقر و آفتى از آفات دنيا نبيند، و از رفقاء امیر المؤمنین عليه السلام خواهد بود.

محتوای سوره

اين سوره، قيامت كبرى را كه در آن مردم دوباره زنده می‏شوند و به حسابشان رسيدگى شده جزا داده می‏شوند شرح می‏دهد، نخست مقدارى از حوادث هول انگيز آن را ذكر می‏كند، حوادث نزديك‏تر به زندگى دنيايى انسان، و نزديك‏تر به زمينى كه در آن زندگى میكرده، می‏فرمايد: اوضاع و احوال زمين دگرگون می‏شود و زمين بالا و پايين و زير و رو می‏گردد، زلزله بسيار سهمگين زمين كوه‏ها را متلاشى، و چون غبار میسازد، آن گاه مردم را به طور فهرست‏وار به سه دسته سابقين و اصحاب يمين و اصحاب شمال، تقسيم نموده، سرانجام كار هر يك را بيان می‏كند. آن گاه عليه اصحاب شمال كه منكر ربوبيت خداى تعالى و مساله معاد و تكذيب كننده قرآنند كه بشر را به توحيد و ايمان به معاد دعوت مى‏كند استدلال نموده، در آخر گفتار را با يادآورى حالت احتضار و فرا رسيدن مرگ و سه دسته شدن مردم خاتمه می‏دهد [۱]

پانویس

  1. ترجمه الميزان، ج‏19، ص: 619

منابع

پیوست

متن و ترجمه سوره

قرآن
متن و ترجمه قرآن علوم قرآنی تفاسیر قرآن سوره های قرآن آیات قرآن شخصیت های قرآنی قصه های قرآنی واژگان قرآنی
دانشنامه اسلامی
دانشنامه‌ای مشارکتی با عضویت آزاد برای توسعه پژوهش های اسلامی
ابزارهای شخصی
گویش‌ها
فضاهای نام
عملکردها
گشتن
جعبه‌ابزار