سوره زمر: تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
(ویرایش)
 
(۸ نسخه‌ٔ میانی ویرایش شده توسط ۵ کاربر نشان داده نشده)
سطر ۱: سطر ۱:
اين سوره را (غرَف) نيز گفته‌اند و همه آيات آن طبق گفته «مجاهد و قتاده و حسن» [[مکی]] مى‌باشد و برخى گفته‌اند: سه آيه اين سوره در مدينه نازل شده كه درباره «وحشى» قاتل «حمزه» و از اول آيه (قُلْ يا عِبادِيَ) تا آخر آيه سوم مى‌باشد.
+
{{شناسنامه سوره
 +
|نام=زمر
 +
|قبلی=ص
 +
|بعدی=غافر
 +
|شماره=۳۹
 +
|جزء=۲۳و ۲۴
 +
|محل نزول=مکه
 +
|ترتیب نزول=۵۹
 +
|تعداد آیه=۷۵
 +
}}
 +
'''«سوره زمر»''' سی و نهمین [[سوره]] از [[قرآن|قرآن کریم]] است و دارای ۷۵ [[آیه]] می باشد.
 +
==نزول سوره==
 +
«سوره زمر» را «غُرَف» نیز گفته‌اند و همه آیات آن طبق گفته مجاهد، قتاده و حسن، [[سوره های مکی|مکی]] می‌باشد و برخى گفته‌اند: سه آیه این سوره در [[مدینه|مدینه]] نازل شده که درباره «وحشى» قاتل [[حضرت حمزه علیه السلام|حضرت حمزه]] و از اول آیه {{متن قرآن|«قُلْ یا عِبادِی»}} تا آخر آیه سوم می‌باشد.
  
==عدد آيات==
+
این سوره در ترتیب مصحف، سی و نهمین سوره و در [[ترتیب نزول سوره ها|ترتیب نزول]]، پنجاه و نهمین سوره [[قرآن|قرآن کریم]] است که پیش از آن [[سوره سبا]] و پس از آن [[سوره غافر]] نازل شده است.
  
«شاميان» اين سوره را هفتاد و پنج، «كوفيان» هفتاد و سه و ديگران هفتاد و دو آيه شماره كرده‌اند.
+
==عدد آیات==
  
==فضيلت سوره==
+
«شامیان» این سوره را هفتاد و پنج [[آیه]]، «کوفیان» هفتاد و سه آیه و دیگران هفتاد و دو آیه شماره کرده‌اند.
  
# «ابى بن كعب» از [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله نقل كرده كه فرمود: هر كه بخواند سوره «زمر» را خداوند اميد او را قطع نكرده و ثواب ترسندگان را كه از خداوند مى‌ترسند به او مى‌بخشد.
+
==محتوای سوره==
# «هارون بن خارجه» از «[[امام صادق]]» علیه السلام نقل كرده كه فرمود: هر كه بخواند سوره زمر را خدا شرافت دنيا و آخرت را به او مى‌بخشد و او را بدون مال و فاميل عزيز مى‌گرداند تا هر كه او را ببيند شكوهش به وى نموده شده و جسدش بر آتش حرام گردد ... و علاوه براى او دو چشمه جارى و دو چشمه جوشان و دو بوستان خرّم و حوريان پرده نشين در خيمه ‌ها مى‌باشد.
+
 +
از خلال آیات این سوره برمی‌آید که مشرکین معاصر [[پیامبر اسلام|رسول خدا]] (ص) از آن جناب درخواست کرده‌اند که از دعوتش به سوى [[توحید|توحید]] و از تعرض به خدایان ایشان صرف نظر کند، وگرنه نفرین خدایان گریبانش را خواهد گرفت. در پاسخ آنان این سوره که به وجهى قرین "[[سوره ص]]" است، نازل شده و به آن جناب تاکید کرده که [[دین|دین]] خود را خالص براى [[الله|خداى سبحان]] کند، و اعتنایى به خدایان مشرکین نکند، و علاوه بر آن به مشرکین اعلام نماید که مامور به توحید و [[اخلاص]] دین است، توحید و اخلاصى که آیات و ادله [[وحی|وحى]] و [[عقل]] همه بر آن تواتر دارند. و لذا می‌بینیم خداى سبحان در خلال سوره چند نوبت کلام را متوجه این مساله می‌سازد، مثلا در آغاز سوره می‌فرماید: {{متن قرآن|«فَاعْبُدِ اللَّهَ مُخْلِصاً لَهُ الدِّینَ»}} و باز در آیه بعدى می‌فرماید: {{متن قرآن|«أَلا لِلَّهِ الدِّینُ الْخالِصُ»}}، سپس در وسط سوره دوباره به این مساله بر می گردد و می‌فرماید: {{متن قرآن|«قُلْ إِنِّی أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ اللَّهَ مُخْلِصاً لَهُ الدِّینَ»}} و باز در آیه ۱۴ می فرماید: {{متن قرآن|«قُلِ اللَّهَ أَعْبُدُ مُخْلِصاً لَهُ دِینِی»}} و در آیه ۱۵ مى‌فرماید: {{متن قرآن|«فَاعْبُدُوا ما شِئْتُمْ مِنْ دُونِهِ»}}.
  
==  محتوای سوره ==
+
آن گاه در آیه ۳۰ اعلام مى‌دارد که: {{متن قرآن|«إِنَّک مَیتٌ وَ إِنَّهُمْ مَیتُونَ ...»}} و در آیه ۳۶ مى‌پرسد: {{متن قرآن|«أَ لَیسَ اللَّهُ بِکافٍ عَبْدَهُ وَ یخَوِّفُونَک بِالَّذِینَ مِنْ دُونِهِ»}} و در آیه ۳۹ تهدید مى‌کند به اینکه: {{متن قرآن|«قُلْ یا قَوْمِ اعْمَلُوا عَلى‌ مَکانَتِکمْ إِنِّی عامِلٌ»}} و در آیه ۶۴ می‌فرماید: {{متن قرآن|«قُلْ أَ فَغَیرَ اللَّهِ تَأْمُرُونِّی أَعْبُدُ أَیهَا الْجاهِلُونَ»}} و همچنین اشارات دیگرى که همه دلالت بر این دارد که مشرکین از آن جناب خواسته بودند دست از دعوت به توحید بردارد.
 
از خلال آيات اين سوره برمی‌آيد كه مشركين معاصر رسول خدا (ص) از آن جناب درخواست كرده‌اند كه از دعوتش به سوى توحيد و از تعرض به خدايان ايشان صرف نظر كند، و گر نه نفرين خدايان گريبانش را خواهد گرفت. در پاسخ آنان اين سوره كه به وجهى قرين سوره" ص" است، نازل شده و به آن جناب تاكيد كرده كه دين خود را خالص براى خداى سبحان كند، و اعتنايى به خدايان مشركين نكند، و علاوه بر آن به مشركين اعلام نمايد كه مامور به توحيد و اخلاص دين است، توحيد و اخلاصى كه آيات و ادله وحى و عقل همه بر آن تواتر دارند. و لذا می‌بينيم خداى سبحان در خلال سوره چند نوبت كلام را متوجه اين مساله می‌سازد، مثلا در آغاز سوره می‌فرمايد:" فَاعْبُدِ اللَّهَ مُخْلِصاً لَهُ الدِّينَ" و باز در آيه بعدى می‌فرمايد:" أَلا لِلَّهِ الدِّينُ الْخالِصُ" سپس در وسط سوره دوباره به اين مساله بر میگردد و می‌فرمايد:" قُلْ إِنِّي أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ اللَّهَ مُخْلِصاً لَهُ الدِّينَ" و باز در آيه 14 میفرمايد:
 
  
" قُلِ اللَّهَ أَعْبُدُ مُخْلِصاً لَهُ دِينِي" و در آيه 15 مى‌فرمايد:" فَاعْبُدُوا ما شِئْتُمْ مِنْ دُونِهِ".
+
آن گاه به استدلال بر یکتایى خدا در ربوبیت و الوهیت پرداخته، هم از طریق [[وحی|وحى]] و هم از طریق برهان عقلى، و هم از راه مقایسه بین مؤمنین و مشرکین، آن را اثبات می کند. و مقایسه مزبور مقایسه‌اى لطیف است. چند نوبت مؤمنین را به بهترین اوصاف ستوده، و به پاداشهایى که به زودى در [[آخرت]] دارند بشارت می دهد. و هر جا سخن از مشرکین به میان آورده - علاوه بر وبال اعمالشان، که در دنیا گریبانشان را می گیرد، وبالى نظیر آن وبالها که به سایر امت‌هاى گذشته به کیفر تکذیب آیات خدا رسید، و آن عبارت بود از خوارى در دنیا که البته [[عذاب]] آخرت قابل مقایسه با آن نیست- ایشان را به [[خسران نفس|خسران]] و عذاب آخرت بشارت می دهد.
آن گاه در آيه 30 اعلام مى‌دارد كه:" إِنَّكَ مَيِّتٌ وَ إِنَّهُمْ مَيِّتُونَ ..." و در آيه 36 مى‌پرسد:" أَ لَيْسَ اللَّهُ بِكافٍ عَبْدَهُ وَ يُخَوِّفُونَكَ بِالَّذِينَ مِنْ دُونِهِ" و در آيه 39 تهديد مى‌كند به اينكه:" قُلْ يا قَوْمِ اعْمَلُوا عَلى‌ مَكانَتِكُمْ إِنِّي عامِلٌ" و در آيه 64 می‌فرمايد:" قُلْ أَ فَغَيْرَ اللَّهِ تَأْمُرُونِّي أَعْبُدُ أَيُّهَا الْجاهِلُونَ" و همچنين اشارات ديگرى كه همه دلالت بر اين دارد كه مشركين از آن جناب خواسته بودند دست از دعوت به توحيد بردارد.
+
و به همین منظور در این سوره -و مخصوصا در آخرش- روز [[قیامت|قیامت]] را به روشن‌ترین اوصافش وصف کرده، و در همین جا سوره را خاتمه داده است.<ref> ترجمه المیزان، ج‌۱۷، ص: ۳۵۴.</ref>
 +
==فضیلت سوره==
  
آن گاه به استدلال بر يكتايى خدا در ربوبيت و الوهيت پرداخته، هم از طريق وحى و هم از طريق برهان عقلى، و هم از راه مقايسه بين مؤمنين و مشركين، آن را اثبات میكند. و مقايسه مزبور مقايسه‌اى لطيف است. چند نوبت مؤمنين را به بهترين اوصاف ستوده، و به پاداشهايى كه به زودى در آخرت دارند بشارت میدهد. و هر جا سخن از مشركين به ميان آورده- علاوه بر وبال اعمالشان، كه در دنيا گريبانشان را میگيرد، وبالى نظير آن وبالها كه به ساير امت‌هاى گذشته به كيفر تكذيب آيات خدا رسيد، و آن عبارت بود از خوارى در دنيا كه البته عذاب آخرت قابل مقايسه با آن نيست- ايشان را به خسران و عذاب آخرت بشارت میدهد.
+
*«[[ابی بن کعب|ابى بن کعب]]» از [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله نقل کرده که فرمود: هر که بخواند سوره «زمر» را، [[الله|خداوند]] امید او را قطع نکرده و [[ثواب]] ترسندگان را که از خداوند مى‌ترسند به او مى‌بخشد.
و به همين منظور در اين سوره- و مخصوصا در آخرش- روز قيامت را به روشن‌ترين اوصافش وصف كرده، و در همين جا سوره را خاتمه داده است <ref> ترجمه الميزان، ج‌17، ص: 354 </ref>
+
*«هارون بن خارجه» از «[[امام صادق]]» علیه السلام نقل کرده که فرمود: هر که بخواند سوره زمر را، خدا شرافت دنیا و [[آخرت]] را به او مى‌بخشد و او را بدون مال و فامیل عزیز مى‌گرداند تا هر که او را ببیند شکوهش به وى نموده شده و جسدش بر آتش حرام گردد ... و علاوه براى او دو چشمه جارى و دو چشمه جوشان و دو بوستان خرّم و [[حور العین|حوریان]] پرده نشین در خیمه ‌ها مى‌باشد.
 
==پانویس==
 
==پانویس==
<references/>
+
<references />
  
 
==منابع==
 
==منابع==
*فضل بن حسن طبرسی، ترجمه مجمع البيان في تفسير القرآن، ج‌21، ص138.
+
 
*محمد حسین طباطبایی، ترجمه تفسیر المیزان، ج‌17، ص: 354، قم 1374
+
*فضل بن حسن طبرسی، ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج‌۲۱، ص۱۳۸.
 +
*محمد حسین طباطبایی، ترجمه تفسیر المیزان، ج‌۱۷، ص۳۵۴، قم ۱۳۷۴.
 +
*[http://wiki.ahlolbait.com/index.php/%D8%AA%D8%B1%D8%AA%DB%8C%D8%A8_%D9%86%D8%B2%D9%88%D9%84_%D8%B3%D9%88%D8%B1%D9%87_%D9%87%D8%A7 ترتیب نزول سوره ها]، در همین دانشنامه.
 +
 
 
==پیوست==
 
==پیوست==
[[سوره زمر/متن و ترجمه سوره|متن و ترجمه سوره]]
+
[[سوره زمر/متن و ترجمه|'''سوره زمر/متن و ترجمه''']]
 +
{{فهرست سوره های قرآن
 +
|سوره=۳۹.[[سوره زمر|الزمر]]
 +
|قبلی=۳۸.[[سوره ص|ص]]
 +
|بعدی=۴۰.[[سوره غافر|غافر]]
 +
}}
 +
{{قرآن}}
  
 
[[رده:سوره های قرآن]]
 
[[رده:سوره های قرآن]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۵ نوامبر ۲۰۲۰، ساعت ۰۷:۴۹

<<ص زمر غافر>>
شماره: ۳۹
جزء : ۲۳و ۲۴
محل نزول: مکه
ترتيب نزول : ۵۹
تعداد آیه : ۷۵
متن و ترجمه سوره

فهرست سوره‌های قرآن

«سوره زمر» سی و نهمین سوره از قرآن کریم است و دارای ۷۵ آیه می باشد.

نزول سوره

«سوره زمر» را «غُرَف» نیز گفته‌اند و همه آیات آن طبق گفته مجاهد، قتاده و حسن، مکی می‌باشد و برخى گفته‌اند: سه آیه این سوره در مدینه نازل شده که درباره «وحشى» قاتل حضرت حمزه و از اول آیه «قُلْ یا عِبادِی» تا آخر آیه سوم می‌باشد.

این سوره در ترتیب مصحف، سی و نهمین سوره و در ترتیب نزول، پنجاه و نهمین سوره قرآن کریم است که پیش از آن سوره سبا و پس از آن سوره غافر نازل شده است.

عدد آیات

«شامیان» این سوره را هفتاد و پنج آیه، «کوفیان» هفتاد و سه آیه و دیگران هفتاد و دو آیه شماره کرده‌اند.

محتوای سوره

از خلال آیات این سوره برمی‌آید که مشرکین معاصر رسول خدا (ص) از آن جناب درخواست کرده‌اند که از دعوتش به سوى توحید و از تعرض به خدایان ایشان صرف نظر کند، وگرنه نفرین خدایان گریبانش را خواهد گرفت. در پاسخ آنان این سوره که به وجهى قرین "سوره ص" است، نازل شده و به آن جناب تاکید کرده که دین خود را خالص براى خداى سبحان کند، و اعتنایى به خدایان مشرکین نکند، و علاوه بر آن به مشرکین اعلام نماید که مامور به توحید و اخلاص دین است، توحید و اخلاصى که آیات و ادله وحى و عقل همه بر آن تواتر دارند. و لذا می‌بینیم خداى سبحان در خلال سوره چند نوبت کلام را متوجه این مساله می‌سازد، مثلا در آغاز سوره می‌فرماید: «فَاعْبُدِ اللَّهَ مُخْلِصاً لَهُ الدِّینَ» و باز در آیه بعدى می‌فرماید: «أَلا لِلَّهِ الدِّینُ الْخالِصُ»، سپس در وسط سوره دوباره به این مساله بر می گردد و می‌فرماید: «قُلْ إِنِّی أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ اللَّهَ مُخْلِصاً لَهُ الدِّینَ» و باز در آیه ۱۴ می فرماید: «قُلِ اللَّهَ أَعْبُدُ مُخْلِصاً لَهُ دِینِی» و در آیه ۱۵ مى‌فرماید: «فَاعْبُدُوا ما شِئْتُمْ مِنْ دُونِهِ».

آن گاه در آیه ۳۰ اعلام مى‌دارد که: «إِنَّک مَیتٌ وَ إِنَّهُمْ مَیتُونَ ...» و در آیه ۳۶ مى‌پرسد: «أَ لَیسَ اللَّهُ بِکافٍ عَبْدَهُ وَ یخَوِّفُونَک بِالَّذِینَ مِنْ دُونِهِ» و در آیه ۳۹ تهدید مى‌کند به اینکه: «قُلْ یا قَوْمِ اعْمَلُوا عَلى‌ مَکانَتِکمْ إِنِّی عامِلٌ» و در آیه ۶۴ می‌فرماید: «قُلْ أَ فَغَیرَ اللَّهِ تَأْمُرُونِّی أَعْبُدُ أَیهَا الْجاهِلُونَ» و همچنین اشارات دیگرى که همه دلالت بر این دارد که مشرکین از آن جناب خواسته بودند دست از دعوت به توحید بردارد.

آن گاه به استدلال بر یکتایى خدا در ربوبیت و الوهیت پرداخته، هم از طریق وحى و هم از طریق برهان عقلى، و هم از راه مقایسه بین مؤمنین و مشرکین، آن را اثبات می کند. و مقایسه مزبور مقایسه‌اى لطیف است. چند نوبت مؤمنین را به بهترین اوصاف ستوده، و به پاداشهایى که به زودى در آخرت دارند بشارت می دهد. و هر جا سخن از مشرکین به میان آورده - علاوه بر وبال اعمالشان، که در دنیا گریبانشان را می گیرد، وبالى نظیر آن وبالها که به سایر امت‌هاى گذشته به کیفر تکذیب آیات خدا رسید، و آن عبارت بود از خوارى در دنیا که البته عذاب آخرت قابل مقایسه با آن نیست- ایشان را به خسران و عذاب آخرت بشارت می دهد. و به همین منظور در این سوره -و مخصوصا در آخرش- روز قیامت را به روشن‌ترین اوصافش وصف کرده، و در همین جا سوره را خاتمه داده است.[۱]

فضیلت سوره

  • «ابى بن کعب» از رسول خدا صلی الله علیه و آله نقل کرده که فرمود: هر که بخواند سوره «زمر» را، خداوند امید او را قطع نکرده و ثواب ترسندگان را که از خداوند مى‌ترسند به او مى‌بخشد.
  • «هارون بن خارجه» از «امام صادق» علیه السلام نقل کرده که فرمود: هر که بخواند سوره زمر را، خدا شرافت دنیا و آخرت را به او مى‌بخشد و او را بدون مال و فامیل عزیز مى‌گرداند تا هر که او را ببیند شکوهش به وى نموده شده و جسدش بر آتش حرام گردد ... و علاوه براى او دو چشمه جارى و دو چشمه جوشان و دو بوستان خرّم و حوریان پرده نشین در خیمه ‌ها مى‌باشد.

پانویس

  1. ترجمه المیزان، ج‌۱۷، ص: ۳۵۴.

منابع

  • فضل بن حسن طبرسی، ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج‌۲۱، ص۱۳۸.
  • محمد حسین طباطبایی، ترجمه تفسیر المیزان، ج‌۱۷، ص۳۵۴، قم ۱۳۷۴.
  • ترتیب نزول سوره ها، در همین دانشنامه.

پیوست

سوره زمر/متن و ترجمه

سوره قبلی:

۳۸.ص

۳۹.الزمر سوره بعدی:

۴۰.غافر

۱.سوره فاتحه ۲.سوره بقره ۳.سوره آل عمران ۴.سوره نساء ۵.سوره مائده ۶.سوره انعام ۷.سوره اعراف ۸.سوره انفال ۹.سوره توبه ۱۰.سوره یونس ۱۱.سوره هود ۱۲.سوره یوسف ۱۳.سوره رعد ۱۴.سوره ابراهیم ۱۵.سوره حجر ۱۶.سوره نحل ۱۷.سوره اسراء ۱۸.سوره کهف ۱۹.سوره مریم ۲۰.سوره طه ۲۱.سوره انبیاء ۲۲.سوره حج ۲۳.سوره مومنون ۲۴.سوره نور ۲۵.سوره فرقان ۲۶.سوره شعراء ۲۷.سوره نمل ۲۸.سوره قصص ۲۹.سوره عنکبوت ۳۰.سوره روم ۳۱.سوره لقمان ۳۲.سوره سجده ۳۳.سوره احزاب ۳۴.سوره سبأ ۳۵.سوره فاطر ۳۶.سوره یس ۳۷.سوره صافات ۳۸.سوره ص ۳۹.سوره زمر ۴۰.سوره غافر ۴۱.سوره فصلت ۴۲.سوره شوری ۴۳.سوره زخرف ۴۴.سوره دخان ۴۵.سوره جاثیه ۴۶.سوره احقاف ۴۷.سوره محمد ۴۸.سوره فتح ۴۹.سوره حجرات ۵۰.سوره ق ۵۱.سوره ذاریات ۵۲.سوره طور ۵۳.سوره نجم ۵۴.سوره قمر ۵۵.سوره الرحمن ۵۶.سوره واقعه ۵۷.سوره حدید ۵۸.سوره مجادله ۵۹.سوره حشر ۶۰.سوره ممتحنه ۶۱.سوره صف ۶۲.سوره جمعه ۶۳.سوره منافقون ۶۴.سوره تغابن ۶۵.سوره طلاق ۶۶.سوره تحریم ۶۷.سوره ملک ۶۸.سوره قلم ۶۹.سوره الحاقه ۷۰.سوره معارج ۷۱.سوره نوح ۷۲.سوره جن ۷۳.سوره مزمل ۷۴.سوره مدثر ۷۵.سوره قیامه ۷۶.سوره انسان ۷۷.سوره مرسلات ۷۸.سوره نبأ ۷۹.سوره نازعات ۸۰.سوره عبس ۸۱.سوره تکویر ۸۲.سوره انفطار ۸۳.سوره مطففین ۸۴.سوره انشقاق ۸۵.سوره بروج ۸۶.سوره طارق ۸۷.سوره اعلی ۸۸.سوره غاشیه ۸۹.سوره فجر ۹۰.سوره بلد ۹۱.سوره شمس ۹۲.سوره لیل ۹۳.سوره ضحی ۹۴.سوره انشراح ۹۵.سوره تین ۹۶.سوره علق ۹۷.سوره قدر ۹۸.سوره بینه ۹۹.سوره زلزال ۱۰۰.سوره عادیات ۱۰۱.سوره قارعه ۱۰۲.سوره تکاثر ۱۰۳.سوره عصر ۱۰۴.سوره همزه ۱۰۵.سوره فیل ۱۰۶.سوره قریش ۱۰۷.سوره ماعون ۱۰۸.سوره کوثر ۱۰۹.سوره کافرون ۱۱۰.سوره نصر ۱۱۱.سوره مسد ۱۱۲.سوره اخلاص ۱۱۳.سوره فلق ۱۱۴.سوره ناس

قرآن
متن و ترجمه قرآن
اوصاف قرآن (اسامی و صفات قرآن، اعجاز قرآن، عدم تحریف در قرآن)
اجزاء قرآن آیه، سوره، جزء، حزب، حروف مقطعه
ترجمه و تفسیر قرآن تاریخ تفسیر، روشهای تفسیری قرآن، سیاق آیات، اسرائیلیات، تاویل، فهرست تفاسیر شیعه، فهرست تفاسیر اهل سنت، ترجمه های قرآن
علوم قرآنی تاریخ قرآن: نزول قرآن، جمع قرآن، شان نزول، کاتبان وحی، قراء سبعه
دلالت الفاظ قرآن: عام و خاص، مجمل و مبین، مطلق و مقید، محکم و متشابه، مفهوم و منطوق، نص و ظاهر، ناسخ و منسوخ
تلاوت قرآن تجوید، آداب قرائت قرآن، تدبر در قرآن
رده ها: سوره های قرآن * آیات قرآن * واژگان قرآنی * شخصیت های قرآنی * قصه های قرآنی * علوم قرآنی * معارف قرآن