زبدة الاصول (کتاب): تفاوت بین نسخهها
مهدی موسوی (بحث | مشارکتها) |
|||
| (۴ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشده) | |||
| سطر ۱: | سطر ۱: | ||
| − | + | {{مشخصات کتاب | |
| − | + | |عنوان= | |
| − | = | + | |تصویر= [[پرونده:زبدة الاصول.jpg|240px|وسط]] |
| − | + | |نویسنده= شيخ بهايى | |
| − | == | + | |موضوع= اصول فقه شيعه |
| + | |||
| + | |زبان= عربی | ||
| + | |||
| + | |تعداد جلد= ۱ | ||
| + | |||
| + | |عنوان افزوده1= تحقيق | ||
| + | |||
| + | |افزوده1= فارس حسون كريم | ||
| + | |||
| + | |عنوان افزوده2= | ||
| + | |||
| + | |افزوده2= | ||
| + | |||
| + | |لینک= [http://lib.ahlolbait.com/parvan/resource/37522/زبدة-الأصول زبدة الأصول] | ||
| + | |||
| + | }} | ||
| + | '''«زُبدة الاصول»''' از آثار [[شیخ بهایى]] (۱۰۳۰-۹۵۳ ق) است، که در آن خلاصهاى از [[اصول فقه|علم اصول]] را بیان کرده است، از این رو آن را «زُبده» نامیده است. | ||
| + | |||
| + | ==مؤلف== | ||
| + | '''بهاءالدین محمدبنحسین عاملی'''، معروف به [[شیخ بهایی|شیخ بهایی]] (۱۰۳۰-۹۵۳ ق) فرزند [[حسین بن عبدالصمد عاملی]]، فقیه، محدث، متکلم، منجم، مهندس، ریاضیدان، فیلسوف، عارف، ادیب و شاعر نامدار [[شیعه]] و از شاگردان [[ملا عبدالله یزدی]] است. | ||
| + | |||
| + | هوش و استعداد منحصر به فرد، از ویژگی های بارز اوست. وی مدتی در دربار [[صفویه|صفوی]] در [[اصفهان]] منصب [[شیخ الاسلام|شیخ الاسلامی]] داشت. | ||
| + | |||
| + | شیخ بهایی شاگردان بزرگی تربیت کرده است از جمله: [[ملاصدرا]]، [[محمدتقی مجلسی]]، [[فیض كاشانی]]، [[فاضل جواد]]، [[علینقی كمره ای|علینقی کمرهای]]، [[میرزا رفیعا نائینی]]، [[سلطان العلماء]]. | ||
| + | |||
| + | شیخ بهایی صاحب آثار متعدد در فنون مختلف است، از جمله: [[زبده الاصول|زبدة الاصول]]، [[صمدیه]]، [[مفتاح الفلاح فی عمل الیوم واللیله]]، شرح [[من لایحضره الفقیه]]، [[الوجیزة فی علم الدرایة (کتاب)|الوجیزه فی علم الدرایة]]، [[اربعین شیخ بهائی (کتاب)|الأربعون حدیثا]]، تأویل الآیات و الحساب. | ||
| + | |||
| + | ==محتوای کتاب== | ||
| + | |||
| + | کتاب «زبدة الأصول» از پنج بخش کلى با عنوان «منهج» تشکیل شده است که هر منهج نیز مشتمل بر فصولى است. | ||
'''منهج اول:''' | '''منهج اول:''' | ||
| − | مقدمات در ابتداى | + | مقدمات در ابتداى کتاب، شامل سه مطلب است؛ مطلب اول احوال و مبادى [[منطق|منطقى]] و در نه فصل از جمله فصولى در تعریف [[اصول فقه|علم اصول]]، در جزیى و کلى و نیز در ذاتى و عرضى و در احکام قضایا و قیاس استثنائى مىباشد. مطلب دوم در مبادى لغوى در شش فصل تنظیم شده است که احوال معنا، اشتراک و ترادف، حقیقت و مجاز و [[مشتق (اصول فقه)|مشتق]] از آن جمله است. مطلب سوم در مبادى [[احکام]] بوده و شامل فصول و مسایل متعدد از قبیل حد حکم، حسن و قبح، حد [[واجب]]، واجب کفایى و مخیر، صحیح، باطل و [[مباح]] مىباشد. |
'''منهج دوم:''' | '''منهج دوم:''' | ||
| − | با عنوان ادله | + | با عنوان ادله شرعیه شامل چهار مطلب است: [[کتاب]]، [[سنت]]، [[اجماع]] و [[اصل استصحاب|استصحاب]]. برخى از عناوین فصول این بخش عبارتند از: فصلى در [[تواتر]] [[قرآن]] و تعبد به آن، [[خبر واحد]] در تزکیه راوى و سرانجام تذنیب در [[قیاس در فقه|قیاس]]. |
'''منهج سوم:''' | '''منهج سوم:''' | ||
| − | + | این بخش از کتاب با عنوان مشترکات کتاب و سنت در هفت مطلب آمده است: مطلب اول در امر و نهى و شامل فصل مره و تکرار، وفور و تراخى مطلب دوم در [[عام و خاص]] و شامل چهارده فصل از جمله تخصیص و اقسام آن، تخصیص کتاب و سنت، تنافى عام و خاص و استثناء چهار مطلب بعدى، [[مطلق و مقید]]، [[مجمل و مبین]]، ظاهر و مأول، [[مفهوم و منطوق|منطوق و مفهوم]] است و مطلب آخر در [[نسخ]] مىباشد. | |
'''منهج چهارم:''' | '''منهج چهارم:''' | ||
| − | در [[اجتهاد]] و | + | در [[اجتهاد]] و [[تقلید|تقلید]] و در چهار فصل: اجتهاد نبى، تصویب و تخطئه و تقلید در [[اصول دین|اصول دین]] تدوین شده است. |
'''منهج پنجم:''' | '''منهج پنجم:''' | ||
| − | + | آخرین منهج کتاب در ترجیحات است و ترجیح به متن و مدلول را مورد واکاوى قرار داده است. | |
| − | == | + | ==منابع== |
| − | + | *نرم افزار جامع اصول الفقه، مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی. | |
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
[[رده:منابع اصول فقه]] | [[رده:منابع اصول فقه]] | ||
| + | [[رده:کتابهای اصول فقه]] | ||
| + | [[رده:آثار شیخ بهایی]] | ||
{{منابع اصول فقه}} | {{منابع اصول فقه}} | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۲۷
 | |
| نویسنده | شيخ بهايى |
| موضوع | اصول فقه شيعه |
| زبان | عربی |
| تعداد جلد | ۱ |
| تحقيق | فارس حسون كريم |
|
| |
«زُبدة الاصول» از آثار شیخ بهایى (۱۰۳۰-۹۵۳ ق) است، که در آن خلاصهاى از علم اصول را بیان کرده است، از این رو آن را «زُبده» نامیده است.
مؤلف
بهاءالدین محمدبنحسین عاملی، معروف به شیخ بهایی (۱۰۳۰-۹۵۳ ق) فرزند حسین بن عبدالصمد عاملی، فقیه، محدث، متکلم، منجم، مهندس، ریاضیدان، فیلسوف، عارف، ادیب و شاعر نامدار شیعه و از شاگردان ملا عبدالله یزدی است.
هوش و استعداد منحصر به فرد، از ویژگی های بارز اوست. وی مدتی در دربار صفوی در اصفهان منصب شیخ الاسلامی داشت.
شیخ بهایی شاگردان بزرگی تربیت کرده است از جمله: ملاصدرا، محمدتقی مجلسی، فیض كاشانی، فاضل جواد، علینقی کمرهای، میرزا رفیعا نائینی، سلطان العلماء.
شیخ بهایی صاحب آثار متعدد در فنون مختلف است، از جمله: زبدة الاصول، صمدیه، مفتاح الفلاح فی عمل الیوم واللیله، شرح من لایحضره الفقیه، الوجیزه فی علم الدرایة، الأربعون حدیثا، تأویل الآیات و الحساب.
محتوای کتاب
کتاب «زبدة الأصول» از پنج بخش کلى با عنوان «منهج» تشکیل شده است که هر منهج نیز مشتمل بر فصولى است.
منهج اول:
مقدمات در ابتداى کتاب، شامل سه مطلب است؛ مطلب اول احوال و مبادى منطقى و در نه فصل از جمله فصولى در تعریف علم اصول، در جزیى و کلى و نیز در ذاتى و عرضى و در احکام قضایا و قیاس استثنائى مىباشد. مطلب دوم در مبادى لغوى در شش فصل تنظیم شده است که احوال معنا، اشتراک و ترادف، حقیقت و مجاز و مشتق از آن جمله است. مطلب سوم در مبادى احکام بوده و شامل فصول و مسایل متعدد از قبیل حد حکم، حسن و قبح، حد واجب، واجب کفایى و مخیر، صحیح، باطل و مباح مىباشد.
منهج دوم:
با عنوان ادله شرعیه شامل چهار مطلب است: کتاب، سنت، اجماع و استصحاب. برخى از عناوین فصول این بخش عبارتند از: فصلى در تواتر قرآن و تعبد به آن، خبر واحد در تزکیه راوى و سرانجام تذنیب در قیاس.
منهج سوم:
این بخش از کتاب با عنوان مشترکات کتاب و سنت در هفت مطلب آمده است: مطلب اول در امر و نهى و شامل فصل مره و تکرار، وفور و تراخى مطلب دوم در عام و خاص و شامل چهارده فصل از جمله تخصیص و اقسام آن، تخصیص کتاب و سنت، تنافى عام و خاص و استثناء چهار مطلب بعدى، مطلق و مقید، مجمل و مبین، ظاهر و مأول، منطوق و مفهوم است و مطلب آخر در نسخ مىباشد.
منهج چهارم:
در اجتهاد و تقلید و در چهار فصل: اجتهاد نبى، تصویب و تخطئه و تقلید در اصول دین تدوین شده است.
منهج پنجم:
آخرین منهج کتاب در ترجیحات است و ترجیح به متن و مدلول را مورد واکاوى قرار داده است.
منابع
- نرم افزار جامع اصول الفقه، مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی.
