حصین بن نمیر
«حُصَین بن نُمَیر» یکى از سران امویان از قبیله کنده است که همواره با آل على علیهالسلام دشمنى داشت و از مخالفان سرسخت شیعیان بود. او در جنگ صفین نیز در سپاه معاویه بود. گفته شده او بود که از امام على علیهالسلام - آنگاه که فرمود: «سَلُونِی قَبْلَ أَنْ تَفْقِدُونی...»[۱] - پرسید: تعداد موهاى سر من چقدر است؟[۲]
حصین در دوران قیام مسلم بن عقیل در کوفه، رئیس پلیس عبیدالله بن زیاد بود و ماموریت داشت براى یافتن و دستگیرى مسلم، خانه هاى کوفیان را تفتیش کند. هم او بود که قیس بن مسهر صیداوی، فرستاده امام حسین علیه السلام را دستگیر کرد و نزد ابن زیاد فرستاد و قیس به شهادت رسید.
او در واقعه عاشورا، از فرماندهان گروه تیرانداز بود که به سپاه امام حسین علیه السلام حمله کردند. او پس از شهادت حبیب بن مظاهر، سر مقدس او را در کوفه بر گردن اسب خویش آویخته بود تا به آن افتخار کند.
حصین بن نمیر هنگامى که عبدالله بن زبیر در مکه بر ضد یزید بن معاویه سر به مخالفت برداشته بود، بر کوه ابوقبیس منجنیق نهاد و کعبه را هدف قرار داد.[۳]
همچنین در دوران حکومت یزید، به دستور او در حمله و محاصره مدینه شرکت نمود و بر عده اى از سپاه، فرماندهى داشت. او در سرکوبى نهضت توابین حضور داشت و با سلیمان بن صرد جنگید.
حصین بن نمیر، سرانجام در سال ۶۷ هجرى، به دست ابراهیم بن مالک اشتر کشته شد.[۴] برخى هم قتل این جنایتکار را به دست یاران مختار ثقفى در سال ۶۶ هجری -در جریان قیام مختار-، در نزدیکی هاى موصل نوشته اند.[۵]
پانویس
منابع
- فرهنگ عاشورا، جواد محدثی، نشر معروف.
 |
|||
| قبل از واقعه | |||
| شرح واقعه |
| ||
| پس از واقعه | |||
| بازتاب واقعه | |||
| وابستهها | |||
