حضرت هود علیه السلام: تفاوت بین نسخهها
مهدی موسوی (بحث | مشارکتها) (ویرایش) |
مهدی موسوی (بحث | مشارکتها) |
||
| (۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۱ کاربر نشان داده نشده) | |||
| سطر ۱: | سطر ۱: | ||
{{خوب}} | {{خوب}} | ||
| − | [[حضرت هود علیه السلام]] از انبیاء الهی است که وظیفه هدایت [[قوم عاد]] را برعهده داشت. قوم عاد در صحراى [[احقاف]] سکونت داشتند و مردمی تنومند و صاحب شهرهایی آباد بودند. آنها قومی طغیانگر و [[بت پرستی| | + | «[[حضرت هود علیه السلام|حضرت هود علیهالسلام]]» از انبیاء الهی است که وظیفه هدایت [[قوم عاد]] را برعهده داشت. قوم عاد در صحراى [[احقاف]] سکونت داشتند و مردمی تنومند و صاحب شهرهایی آباد بودند. آنها قومی طغیانگر و [[بت پرستی|بتپرست]] بوده و دعوت به یکتاپرستی هود نبی را نپذیرفته و او را انکار و [[تمسخر]] کردند؛ سرانجام به وسیله بادهای بسیار شدیدی [[عذاب]] و هلاک شدند. نام حضرت هود در [[قرآن|قرآن کریم]] هفت مرتبه ذکر شده و یک [[سوره]] نیز به نام او نامگذاری شده است. |
==نام و نسب حضرت هود== | ==نام و نسب حضرت هود== | ||
| − | [[شیخ صدوق|ابن بابویه]] رحمه الله گفته است: آن حضرت را براى این | + | [[شیخ صدوق|ابن بابویه]] رحمه الله گفته است: آن حضرت را براى این «هود» گفتند که هدایت یافت در میان قوم خود به امرى که آنها از آن گمراه بودند.<ref>علامه مجلسی، حیوة القلوب، ج۱، ص۲۸۱.</ref> یا اینکه از گمراهی قومش نجات یافته بود و از طرف خداوند برای هدایت قومش انتخاب شده بود. |
هود علیه السلام از نوادگان [[حضرت نوح علیه السلام|حضرت نوح]] بوده و با هفت واسطه به او میرسد. برای حضرت هود دو نسب به شرح زیر آورده شده است: | هود علیه السلام از نوادگان [[حضرت نوح علیه السلام|حضرت نوح]] بوده و با هفت واسطه به او میرسد. برای حضرت هود دو نسب به شرح زیر آورده شده است: | ||
| سطر ۱۳: | سطر ۱۳: | ||
[[امام علی علیه السلام|امام علی]] علیه السلام، حضرت هود را از جمله پیامبران عربزبان معرفی کرده و می فرماید: «هود، [[حضرت صالح علیه السلام|صالح]]، [[حضرت شعیب علیه السلام|شعیب]]، [[حضرت اسماعیل علیه السلام|اسماعیل]] و [[پیامبر اسلام]] به زبان عربی صحبت میکردند».<ref>شیخ صدوق، الخصال، ج ۱، ص ۳۱۹.</ref> | [[امام علی علیه السلام|امام علی]] علیه السلام، حضرت هود را از جمله پیامبران عربزبان معرفی کرده و می فرماید: «هود، [[حضرت صالح علیه السلام|صالح]]، [[حضرت شعیب علیه السلام|شعیب]]، [[حضرت اسماعیل علیه السلام|اسماعیل]] و [[پیامبر اسلام]] به زبان عربی صحبت میکردند».<ref>شیخ صدوق، الخصال، ج ۱، ص ۳۱۹.</ref> | ||
| − | در قبرستان [[وادی السلام]] در شهر [[نجف]]، مرقدی منسوب به حضرت هود و [[حضرت صالح علیه السلام|حضرت صالح]] علیهماالسلام وجود دارد. در [[زیارتنامه]] امام علی علیه السلام نیز آمده است: «ألَسَّلامُ عَلَیک وَ عَلی جارَیک هُودٍ وَ | + | در قبرستان [[وادی السلام]] در شهر [[نجف]]، مرقدی منسوب به حضرت هود و [[حضرت صالح علیه السلام|حضرت صالح]] علیهماالسلام وجود دارد. در [[زیارتنامه]] امام علی علیه السلام نیز آمده است: {{متن حدیث|«ألَسَّلامُ عَلَیک وَ عَلی جارَیک هُودٍ وَ صالحٍ}}<ref>المزار، ص۲۵۵؛ اقبال الاعمال، ج۳، ص۱۳۵؛ بحارالانوار، ج۵۳، ص۲۷۱؛ ج۱۹۷، ص۲۸۶.</ref>؛ سلام بر تو و بر دو همسایهات هود و صالح». |
==حضرت هود در قرآن== | ==حضرت هود در قرآن== | ||
| − | نام حضرت هود در [[قرآن|قرآن کریم]] | + | نام حضرت هود در [[قرآن|قرآن کریم]] هفت بار آمده و یک [[سوره]] نیز به نام او نامیده شده است. |
| − | حضرت هود علیه السلام بر [[قوم عاد]] مبعوث شد. قوم عاد در صحراى [[احقاف]] سکونت داشته اند. | + | حضرت هود علیه السلام بر [[قوم عاد]] مبعوث شد. قوم عاد در صحراى [[احقاف]] سکونت داشته اند.<ref>[[آیه 21 سوره احقاف|آیه ۲۱ سوره احقاف]].</ref> احقاف به معناى شنهاى روان مى باشد و سرزمینی است بین [[عمان]] و أرض مهره تا [[حضرموت]]. ساکن این سرزمین از ذریه کسانى بودند که به همراه [[حضرت نوح]] از طوفان نجات یافته و داراى جثه هایى قوى و بزرگ و بلند بودند.<ref>[[آیه 69 سوره اعراف|آیه ۶۹ سوره اعراف]] و [[آیه 15 سوره سجدة|آیه ۱۵ سوره سجده]] و [[آیه 130 سوره شعراء|آیه ۱۳۰ سوره شعراء]].</ref> |
| − | این قوم در شهرنشینى و تمدن، پیشرفت زیادى کرده بودند. آنها سرزمین هایى آباد و زمین هایى حاصلخیز که داراى باغها و نخلستان ها و زراعت هاى زیادى بود داشتند و داراى احترام و مقام زیادى بودند. [[امام باقر]] علیه السلام در بیان چگونگى [[قوم عاد]] مى فرمایند: قوم عاد اندامى بسیار کشیده و قدرتمند داشتند به طورى که با دست خویش سنگ کوهها را مى شکافتند، آنها [[بت پرستی|بت پرست]] بودند و به همین خاطر هود بدانها فرمود: {{متن قرآن| | + | این قوم در شهرنشینى و تمدن، پیشرفت زیادى کرده بودند. آنها سرزمین هایى آباد و زمین هایى حاصلخیز که داراى باغها و نخلستان ها و زراعت هاى زیادى بود داشتند و داراى احترام و مقام زیادى بودند. [[امام باقر]] علیه السلام در بیان چگونگى [[قوم عاد]] مى فرمایند: قوم عاد اندامى بسیار کشیده و قدرتمند داشتند به طورى که با دست خویش سنگ کوهها را مى شکافتند، آنها [[بت پرستی|بت پرست]] بودند و به همین خاطر هود بدانها فرمود: {{متن قرآن|«...أَتُجَادِلُونَنِي فِي أَسْمَاءٍ سَمَّيْتُمُوهَا...»}}.<ref>[[آیه 71 سوره اعراف|آیه ۷۱ سوره اعراف]].</ref> |
| − | در این موقعیت، خداوند حضرت هود علیه السلام را که خود از همان قوم بود در میان آنها برانگیخت تا آنها را به پرستش خداى یگانه دعوت کند و از پرستش [[بت پرستی|بت]] بازدارد تا به [[عدل]] و [[احسان]] با هم رفتار کنند. | + | در این موقعیت، خداوند حضرت هود علیه السلام را که خود از همان قوم بود در میان آنها برانگیخت تا آنها را به پرستش خداى یگانه دعوت کند و از پرستش [[بت پرستی|بت]] بازدارد تا به [[عدل]] و [[احسان]] با هم رفتار کنند.<ref>[[آیه 130 سوره شعراء|آیه ۱۳۰ سوره شعراء]].</ref> هود علیه السلام بسیار آنها را موعظه و نصیحت کرد و راه راست را به آنها نشان داد و هر گونه عذر و بهانه اى را از آنان گرفت؛ اما از پذیرش حق ابا کردند و به مقابله و انکار وى پرداختند: «{{متن قرآن|{{آیه|11|59}}}}؛<ref>[[آیه 59 سوره هود|آیه ۵۹ سوره هود]].</ref> و اینان قوم عاد بودند که آیات پروردگارشان را انکار کردند و از پیامبران او نافرمانی نمودند و فرمان هر سرکش ستیزه جویی را پیروی کردند». |
| − | جز عده بسیار کمى از قوم | + | جز عده بسیار کمى از قوم عاد، به حضرت هود [[ایمان]] نیاوردند و اکثریت آنها بر انکار و دشمنى اصرار ورزیدند و به او نسبت دیوانگى و سفاهت دادند و از او درخواست کردند که عذابى را که به آنان وعده مى دهد نازل کند. پس خداوند عذابش را نازل کرد و بادى به سوى آنها فرستاد که هر چیزى را که در جلوى آن قرار مى گرفت به خاکستر تبدیل مى کرد<ref>[[آیه 43 سوره ذاریات|آیه ۴۳ سوره ذاریات]].</ref> و مردم را به صورت نخل هاى سوخته درمى آورد.<ref>[[آیه 20 سوره قمر|آیه ۲۰ سوره قمر]].</ref> تندباد سرکش و هلاک کننده، هفت شبانه روز به طور دائم بر آنها مسلط بود و آن قوم به صورت تنه پوسیده و تو خالى درختان خرما بر زمین مى افتادند.<ref>[[آیه 7 سوره حاقه|آیه ۷ سوره الحاقة]].</ref> این باد به فرمان خدا همه چیز را نابود مى کرد به طورى که هیچ چیزى جز خانه هایشان دیده نمى شد.<ref>[[آیه 25 سوره احقاف|آیه ۲۵ سوره احقاف]].</ref> به این ترتیب خداوند همه آنها را هلاک کرد، مگر هود و کسانى که به وى ایمان آورده بودند<ref>[[آیه 58 سوره هود|آیه ۵۸ سوره هود]].</ref>.<ref>تاریخ تحقیقى اسلام، حسین على عربى، ج۱، ص۸۸.</ref> |
==پانویس== | ==پانویس== | ||
| سطر ۳۴: | سطر ۳۴: | ||
*[[حیاة القلوب (کتاب)|حیوة القلوب]]، علامه مجلسى؛ قم: سرور، ششم، ۱۳۸۴ ش. | *[[حیاة القلوب (کتاب)|حیوة القلوب]]، علامه مجلسى؛ قم: سرور، ششم، ۱۳۸۴ ش. | ||
*ترجمه [[مجمع البیان|مجمع البیان]]، مترجمان، تهران: فراهانى، اول، ۱۳۶۰ ش. | *ترجمه [[مجمع البیان|مجمع البیان]]، مترجمان، تهران: فراهانى، اول، ۱۳۶۰ ش. | ||
| − | *داستان پیامبران یا | + | *داستان پیامبران یا قصههاى قرآن از آدم تا خاتم؛ یوسف عزیزى، تهران: انتشارات هاد، اول، ۱۳۸۰ ش. |
*[[بحارالأنوار]]، علامه مجلسى؛ تهران. | *[[بحارالأنوار]]، علامه مجلسى؛ تهران. | ||
| − | * | + | *[[المیزان فی تفسیر القرآن|تفسیر المیزان]]، ترجمه سید محمدباقر موسوى همدانى؛ دفتر انتشارات اسلامى حوزه علمیه قم، پنجم، ۱۳۷۴ ش. |
| − | *تاریخ تحقیقى اسلام، | + | *تاریخ تحقیقى اسلام، حسینعلى عربى؛ قم: مؤسسه امام خمینى، چهارم، ۱۳۸۳ ش. |
| − | == مطالب مرتبط == | + | ==مطالب مرتبط== |
| − | * [[قوم عاد]] | + | *[[قوم عاد]] |
| − | * [[احقاف]] | + | *[[احقاف]] |
{{پیامبران}} | {{پیامبران}} | ||
{{قرآن}} | {{قرآن}} | ||
| − | + | [[رده:شخصیت های قرآنی]] | |
| − | [[رده: | ||
[[رده:پیامبران]] | [[رده:پیامبران]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۹ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۹:۱۵
«حضرت هود علیهالسلام» از انبیاء الهی است که وظیفه هدایت قوم عاد را برعهده داشت. قوم عاد در صحراى احقاف سکونت داشتند و مردمی تنومند و صاحب شهرهایی آباد بودند. آنها قومی طغیانگر و بتپرست بوده و دعوت به یکتاپرستی هود نبی را نپذیرفته و او را انکار و تمسخر کردند؛ سرانجام به وسیله بادهای بسیار شدیدی عذاب و هلاک شدند. نام حضرت هود در قرآن کریم هفت مرتبه ذکر شده و یک سوره نیز به نام او نامگذاری شده است.
نام و نسب حضرت هود
ابن بابویه رحمه الله گفته است: آن حضرت را براى این «هود» گفتند که هدایت یافت در میان قوم خود به امرى که آنها از آن گمراه بودند.[۱] یا اینکه از گمراهی قومش نجات یافته بود و از طرف خداوند برای هدایت قومش انتخاب شده بود.
هود علیه السلام از نوادگان حضرت نوح بوده و با هفت واسطه به او میرسد. برای حضرت هود دو نسب به شرح زیر آورده شده است:
- هود بن عبدالله بن ریاح بن جلوث بن عاد بن عوص بن ارم بن سام بن نوح علیه السلام؛
- هود بن شالخ بن أرفحشد بن سام بن نوح علیه السلام.[۲]
امام علی علیه السلام، حضرت هود را از جمله پیامبران عربزبان معرفی کرده و می فرماید: «هود، صالح، شعیب، اسماعیل و پیامبر اسلام به زبان عربی صحبت میکردند».[۳]
در قبرستان وادی السلام در شهر نجف، مرقدی منسوب به حضرت هود و حضرت صالح علیهماالسلام وجود دارد. در زیارتنامه امام علی علیه السلام نیز آمده است: «ألَسَّلامُ عَلَیک وَ عَلی جارَیک هُودٍ وَ صالحٍ[۴]؛ سلام بر تو و بر دو همسایهات هود و صالح».
حضرت هود در قرآن
نام حضرت هود در قرآن کریم هفت بار آمده و یک سوره نیز به نام او نامیده شده است.
حضرت هود علیه السلام بر قوم عاد مبعوث شد. قوم عاد در صحراى احقاف سکونت داشته اند.[۵] احقاف به معناى شنهاى روان مى باشد و سرزمینی است بین عمان و أرض مهره تا حضرموت. ساکن این سرزمین از ذریه کسانى بودند که به همراه حضرت نوح از طوفان نجات یافته و داراى جثه هایى قوى و بزرگ و بلند بودند.[۶]
این قوم در شهرنشینى و تمدن، پیشرفت زیادى کرده بودند. آنها سرزمین هایى آباد و زمین هایى حاصلخیز که داراى باغها و نخلستان ها و زراعت هاى زیادى بود داشتند و داراى احترام و مقام زیادى بودند. امام باقر علیه السلام در بیان چگونگى قوم عاد مى فرمایند: قوم عاد اندامى بسیار کشیده و قدرتمند داشتند به طورى که با دست خویش سنگ کوهها را مى شکافتند، آنها بت پرست بودند و به همین خاطر هود بدانها فرمود: «...أَتُجَادِلُونَنِي فِي أَسْمَاءٍ سَمَّيْتُمُوهَا...».[۷]
در این موقعیت، خداوند حضرت هود علیه السلام را که خود از همان قوم بود در میان آنها برانگیخت تا آنها را به پرستش خداى یگانه دعوت کند و از پرستش بت بازدارد تا به عدل و احسان با هم رفتار کنند.[۸] هود علیه السلام بسیار آنها را موعظه و نصیحت کرد و راه راست را به آنها نشان داد و هر گونه عذر و بهانه اى را از آنان گرفت؛ اما از پذیرش حق ابا کردند و به مقابله و انکار وى پرداختند: «وَتِلْكَ عَادٌ ۖ جَحَدُوا بِآيَاتِ رَبِّهِمْ وَعَصَوْا رُسُلَهُ وَاتَّبَعُوا أَمْرَ كُلِّ جَبَّارٍ عَنِيدٍ؛[۹] و اینان قوم عاد بودند که آیات پروردگارشان را انکار کردند و از پیامبران او نافرمانی نمودند و فرمان هر سرکش ستیزه جویی را پیروی کردند».
جز عده بسیار کمى از قوم عاد، به حضرت هود ایمان نیاوردند و اکثریت آنها بر انکار و دشمنى اصرار ورزیدند و به او نسبت دیوانگى و سفاهت دادند و از او درخواست کردند که عذابى را که به آنان وعده مى دهد نازل کند. پس خداوند عذابش را نازل کرد و بادى به سوى آنها فرستاد که هر چیزى را که در جلوى آن قرار مى گرفت به خاکستر تبدیل مى کرد[۱۰] و مردم را به صورت نخل هاى سوخته درمى آورد.[۱۱] تندباد سرکش و هلاک کننده، هفت شبانه روز به طور دائم بر آنها مسلط بود و آن قوم به صورت تنه پوسیده و تو خالى درختان خرما بر زمین مى افتادند.[۱۲] این باد به فرمان خدا همه چیز را نابود مى کرد به طورى که هیچ چیزى جز خانه هایشان دیده نمى شد.[۱۳] به این ترتیب خداوند همه آنها را هلاک کرد، مگر هود و کسانى که به وى ایمان آورده بودند[۱۴].[۱۵]
پانویس
- ↑ علامه مجلسی، حیوة القلوب، ج۱، ص۲۸۱.
- ↑ طبرسی، مجمع البیان، ج۴، ص۶۷۳.
- ↑ شیخ صدوق، الخصال، ج ۱، ص ۳۱۹.
- ↑ المزار، ص۲۵۵؛ اقبال الاعمال، ج۳، ص۱۳۵؛ بحارالانوار، ج۵۳، ص۲۷۱؛ ج۱۹۷، ص۲۸۶.
- ↑ آیه ۲۱ سوره احقاف.
- ↑ آیه ۶۹ سوره اعراف و آیه ۱۵ سوره سجده و آیه ۱۳۰ سوره شعراء.
- ↑ آیه ۷۱ سوره اعراف.
- ↑ آیه ۱۳۰ سوره شعراء.
- ↑ آیه ۵۹ سوره هود.
- ↑ آیه ۴۳ سوره ذاریات.
- ↑ آیه ۲۰ سوره قمر.
- ↑ آیه ۷ سوره الحاقة.
- ↑ آیه ۲۵ سوره احقاف.
- ↑ آیه ۵۸ سوره هود.
- ↑ تاریخ تحقیقى اسلام، حسین على عربى، ج۱، ص۸۸.
منابع
- حیوة القلوب، علامه مجلسى؛ قم: سرور، ششم، ۱۳۸۴ ش.
- ترجمه مجمع البیان، مترجمان، تهران: فراهانى، اول، ۱۳۶۰ ش.
- داستان پیامبران یا قصههاى قرآن از آدم تا خاتم؛ یوسف عزیزى، تهران: انتشارات هاد، اول، ۱۳۸۰ ش.
- بحارالأنوار، علامه مجلسى؛ تهران.
- تفسیر المیزان، ترجمه سید محمدباقر موسوى همدانى؛ دفتر انتشارات اسلامى حوزه علمیه قم، پنجم، ۱۳۷۴ ش.
- تاریخ تحقیقى اسلام، حسینعلى عربى؛ قم: مؤسسه امام خمینى، چهارم، ۱۳۸۳ ش.
مطالب مرتبط
| پیامبران |
| پیامبران اولوالعزم |
| محمد (ص) * عیسی * موسی * نوح * ابراهیم |
| سایر پیامبران |
| آدم * ادریس * یعقوب * یوسف * یونس * اسحاق * اسماعیل * الیاس * ایوب * خضر * داوود * سلیمان * ذوالکفل * زکریا * شعیب * صالح * لوط * هارون * هود * یحیی * یسع * شعیا * اِرميا * جرجیس * حبقوق * يوشع بن نون |
