سنجش مقاله انجام نشده است

مفهوم و منطوق: تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
(سنجش شناسه)
 
(۶ نسخه‌ٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشده)
سطر ۱: سطر ۱:
 
{{خوب}}
 
{{خوب}}
مفهوم و منطوق یکی از مباحث مربوط به دلالت الفاظ است. منطوق عبارت است از معنايي كه مستقيماً از كلام فهميده مي‌شود و موضوع آن در جمله ذكر شده است و مفهوم عبارت است از معنايي كه در كلام بيان نشده، ولي با توجه به ساختمان تركيبي آن فهميده مي‌شود و موضوع آن نيز در جمله ذكر نشده است.
+
'''«مفهوم و منطوق»''' اصطلاحی است که در [[اصول فقه‌‌‌‌|اصول فقه]] و [[علوم قرآنی]] مطرح شده و از مباحث مربوط به «دلالت الفاظ» می‌باشد. «منطوق» عبارت است از معنایی که مستقیماً از کلام فهمیده می‌شود و «مفهوم» عبارت است از معنایی که در کلام بیان نشده، ولی با توجه به ساختمان ترکیبی آن فهمیده می‌شود و موضوع آن نیز در جمله ذکر نشده است.  
  
مفهوم خود به دو قسم مفهوم موافق و مفهوم مخالف تقسیم میگردد 
+
==منطوق و اقسام آن==
 +
«منطوق» به معنای مدلول مطابقی لفظ است.<ref> مظفر، محمد رضا، أصول الفقه، ج ۱، ص ۱۰۷، اسماعیلیان، قم، چاپ پنجم، بی تا. </ref> دلالت لفظ بر معنی بر سه گونه است:
  
==واژه مفهوم==
+
* دلالت مطابقی: آن است که لفظ، بر تمام معنای موضوعٌ له خود دلالت کند و با آن مطابق، باشد. مثلاً لفظ کتاب، دلالت کند بر تمام معنای خود یعنی بر تمام برگ‌ها و خط‌ها و نقش‌ها و حتی جلد. و یا مانند لفظ انسان که بر تمام معنای خود یعنی حیوان ناطق، دلالت کند.
واژه‌ی مفهوم در سه معنا به کار می‌رود:
 
  
۱. مفهوم یعنی، معنا و مدلولی که لفظ بر آن دلالت می کند و از لفظ فهمیده می‌شود. به عبارت دیگر، مفهوم با معنا، مدلول و مراد، مساوی است، چه این‌که مفهوم به معنای مدلول و معنا، مدلول مفرد باشد؛ مثل مفهوم لفظ «زید» و «انسان»، یا مدلول جمله باشد؛ مانند مفهوم جملۀ «زیدٌ قائِمٌ»، و چه مدلول حقیقی لفظ باشد؛ مانند حیوان درنده که مدلول حقیقی اَسَد(شیر) است، یا مدلول مجازی لفظ باشد؛ مثل مرد شجاع که مدلول مجازی لفظ اَسَد است.
+
* دلالت تضمنی: آن است که لفظ، بر بخشی از معنای موضوعٌ له خود دلالت کند، نه بر تمام آن. مثلاً وقتی می گوییم خانه ام را رنگ زدم لفظ خانه فقط بر دیوارها و سقف خانه دلالت دارد.
  
 +
* دلالت التزامی: عبارت است از دلالت لفظ بر چیزی که خارج از معنای موضوع له آن قرار دارد، ولی در ذهن با آن ملازم است؛ یعنی هرگاه موضوعله در ذهن حاصل شود، آن امر خارج از آن نیز با آن پدید می آید، مانند: دلالت سقف بر دیوار، زیرا هرگاه معنای سقف در ذهن حاصل شود، معنای دیوار نیز حاصل خواهد شد، و نیز مانند: دلالت مصنوع بر صانع و دلالت سه بر فرد بودن.
  
2. مفهوم یعنی چیزی که در مقابل مصداق است؛ یعنی همان معنایی که در ذهن تصور شد (وجود ذهنی و کلّی)، اگر چه معنا و مدلول لفظ نباشد. به عبارت دیگر، مفهوم، وجود ذهنی شیء است و مصداق، وجود خارجی آن. و این معنا از مفهوم، نسبت به معنای اول، گسترده تر است؛ زیرا معنای اول مفهوم، مقید بود به آنچه که از لفظ فهمیده می‌شود، ولی این معنا از مفهوم، مقید به قید لفظ نیست، بلکه حتی اگر از طریق کتابت یا اشاره نیز معنای یک چیز در ذهن تصور شود به آن مفهوم، گفته می‌شود.
+
'''اقسام منطوق:'''
  
 +
[[سیوطی]] در کتاب «[[الاتقان فی علوم القرآن (کتاب)|الإتقان فی علوم القرآن]]» در مورد اقسام منطوق می گوید: اگر فقط یک معنى را محتمل باشد و بر غیر آن منطبق نگردد، «نصّ» نامیده مى‌شود، مانند: {{متن قرآن|«فَصِيَامُ ثَلَاثَةِ أَيَّامٍ فِي الْحَجِّ وَسَبْعَةٍ إِذَا رَجَعْتُمْ ۗ تِلْكَ عَشَرَةٌ كَامِلَةٌ»}}؛ پس روزۀ سه روز در حجّ و هفت روز هرگاه بازگشتید که آن ده روز کامل است ([[سوره بقره]]/ ۱۹۶). و اگر معنى دیگرى نیز به طور راجح محتمل باشد، آن را «ظاهر» گویند، مانند: {{متن قرآن|«مَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍ وَلَا عَادٍ»}} (سوره بقره/ ۱۷۳، [[سوره نحل]]/ ۱۱۵)، زیرا کلمه «باغٍ» بر جاهل و ظالم هر دو اطلاق مى‌گردد، ولى در معنى دوم أظهر و أغلب است.
  
3. مفهوم، یعنی چیزی که در مقابل منطوق باشد. در اصطلاح علم اصول که می‌گویند آیا فلان جمله دارای مفهوم است یا نه، همین قسم مراد است<ref> مظفر، محمد رضا، أصول الفقه، ج 1، ص 107، اسماعیلیان، قم، چاپ پنجم، بی تا. </ref>
+
و اگر منطوق به دلیلی بر معنای مرجوح حمل شود، آن را «مُؤوَّل» گویند. بنابراین، نصّ، ظاهر و مؤوّل از انواع منطوق هستند.
  
==تعریف منطوق==
+
==مفهوم و اقسام آن==
  
منطوق، عبارت از آن چیزی است که نفس لفظ در حد ذات خود مستقیماً بر آن چیز دلالت داشته باشد. به عبارت دیگر، منطوق چیزی است که لفظ ابتداءً آن را در داخل خود دارد و لفظ، قالب آن می‌باشد، منطوق یعنی مدلول مطابقی لفظ<ref> همان. </ref>
+
«مفهوم» در اصطلاح، عبارت است از: آن چیزی که لفظ مستقیماً دلالت بر آن نداشته باشد و مدلول مطابقی لفظ نمی باشد، بلکه مدلول التزامی لفظ است،<ref>در این که منطوق، فقط مدلول مطابقی را شامل می‌شود یا افزون بر آن، مدلول تضمنی را نیز در بر می‌گیرد، اختلاف است؛ برخی مانند مرحوم «خویی» مدلول تضمنی را جزء مدلول التزامی به شمار آورده و به همین سبب، منطوق را فقط شامل مدلول مطابقی می‌دانند، اما برخی دیگر، مفهوم را دربرگیرنده مدلول مطابقی و تضمنی، هر دو می‌دانند و گروهی نیز به تفصیل روی آورده‌اند. (اجود التقریرات، نائینی، محمد حسین، ج۱، ص۴۱۳.)</ref> که لفظ به تبع منطوق، بر آن دلالت دارد؛ مانند «اِن جَائَکَ زَیدٌ فَاَکرِمهُ»، منطوق جمله مذکور آن است که در صورت آمدن زید، اکرام او واجب است ولی مفهومش می‌شود: اگر زید نیاید اکرامش واجب نیست.<ref> اصول الفقه، ج ۱، ص ۱۰۷.</ref>
  
سیوطی در کتاب الاتقان در نوع پنجاهم با عنوان "در مفهوم و منطوق قرآن" در مورد اقسام منطوق می گوید:  
+
این قسم از مفهوم، دارای دو شرط است:  
  
پس اگر فقط يك معنى را محتمل باشد و بر غير آن منطبق نگردد، «نصّ» ناميده مى‌شود، مانند:
+
الف. شرط اول این‌که مفهوم باید مدلول التزامی لفظ باشد و لزومش هم لزوم بیّن به معنای اخص باشد. لزوم، بر دو قسم است: لزوم بیّن و آشکار، لزوم غیر بیّن. لزوم بیّن، نیز بر دو قسم است: لزوم بین به معنای اخص، لزوم بین به معنای اعمّ. لزوم بیّن به معنای اخصّ، آن است که از تصور ملزوم فقط، بدون واسطه شدن چیزی دیگر، تصور لازم، در ذهن صورت گیرد، مانند این‌که از تصور آتش که ملزوم است، حرارت و سوزاندن، تصور می‌شود بدون نیاز به تصور چیز دیگر.<ref> خویی، سید ابوالقاسم، محاضرات فی أصول الفقه، تقریر محمد اسحاق فیاضی،‌ ج ۵، ص ۵۷-۵۸، انصاریان، چاپ چهارم، ۱۴۱۷ ق. مشکینی، میرزا ابوالحسن، حواشی المحقق المشکینی‌، ج ۲، ص ۱۳، لقمان، چاپ اول، ۱۴۱۳ ق. </ref>
(فَصِيٰامُ ثَلاٰثَةِ أَيّٰامٍ فِي اَلْحَجِّ وَ سَبْعَةٍ إِذٰا رَجَعْتُمْ تِلْكَ عَشَرَةٌ كٰامِلَةٌ- ١ پس روزۀ سه روز در حجّ و هفت روز هرگاه بازگشتيد كه آن ده روز كامل است)
 
  
و اگر معنى ديگرى نيز به طور مرجوح محتمل باشد، آن را «ظاهر» گويند، مانند: (فَمَنِ اُضْطُرَّ غَيْرَ بٰاغٍ وَ لاٰ عٰادٍ)، زيرا كه باغى بر جاهل و ظالم هر دو اطلاق مى‌گردد، ولى در معنى دوم أظهر و أغلب است، و مانند: (وَ لاٰ تَقْرَبُوهُنَّ حَتّٰى يَطْهُرْنَ)كه هم به قطع شدن خون حيض، و هم به وضو و غسل «طهر» گفته مى‌شود، و در معنى دوم أظهر است.
+
ب. شرط دوم این‌که مفهوم، مربوط به جمله باشد نه مفرد. حال چه جملۀ انشاییه باشد؛ مثل «اِن جَائَکَ زَیدٌ فَاَکرِمهُ»، مفهوم این جمله آن است که اگر زید نیاید اکرامش واجب نیست. و چه جملۀ خبریه باشد؛ مانند «اِن کَانَتِ الشَّمسُ طالِعَةٌ فَالنَّهارُ مَوجُودٌ»، که مفهومش می‌شود: هنگامی که خورشید طلوع نکرده باشد، روز، موجود، نیست.<ref> اصول الفقه، ج ۱، ص ۱۰۷. </ref>
  
و اگر به جهت دليلى بر معنى مرجوح حمل گردد، آن را «تأويل» ، و مرجوحى
+
'''اقسام مفهوم:'''
  
==انواع دلالت==
+
مفهوم بر دو قسم است: مفهوم موافق و مفهوم مخالف؛ مفهوم موافق قضیه‌ای است که حکم آن نفیاً و اثباتاً موافق حکم منطوق باشد. و مفهوم مخالف قضیه‌ای است که حکم آن نفیاً و اثباتاً مخالف حکم منطوق باشد.<ref> [http://www.haghgostar.ir/ShowPost.aspx?ID=۳۳۹ محمد مصدق، تعریف و توضیح منطوق و مفهوم، سایت حق گستر]، بازیابی: ‌۲۳ اردیبهشت ۱۳۹۴ </ref>
  
دلالت، یا عقلی است، یا طبعی است، و یا وضعی. دلالت وضعی خود بر دو قسم است، یا لفظی است، یا غیر لفظی.
+
==جایگاه مبحث مفهوم و منطوق==
 
+
بحث مفهوم و منطوق در مبحث الفاظ کتاب های [[اصول فقه‌‌‌‌|اصول فقه]] و نیز در کتابهای [[علوم قرآن]] به عنوان یکی از علوم قرآنی که به [[فهم قرآن]] کمک می کند، مطرح می گردد. برای نمونه، [[سیوطی]] در کتاب «الاتقان» در نوع پنجاهم با عنوان "در مفهوم و منطوق قرآن"، به طور مفصل از مفهوم و منطوق در قرآن بحث نموده است.
دلالت لفظی بر سه قسم است:
+
<ref> رجوع شود به مهدی حائری قزوینی، ترجمه الاتقان، ج ۲، ص ۱۰۷ در دسترس در [http://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/4533/1/107 کتابخانه دیجیتال نور]، بازیابی: ‌۲۳ اردیبهشت ۱۳۹۴ </ref>
 
 
1. دلالت مطابقی: آن است که لفظ، بر تمام معنای موضوعٌ له خود دلالت کند و با آن مطابق، باشد. مثلاً لفظ کتاب، دلالت کند بر تمام معنای خود یعنی بر تمام برگ‌ها و خط‌ها و نقش‌ها و حتی جلد. و یا مانند لفظ انسان که بر تمام معنای خود یعنی حیوان ناطق، دلالت کند.
 
 
 
2. دلالت تضمنی: آن است که لفظ، بر بخشی از معنای موضوعٌ له خود دلالت کند، نه بر تمام آن. مثلاً لفظ کتاب، دلالت کند بر برگ‌ها و خط‌ها اما بر جلد دلالت نکند.
 
 
 
3. دلالت التزامی: آن است که لفظ، بر یک معنایی دلالت می‌کند که آن معنا داخل در موضوع له و جزء موضوع له نیست، اما لازمۀ موضوع له می‌باشد. مثل دلالت کردن لفظ دوات(جای مرکب)، بر قلم. که اگر کسی بگوید دوات را بیاور و شنونده قلم را همراه دوات نیاورد، مورد سرزنش قرار می‌گیرد؛ زیرا مرکب و قلم، به منزلۀ رفیق و همراه هم هستند و بدون یکدیگر کارایی لازم را ندارند. بنابر این لفظ دوات، به دلالت التزامی بر قلم دلالت می‌کند، در حالی که معنای قلم، داخل در موضوع له دوات نیست<ref> مظفر، محمد رضا، تلخیص المنطق، تلخیص، ترابی، اکبر، ص 11 - 12، دار العلم، قم، چاپ چهارم، 1374 ش. </ref>
 
 
 
==تعریف مفهوم اصطلاحی==
 
 
 
مفهوم، عبارت است از: آن چیزی که لفظ مستقیماً دلالت بر آن نداشته باشد و مدلول مطابقی لفظ نمی باشد، بلکه مدلول التزامی لفظ است که لفظ به تبع منطوق، بر آن دلالت دارد؛ مانند«اِن جَائَکَ زَیدٌ فَاَکرِمهُ»، منطوق جمله مذکور آن است که در صورت آمدن زید، اکرام او واجب است ولی مفهومش می‌شود: اگر زید نیاید اکرامش واجب نیست<ref> اصول الفقه، ج 1، ص 107.  </ref>
 
 
 
این قسم از مفهوم، دارای دو شرط است: الف. شرط اول این‌که مفهوم باید مدلول التزامی لفظ باشد و لزومش هم لزوم بیّن به معنای اخص باشد. لزوم، بر دو قسم است: لزوم بیّن و آشکار، لزوم غیر بیّن. لزوم بیّن، نیز بر دو قسم است: لزوم بین به معنای اخص، لزوم بین به معنای اعمّ. لزوم بیّن به معنای اخصّ، آن است که از تصور ملزوم فقط، بدون واسطه شدن چیزی دیگر، تصور لازم، در ذهن صورت گیرد، مانند این‌که از تصور آتش که ملزوم است، حرارت و سوزاندن، تصور می‌شود بدون نیاز به تصور چیز دیگر<ref> خویی، موسوی، سید ابوالقاسم، محاضرات فی أصول الفقه، مقرر، فیاضی، محمد اسحاق،‌ ج 5، ص 57 - 58، انصاریان، چاپ چهارم، 1417 ق. v مشکینی، میرزا ابوالحسن، حواشی المحقق المشکینی‌، ج 2، ص 13، لقمان، چاپ اول، 1413 ق.‌ </ref>
 
 
 
ب. شرط دوم این‌که مفهوم، مربوط به جمله باشد نه مفرد. حال چه جملۀ انشاییه باشد؛ مثل «اِن جَائَکَ زَیدٌ فَاَکرِمهُ»، مفهوم این جمله آن است که اگر زید نیاید اکرامش واجب نیست. و چه جملۀ خبریه باشد؛ مانند «اِن کَانَتِ الشَّمسُ طالِعَةٌ فَالنَّهارُ مَوجُودٌ»، که مفهومش می‌شود: هنگامی که خورشید طلوع نکرده باشد، روز، موجود، نیست<ref> اصول الفقه، ج 1، ص 107. </ref>
 
 
 
مفهوم بر دو قسم است: مفهوم موافق و مفهوم مخالف
 
 
 
مفهوم موافق قضيه‌اي است كه حكم آن نفياً و اثباتاً موافق حكم منطوق باشد
 
 
 
مفهوم مخالف قضيه‌اي است كه حكم آن نفياً و اثباتاً مخالف حكم منطوق باشد<ref> [http://www.haghgostar.ir/ShowPost.aspx?ID=339 محمد مصدق، تعریف و توضیح منطوق و مفهوم، سایت حق گستر]، بازیابی: ‌۲۳ اردیبهشت ۱۳۹۴ </ref>
 
 
 
==جایگاه طرح بحث مفهوم و منطوق==
 
بحث مفهوم ومنطوق در مبحث الفاظ کتاب های اصول فقه و نیز در کتابهای علوم قرآن به عنوان یکی از علوم قرآنی که به فهم قرآن کمک می کند مطرح می گردد به عنوان نمونه سیوطی در کتاب الاتقان در نوع پنجاهم با عنوان "در مفهوم و منطوق قرآن" به طور مفصل از مفهوم و منطوق در قرآن بحث نموده است. <ref> رجوع شود به مهدی حائری قزوینی، ترجمه الاتقان، ج ص 107 در دسترس در [http://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/4533/1/107 کتابخانه دیجیتال نور]، بازیابی: ‌۲۳ اردیبهشت ۱۳۹۴ </ref>
 
  
 
==پانویس==
 
==پانویس==
 
{{پانویس}}
 
{{پانویس}}
  
==منبع==
+
==منابع==
*مفهوم چیست؟، [http://www.islamquest.net/fa/archive/question/fa22599  اسلام کوئیست]، بازیابی: بیست و سوم اردیبهشت 1394
 
*[http://mansory.blog.ir/post/%D9%85%D9%81%D9%87%D9%88%D9%85%20%D9%88%20%D9%85%D9%86%D8%B7%D9%88%D9%82 دانشنامه موضوعی قرآن و حدیث]
 
*[http://www.haghgostar.ir/ShowPost.aspx?ID=339 محمد مصدق، تعریف و توضیح منطوق و مفهوم، سایت حق گستر]
 
  
 +
*[http://www.islamquest.net/fa/archive/question/fa22599 "مفهوم چیست؟"، اسلام کوئست].
 +
*[http://mansory.blog.ir/post/%D9%85%D9%81%D9%87%D9%88%D9%85%20%D9%88%20%D9%85%D9%86%D8%B7%D9%88%D9%82 "مفهوم و منطوق"، دانشنامه موضوعی قرآن و حدیث].
 +
*[https://wiki.isca.ac.ir/wiki/index.php/%D9%85%D9%86%D8%B7%D9%88%D9%82_(_%D8%B9%D9%84%D9%88%D9%85_%D9%82%D8%B1%D8%A2%D9%86%DB%8C_) "منطوق (علوم قرآنی)"، دانشنامه علوم اسلامی].
 +
*أصول الفقه، محمدرضا مظفر، اسماعیلیان، قم، چاپ پنجم، بی تا.
 +
*ترجمه الاتقان فی علوم القرآن، مهدی حائری قزوینی.
 
{{فقه/اصول فقه}}
 
{{فقه/اصول فقه}}
 
{{قرآن}}
 
{{قرآن}}
سطر ۸۱: سطر ۶۱:
  
 
[[رده:علوم قرآنی]]
 
[[رده:علوم قرآنی]]
[[رده:اصول فقه]]
 
 
[[رده:اصطلاحات اصول فقه]]
 
[[رده:اصطلاحات اصول فقه]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۵ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۰۱

«مفهوم و منطوق» اصطلاحی است که در اصول فقه و علوم قرآنی مطرح شده و از مباحث مربوط به «دلالت الفاظ» می‌باشد. «منطوق» عبارت است از معنایی که مستقیماً از کلام فهمیده می‌شود و «مفهوم» عبارت است از معنایی که در کلام بیان نشده، ولی با توجه به ساختمان ترکیبی آن فهمیده می‌شود و موضوع آن نیز در جمله ذکر نشده است.

منطوق و اقسام آن

«منطوق» به معنای مدلول مطابقی لفظ است.[۱] دلالت لفظ بر معنی بر سه گونه است:

  • دلالت مطابقی: آن است که لفظ، بر تمام معنای موضوعٌ له خود دلالت کند و با آن مطابق، باشد. مثلاً لفظ کتاب، دلالت کند بر تمام معنای خود یعنی بر تمام برگ‌ها و خط‌ها و نقش‌ها و حتی جلد. و یا مانند لفظ انسان که بر تمام معنای خود یعنی حیوان ناطق، دلالت کند.
  • دلالت تضمنی: آن است که لفظ، بر بخشی از معنای موضوعٌ له خود دلالت کند، نه بر تمام آن. مثلاً وقتی می گوییم خانه ام را رنگ زدم لفظ خانه فقط بر دیوارها و سقف خانه دلالت دارد.
  • دلالت التزامی: عبارت است از دلالت لفظ بر چیزی که خارج از معنای موضوع له آن قرار دارد، ولی در ذهن با آن ملازم است؛ یعنی هرگاه موضوعله در ذهن حاصل شود، آن امر خارج از آن نیز با آن پدید می آید، مانند: دلالت سقف بر دیوار، زیرا هرگاه معنای سقف در ذهن حاصل شود، معنای دیوار نیز حاصل خواهد شد، و نیز مانند: دلالت مصنوع بر صانع و دلالت سه بر فرد بودن.

اقسام منطوق:

سیوطی در کتاب «الإتقان فی علوم القرآن» در مورد اقسام منطوق می گوید: اگر فقط یک معنى را محتمل باشد و بر غیر آن منطبق نگردد، «نصّ» نامیده مى‌شود، مانند: «فَصِيَامُ ثَلَاثَةِ أَيَّامٍ فِي الْحَجِّ وَسَبْعَةٍ إِذَا رَجَعْتُمْ ۗ تِلْكَ عَشَرَةٌ كَامِلَةٌ»؛ پس روزۀ سه روز در حجّ و هفت روز هرگاه بازگشتید که آن ده روز کامل است (سوره بقره/ ۱۹۶). و اگر معنى دیگرى نیز به طور راجح محتمل باشد، آن را «ظاهر» گویند، مانند: «مَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍ وَلَا عَادٍ» (سوره بقره/ ۱۷۳، سوره نحل/ ۱۱۵)، زیرا کلمه «باغٍ» بر جاهل و ظالم هر دو اطلاق مى‌گردد، ولى در معنى دوم أظهر و أغلب است.

و اگر منطوق به دلیلی بر معنای مرجوح حمل شود، آن را «مُؤوَّل» گویند. بنابراین، نصّ، ظاهر و مؤوّل از انواع منطوق هستند.

مفهوم و اقسام آن

«مفهوم» در اصطلاح، عبارت است از: آن چیزی که لفظ مستقیماً دلالت بر آن نداشته باشد و مدلول مطابقی لفظ نمی باشد، بلکه مدلول التزامی لفظ است،[۲] که لفظ به تبع منطوق، بر آن دلالت دارد؛ مانند «اِن جَائَکَ زَیدٌ فَاَکرِمهُ»، منطوق جمله مذکور آن است که در صورت آمدن زید، اکرام او واجب است ولی مفهومش می‌شود: اگر زید نیاید اکرامش واجب نیست.[۳]

این قسم از مفهوم، دارای دو شرط است:

الف. شرط اول این‌که مفهوم باید مدلول التزامی لفظ باشد و لزومش هم لزوم بیّن به معنای اخص باشد. لزوم، بر دو قسم است: لزوم بیّن و آشکار، لزوم غیر بیّن. لزوم بیّن، نیز بر دو قسم است: لزوم بین به معنای اخص، لزوم بین به معنای اعمّ. لزوم بیّن به معنای اخصّ، آن است که از تصور ملزوم فقط، بدون واسطه شدن چیزی دیگر، تصور لازم، در ذهن صورت گیرد، مانند این‌که از تصور آتش که ملزوم است، حرارت و سوزاندن، تصور می‌شود بدون نیاز به تصور چیز دیگر.[۴]

ب. شرط دوم این‌که مفهوم، مربوط به جمله باشد نه مفرد. حال چه جملۀ انشاییه باشد؛ مثل «اِن جَائَکَ زَیدٌ فَاَکرِمهُ»، مفهوم این جمله آن است که اگر زید نیاید اکرامش واجب نیست. و چه جملۀ خبریه باشد؛ مانند «اِن کَانَتِ الشَّمسُ طالِعَةٌ فَالنَّهارُ مَوجُودٌ»، که مفهومش می‌شود: هنگامی که خورشید طلوع نکرده باشد، روز، موجود، نیست.[۵]

اقسام مفهوم:

مفهوم بر دو قسم است: مفهوم موافق و مفهوم مخالف؛ مفهوم موافق قضیه‌ای است که حکم آن نفیاً و اثباتاً موافق حکم منطوق باشد. و مفهوم مخالف قضیه‌ای است که حکم آن نفیاً و اثباتاً مخالف حکم منطوق باشد.[۶]

جایگاه مبحث مفهوم و منطوق

بحث مفهوم و منطوق در مبحث الفاظ کتاب های اصول فقه و نیز در کتابهای علوم قرآن به عنوان یکی از علوم قرآنی که به فهم قرآن کمک می کند، مطرح می گردد. برای نمونه، سیوطی در کتاب «الاتقان» در نوع پنجاهم با عنوان "در مفهوم و منطوق قرآن"، به طور مفصل از مفهوم و منطوق در قرآن بحث نموده است. [۷]

پانویس

  1. پرش به بالا مظفر، محمد رضا، أصول الفقه، ج ۱، ص ۱۰۷، اسماعیلیان، قم، چاپ پنجم، بی تا.
  2. پرش به بالا در این که منطوق، فقط مدلول مطابقی را شامل می‌شود یا افزون بر آن، مدلول تضمنی را نیز در بر می‌گیرد، اختلاف است؛ برخی مانند مرحوم «خویی» مدلول تضمنی را جزء مدلول التزامی به شمار آورده و به همین سبب، منطوق را فقط شامل مدلول مطابقی می‌دانند، اما برخی دیگر، مفهوم را دربرگیرنده مدلول مطابقی و تضمنی، هر دو می‌دانند و گروهی نیز به تفصیل روی آورده‌اند. (اجود التقریرات، نائینی، محمد حسین، ج۱، ص۴۱۳.)
  3. پرش به بالا اصول الفقه، ج ۱، ص ۱۰۷.
  4. پرش به بالا خویی، سید ابوالقاسم، محاضرات فی أصول الفقه، تقریر محمد اسحاق فیاضی،‌ ج ۵، ص ۵۷-۵۸، انصاریان، چاپ چهارم، ۱۴۱۷ ق. مشکینی، میرزا ابوالحسن، حواشی المحقق المشکینی‌، ج ۲، ص ۱۳، لقمان، چاپ اول، ۱۴۱۳ ق.
  5. پرش به بالا اصول الفقه، ج ۱، ص ۱۰۷.
  6. پرش به بالا محمد مصدق، تعریف و توضیح منطوق و مفهوم، سایت حق گستر، بازیابی: ‌۲۳ اردیبهشت ۱۳۹۴
  7. پرش به بالا رجوع شود به مهدی حائری قزوینی، ترجمه الاتقان، ج ۲، ص ۱۰۷ در دسترس در کتابخانه دیجیتال نور، بازیابی: ‌۲۳ اردیبهشت ۱۳۹۴


منابع

فقه/اصول فقه
اصول فقه مبحث الفاظ: مشتق، اوامر، نواهی، مفاهیم، عام و خاص ، مطلق و مقید ، مجمل و مبین منابع اصول فقه
ملازمات عقلیه: مستقلات عقلیه و غیر مستقلات عقلیه
مباحث حجت: کتاب، سنت، اجماع، حجیت ظواهر، شهرت، سیره ، قیاس، تعادل و تراجیح
مباحث اصول عملیه :اصل برائت، اصل احتیاط، اصل تخییر، اصل استصحاب
پیوندهای مرتبط: رده:اصول فقه | رده:اصولیون | رده:منابع اصول فقه | رده:اصطلاحات اصول فقه قواعد فقهی | احکام


قرآن
متن و ترجمه قرآن
اوصاف قرآن (اسامی و صفات قرآن، اعجاز قرآن، عدم تحریف در قرآن)
اجزاء قرآن آیه، سوره، جزء، حزب، حروف مقطعه
ترجمه و تفسیر قرآن تاریخ تفسیر، روشهای تفسیری قرآن، سیاق آیات، اسرائیلیات، تاویل، فهرست تفاسیر شیعه، فهرست تفاسیر اهل سنت، ترجمه های قرآن
علوم قرآنی تاریخ قرآن: نزول قرآن، جمع قرآن، شان نزول، کاتبان وحی، قراء سبعه
دلالت الفاظ قرآن: عام و خاص، مجمل و مبین، مطلق و مقید، محکم و متشابه، مفهوم و منطوق، نص و ظاهر، ناسخ و منسوخ
تلاوت قرآن تجوید، آداب قرائت قرآن، تدبر در قرآن
رده ها: سوره های قرآن * آیات قرآن * واژگان قرآنی * شخصیت های قرآنی * قصه های قرآنی * علوم قرآنی * معارف قرآن