فردوس

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

«فِرْدَوْس» از واژگان قرآنی به معنای باغى است كه در آن همه‌گونه میوه و گل و ساير اسباب تمتّع و لذت جمع است و به تعبیری «فردوس»، یکی از نامهای بهشت موعود است. مطابق برخی احادیث، «فردوس» برترین و بالاترین جایگاه بهشت است.

معنای لغوی

"فردوس" -به گفته بعضی- در اصل یک لغت رومی منقول به عربی است؛[۱] و بعضی آن را عربی و بعضی اصل آن را«پردیس» در فارسی می‌ دانند و به معنی "باغ" است، یا باغ مخصوصی که تمام نعمتها و مواهب الهی در آن جمع است و لذا می‌ توان آن را به عنوان "بهشت برین" (بهترین و برترین باغهای بهشت) نامید.[۲]

کلمه "فردوس" در زبان فارسی به معنای بهشت یا باغ سرسبز و دلپذیر است و به مکانی ایده‌آل و پر از نعمت و آسایش اشاره دارد. در متون اسلامی، "فردوس" به عنوان بالاترین مرتبه بهشت و جایگاه خاص مؤمنان از آن یاد می‌شود. در مجمع البیان از زجّاج نقل كرده: فردوس باغى است شامل مزايا و محاسن تمام باغ‌ها.[۳]

گروهى گفته‌اند فردوس دره‌هایى است كه انواع علف‌ها در آن‌ها می‌رويد.[۴]

طبرسی خود فرموده: فردوس باغى است كه در آن ميوه، گل و ساير اسباب تمتّع و لذت جمع است.[۵]

زمخشری در «الکشّاف» گفته: «الْفِرْدَوْسُ‌: هو البستان الواسع الجامع لاصناف الثّمر.»[۶]

در «القاموس المحیط» آن‌ را باغى كه جامع ميوه‌هاى تمام باغات است گفته. قول «اقرب الموارد» نيز قول صاحب قاموس است.[۷]

فردوس در قرآن

اين كلمه دوبار در قرآن آمده است:

  • «إِنَّ الَّذينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ كانَتْ لَهُمْ جَنَّاتُ الْفِرْدَوْسِ نُزُلا[۸]؛ اما کسانی که ایمان آوردند و کارهای شایسته انجام دادند، باغهای بهشت برین محل پذیرایی آنان خواهد بود».
  • «الَّذينَ يَرِثُونَ الْفِرْدَوْسَ هُمْ فيها خالِدُون‏[۹]؛ وارثانى كه بهشت برين را به ارث مى‌برند و جاودانه در آن خواهند ماند».

مراد از ذكر اين كلمه، بيان وسعت نعمت‌هاى بهشتى است و اين‌كه تمام وسایل راحتى در آن جمع است، كه فرموده: «وَ فِيها ما تَشْتَهِيهِ الْأَنْفُسُ وَ تَلَذُّ الْأَعْيُنُ‌[۱۰]؛ و در آن‌جا هر چه دل‌ها مى‌خواهد و چشم‌ها از آن لذت مى‌برد آماده است».

و جمله‌ «جَنَّاتُ‌ الْفِرْدَوْسِ‌» باغ‌هاى بهشت) مثل‌ «جَنَّاتِ النَّعِيمِ‌»[۱۱] (باغ‌هاى پر نعمت بهشتى) است. چنانكه راغب اصفهانی، «نعیم» را نعمت كثيره معنى كرده؛[۱۲] و نیز مثل‌: «جَنَّاتِ عَدْنٍ‌»[۱۳] (باغ‌هاى جاويدان بهشتى) و «جَنَّاتُ الْمَأْوى‌»[۱۴] است.

در آيه‌ «كانَتْ لَهُمْ جَنَّاتُ‌ الْفِرْدَوْسِ‌ نُزُلًا»[۸]، فردوس صفت جنّات و مؤنّث است [۱۵] چنانکه به کلمه "فردوس" هم ضمیر مذکر برمی گردد و هم مؤنث. و مفرد مؤنّث صفت جمع مؤنّث آيد،؛ يعنى: «بهشت‌هاى واسع و پر نعمت منزل آن‌هاست.»

فردوس در روایات

از احادیث استفاده می‌شود که «فردوس» بخشی از بهشت و برترین و بالاترین جایگاه آن است که در این بخش پیامبر اکرم، امامان و برخی پیروان راستین آنان ساکن هستند.

  • از حضرت رسول صلی الله علیه وآله روایت شده که بهشت را صد درجه است و میان هر درجه با درجه دیگر به مقدار فاصله آسمان است با زمین، بالاترین درجه آن فردوس است که چهار رود بزرگ بهشت از آن مى جوشد و هرگاه از خداوند مسئلت و حاجتى داشتید فردوس را از حضرتش درخواست نمائید.[۱۶]
  • از اميرالمؤمنين علیه السلام روايت است كه هر كه يك شب كامل را به تلاوت قرآن و ركوع و سجود و ذكر خدا بسر برد، خداوند تبارك و تعالى به ملائكه بفرمايد: اى فرشتگانم! بنده ام را بنگريد كه شبى را محض خوشنودى من زنده داشته، او را در فردوس جاى دهيد... .[۱۷]
  • امیرالمؤمنین علیه السلام در وصف بهشت چنین مى فرماید: درجاتى است که هر یک بر دیگرى برترى خاص خود را دارد و جایگاههائى که با یکدیگر متغایرند، نعمتهایش پایان نپذیرد و ساکنان آن هرگز از آن کوچ نکنند، جاویدانند که براى همیشه در عنفوان جوانى در آن زندگی کنند، وطن گزینان که هیچگاه نومیدى نداشته باشند.[۱۸]
  • در روایتی از پیامبر اکرم آمده است: «هنگامی که از خداوند متعال تقاضا می‌کنید، فردوس را تقاضا کنید که وسط بهشت، ‌و قسمت اعلی و برتر آن است و بر فراز آن عرش خدا است و از فردوس نهرهای بهشتی سرچشمه می‌گیرد.»[۱۹]
  • در حدیث دیگری از حضرت علی علیه السّلام چنین می‌خوانیم: «برای هر چیزی محل اعلایی است و محل اعلای بهشت فردوس است و آن برای محمد و آل محمد است.»[۲۰]

پانویس

  1. ↑ زبیدی، مرتضی، تاج العروس، ج۸، ص۳۹۲.
  2. ↑ تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی، ج۱۴، ص۲۰۲.
  3. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۷۶۸.
  4. ↑ فیروزآبادی، قاموس المحیط، ج۲، ص۲۳۶.
  5. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۷۶۸.
  6. ↑ زمخشری، جارالله، الکشاف، ج۳، ص۱۷۸.
  7. ↑ فیروزآبادی، مجدالدین، قاموس المحیط، ج۲، ص۲۳۶؛ شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیة و الشوارد، ج۴، ص۱۳۹.
  8. ↑ ۸٫۰ ۸٫۱ سوره کهف، آیه ۱۰۷.
  9. ↑ سوره مؤمنون، آیه ۱۱.
  10. ↑ سوره زخرف، آیه ۷۱.
  11. ↑ سوره یونس، آیه۹.
  12. ↑ راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۸۱۵.
  13. ↑ سوره رعد، آیه۲۳.
  14. ↑ سوره سجده، آیه۱۹.
  15. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان، ج۷، ص۱۵۹.
  16. ↑ تفسیر مجمع البیان.
  17. ↑ بحارالانوار، ج۸ ص۱۸۶.
  18. ↑ بحارالانوار، ج۸ ص۱۶۲.
  19. ↑ پیام قرآن، ناصر مکارم شیرازی، ج ۶، ص ۳۵۱، به نقل از روح المعانی، ج ۱۶، ص ۴۷.
  20. ↑ بحارالانوار، علامه مجلسی، ج ۲۴، ص ۲۶۹.

منابع

قرآن
متن و ترجمه قرآن
اوصاف قرآن (اسامی و صفات قرآن، اعجاز قرآن، عدم تحریف در قرآن)
اجزاء قرآن آیه، سوره، جزء، حزب، حروف مقطعه
ترجمه و تفسیر قرآن تاریخ تفسیر، روشهای تفسیری قرآن، سیاق آیات، اسرائیلیات، تاویل، فهرست تفاسیر شیعه، فهرست تفاسیر اهل سنت، ترجمه های قرآن
علوم قرآنی تاریخ قرآن: نزول قرآن، جمع قرآن، شان نزول، کاتبان وحی، قراء سبعه
دلالت الفاظ قرآن: عام و خاص، مجمل و مبین، مطلق و مقید، محکم و متشابه، مفهوم و منطوق، نص و ظاهر، ناسخ و منسوخ
تلاوت قرآن تجوید، آداب قرائت قرآن، تدبر در قرآن
رده ها: سوره های قرآن * آیات قرآن * واژگان قرآنی * شخصیت های قرآنی * قصه های قرآنی * علوم قرآنی * معارف قرآن
مسابقه از خطبه ۸۳ نهج البلاغه