نماز حضرت رسول صلی الله علیه و آله: تفاوت بین نسخه‌ها
مهدی موسوی (بحث | مشارکتها) |
|||
| سطر ۲: | سطر ۲: | ||
{{بخشی از یک کتاب}} | {{بخشی از یک کتاب}} | ||
| − | [[سيد بن طاووس]] به سند معتبر از حضرت [[امام رضا]] عليه السلام روايت كرده است كه از آن حضرت سؤال كردند | + | [[سيد بن طاووس]] به سند معتبر از حضرت [[امام رضا]] عليه السلام روايت كرده است كه از آن حضرت سؤال كردند از [[نماز]] حضرت [[جعفر طيار]]؛ حضرت فرمود كه: چرا غافلى از نماز [[پیامبر اسلام|حضرت رسول]] صلی الله علیه و آله شايد حضرت رسول صلی الله علیه و آله [[نماز جعفر طيار|نماز جعفر]] را نكرده باشد و شايد جعفر نماز آن حضرت را كرده باشد. |
| − | راوى عرض كرد: پس تعليم كن آن نماز را به من. حضرت فرمود كه: دو ركعت نماز مى كنى. در هر ركعت [[سوره حمد]] يك مرتبه و [[سوره قدر]] پانزده مرتبه مى خوانى. پس در [[ركوع]] و بعد از سر برداشتن و در [[سجده]] اول و بعد از سر برداشتن و در سجده دوم و بعد از سربرداشتن. در هر يك سوره | + | راوى عرض كرد: پس تعليم كن آن نماز را به من. حضرت فرمود كه: دو [[رکعت|ركعت]] نماز مى كنى. در هر ركعت [[سوره حمد]] يك مرتبه و [[سوره قدر]] پانزده مرتبه مى خوانى. پس در [[ركوع]] و بعد از سر برداشتن و در [[سجده]] اول و بعد از سر برداشتن و در سجده دوم و بعد از سربرداشتن. در هر يك سوره قدر پانزده مرتبه را مى خوانى. پس [[تشهد]] مى خوانى و سلام مى گوئى. و چون فارغ شوى ميان تو و خدا گناهى نمى ماند مگر آن كه آمرزيده شده است و هر حاجت كه بطلبى. رواست و بعد از آن اين [[دعا]] را مى خوانى: |
---- | ---- | ||
<I>لا اِلهَ اِلا اللّهُ رَبُّنا وَ رَبُّ آباَّئِنَا الاَوَّلينَ</I> | <I>لا اِلهَ اِلا اللّهُ رَبُّنا وَ رَبُّ آباَّئِنَا الاَوَّلينَ</I> | ||
| سطر ۱۰: | سطر ۱۰: | ||
معبودى نيست جز خدا پروردگار ما و پروردگار پدران پيشين ما | معبودى نيست جز خدا پروردگار ما و پروردگار پدران پيشين ما | ||
| − | <I>لا اِلهَ اِلا اللّهُ اِلهاً واحِداً وَ نَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ | + | <I>لا اِلهَ اِلا اللّهُ اِلهاً واحِداً وَ نَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ</I> |
| − | معبودى نيست جز خدا معبود يگانه و ما تسليم اوئيم | + | معبودى نيست جز خدا معبود يگانه و ما تسليم اوئيم |
| − | <I> اِلاّ اِيّاهُ مُخْلِصينَ لَهُ الدِّينَ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ | + | <I>لا اِلهَ اِلا اللّهُ لا نَعْبُدُ اِلاّ اِيّاهُ مُخْلِصينَ لَهُ الدِّينَ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ</I> |
| − | جز او را و دينمان خالص براى او است اگر چه ناخوش دارند مشركان | + | معبودى نيست جز خدا و نپرستيم جز او را و دينمان خالص براى او است اگر چه ناخوش دارند مشركان |
| − | <I> وَحْدَهُ وَحْدَهُ اَنْجَزَ وَعْدَهُ وَ نَصَرَ عَبْدَهُ وَ اَعَزَّ جُنْدَهُ وَ هَزَمَ الاَحْزابَ</I> | + | <I>لا اِلهَ اِلا اللّهُ وَحْدَهُ وَحْدَهُ وَحْدَهُ اَنْجَزَ وَعْدَهُ وَ نَصَرَ عَبْدَهُ وَ اَعَزَّ جُنْدَهُ وَ هَزَمَ الاَحْزابَ</I> <I>وَحْدَهُ</I> |
| − | يكتاى يكتا كه به وعده اش وفا كرد و بنده اش را يارى نمود و سپاه خويش را عزيز گردانيد و احزاب (دشمن) را به تنهايى | + | معبودى نيست جز خداى يگانه يكتاى يكتا كه به وعده اش وفا كرد و بنده اش را يارى نمود و سپاه خويش را عزيز گردانيد و احزاب (دشمن) را به تنهايى نابود ساخت |
| − | <I> | + | <I> فَلَهُ الْمُلْكُ وَ لَهُ الْحَمْدُ وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَىءٍ قَديرٌ</I> |
| − | + | پس سلطنت خاص او است و ستايش از آن اوست و او است بر هر كارى توانا | |
| − | <I> نُورُ السَّمواتِ وَ الاَرْضِ وَ مَنْ فيهِنَّ فَلَكَ الْحَمْدُ | + | <I>اَللّهُمَّ اَنْتَ</I> <I>نُورُ السَّمواتِ وَ الاَرْضِ وَ مَنْ فيهِنَّ فَلَكَ الْحَمْدُ</I> |
| − | روشنى بخش آسمان ها و زمين و آن چه در آن ها است پس ستايش خاص تو است | + | خدايا تويى روشنى بخش آسمان ها و زمين و آن چه در آن ها است پس ستايش خاص تو است |
| − | <I>السَّمواتِ وَ الاَرْضِ وَ مَنْ فيهِنَّ فَلَكَ الْحَمْدُ | + | <I>وَ اَنْتَ قَيّامُ</I> <I>السَّمواتِ وَ الاَرْضِ وَ مَنْ فيهِنَّ فَلَكَ الْحَمْدُ</I> |
| − | آسمان ها و زمين و آن چه در آن ها است پس (باز هم) ستايش خاص تو است | + | و تويى برپا دارنده آسمان ها و زمين و آن چه در آن ها است پس (باز هم) ستايش خاص تو است |
| − | <I>الْحَقُّ وَ قَوْلُكَ حَقُّ وَ اِنْجازُكَ حَقُّ وَ الْجَنَّةُ حَقُّ وَ النّارُ حَقُّ | + | <I>وَ اَنْتَ الْحَقُّ وَ وَعْدُكَ</I> <I>الْحَقُّ وَ قَوْلُكَ حَقُّ وَ اِنْجازُكَ حَقُّ وَ الْجَنَّةُ حَقُّ وَ النّارُ حَقُّ </I> |
| − | حق است و گفتارت حق است و وفاى تو حق است و [[بهشت]] حق است و [[دوزخ]] حق است | + | و تو خود حقى و وعده ات حق است و گفتارت حق است و وفاى تو حق است و [[بهشت]] حق است و [[دوزخ]] حق است |
| − | <I>لَكَ اَسْلَمْتُ وَ بِكَ آمَنْتُ وَ عَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ وَ بِكَ خاصَمْتُ وَ اِلَيْكَ </I> | + | <I>اَللّهُمَّ لَكَ اَسْلَمْتُ وَ بِكَ آمَنْتُ وَ عَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ وَ بِكَ خاصَمْتُ وَ اِلَيْكَ حاكَمْتُ</I> |
| − | در برابرت تسليمم و به تو [[ايمان]] دارم و بر تو توكل كنم و به اميد تو با خصم روبرو | + | خدايا در برابرت تسليمم و به تو [[ايمان]] دارم و بر تو توكل كنم و به اميد تو با خصم روبرو شوم و به سوى تو قضاوت را آورم |
| − | <I> | + | <I>يا رَبِّ يا رَبِّ يا ربِّ اِغْفِرْلى ما قَدَّمْتُ وَ اَخَّرْتُ وَ اَسْرَرْتُ وَ اَعْلَنْتُ</I> |
| − | + | پروردگارا پروردگارا پروردگارا بيامرز برايم گناهانى كه از پيش كردم و از اين پس كنم و آن چه آشكار كردم و آن چه در پنهان كردم | |
| − | <I> | + | <I> اَنْتَ اِلهى لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ</I> <I>مُحَمَّدٍ</I> |
| − | + | معبودا خدايى جز تو نيست درود فرست بر محمد و آلش | |
| − | <I> | + | <I>وَ اغْفِرْلى وَ ارْحَمْنى وَ تُبْ عَلَىَّ اِنَّكَ اَنْتَ التَّوابُ الرَّحيمُ</I> |
| − | و بيامرز مرا و به من رحم كن و [[توبه]] ام بپذير كه براستى تويى توبه پذير مهربان | + | و بيامرز مرا و به من رحم كن و [[توبه]] ام بپذير كه براستى تويى توبه پذير مهربان. |
---- | ---- | ||
| − | [[علامه مجلسى]] | + | [[علامه مجلسى]] رَحمهُ اللّه گفته كه اين نماز از نمازهاى مشهوره است. [[اهل سنت|عامه]] و [[شیعه|خاصه]] در كتب خود روايت كرده اند و بعضى اين را از نمازهاى روز [[جمعه|جمعه]] شمرده اند و از روايت اختصاصى معلوم نمى شود و ظاهرا در ساير ايام هم توان كرد. |
==منابع== | ==منابع== | ||
| − | شیخ عباس | + | [[حاج شیخ عباس قمی|شیخ عباس قمی]]، [[مفاتیح الجنان|مفاتيح الجنان]]، انتشارات اسوه، قم، ص38. |
{{شناختنامه رسول خدا (ص)}} | {{شناختنامه رسول خدا (ص)}} | ||
نسخهٔ ۶ آوریل ۲۰۱۹، ساعت ۰۹:۳۴
این مدخل از دانشنامه هنوز نوشته نشده است.
محتوای فعلی بخشی از یک کتاب است که برای اینجا مناسب بوده است.
(احتمالا تصرف اندکی صورت گرفته است)
سيد بن طاووس به سند معتبر از حضرت امام رضا عليه السلام روايت كرده است كه از آن حضرت سؤال كردند از نماز حضرت جعفر طيار؛ حضرت فرمود كه: چرا غافلى از نماز حضرت رسول صلی الله علیه و آله شايد حضرت رسول صلی الله علیه و آله نماز جعفر را نكرده باشد و شايد جعفر نماز آن حضرت را كرده باشد.
راوى عرض كرد: پس تعليم كن آن نماز را به من. حضرت فرمود كه: دو ركعت نماز مى كنى. در هر ركعت سوره حمد يك مرتبه و سوره قدر پانزده مرتبه مى خوانى. پس در ركوع و بعد از سر برداشتن و در سجده اول و بعد از سر برداشتن و در سجده دوم و بعد از سربرداشتن. در هر يك سوره قدر پانزده مرتبه را مى خوانى. پس تشهد مى خوانى و سلام مى گوئى. و چون فارغ شوى ميان تو و خدا گناهى نمى ماند مگر آن كه آمرزيده شده است و هر حاجت كه بطلبى. رواست و بعد از آن اين دعا را مى خوانى:
لا اِلهَ اِلا اللّهُ رَبُّنا وَ رَبُّ آباَّئِنَا الاَوَّلينَ
معبودى نيست جز خدا پروردگار ما و پروردگار پدران پيشين ما
لا اِلهَ اِلا اللّهُ اِلهاً واحِداً وَ نَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ
معبودى نيست جز خدا معبود يگانه و ما تسليم اوئيم
لا اِلهَ اِلا اللّهُ لا نَعْبُدُ اِلاّ اِيّاهُ مُخْلِصينَ لَهُ الدِّينَ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ
معبودى نيست جز خدا و نپرستيم جز او را و دينمان خالص براى او است اگر چه ناخوش دارند مشركان
لا اِلهَ اِلا اللّهُ وَحْدَهُ وَحْدَهُ وَحْدَهُ اَنْجَزَ وَعْدَهُ وَ نَصَرَ عَبْدَهُ وَ اَعَزَّ جُنْدَهُ وَ هَزَمَ الاَحْزابَ وَحْدَهُ
معبودى نيست جز خداى يگانه يكتاى يكتا كه به وعده اش وفا كرد و بنده اش را يارى نمود و سپاه خويش را عزيز گردانيد و احزاب (دشمن) را به تنهايى نابود ساخت
فَلَهُ الْمُلْكُ وَ لَهُ الْحَمْدُ وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَىءٍ قَديرٌ
پس سلطنت خاص او است و ستايش از آن اوست و او است بر هر كارى توانا
اَللّهُمَّ اَنْتَ نُورُ السَّمواتِ وَ الاَرْضِ وَ مَنْ فيهِنَّ فَلَكَ الْحَمْدُ
خدايا تويى روشنى بخش آسمان ها و زمين و آن چه در آن ها است پس ستايش خاص تو است
وَ اَنْتَ قَيّامُ السَّمواتِ وَ الاَرْضِ وَ مَنْ فيهِنَّ فَلَكَ الْحَمْدُ
و تويى برپا دارنده آسمان ها و زمين و آن چه در آن ها است پس (باز هم) ستايش خاص تو است
وَ اَنْتَ الْحَقُّ وَ وَعْدُكَ الْحَقُّ وَ قَوْلُكَ حَقُّ وَ اِنْجازُكَ حَقُّ وَ الْجَنَّةُ حَقُّ وَ النّارُ حَقُّ
و تو خود حقى و وعده ات حق است و گفتارت حق است و وفاى تو حق است و بهشت حق است و دوزخ حق است
اَللّهُمَّ لَكَ اَسْلَمْتُ وَ بِكَ آمَنْتُ وَ عَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ وَ بِكَ خاصَمْتُ وَ اِلَيْكَ حاكَمْتُ
خدايا در برابرت تسليمم و به تو ايمان دارم و بر تو توكل كنم و به اميد تو با خصم روبرو شوم و به سوى تو قضاوت را آورم
يا رَبِّ يا رَبِّ يا ربِّ اِغْفِرْلى ما قَدَّمْتُ وَ اَخَّرْتُ وَ اَسْرَرْتُ وَ اَعْلَنْتُ
پروردگارا پروردگارا پروردگارا بيامرز برايم گناهانى كه از پيش كردم و از اين پس كنم و آن چه آشكار كردم و آن چه در پنهان كردم
اَنْتَ اِلهى لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ
معبودا خدايى جز تو نيست درود فرست بر محمد و آلش
وَ اغْفِرْلى وَ ارْحَمْنى وَ تُبْ عَلَىَّ اِنَّكَ اَنْتَ التَّوابُ الرَّحيمُ
و بيامرز مرا و به من رحم كن و توبه ام بپذير كه براستى تويى توبه پذير مهربان.
علامه مجلسى رَحمهُ اللّه گفته كه اين نماز از نمازهاى مشهوره است. عامه و خاصه در كتب خود روايت كرده اند و بعضى اين را از نمازهاى روز جمعه شمرده اند و از روايت اختصاصى معلوم نمى شود و ظاهرا در ساير ايام هم توان كرد.
منابع
شیخ عباس قمی، مفاتيح الجنان، انتشارات اسوه، قم، ص38.
