باعث (اسم الله): تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
(افزودن الگوی قرآن)
 
سطر ۹: سطر ۹:
 
مفسران با توجه به موارد استعمال بعث و مشتقات آن در قرآن کریم معانى متعددى از آن گرفته‌اند که عبارت است از:
 
مفسران با توجه به موارد استعمال بعث و مشتقات آن در قرآن کریم معانى متعددى از آن گرفته‌اند که عبارت است از:
  
* الهام کردن؛ در ماجراى قتل هابیل خداوند به کلاغى الهام کرد تا زمین را بکاود:<ref>بصائر ذوى التمییز، ج‌۲، ص‌۲۱۴؛ روض الجنان، ج‌۱، ص‌۲۹۷.</ref> {{متن قرآن|«فَبَعَثَ اللّهُ غُرابـًا یبحَثُ فِى الاَرضِ...»}}. ([[سوره مائده]]، ۳۱)
+
* الهام کردن؛ در ماجراى قتل هابیل خداوند به کلاغى الهام کرد تا زمین را بکاود:<ref>بصائر ذوى التمییز، ج‌۲، ص‌۲۱۴؛ روض الجنان، ج‌۱، ص‌۲۹۷.</ref> {{متن قرآن|«فَبَعَثَ اللَّهُ غُرَابًا يَبْحَثُ فِي الْأَرْضِ...»}}<ref>[[آیه 31 سوره مائده|سوره مائده،آیه۳۱.]]</ref>.
* جعل و قرار دادن؛ در داستان [[طالوت]] خداوند وى را زمامدار و فرمانده سپاه قرار داد:<ref>مجمع البیان، ج‌۲، ص‌۶۱۲‌؛ روض الجنان، ج‌۱، ص‌۲۹۷.</ref> {{متن قرآن|«اِنَّ اللّهَ قَد بَعَثَ لَکم طالوتَ مَلِکـًا...»}}. ([[سوره بقره]]، ۲۴۷)
+
* جعل و قرار دادن؛ در داستان [[طالوت]] خداوند وى را زمامدار و فرمانده سپاه قرار داد:<ref>مجمع البیان، ج‌۲، ص‌۶۱۲‌؛ روض الجنان، ج‌۱، ص‌۲۹۷.</ref> {{متن قرآن|«...إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طَالُوتَ مَلِكًا...»}}<ref>[[آیه 247 سوره بقره|سوره بقره،آیه۲۴۷.]]</ref>.
* بیدارکردن از خواب: {{متن قرآن|«و هُوَ الَّذى یتَوَفـّکم بِالَّیلِ ویعلَمُ ما جَرَحتُم بِالنَّهارِ ثُمَّ یبعَثُکم فیهِ لِیقضى اَجَلٌ مُسَمًّى...»}}؛ اوست که [روح] شما را به شب برمى‌گیرد و آنچه در روز کرده باشید، مى‌داند. سپس شما را در روز برمى‌انگیزد تا مدتى نامبرده سپرى شود». ([[سوره انعام]]، ۶۰)؛ یعنى در روز شما را از خواب بیدار مى‌کند.<ref>بصائر ذوى التمییز، ج‌۲، ص‌۲۱۴؛ روض الجنان، ج‌۱، ص‌۲۹۷.</ref> برخى این معنا را گسترش داده و آن را شامل بیدارکردن آفریدگان از خواب [[برزخ]] و ورود به عرصه محشر دانسته<ref>شرح الاسماء، ص‌۳۸۶.</ref> و گفته‌اند: همان‌گونه که حیات دنیوى در مقایسه با حیات برزخى خواب است حیات برزخى نیز در مقایسه با حیات اخروى و حضور در پیشگاه خداوند قادر، خواب است:<ref>شرح الاسماء، ص‌۱۸۳.</ref> {{متن قرآن|«مَن بَعَثَنا مِن مَرقَدِنا...»}}. ([[سوره یس]]، ۵۲)
+
* بیدارکردن از خواب: {{متن قرآن|«وَهُوَ الَّذِي يَتَوَفَّاكُمْ بِاللَّيْلِ وَيَعْلَمُ مَا جَرَحْتُمْ بِالنَّهَارِ ثُمَّ يَبْعَثُكُمْ فِيهِ لِيُقْضَىٰ أَجَلٌ مُسَمًّى...}}<ref>[[آیه 60 سوره انعام|سوره انعام،آیه۶۰.]]</ref>؛ اوست که [روح] شما را به شب برمى‌گیرد و آنچه در روز کرده باشید، مى‌داند. سپس شما را در روز برمى‌انگیزد تا مدتى نامبرده سپرى شود...».
* مسلط کردن: {{متن قرآن|«بَعَثنا عَلَیکم عِبادًا لَنا اولى بَأس شَدید...»}}؛ بندگانى از خود را که سخت نیرومندند بر شما برمى‌گماریم [مسلط مى‌کنیم]. ([[سوره اسراء]]، ۵)<ref>بصائر ذوى التمییز، ج‌۲، ص‌۲۱۴.</ref>
+
یعنى در روز شما را از خواب بیدار مى‌کند.<ref>بصائر ذوى التمییز، ج‌۲، ص‌۲۱۴؛ روض الجنان، ج‌۱، ص‌۲۹۷.</ref> برخى این معنا را گسترش داده و آن را شامل بیدارکردن آفریدگان از خواب [[برزخ]] و ورود به عرصه محشر دانسته<ref>شرح الاسماء، ص‌۳۸۶.</ref> و گفته‌اند: همان‌گونه که حیات دنیوى در مقایسه با حیات برزخى خواب است حیات برزخى نیز در مقایسه با حیات اخروى و حضور در پیشگاه خداوند قادر، خواب است:<ref>شرح الاسماء، ص‌۱۸۳.</ref> {{متن قرآن|«...مَنْ بَعَثَنَا مِنْ مَرْقَدِنَا...»}}<ref>[[آیه 52 سوره یس|سوره یس،آیه۵۲.]]</ref>.
* فرستادن انبیا و رسل:<ref>موسوعة له الاسماء الحسنى، ج‌۱، ص‌۲۶۵.</ref> {{متن قرآن|«فَبَعَثَ اللّهُ النَّبِیینَ مُبَشِّرینَ و مُنذِرینَ...»}}. ([[سوره بقره]]، ۲۱۳؛ [[سوره نحل]]، ۳۶)
+
* مسلط کردن: {{متن قرآن|«...بَعَثْنَا عَلَيْكُمْ عِبَادًا لَنَا أُولِي بَأْسٍ شَدِيدٍ...»}}<ref>[[آیه 52 سوره اسراء|سوره اسراء،آیه۵۲.]]</ref>؛...بندگانى از خود را که سخت نیرومندند بر شما برمى‌گماریم [مسلط مى‌کنیم]...».<ref>بصائر ذوى التمییز، ج‌۲، ص‌۲۱۴.</ref>
* زنده گردانیدن پس از [[مرگ]]، اعم از این که در دنیا و به معناى [[رجعت]]: {{متن قرآن|«ثُمَّ بَعَثنکم مِن بَعدِ مَوتِکم»}}. ([[سوره بقره]]، ۵۶)<ref>بصائر ذوى التمییز، ج‌۲، ص‌۲۱۴؛ مجمع البیان، ج‌۱، ص‌۲۴۱؛ روض الجنان، ج‌۱، ص‌۲۹۷.</ref> یا زنده کردن در [[قیامت ]] و حشر باشد: {{متن قرآن|«ثُمَّ اِنَّکم یومَ القِیمَةِ تُبعَثون»}}. ([[سوره مومنون]]، ۱۶)
+
* فرستادن انبیا و رسل:<ref>موسوعة له الاسماء الحسنى، ج‌۱، ص‌۲۶۵.</ref> {{متن قرآن|«...فَبَعَثَ اللَّهُ النَّبِيِّينَ مُبَشِّرِينَ وَمُنْذِرِينَ...»}}<ref>[[آیه 213 سوره بقره|سوره بقره،آیه۲۱۳.]]</ref>.و[[سوره نحل]]، ۳۶)
* بیرون آوردن از [[قبر]]: {{متن قرآن|«اَنَّ اللّهَ یبعَثُ مَن فِى القُبور»}}.<ref>بصائر ذوى التمییز، ج‌۲، ص‌۲۱۵؛ موسوعة له الاسماء الحسنى، ج۱، ص‌۲۶۶.</ref> ([[سوره حج]]، ۷؛ [[سوره یس]]، ۵۲)
+
* زنده گردانیدن پس از [[مرگ]]، اعم از این که در دنیا و به معناى [[رجعت]]: {{متن قرآن|«ثُمَّ بَعَثْنَاكُمْ مِنْ بَعْدِ مَوْتِكُمْ...»}}<ref>[[آیه 56 سوره بقره|همان،آیه۵۶.]]</ref>.<ref>بصائر ذوى التمییز، ج‌۲، ص‌۲۱۴؛ مجمع البیان، ج‌۱، ص‌۲۴۱؛ روض الجنان، ج‌۱، ص‌۲۹۷.</ref> یا زنده کردن در [[قیامت ]] و حشر باشد: {{متن قرآن|«ثُمَّ إِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ تُبْعَثُونَ»}}<ref>[[آیه 16 سوره مؤمنون| سوره مؤمنون،آیه۱۶.]]</ref>.
 +
* بیرون آوردن از [[قبر]]: {{متن قرآن|«...أَنَّ اللَّهَ يَبْعَثُ مَنْ فِي الْقُبُورِ»}}<ref>[[آیه 16  سوره حج|سوره حج،آیه۱۶.]]</ref>.<ref>بصائر ذوى التمییز، ج‌۲، ص‌۲۱۵؛ موسوعة له الاسماء الحسنى، ج۱، ص‌۲۶۶.</ref>؛[[سوره یس]]، ۵۲)
  
 
برخى از شارحان اسماى الهى نیز، براى «باعث» معانى گوناگونى ذکر کرده‌اند که مانند معانى گذشته، لازمه معناى اصلى باعث است؛ از جمله: وادارکننده بندگان به کارهاى سترگ و ارزشمند و بازدارنده از وسوسه‌هاى [[شیطان|شیطانى]]<ref>موسوعة له الاسماء الحسنى، ج‌۱، ص‌۲۶۶.</ref>، برانگیزاننده انسانها به طاعت و فرمانبردارى،<ref>الاسنى فى شرح الاسماء الحسنى، ج‌۱، ص‌۴۷۶.</ref> برانگیزاننده اراده‌ها براى دستیابى به مقام [[توحید]]<ref>موسوعة له الاسماء الحسنى، ج‌۱، ص‌۲۶۶.</ref> و آشکارکننده آنچه در عالم غیب است.<ref>موسوعة له الاسماء الحسنى، ج‌۱، ص‌۲۶۵.</ref>
 
برخى از شارحان اسماى الهى نیز، براى «باعث» معانى گوناگونى ذکر کرده‌اند که مانند معانى گذشته، لازمه معناى اصلى باعث است؛ از جمله: وادارکننده بندگان به کارهاى سترگ و ارزشمند و بازدارنده از وسوسه‌هاى [[شیطان|شیطانى]]<ref>موسوعة له الاسماء الحسنى، ج‌۱، ص‌۲۶۶.</ref>، برانگیزاننده انسانها به طاعت و فرمانبردارى،<ref>الاسنى فى شرح الاسماء الحسنى، ج‌۱، ص‌۴۷۶.</ref> برانگیزاننده اراده‌ها براى دستیابى به مقام [[توحید]]<ref>موسوعة له الاسماء الحسنى، ج‌۱، ص‌۲۶۶.</ref> و آشکارکننده آنچه در عالم غیب است.<ref>موسوعة له الاسماء الحسنى، ج‌۱، ص‌۲۶۵.</ref>

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۷ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۴۹

Icon-encycolopedia.jpg

این صفحه مدخلی از دائرة المعارف قرآن کریم است

(احتمالا تصرف اندکی صورت گرفته است)


«باعث» به معنای برانگیزاننده پیامبران به نبوت یا برانگیزاننده انسانها پس از مرگ، از اسماء و صفات خداوند است.

«باعث» اسم فاعل از مصدر «بَعْث» (برانگیختن) و در لغت به معناى برانگیزنده است.[۱] این کلمه در حقیقت به معناى ایجادکننده انگیزه در موجود و خارج کننده آن از حالت تساوى و مایل ساختن آن به سَمْتى خاص است.

واژه باعث که بر اساس روایات از اسماى حسناى الهى است،[۲] در قرآن کریم صریحاً نیامده؛ اما مشتقات ماده آن ۶۷ بار در قرآن به کار رفته[۳] و بیشتر در موارد زنده کردن و زنده شدن پس از مرگ، اعم از حیات دوباره در روز قیامت که از آن به حشر و معاد تعبیر مى‌شود و نیز فرستادن انبیا بکار رفته است.

مفسران با توجه به موارد استعمال بعث و مشتقات آن در قرآن کریم معانى متعددى از آن گرفته‌اند که عبارت است از:

  • الهام کردن؛ در ماجراى قتل هابیل خداوند به کلاغى الهام کرد تا زمین را بکاود:[۴] «فَبَعَثَ اللَّهُ غُرَابًا يَبْحَثُ فِي الْأَرْضِ...»[۵].
  • جعل و قرار دادن؛ در داستان طالوت خداوند وى را زمامدار و فرمانده سپاه قرار داد:[۶] «...إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طَالُوتَ مَلِكًا...»[۷].
  • بیدارکردن از خواب: «وَهُوَ الَّذِي يَتَوَفَّاكُمْ بِاللَّيْلِ وَيَعْلَمُ مَا جَرَحْتُمْ بِالنَّهَارِ ثُمَّ يَبْعَثُكُمْ فِيهِ لِيُقْضَىٰ أَجَلٌ مُسَمًّى...[۸]؛ اوست که [روح] شما را به شب برمى‌گیرد و آنچه در روز کرده باشید، مى‌داند. سپس شما را در روز برمى‌انگیزد تا مدتى نامبرده سپرى شود...».

یعنى در روز شما را از خواب بیدار مى‌کند.[۹] برخى این معنا را گسترش داده و آن را شامل بیدارکردن آفریدگان از خواب برزخ و ورود به عرصه محشر دانسته[۱۰] و گفته‌اند: همان‌گونه که حیات دنیوى در مقایسه با حیات برزخى خواب است حیات برزخى نیز در مقایسه با حیات اخروى و حضور در پیشگاه خداوند قادر، خواب است:[۱۱] «...مَنْ بَعَثَنَا مِنْ مَرْقَدِنَا...»[۱۲].

  • مسلط کردن: «...بَعَثْنَا عَلَيْكُمْ عِبَادًا لَنَا أُولِي بَأْسٍ شَدِيدٍ...»[۱۳]؛...بندگانى از خود را که سخت نیرومندند بر شما برمى‌گماریم [مسلط مى‌کنیم]...».[۱۴]
  • فرستادن انبیا و رسل:[۱۵] «...فَبَعَثَ اللَّهُ النَّبِيِّينَ مُبَشِّرِينَ وَمُنْذِرِينَ...»[۱۶]سوره نحل، ۳۶)
  • زنده گردانیدن پس از مرگ، اعم از این که در دنیا و به معناى رجعت: «ثُمَّ بَعَثْنَاكُمْ مِنْ بَعْدِ مَوْتِكُمْ...»[۱۷].[۱۸] یا زنده کردن در قیامت و حشر باشد: «ثُمَّ إِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ تُبْعَثُونَ»[۱۹].
  • بیرون آوردن از قبر: «...أَنَّ اللَّهَ يَبْعَثُ مَنْ فِي الْقُبُورِ»[۲۰].[۲۱]؛سوره یس، ۵۲)

برخى از شارحان اسماى الهى نیز، براى «باعث» معانى گوناگونى ذکر کرده‌اند که مانند معانى گذشته، لازمه معناى اصلى باعث است؛ از جمله: وادارکننده بندگان به کارهاى سترگ و ارزشمند و بازدارنده از وسوسه‌هاى شیطانى[۲۲]، برانگیزاننده انسانها به طاعت و فرمانبردارى،[۲۳] برانگیزاننده اراده‌ها براى دستیابى به مقام توحید[۲۴] و آشکارکننده آنچه در عالم غیب است.[۲۵]

پانویس

  1. مفردات، ص‌۱۳۲؛ لسان‌العرب، ج‌۱، ص‌۴۳۸، «بعث».
  2. الکافى، ج۱، ص‌۱۶۴؛ بحارالانوار، ج‌۴، ص‌۲۱۰.
  3. المعجم الاحصائى؛، ج‌۱، ص‌۳۸۱.
  4. بصائر ذوى التمییز، ج‌۲، ص‌۲۱۴؛ روض الجنان، ج‌۱، ص‌۲۹۷.
  5. سوره مائده،آیه۳۱.
  6. مجمع البیان، ج‌۲، ص‌۶۱۲‌؛ روض الجنان، ج‌۱، ص‌۲۹۷.
  7. سوره بقره،آیه۲۴۷.
  8. سوره انعام،آیه۶۰.
  9. بصائر ذوى التمییز، ج‌۲، ص‌۲۱۴؛ روض الجنان، ج‌۱، ص‌۲۹۷.
  10. شرح الاسماء، ص‌۳۸۶.
  11. شرح الاسماء، ص‌۱۸۳.
  12. سوره یس،آیه۵۲.
  13. سوره اسراء،آیه۵۲.
  14. بصائر ذوى التمییز، ج‌۲، ص‌۲۱۴.
  15. موسوعة له الاسماء الحسنى، ج‌۱، ص‌۲۶۵.
  16. سوره بقره،آیه۲۱۳.
  17. همان،آیه۵۶.
  18. بصائر ذوى التمییز، ج‌۲، ص‌۲۱۴؛ مجمع البیان، ج‌۱، ص‌۲۴۱؛ روض الجنان، ج‌۱، ص‌۲۹۷.
  19. سوره مؤمنون،آیه۱۶.
  20. سوره حج،آیه۱۶.
  21. بصائر ذوى التمییز، ج‌۲، ص‌۲۱۵؛ موسوعة له الاسماء الحسنى، ج۱، ص‌۲۶۶.
  22. موسوعة له الاسماء الحسنى، ج‌۱، ص‌۲۶۶.
  23. الاسنى فى شرح الاسماء الحسنى، ج‌۱، ص‌۴۷۶.
  24. موسوعة له الاسماء الحسنى، ج‌۱، ص‌۲۶۶.
  25. موسوعة له الاسماء الحسنى، ج‌۱، ص‌۲۶۵.

منابع

  • دائرةالمعارف قرآن کریم، ابوطالب طالبی دارابی، جلد ۵.
قرآن
متن و ترجمه قرآن
اوصاف قرآن (اسامی و صفات قرآن، اعجاز قرآن، عدم تحریف در قرآن)
اجزاء قرآن آیه، سوره، جزء، حزب، حروف مقطعه
ترجمه و تفسیر قرآن تاریخ تفسیر، روشهای تفسیری قرآن، سیاق آیات، اسرائیلیات، تاویل، فهرست تفاسیر شیعه، فهرست تفاسیر اهل سنت، ترجمه های قرآن
علوم قرآنی تاریخ قرآن: نزول قرآن، جمع قرآن، شان نزول، کاتبان وحی، قراء سبعه
دلالت الفاظ قرآن: عام و خاص، مجمل و مبین، مطلق و مقید، محکم و متشابه، مفهوم و منطوق، نص و ظاهر، ناسخ و منسوخ
تلاوت قرآن تجوید، آداب قرائت قرآن، تدبر در قرآن
رده ها: سوره های قرآن * آیات قرآن * واژگان قرآنی * شخصیت های قرآنی * قصه های قرآنی * علوم قرآنی * معارف قرآن
مسابقه از خطبه ۱۸۳ نهج البلاغه