شجره زقوم: تفاوت بین نسخهها
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
(افزودن الگوی قرآن) |
مهدی موسوی (بحث | مشارکتها) |
||
| سطر ۱: | سطر ۱: | ||
{{ضعیف}} | {{ضعیف}} | ||
| − | + | کلمه '''«زَقّوم»''' سه بار در [[قرآن مجيد]] آمده و به عنوان درختی در [[جهنم]] (شجرةُ الزَقّوم) معرفی شده است: | |
| − | ''' | + | * {{متن قرآن|«إِنَّ '''شَجَرَتَ الزَّقُّومِ''' * طَعَامُ الْأَثِيمِ * كَالْمُهْلِ يَغْلِي فِي الْبُطُونِ * كَغَلْيِ الْحَمِيمِ»}} ([[سوره دخان|دخان]]، ۴۶-۴۳) حقا درخت زقوم، خوراک گناهكاران است كه مثل فلز گداخته در درون آنان جوشان است، همچون جوشيدن آب داغ. |
| − | + | * {{متن قرآن|«أَذَٰلِكَ خَيْرٌ نُزُلًا أَمْ '''شَجَرَةُ الزَّقُّومِ''' * إِنَّا جَعَلْناها فِتْنَةً لِلظَّالِمِينَ * إِنَّهَا شَجَرَةٌ تَخْرُجُ فِي أَصْلِ الْجَحِيمِ * طَلْعُهَا كَأَنَّهُ رُءُوسُ الشَّيَاطِينِ»}} ([[سوره صافات|صافات]]، ۶۵-۶۲) آيا آن (نعمتهاى بهشتى) براى پذيرايى بهتر است يا درخت زقوم؟ همانا ما درخت زقوم را وسيلهى شكنجه و درد و رنج ستمگران (كافران) قرار دادهايم. همانا اين درخت از عمق دوزخ مىرويد. درختی است که ریشه و اصل آن از جهنم خارج می شود (که همان طبیعت دنیوی است). شکوفه یا میوه آن سرهای شیاطین است. (طلع، جوانه شاخه و منشاء میوه هاست و مبدا اعتقادات باطل و اخلاق سیئه می باشد که اگر در نفس راسخ شود محکم گردد و صورت جوهر شیطان است). | |
| − | * {{متن قرآن|«إِنَّ شَجَرَتَ الزَّقُّومِ * طَعَامُ | + | * {{متن قرآن|«ثُمَّ إِنَّكُمْ أَيُّهَا الضَّالُّونَ الْمُكَذِّبُونَ * لَآكِلُونَ مِنْ '''شَجَرٍ مِنْ زَقُّومٍ''' * فَمَالِئُونَ مِنْهَا الْبُطُونَ»}} ([[سوره واقعه|واقعه]]، ۵۳-۵۱) پس شما ای گمراهان تکذیب کننده، حتما از درختی از زقوم خواهید خورد. پس پر کرده اند از آن شکمها (یعنی نفس آنها از هوسهای باطل پر است). |
| − | * {{متن قرآن| | ||
| − | |||
| − | * {{متن قرآن|«ثُمَّ إِنَّكُمْ أَيُّهَا الضَّالُّونَ الْمُكَذِّبُونَ * لَآكِلُونَ مِنْ شَجَرٍ مِنْ زَقُّومٍ * فَمَالِئُونَ مِنْهَا الْبُطُونَ»}} ([[سوره واقعه|واقعه]]، ۵۳) پس شما ای | ||
| − | |||
{{سنجش کیفی | {{سنجش کیفی | ||
|سنجش=شده | |سنجش=شده | ||
| سطر ۲۳: | سطر ۱۹: | ||
{{قرآن}} | {{قرآن}} | ||
[[رده:واژگان قرآنی]] | [[رده:واژگان قرآنی]] | ||
| − | [[رده: | + | [[رده:جهنم]] |
نسخهٔ ۱۵ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۰۰
کلمه «زَقّوم» سه بار در قرآن مجيد آمده و به عنوان درختی در جهنم (شجرةُ الزَقّوم) معرفی شده است:
- «إِنَّ شَجَرَتَ الزَّقُّومِ * طَعَامُ الْأَثِيمِ * كَالْمُهْلِ يَغْلِي فِي الْبُطُونِ * كَغَلْيِ الْحَمِيمِ» (دخان، ۴۶-۴۳) حقا درخت زقوم، خوراک گناهكاران است كه مثل فلز گداخته در درون آنان جوشان است، همچون جوشيدن آب داغ.
- «أَذَٰلِكَ خَيْرٌ نُزُلًا أَمْ شَجَرَةُ الزَّقُّومِ * إِنَّا جَعَلْناها فِتْنَةً لِلظَّالِمِينَ * إِنَّهَا شَجَرَةٌ تَخْرُجُ فِي أَصْلِ الْجَحِيمِ * طَلْعُهَا كَأَنَّهُ رُءُوسُ الشَّيَاطِينِ» (صافات، ۶۵-۶۲) آيا آن (نعمتهاى بهشتى) براى پذيرايى بهتر است يا درخت زقوم؟ همانا ما درخت زقوم را وسيلهى شكنجه و درد و رنج ستمگران (كافران) قرار دادهايم. همانا اين درخت از عمق دوزخ مىرويد. درختی است که ریشه و اصل آن از جهنم خارج می شود (که همان طبیعت دنیوی است). شکوفه یا میوه آن سرهای شیاطین است. (طلع، جوانه شاخه و منشاء میوه هاست و مبدا اعتقادات باطل و اخلاق سیئه می باشد که اگر در نفس راسخ شود محکم گردد و صورت جوهر شیطان است).
- «ثُمَّ إِنَّكُمْ أَيُّهَا الضَّالُّونَ الْمُكَذِّبُونَ * لَآكِلُونَ مِنْ شَجَرٍ مِنْ زَقُّومٍ * فَمَالِئُونَ مِنْهَا الْبُطُونَ» (واقعه، ۵۳-۵۱) پس شما ای گمراهان تکذیب کننده، حتما از درختی از زقوم خواهید خورد. پس پر کرده اند از آن شکمها (یعنی نفس آنها از هوسهای باطل پر است).
