شجره زقوم
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
کلمه «زَقّوم» سه بار در قرآن مجيد آمده و به عنوان درختی در جهنم (شجرةُ الزَقّوم) معرفی شده است:
- «إِنَّ شَجَرَتَ الزَّقُّومِ 💠[۱] طَعَامُ الْأَثِيمِ 💠[۲] كَالْمُهْلِ يَغْلِي فِي الْبُطُونِ 💠[۳] كَغَلْيِ الْحَمِيمِ[۴]؛ حقا درخت زقوم، خوراک گناهكاران است كه مثل فلز گداخته در درون آنان جوشان است، همچون جوشيدن آب داغ».
- «أَذَٰلِكَ خَيْرٌ نُزُلًا أَمْ شَجَرَةُ الزَّقُّومِ 💠[۵] إِنَّا جَعَلْنَاهَا فِتْنَةً لِلظَّالِمِينَ 💠[۶] إِنَّهَا شَجَرَةٌ تَخْرُجُ فِي أَصْلِ الْجَحِيمِ 💠[۷] طَلْعُهَا كَأَنَّهُ رُءُوسُ الشَّيَاطِينِ[۸]؛ آيا آن (نعمتهاى بهشتى) براى پذيرايى بهتر است يا درخت زقوم؟ همانا ما درخت زقوم را وسيلهى شكنجه و درد و رنج ستمگران (كافران) قرار دادهايم. همانا اين درخت از عمق دوزخ مىرويد. درختی است که ریشه و اصل آن از جهنم خارج می شود (که همان طبیعت دنیوی است). شکوفه یا میوه آن سرهای شیاطین است. (طلع، جوانه شاخه و منشاء میوه هاست و مبدا اعتقادات باطل و اخلاق سیئه می باشد که اگر در نفس راسخ شود محکم گردد و صورت جوهر شیطان است)».
- «ثُمَّ إِنَّكُمْ أَيُّهَا الضَّالُّونَ الْمُكَذِّبُونَ 💠[۹] لَآكِلُونَ مِنْ شَجَرٍ مِنْ زَقُّومٍ 💠[۱۰] فَمَالِئُونَ مِنْهَا الْبُطُونَ[۱۱]؛ پس شما ای گمراهان تکذیب کننده، حتما از درختی از زقوم خواهید خورد. پس پر کرده اند از آن شکمها (یعنی نفس آنها از هوسهای باطل پر است)».
پانویس
