صفوة التفاسیر (شبر) (کتاب): تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
جز (مهدی موسوی صفحهٔ صفوة التفاسير (شبر) (کتاب) را به صفوة التفاسیر (شبر) (کتاب) منتقل کرد)
 
(۲ نسخه‌ٔ میانی ویرایش شده توسط ۱ کاربر نشان داده نشده)
سطر ۲۴: سطر ۲۴:
  
 
}}
 
}}
{{بخشی از یک کتاب}}
+
کتاب '''«صفوة التفاسیر»''' تألیف [[سید عبدالله شبر|سید عبدالله شُبَّر]] (م، ۱۲۴۲ ق) است، که گزیده‌اى از تفاسیر پیش از مؤلف می‌باشد. در این [[تفسیر]] علاوه بر مباحث لغوی، ادبی، [[فقه|فقهى]] و [[علم کلام|کلامى]]، آیات [[قرآن|قرآن کریم]] بر اساس روایات [[ائمه اطهار|ائمه معصوم]] علیهم‌السلام [[تفسیر قرآن|تفسیر]] شده است. این تفسیراست.
  
در کتاب '''«صفوة التفاسیر»''' اثر [[سید عبدالله شبر|سید عبدالله شبّر]] (م، ۱۲۴۲ ق)، آیات [[قرآن|قرآن کریم]] بر اساس روایات [[ائمه اطهار|ائمه معصوم]] علیهم السلام [[تفسیر قرآن|تفسیر]] شده است. این تفسیر، گزیده اى از تفاسیر پیش از خود است.
+
==مؤلف==
  
==مؤلف==
+
[[سید عبدالله شبر|سید عبدالله حسینى کاظمى]] معروف به «شُبّر» (۱۱۸۸-۱۲۴۲ ق)، [[فقیه|فقیهى]] آگاه، [[محدث|محدثى]] خبیر، مفسرى متبحر و جامع علوم معقول و منقول بود. وی از محضر عالمان بزرگى بهره برده که از آن جمله‌اند: [[سید علی طباطبایی]]، [[میرزای قمی|میرزا ابوالقاسم قمی]]، [[سید محسن اعرجی|سید محسن أعرجى]]، [[شیخ جعفر کاشف الغطاء|شیخ جعفر کاشف ‎الغطاء]].
  
علامه [[سید عبدالله شبر|سید عبدالله علوى حسینى]]، مشهور به «شبّر» (م، ۱۲۴۲ ق) در سال ۱۱۸۸ ق در [[نجف]] به دنیا آمد و سپس همراه پدرش به [[کاظمین]] مهاجرت نمود و تا هنگام وفات آنجا ماند. وى یکى از علماى مهم عصر خویش، [[فقیه|فقیهى]] آگاه، [[محدث|محدثى]] خبیر، مفسرى متبحر و جامع علوم معقول و منقول بود. در اخلاق کریمه آیتى بود و به عنوان یکى از بزرگان [[امامیه]] و فردى با مقام و منزلت رفیع شناخته شده بود. او همه عمر پربرکت خویش را صرف تألیف و تصنیف نمود تا توانست آثار گرانبهایى به جامعه اسلامى به ویژه جامعه [[تشیع]] تقدیم کند که همواره مورد استفاده حوزه هاى علمى قرار گرفته و در بستر زمان رواج روزافزون یابد.
+
علامه شبّر در رشته هاى مختلف [[علوم اسلامى]] همچون: [[فقه]]، [[حدیث]]، [[تفسیر]]، معارف و [[اخلاق]] صاحب نظر بود و در تمامى این زمینه ها تألیفات سودمندى دارد و این سبب گشته بود وى در عصر خود به مجلسى ثانى مشهور شود. سید عبدالله شبر در ۴۳ سالگى مرجعیتى فراگیر یافت.  
  
وى در رشته هاى مختلف [[علوم اسلامى]] همچون: [[فقه]]، [[حدیث]]، [[تفسیر]]، معارف و [[اخلاق]] صاحب نظر بود و در تمامى این زمینه ها تألیفات سودمندى دارد. در حدیث، «جامع الاخبار» وى با «[[بحارالانوار]]» [[علامه مجلسى]] همسو است. مؤلف، در فقه و معارف و [[اخلاق]] نیز نوشته هاى فراوانى دارد.
+
برخى از تألیفات ایشان عبارتند از: [[صفوه التفاسیر|صفوة التفاسیر]]، [[الجوهر الثمین فی تفسیر القرآن المبین]]، [[تفسیر القرآن الکریم (شبر) (کتاب)|تفسیر القرآن الکریم]]، جامع المعارف والاحکام، الأصول الأصلیة، أنیس الزائر، أدب سلوک الدین و الدنیا، البرهان المبین، جامع الاخبار.  
  
==معرفى اجمالى کتاب==
+
==معرفى کتاب==
 +
«صفوة التفاسیر» یا «تفسیر کبیر»، یکی از آثار تفسیری [[سید عبدالله شبر]] است، که حاوی گزیده‌ای از تفاسیر پیشین می‌باشد و بر اساس اعتماد به نقل توأم با عقل، گزینش شده است. این [[تفسیر قرآن|تفسیر]] یکى از بهترین تفاسیر در نزد [[شیعه|شیعیان]] است که تا به حال نوشته شده است.
  
این [[تفسیر قرآن|تفسیر]] یکى از بهترین تفاسیر در نزد [[شیعه|شیعیان]] است که تا به حال نوشته شده است. مؤلف مقدمه اى نسبتاً طولانى نگاشته و آن را در شانزده بخش تنظیم کرده و در آن به طور گسترده از مسائل مختلف سخن گفته است که این مقدمه خود رساله اى مستقل در [[علوم قرآنى]] شمرده مى شود. وى سپس به تفسیر [[آیه|آیات]] به روشى مزجى و ترکیبى پرداخته و گاه از قرائت، شرح واژه ها، اعراب از حیث [[علم لغت|لغت]] و [[نحو]] و گاه [[بلاغت]] سخن گفته است.
+
علامه شبّر در تفسیر «صفوة التفاسیر»، با حسن انتخاب و احاطه‌اى که به روایات معصومان علیهم‌السّلام داشته و با اعمال ذوق، تفسیرى کامل و جامع به جهان اسلام تقدیم کرده است.  
  
[[سید عبدالله شبر|علامه شبر]] در این تفسیر به تفسیر آیات بر اساس [[حدیث|روایات]] وارد شده از [[ائمه اطهار|ائمه معصوم]] علیهم السلام پرداخته و کمتر آراى دیگران را آورده و به مباحث [[فقه|فقهى]] و [[علم کلام|کلامى]] نیز به مناسبت با دقت و ظرافت کامل وارد شده است. این تفسیر، همان گونه که از نامش پیدا است، گزیده اى از تفاسیر پیش از وى است. مؤلف دو تفسیر دیگر به نام‌هاى [[الجوهر الثمین فی تفسیر الكتاب المبین (کتاب)|الجوهر الثمین]] و تفسیر الوجیز هم دارد.
+
تفسیر کبیر شبّر با نام «صفوة التفاسیر» تاکنون به چاپ نرسیده، ولى نسخه‌هاى کامل خطى آن موجود است، در دو مجلد بزرگ که مجلد اول آن از آغاز [[قرآن]] تا پایان [[سوره رعد]] است (در گنجینه نسخه‌هاى خطى [[کتابخانه آیت الله مرعشی نجفی|کتابخانه نجفى مرعشى]] در قم) و مجلد دوم از سوره رعد تا پایان قرآن که در گنجینه [[نسخه خطی|نسخه‌هاى خطى]] کتابخانه مجلس شوراى اسلامى در تهران نگهدارى مى‌شود.  
  
 
لازم به ذکر است، محمدعلی صابونی -از مفسران معاصر [[اهل سنت]]- نیز تفسیری با همین عنوان (صفوة التفاسیر) تألیف کرده است.
 
لازم به ذکر است، محمدعلی صابونی -از مفسران معاصر [[اهل سنت]]- نیز تفسیری با همین عنوان (صفوة التفاسیر) تألیف کرده است.
  
==منابع==
+
==محتواى کتاب==
 +
مؤلف مقدمه اى نسبتاً طولانى نگاشته و آن را در شانزده بخش تنظیم کرده و در آن به طور گسترده از مسائل مختلف سخن گفته است که این مقدمه خود رساله اى مستقل در [[علوم قرآنى]] شمرده مى شود. وى سپس به تفسیر [[آیه|آیات]] به روشى مزجى و ترکیبى پرداخته و گاه از [[قرائات قرآن|قرائت]]، شرح واژه‌ها، [[اعراب قرآن|اِعراب]] از حیث [[علم لغت|لغت]] و [[نحو]] و گاه [[بلاغت]] سخن گفته است.
  
*محمدرضا ضمیری، کتابشناسی تفصیلی مذاهب اسلامی.
+
[[سید عبدالله شبر|علامه شبر]] در این [[تفسیر]]، به تفسیر [[آیات]] بر اساس [[حدیث|روایات]] وارد شده از [[ائمه اطهار|ائمه معصوم]] علیهم السلام پرداخته و کمتر آراى دیگران را آورده و به مباحث [[فقه|فقهى]] و [[علم کلام|کلامى]] نیز به مناسبت، با دقت و ظرافت کامل وارد شده است.  
  
[[رده:تفاسیر]]
+
مؤلف در این تفسیر و تفاسیر و آثار دیگرش، از ذوق سرشار و قدرت ادبى و نیز اطلاعات علمى گسترده خود در فهم روایات بهره فراوان برده است که از حسن سلیقه و ذکاوت والاى وى حکایت دارد.
 +
==منابع==
 +
*تفسیر و مفسران، محمدهادی معرفت، مؤسسه فرهنگی انتشاراتی التمهید، قم، ۱۳۸۰ش.
 +
*کتابشناسی تفصیلی مذاهب اسلامی، محمدرضا ضمیری.
 
{{تفسیر قرآن}}
 
{{تفسیر قرآن}}
 +
[[رده:تفاسیر]][[رده:تفسیرهای شیعه]][[رده:تفاسیر اجتهادی]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۴ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۳۸

نویسنده سید عبدالله شبر
موضوع تفاسیر شیعه
زبان عربی
تعداد جلد ۱
تحقيق حامد حفى داود

کتاب «صفوة التفاسیر» تألیف سید عبدالله شُبَّر (م، ۱۲۴۲ ق) است، که گزیده‌اى از تفاسیر پیش از مؤلف می‌باشد. در این تفسیر علاوه بر مباحث لغوی، ادبی، فقهى و کلامى، آیات قرآن کریم بر اساس روایات ائمه معصوم علیهم‌السلام تفسیر شده است. این تفسیراست.

مؤلف

سید عبدالله حسینى کاظمى معروف به «شُبّر» (۱۱۸۸-۱۲۴۲ ق)، فقیهى آگاه، محدثى خبیر، مفسرى متبحر و جامع علوم معقول و منقول بود. وی از محضر عالمان بزرگى بهره برده که از آن جمله‌اند: سید علی طباطبایی، میرزا ابوالقاسم قمی، سید محسن أعرجى، شیخ جعفر کاشف ‎الغطاء.

علامه شبّر در رشته هاى مختلف علوم اسلامى همچون: فقه، حدیث، تفسیر، معارف و اخلاق صاحب نظر بود و در تمامى این زمینه ها تألیفات سودمندى دارد و این سبب گشته بود وى در عصر خود به مجلسى ثانى مشهور شود. سید عبدالله شبر در ۴۳ سالگى مرجعیتى فراگیر یافت.

برخى از تألیفات ایشان عبارتند از: صفوة التفاسیر، الجوهر الثمین فی تفسیر القرآن المبین، تفسیر القرآن الکریم، جامع المعارف والاحکام، الأصول الأصلیة، أنیس الزائر، أدب سلوک الدین و الدنیا، البرهان المبین، جامع الاخبار.

معرفى کتاب

«صفوة التفاسیر» یا «تفسیر کبیر»، یکی از آثار تفسیری سید عبدالله شبر است، که حاوی گزیده‌ای از تفاسیر پیشین می‌باشد و بر اساس اعتماد به نقل توأم با عقل، گزینش شده است. این تفسیر یکى از بهترین تفاسیر در نزد شیعیان است که تا به حال نوشته شده است.

علامه شبّر در تفسیر «صفوة التفاسیر»، با حسن انتخاب و احاطه‌اى که به روایات معصومان علیهم‌السّلام داشته و با اعمال ذوق، تفسیرى کامل و جامع به جهان اسلام تقدیم کرده است.

تفسیر کبیر شبّر با نام «صفوة التفاسیر» تاکنون به چاپ نرسیده، ولى نسخه‌هاى کامل خطى آن موجود است، در دو مجلد بزرگ که مجلد اول آن از آغاز قرآن تا پایان سوره رعد است (در گنجینه نسخه‌هاى خطى کتابخانه نجفى مرعشى در قم) و مجلد دوم از سوره رعد تا پایان قرآن که در گنجینه نسخه‌هاى خطى کتابخانه مجلس شوراى اسلامى در تهران نگهدارى مى‌شود.

لازم به ذکر است، محمدعلی صابونی -از مفسران معاصر اهل سنت- نیز تفسیری با همین عنوان (صفوة التفاسیر) تألیف کرده است.

محتواى کتاب

مؤلف مقدمه اى نسبتاً طولانى نگاشته و آن را در شانزده بخش تنظیم کرده و در آن به طور گسترده از مسائل مختلف سخن گفته است که این مقدمه خود رساله اى مستقل در علوم قرآنى شمرده مى شود. وى سپس به تفسیر آیات به روشى مزجى و ترکیبى پرداخته و گاه از قرائت، شرح واژه‌ها، اِعراب از حیث لغت و نحو و گاه بلاغت سخن گفته است.

علامه شبر در این تفسیر، به تفسیر آیات بر اساس روایات وارد شده از ائمه معصوم علیهم السلام پرداخته و کمتر آراى دیگران را آورده و به مباحث فقهى و کلامى نیز به مناسبت، با دقت و ظرافت کامل وارد شده است.

مؤلف در این تفسیر و تفاسیر و آثار دیگرش، از ذوق سرشار و قدرت ادبى و نیز اطلاعات علمى گسترده خود در فهم روایات بهره فراوان برده است که از حسن سلیقه و ذکاوت والاى وى حکایت دارد.

منابع

  • تفسیر و مفسران، محمدهادی معرفت، مؤسسه فرهنگی انتشاراتی التمهید، قم، ۱۳۸۰ش.
  • کتابشناسی تفصیلی مذاهب اسلامی، محمدرضا ضمیری.
***
تفسیر قرآن
درباره تفسیر قرآن: تفسیر قرآن -تاریخ تفسیر - روشهای تفسیری قرآن
اصطلاحات: اسباب نزول -اسرائیلیات -سیاق آیات
شاخه های تفسیر قرآن:

تفسیر روایی (تفاسیر روایی) • تفسیر اجتهادی (تفاسیر اجتهادی) • تفسیر فقهی ( تفاسیر فقهی) • تفسیر ادبی ( تفاسیر ادبی) • تفسیر تربیتی ( تفاسیر تربیتی) • تفسیر كلامی ( تفاسیر كلامی) • تفسیر فلسفی ( تفاسیر فلسفی ) • تفسیر عرفانی (تفاسیر عرفانی ) • تفسیر علمی (تفاسیر علمی)

روشهای تفسیری قرآن:
تفاسیر به تفکیک مذهب مولف: