سید عبدالکریم رضوی کشمیری: تفاوت بین نسخهها
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
(←آرشیو عکس و تصویر) |
مهدی موسوی (بحث | مشارکتها) |
||
| سطر ۱: | سطر ۱: | ||
| − | ''' | + | '''«آیتالله سید عبدالکریم رضوی کشمیری»''' (۱۳۴۳-۱۴۱۹ ق)، فقیه اصولی و عارف بزرگ [[شیعه]] معاصر و از شاگردان [[سید علی آقا قاضی|سید علی آقا قاضی]] و [[آیت الله سید ابوالقاسم خویی|سید ابوالقاسم خویی]] بود. این عالم ربانی در اثر مجاهدت، [[عبادت]]، [[تهجد]] و اشتغال به [[ذکر (اصطلاح اخلاق و عرفان)|ذکر]] و فکر، از الهامات قلبی و مکاشفات غیبی برخوردار بود. شرح «[[کفایة الاصول (کتاب)|کفایة الاصول]]» و جزوهای در اذکار و اوراد [[عرفان|عرفانی]]، از جمله آثار اوست. |
{{شناسنامه عالم | {{شناسنامه عالم | ||
| سطر ۹: | سطر ۹: | ||
|مدفن = [[قم]]، [[حرم حضرت معصومه علیها السلام|حرم حضرت معصومه سلام الله علیها]] | |مدفن = [[قم]]، [[حرم حضرت معصومه علیها السلام|حرم حضرت معصومه سلام الله علیها]] | ||
|اساتید = [[شیخ مرتضی طالقانی]]، [[سید علی آقا قاضی]]، [[آیت الله سید ابوالقاسم خویی|سید ابوالقاسم خویی]]، [[آیت الله محمدتقی بهجت|شیخ محمدتقی بهجت]]،... | |اساتید = [[شیخ مرتضی طالقانی]]، [[سید علی آقا قاضی]]، [[آیت الله سید ابوالقاسم خویی|سید ابوالقاسم خویی]]، [[آیت الله محمدتقی بهجت|شیخ محمدتقی بهجت]]،... | ||
| − | |شاگردان = سید | + | |شاگردان = سید علیاکبر صداقت، جعفر ناصری،... |
| − | |آثار = شرح [[کفایة الاصول]]، مجموعه اشعار عربی، جزوهای در | + | |آثار = شرح [[کفایة الاصول]]، رساله در طلب و اراده، مجموعه اشعار عربی، جزوهای در اذکار و اوراد عرفانی،... |
}} | }} | ||
==ولادت و خاندان== | ==ولادت و خاندان== | ||
| سطر ۱۶: | سطر ۱۶: | ||
سیدعبدالکریم رضوی کشمیری، سال ۱۳۴۳ ق. در [[نجف]] اشرف دیده به جهان گشود. پدرش سید محمدعلی کشمیری کسوت روحانی داشت، و مادرش دختر آیت الله [[سید محمدکاظم طباطبائی یزدی|سید محمدکاظم طباطبایی یزدی]] (صاحب [[عروة الوثقى (کتاب)|عروة الوثقی]]) بود. | سیدعبدالکریم رضوی کشمیری، سال ۱۳۴۳ ق. در [[نجف]] اشرف دیده به جهان گشود. پدرش سید محمدعلی کشمیری کسوت روحانی داشت، و مادرش دختر آیت الله [[سید محمدکاظم طباطبائی یزدی|سید محمدکاظم طباطبایی یزدی]] (صاحب [[عروة الوثقى (کتاب)|عروة الوثقی]]) بود. | ||
| − | عارف کشمیری درباره پدرش می گوید: «پدرم عالم فاضلی بود؛ اما در حد اجتهاد نبود و به من علاقه وافر داشت. وی به رعایت آداب و اخلاق شرعی و قرائت برخی ادعیه اهمیت خاصی قائل بود و مرا هم سفارش می نمود. پدرم به خاطر علاقه شدید به استادش [[شیخ عبد الکریم حائری یزدی|شیخ عبدالکریم حائری یزدی]]، نام مرا «عبدالکریم» گذاشت».<ref> آفتاب خوبان، علی اکبر صداقت، ص ۱۴ و ۱۵.</ref> | + | عارف کشمیری درباره پدرش می گوید: «پدرم عالم فاضلی بود؛ اما در حد [[اجتهاد]] نبود و به من علاقه وافر داشت. وی به رعایت آداب و [[اخلاق]] شرعی و قرائت برخی ادعیه اهمیت خاصی قائل بود و مرا هم سفارش می نمود. پدرم به خاطر علاقه شدید به استادش [[شیخ عبد الکریم حائری یزدی|شیخ عبدالکریم حائری یزدی]]، نام مرا «عبدالکریم» گذاشت».<ref> آفتاب خوبان، علی اکبر صداقت، ص ۱۴ و ۱۵.</ref> |
| − | آیت الله کشمیری درباره سلسله اجداد خویش می گوید: «ما اصالتاً قمی و از [[سادات]] رضوی هستیم و ریشه سیادت ما به حضرت [[موسی مبرقع]] فرزند بلافصل [[امام جواد]] علیه السلام می رسد که در [[قم]] مدفون | + | آیت الله کشمیری درباره سلسله اجداد خویش می گوید: «ما اصالتاً قمی و از [[سادات]] رضوی هستیم و ریشه سیادت ما به حضرت [[موسی مبرقع]] فرزند بلافصل [[امام جواد]] علیه السلام می رسد که در [[قم]] مدفون است». |
==تحصیلات و استادان== | ==تحصیلات و استادان== | ||
| − | سید عبدالکریم از همان دوران کودکی و نوجوانی استعداد فوق العاده در هنر، از جمله خوش نویسی، نقاشی و [[شعر]] | + | سید عبدالکریم از همان دوران کودکی و نوجوانی استعداد فوق العاده در هنر، از جمله خوش نویسی، نقاشی و [[شعر]] داشت. وی با اشاره استاد [[اخلاق]] و [[عرفان]]، آیت الله [[شیخ مرتضی طالقانی|شیخ مرتضی طالقانی]] - که آثار بزرگی و معنویت را در سیمای این کودک مشاهده کرده بود - تحول درونی یافت و از دوران کودکی و با نظر پدر گرامی اش به تحصیل علوم دینی همت گماشت و دروس [[ادبیات عرب|ادبیات]]، [[علم معانی|معانی]]، [[علم بیان|بیان]]، [[منطق]]، [[فقه]]، [[اصول فقه|اصول]] و... را در کوتاهترین مدت فراگرفت و به تدریس و تعلیم آن ها پرداخت. |
کشمیری درس های [[اللمعة الدمشقیة (کتاب)|لمعه]]، [[فرائد الاصول (کتاب)|رسائل]]، [[مکاسب (کتاب)|مکاسب]]، [[کفایة الاصول (کتاب)|کفایة الاصول]] و [[اسفار اربعه (کتاب)|اسفار]] و درس خارج [[فقه]] و [[اصول فقه|اصول]] را نزد اساتید برجسته حوزه [[نجف]] آموخت. سرانجام در اثر تلاش های فراوان به اخذ اجازه [[اجتهاد]] از برخی مراجع نجف - از جمله [[آیت الله سید ابوالقاسم خویی|آیت الله خویی]] - نایل آمد.<ref> آیینه پژوهش، ش ۵۵-۵۶، ص ۱۸۹.</ref> | کشمیری درس های [[اللمعة الدمشقیة (کتاب)|لمعه]]، [[فرائد الاصول (کتاب)|رسائل]]، [[مکاسب (کتاب)|مکاسب]]، [[کفایة الاصول (کتاب)|کفایة الاصول]] و [[اسفار اربعه (کتاب)|اسفار]] و درس خارج [[فقه]] و [[اصول فقه|اصول]] را نزد اساتید برجسته حوزه [[نجف]] آموخت. سرانجام در اثر تلاش های فراوان به اخذ اجازه [[اجتهاد]] از برخی مراجع نجف - از جمله [[آیت الله سید ابوالقاسم خویی|آیت الله خویی]] - نایل آمد.<ref> آیینه پژوهش، ش ۵۵-۵۶، ص ۱۸۹.</ref> | ||
| − | آقا سید عبدالکریم علاوه بر دروس متعارف حوزه، به آموختن علوم و فنون دیگری نیز علاقه نشان می داد و در اوقات | + | آقا سید عبدالکریم علاوه بر دروس متعارف حوزه، به آموختن علوم و فنون دیگری نیز علاقه نشان می داد و در اوقات فراغت، فنون جفر، علم اعداد، علم حروف و [[اسماء الله الحسنی|اسماءالله]] را فرامی گرفت؛ تا این که در این رشتهها متبحر گردید. او همچنین به [[تهذیب نفس]] نیز پرداخت؛ به طوری که در اثر مجاهدتها، ریاضتهای [[عرفان|عرفانی]]، عبادات، [[تهجد|شب زنده داری]] و اشتغال به ذکر و فکر در کنار مرقد مطهر [[امام علی علیه السلام|امیرمؤمنان]] علیه السلام، مورد عنایت حضرتش قرار گرفت و از الهامات قلبی و مکاشفات غیبی برخوردار شد. |
'''اساتید:''' | '''اساتید:''' | ||
| سطر ۳۲: | سطر ۳۲: | ||
'''<I>الف) استادان سطح:</I>''' | '''<I>الف) استادان سطح:</I>''' | ||
| − | *۱. آیت الله شیخ مجتبی لنکرانی (تتمه رسائل)؛ | + | *۱. آیت الله [[مجتبی لنکرانی غروی|شیخ مجتبی لنکرانی]] (تتمه [[فرائد الاصول (کتاب)|رسائل]])؛ |
| − | *۲. شیخ راضی تبریزی (مکاسب)؛ | + | *۲. شیخ راضی تبریزی ([[مکاسب (کتاب)|مکاسب]])؛ |
*۳. آیت الله [[آیت الله محمدتقی بهجت|شیخ محمدتقی بهجت فومنی]] (رسائل)؛ | *۳. آیت الله [[آیت الله محمدتقی بهجت|شیخ محمدتقی بهجت فومنی]] (رسائل)؛ | ||
| − | *۴. شیخ محمدحسین طهرانی از شاگردان مبرز آخوند خراسانی (کفایه)؛ | + | *۴. شیخ محمدحسین طهرانی از شاگردان مبرز [[آخوند خراسانی]] ([[کفایة الاصول (کتاب)|کفایه]])؛ |
| − | *۵. حاج فیض خراسانی (منظومه سبزواری)؛ | + | *۵. حاج فیض خراسانی ([[شرح منظومه سبزواری (کتاب)|منظومه سبزواری]])؛ |
*۶. شیخ صدرا بادکوبهای (متون فلسفی)؛ | *۶. شیخ صدرا بادکوبهای (متون فلسفی)؛ | ||
| − | *۷. [[عبدالحسین فقیهی رشتی|شیخ عبدالحسین رشتی]] (اسفار)؛ | + | *۷. [[عبدالحسین فقیهی رشتی|شیخ عبدالحسین رشتی]] ([[اسفار اربعه (کتاب)|اسفار]])؛ |
*۸. [[سید عبدالهادی شیرازی|سید عبدالهادی شیرازی]]؛ | *۸. [[سید عبدالهادی شیرازی|سید عبدالهادی شیرازی]]؛ | ||
| سطر ۵۰: | سطر ۵۰: | ||
*۹. شیخ کاظم شیرازی؛ | *۹. شیخ کاظم شیرازی؛ | ||
| − | *۱۰. [[آقا بزرگ تهرانی]] (صاحب [[الذریعه]]) | + | *۱۰. [[آقا بزرگ تهرانی]] (صاحب [[الذریعة الی تصانیف الشیعة (کتاب)|الذریعه]])؛ آیت الله کشمیری از ایشان [[اجازه (علم الحدیث)|اجازه روایت]] هم داشت.<ref> آیینه پژوهش، ش ۵۵-۵۶، ص ۱۸۹ و جمال آفتاب، محمود طیار مراغی، ص ۱۸۴.</ref> |
'''<I>ب) استادان خارج فقه و اصول:</I>''' | '''<I>ب) استادان خارج فقه و اصول:</I>''' | ||
| − | *۱. آیت الله [[آیت الله سید ابوالقاسم خویی|سید ابوالقاسم خویی]]. ایشان نقش بیشتری در رشد علمی مرحوم کشمیری داشت و ضمن صدور اجازه اجتهاد به وی، تصریح کرده بود که: «[[تقلید]] بر تو [[حرام]] است». | + | *۱. آیت الله [[آیت الله سید ابوالقاسم خویی|سید ابوالقاسم خویی]]. ایشان نقش بیشتری در رشد علمی مرحوم کشمیری داشت و ضمن صدور اجازه [[اجتهاد]] به وی، تصریح کرده بود که: «[[تقلید]] بر تو [[حرام]] است». |
| − | *۲. آیت الله سید | + | *۲. آیت الله [[سید عبدالاعلی سبزواری]]؛ |
*۳. شیخ علی محمد بروجردی؛ | *۳. شیخ علی محمد بروجردی؛ | ||
| سطر ۶۴: | سطر ۶۴: | ||
'''<I>ج) استادان عرفان و اخلاق:</I>''' | '''<I>ج) استادان عرفان و اخلاق:</I>''' | ||
| − | *۱. [[شیخ مرتضی طالقانی|شیخ مرتضی طالقانی]] | + | *۱. [[شیخ مرتضی طالقانی|شیخ مرتضی طالقانی]]؛ شیخ مرتضی دارای علم ضمیر، قدرت تصرف و تسخیر و صاحب کرامات فراوانی بود. وی به مرحوم کشمیری اجازه [[ذکر (اصطلاح اخلاق و عرفان)|ذکر]] داده بود و اولین استاد اخلاقی او بشمار می رود. ایشان از دوران نوجوانی سید عبدالکریم، وی را به سیر و سلوک [[عرفان|عرفانی]] هدایت کرد. بعدها آیت الله کشمیری دروس [[اخلاق]] این استاد عارف را به رشته تحریر درآورد. |
| − | *۲. [[سید علی آقا قاضی|سید علی قاضی طباطبایی]] | + | *۲. [[سید علی آقا قاضی|سید علی قاضی طباطبایی]]؛ ایشان در حدود پنج سال استاد معنوی آیت الله کشمیری بود. او در این باره می گوید: «علاقه آقای قاضی نسبت به من، مثل علاقه پدر به فرزند بود. گاهی در منزلشان که [[روضه خوانی|روضه]] بود، می رفتم و بعد از این که منزلشان خلوت می شد، پشت سرش [[نماز]] می خواندم. او مردی الهی و ملکوتی بود. ما هرگونه غم و همی از امور دنیا و [[آخرت]] را پیش ایشان حل می کردیم». |
| − | *۳. [[سید هاشم حداد]] | + | *۳. [[سید هاشم حداد]]؛ او عالمی [[عارف]] و هندی الاصل بود که در شهر مقدس [[کربلا]] به نعل سازی و آهنگری اشتغال داشت و از زبدهترین تربیت یافتگان مکتب آقا [[سید علی آقا قاضی|سید علی قاضی]] بود. سید حداد پس از رحلت آقا سید علی قاضی در سال ۱۳۶۶ ق. به تربیت شاگردان وی و سالکان طریق همت گماشت. |
| − | *۴. مستور آقا | + | *۴. مستور آقا شیرازی؛ این عارف گمنام و استاد بزرگ اخلاق در ذکر و فکر بسیار قوی و دید باطنی وسیع داشت و [[طی الأرض|طیّ الارض]] می کرد. آیت الله کشمیری که از این عالم الهی بهره فراوان برده بود، می گوید: «روزی به ایشان عرض کردم: دستوری بدهید تا عمل کرده و محتاج خلق نشوم. ایشان [[آیه]] {{متن قرآن|«ألَیس اللهُ بِکافٍ عبدَه»}}<ref> [[سوره زمر]]/۳۶.</ref> را با عدد خاصی توصیه کرد و فرمودند: به شرط آن که ملازم آن باشی. و من هم مدت ها به آن ملزم بودم و اثر می دیدم». |
| − | *۵. آقا سید افضل حسین | + | *۵. آقا سید افضل حسین هندی؛ وی یکی دیگر از اساتید معنوی مرحوم کشمیری بشمار می رود. او که ساکن هندوستان بود، در اوقات ویژه ای برای [[زیارت]] به [[نجف]] اشرف می آمد. مرحوم کشمیری در همین اوقات از حضور وی بهره می برد و اذکار و اوراد خاصی را با اجازه او دریافت کرد. آقا سید افضل دارای [[ایمان]] و اعتقادی قوی و محکم بود و بر ذکر «بسم الله الرحمن الرحیم» (دوازده هزار بار) مداومت داشت و به دیگران هم سفارش می کرد. او همچنین باطن شناس زبده و نیرومندی بود؛ حتی اگر عکس دو نفر را نزد او می آوردند با یک نگاه می فرمود: این یکی اهل نجات است و آن دیگری اهل آتش. و هیچ شکی در تشخیص نداشت.<ref> روح و ریحان، ص ۴۱.</ref> |
| − | *۶. شیخ | + | *۶. شیخ علیاکبر اراکی؛ این استاد عارف یکی از اوتاد عصر و رجال غیبی بود. آیت الله رضوی کشمیری دربارهاش می گوید: «او عالمی [[عارف]] و فاضل بود و فقط اهل [[معرفت]] او را می شناختند. شخصی قوی، صاحب [[تزکیه نفس|تزکیه]] و دائم الذکر بود. بسیاری از علما به درجات و مقامات عرفانی وی واقف نبودند...».<ref> همان، ص ۴۰ و ۴۱.</ref> |
| − | مرحوم کشمیری از بزرگان دیگری نیز بهره برد و اجازاتی دریافت داشت؛ از جمله: دریافت کیفیت [[تلاوت قرآن]] و ذکر [[سجده]] از شیخ علی زاهد قمی (از شاگردان [[ملا حسینقلی همدانی|ملا حسینقلی همدانی]])، آموختن ذکر یونسیه از سید عبدالغفار مازندرانی، اخذ دستور قرائت [[سوره قدر]] از [[محمدحسین غروی اصفهانی|شیخ محمدحسین کمپانی اصفهانی]] و اجازه [[زیارت]] و ذکر مخصوص [[وادی السلام]] از آقا شیخ ذبیح الله قوچانی.<ref> همان، ص ۴۲ و ۴۳ و جمال آفتاب، ص ۱۹۴.</ref> | + | مرحوم کشمیری از بزرگان دیگری نیز بهره برد و اجازاتی دریافت داشت؛ از جمله: دریافت کیفیت [[تلاوت قرآن]] و ذکر [[سجده]] از [[شیخ علی قمی|شیخ علی زاهد قمی]] (از شاگردان [[ملا حسینقلی همدانی|ملا حسینقلی همدانی]])، آموختن ذکر یونسیه از سید عبدالغفار مازندرانی، اخذ دستور قرائت [[سوره قدر]] از [[محمدحسین غروی اصفهانی|شیخ محمدحسین کمپانی اصفهانی]] و اجازه [[زیارت]] و ذکر مخصوص [[وادی السلام]] از آقا [[شیخ ذبیح الله قوچانی]].<ref> همان، ص ۴۲ و ۴۳ و جمال آفتاب، ص ۱۹۴.</ref> |
==آثار و تألیفات== | ==آثار و تألیفات== | ||
| − | آیت الله کشمیری علاوه بر تربیت نفوس مستعد و ارائه دستورالعمل های راهگشا برای عدهای از افراد شایسته، به تألیف هم اهتمام داشت و آثاری ارزنده به یادگار | + | آیت الله کشمیری علاوه بر تربیت نفوس مستعد و ارائه دستورالعمل های راهگشا برای عدهای از افراد شایسته، به تألیف هم اهتمام داشت و آثاری ارزنده به یادگار گذاشت، که از جمله می توان به کتاب های زیر اشاره نمود: |
| − | *۱. شرح [[کفایة الاصول (کتاب)|کفایة الاصول]] | + | *۱. شرح «[[کفایة الاصول (کتاب)|کفایة الاصول]]» با [[تقریظ|تقریظ]] هایی از [[آیت الله سید ابوالقاسم خویی|آیت الله خویی]] و [[سید محمدهادی میلانی|آیت الله میلانی]]. |
*۲. مجموعه اشعار عربی؛ | *۲. مجموعه اشعار عربی؛ | ||
| سطر ۸۳: | سطر ۸۳: | ||
*۳. مجموعه درس های اخلاق [[شیخ مرتضی طالقانی|شیخ مرتضی طالقانی]]؛ | *۳. مجموعه درس های اخلاق [[شیخ مرتضی طالقانی|شیخ مرتضی طالقانی]]؛ | ||
| − | *۴. جزوهای در | + | *۴. جزوهای در اذکار و اوراد [[عرفان|عرفانی]]؛ |
*۵. رساله در مبحث قطع؛ | *۵. رساله در مبحث قطع؛ | ||
| سطر ۸۹: | سطر ۸۹: | ||
*۶. رساله در طلب و اراده؛ | *۶. رساله در طلب و اراده؛ | ||
| − | *۷. تقریرات درس اصول آیت الله خویی.<ref> آیینه پژوهش، ش ۵۵-۵۶، ص ۱۹۰.</ref> | + | *۷. تقریرات درس اصول [[آیت الله سید ابوالقاسم خویی|آیت الله خویی]].<ref> آیینه پژوهش، ش ۵۵-۵۶، ص ۱۹۰.</ref> |
==فعالیتهای اجتماعی== | ==فعالیتهای اجتماعی== | ||
| − | + | آیت الله رضوی کشمیری بعد از نیل به مراحل عالی [[اجتهاد]] و [[اخلاق]] و معنویت، ابتدا در [[مسجد]] «جمال» [[نجف]] به اقامه [[نماز جماعت]] پرداخت و پس از درگذشت آیت الله مظفر در مسجد «مسابک» به اقامه جماعت اشتغال ورزید و همچنین در آخرین سال های اقامت در [[عراق]]، روزهای پنجشنبه و جمعه هر هفته، در صحن مطهر حضرت [[سیدالشهداء]] علیه السلام اقامه جماعت می نمود. | |
| − | در آن جا این | + | در آن جا این عارف برجسته، مخالفت خود را با حکومت بعث عراق ابراز می کرد، مدتی تحت نظر قرار گرفت و سرانجام در روز جمعه ۱۳۵۹/۱/۲۱ ش. به همراه خانواده به [[ایران|ایران]] هجرت کرد و در شهر مقدس [[قم]] سکنا گزید.<ref> روح و ریحان، ص ۱۵.</ref> |
==ویژگیهای اخلاقی== | ==ویژگیهای اخلاقی== | ||
| سطر ۱۰۷: | سطر ۱۰۷: | ||
'''<I>احترام به بزرگان:</I>''' | '''<I>احترام به بزرگان:</I>''' | ||
| − | وی به عنوان قدردانی از بزرگان و علمای گذشته، در فرصتهای مناسب از آنان تجلیل می کرد؛ بزرگانی چون: [[ملا حسینقلی همدانی|ملا حسینقلی همدانی]]، [[سید احمد کربلایی|سید احمد کربلایی]]، [[سید علی آقا قاضی|سید علی آقا قاضی]]، [[سید مرتضی کشمیری|سید مرتضی کشمیری]]، [[شیخ مرتضی طالقانی|شیخ مرتضی طالقانی]]، [[شیخ حسنعلی نخودکی اصفهانی|شیخ حسنعلی نخودکی اصفهانی]] و... .<ref> آفتاب خوبان، ص ۵۶ و ۵۷.</ref> او همچنین علاقه خاصی به حضرت [[امام خمینی]] داشت؛ می گفت: «آیت الله خمینی قدس سره مردی مستقیم و بی نظیر بود و در مجالسی که برخی از بزرگان حزب بعث می آمدند، هیچ اعتنایی نمی کرد. وقتی در حرم [[سیدالشهداء]] علیه السلام از آیت الله خمینی سؤال کردم: به چه اعتباری در [[زیارت جامعه کبیره]] نسبت به [[ائمه اطهار|امامان معصوم]] علیهم السلام آمده است که: «فَما اَحْلی | + | وی به عنوان قدردانی از بزرگان و علمای گذشته، در فرصتهای مناسب از آنان تجلیل می کرد؛ بزرگانی چون: [[ملا حسینقلی همدانی|ملا حسینقلی همدانی]]، [[سید احمد کربلایی|سید احمد کربلایی]]، [[سید علی آقا قاضی|سید علی آقا قاضی]]، [[سید مرتضی کشمیری|سید مرتضی کشمیری]]، [[شیخ مرتضی طالقانی|شیخ مرتضی طالقانی]]، [[شیخ حسنعلی نخودکی اصفهانی|شیخ حسنعلی نخودکی اصفهانی]] و... .<ref> آفتاب خوبان، ص ۵۶ و ۵۷.</ref> او همچنین علاقه خاصی به حضرت [[امام خمینی]] داشت؛ می گفت: «آیت الله خمینی قدس سره مردی مستقیم و بی نظیر بود و در مجالسی که برخی از بزرگان حزب بعث می آمدند، هیچ اعتنایی نمی کرد. وقتی در حرم [[سیدالشهداء]] علیه السلام از آیت الله خمینی سؤال کردم: به چه اعتباری در [[زیارت جامعه کبیره]] نسبت به [[ائمه اطهار|امامان معصوم]] علیهم السلام آمده است که: «فَما اَحْلی اَسْماءَکم؛ چقدر شیرین است نام های شما!» ایشان در جواب فرمود: به خاطر این که آنان فانی در خدایند و نامهایشان نیز همانند نام های [[الله|خداوند]] شیرین است. روزی در [[کربلا]] من آیت الله خمینی را زیارت کردم و به او گفتم: به این [[امام حسین]] علیه السلام سوگند! من به شما علاقهمند هستم. و هنگامی که به [[ایران]] آمدم، آیت الله خمینی مرا به ملاقات دعوت کرد و من هم روزی به خدمت ایشان رفتم».<ref> روح و ریحان، ص ۱۲۰.</ref> |
'''<I>تقوای مالی:</I>''' | '''<I>تقوای مالی:</I>''' | ||
| − | از دیگر ویژگی های آیت الله کشمیری، احتیاط در مصرف [[بیت المال|بیت المال]] بود. یکی از نزدیکان ایشان می گوید: «در یکی از ایامی که او به خاطر تعطیلی حوزه [[نجف]]، به زیارت [[کربلا]] مشرف شد و ما شهریه وی را در کربلا تقدیمشان داشتیم، هنگامی که او متوجه شد شهریه است، چهرهاش متغیر شد و فرمود: شهریه را برگردانید؛ چون ایام تعطیلی حوزه است و ما درس و بحث نداریم. عرض کردیم: آقا! شما به «تحقیق» مشغول هستید و اشکالی ندارد از شهریه استفاده کنید. فرمود: برگردانید! من نمی توانم فعلاً از آن استفاده کنم».<ref> جمال آفتاب، ص ۱۸۶.</ref> | + | از دیگر ویژگی های آیت الله کشمیری، احتیاط در مصرف وجوهات و [[بیت المال|بیت المال]] بود. یکی از نزدیکان ایشان می گوید: «در یکی از ایامی که او به خاطر تعطیلی حوزه [[نجف]]، به زیارت [[کربلا]] مشرف شد و ما شهریه وی را در کربلا تقدیمشان داشتیم، هنگامی که او متوجه شد شهریه است، چهرهاش متغیر شد و فرمود: شهریه را برگردانید؛ چون ایام تعطیلی حوزه است و ما درس و بحث نداریم. عرض کردیم: آقا! شما به «تحقیق» مشغول هستید و اشکالی ندارد از شهریه استفاده کنید. فرمود: برگردانید! من نمی توانم فعلاً از آن استفاده کنم».<ref> جمال آفتاب، ص ۱۸۶.</ref> |
'''<I>استخارههای شگفت انگیز:</I>''' | '''<I>استخارههای شگفت انگیز:</I>''' | ||
| − | آیت الله کشمیری به | + | آیت الله کشمیری به یُمن ریاضتها و مقام معنوی خویش، استخارههای راهگشا و غیبگونه ای انجام می داد و با اشکال مختلفِ [[استخاره]] ([[قرآن]]، [[تسبیح تربت|تسبیح]] و الهامات قلبی) به مراجعین پاسخ می گفت. اعتماد مردم به استخاره های او بدان حد بود که مورد مراجعه مکرر مردم نجف و دیگر شهرها و رجال حکومت بود.<ref> آیینه پژوهش، ش ۵۵-۵۶، ص ۱۹۰.</ref> |
'''<I>دستورالعمل های مشکلگشا:</I>''' | '''<I>دستورالعمل های مشکلگشا:</I>''' | ||
| سطر ۱۲۱: | سطر ۱۲۱: | ||
از جمله دستورالعمل های این عارف فرزانه به حاجتمندان و اهل نیاز، خواندن برخی [[آیه|آیات]] و [[سوره|سورههای]] [[قرآن]] است. ایشان برای حل مشکلات و وصول به برخی فضایل، رهنمودهایی داشت که از باب نمونه به برخی اشاره می شود: | از جمله دستورالعمل های این عارف فرزانه به حاجتمندان و اهل نیاز، خواندن برخی [[آیه|آیات]] و [[سوره|سورههای]] [[قرآن]] است. ایشان برای حل مشکلات و وصول به برخی فضایل، رهنمودهایی داشت که از باب نمونه به برخی اشاره می شود: | ||
| − | *خواندن هزار مرتبه [[سوره اخلاص]] (توحید) در هر روز جهت نورانیت، روحانیت قلب، آسان شدن امور و [[رزق]].<ref> روایات فراوانی در فضیلت و ثواب این سوره وارد شده است. ر.ک: تفسیر البرهان (ج ۵، ص ۵۲۰) و تفسیر مجمع البیان (ج ۵، ص ۵۶۵).</ref> ایشان هنگام ورود به منزل این سوره را می خواند و می فرمود: «فقر را از خانه بیرون می برد». | + | *خواندن هزار مرتبه [[سوره اخلاص]] (توحید) در هر روز جهت نورانیت، روحانیت قلب، آسان شدن امور و [[رزق]].<ref> روایات فراوانی در فضیلت و ثواب این سوره وارد شده است. ر.ک: تفسیر البرهان (ج ۵، ص ۵۲۰) و تفسیر مجمع البیان (ج ۵، ص ۵۶۵).</ref> ایشان هنگام ورود به منزل این [[سوره]] را می خواند و می فرمود: «فقر را از خانه بیرون می برد». |
| − | *خواندن [[سوره قدر]] جهت اطلاع از آینده خود؛ به این ترتیب که از شب اول ماه [[رمضان]]، تا شب بیست و سوم، هر شبی هزار مرتبه این سوره را بخواند، در خواب یا بیداری آینده او را نشان می دهند. مرحوم [[آیت الله سید ابوالقاسم خویی|آیت الله خویی]] هم به دستور مرحوم [[سید علی آقا قاضی|سید علی آقای قاضی]] آن را قبل از [[مرجعیت]] خویش انجام داده و آینده خود را مشاهده کرده بود.<ref> روح و ریحان، ص ۷۹.</ref> خواندن این سوره در عصر جمعه صد مرتبه، برای رزق [[حلال]] مفید است. | + | *خواندن [[سوره قدر]] جهت اطلاع از آینده خود؛ به این ترتیب که از شب اول ماه [[رمضان]]، تا شب بیست و سوم، هر شبی هزار مرتبه این سوره را بخواند، در خواب یا بیداری آینده او را نشان می دهند. مرحوم [[آیت الله سید ابوالقاسم خویی|آیت الله خویی]] هم به دستور مرحوم [[سید علی آقا قاضی|سید علی آقای قاضی]] آن را قبل از [[مرجعیت]] خویش انجام داده و آینده خود را مشاهده کرده بود.<ref> روح و ریحان، ص ۷۹.</ref> خواندن این سوره در عصر [[جمعه]] صد مرتبه، برای رزق [[حلال]] مفید است. |
| − | *خواندن چهار آیه آخر [[سوره حشر]] به این صورت که یک اربعین (روز اول یک مرتبه، روز دوم دو مرتبه، تا روز چهلم چهل مرتبه) و یک اربعین دیگر به عکس اول تا اربعین دوم تمام شود، برای استجابت [[دعا]] مفید است. البته این آیات حاوی [[اسم اعظم]] الهی هستند.<ref> همان، ص ۸۰ | + | *خواندن چهار [[آیه]] آخر [[سوره حشر]] به این صورت که یک اربعین (روز اول یک مرتبه، روز دوم دو مرتبه، تا روز چهلم چهل مرتبه) و یک اربعین دیگر به عکس اول تا اربعین دوم تمام شود، برای استجابت [[دعا]] مفید است. البته این آیات حاوی [[اسم اعظم]] الهی هستند.<ref> همان، ص ۸۰-۸۱.</ref> |
| − | *این دستور از استاد وی مستور آقا شیرازی رسیده است که چون [[سوره العادیات]] به [[ | + | *این دستور از استاد وی مستور آقا شیرازی رسیده است که چون [[سوره العادیات]] به [[امیرالمؤمنین]] علیه السلام مربوط است، جهت [[رزق]] حلال و فراوان، روزی ۱۱۰ مرتبه خوانده شود.<ref> همان.</ref> |
| − | * | + | *ذکر یونسیه: سلسله عرفای قرن اخیر از آیت الله [[سید علی شوشتری|سید علی شوشتری]]، [[ملا حسینقلی همدانی|ملا حسینقلی همدانی]]، [[سید احمد کربلایی|سید احمد کربلایی]] و [[سید علی آقا قاضی|سید علی آقا قاضی]] تا آیت الله کشمیری، همگی اتفاق و تأکید بر «[[ذکر یونسیه|ذکر یونسیه]]» ({{متن قرآن|لا إله الّا انت سبحانک انّی کنتُ مِن الظالمین}})</I><ref>[[سوره انبیاء]]/۸۷.</ref> آن هم در [[سجده]]، داشتهاند. چنانچه این ذکر چهارصد بار بعد از [[نماز عشاء]] در سجده گفته شود، آثار و برکات فراوانی دارد که مرحوم کشمیری برخی فوائد آن را چنین شمرده است: ۱. دیدن حالات برزخی؛ ۲. تقویت قلب و مکاشفات؛ ۳. پیشرفت در سلوک؛ ۴. نورانیت و رفع حجابها؛ ۵. استجابت دعا و نجات مؤمنین. آخوند ملا حسینقلی همدانی فرموده است: «هر وقت و هر قدر بتوانید این ذکر را بگویید».<ref> روح و ریحان، ص ۹۲.</ref> ایشان به خواندن دعاهای احتجاب، [[دعای یستشیر|یستشیر]]، قاموس القدرة، [[دعای مشلول|دعای مشلول]] و [[دعای توسل|توسل]] و [[زیارت]] [[ائمه اطهار]] علیهم السلام و به [[نماز شب]] تأکید بسیار داشت و به دیگران سفارش می کرد. |
==وفات== | ==وفات== | ||
| − | مرحوم آیت الله کشمیری، سرانجام در چهارشنبه ۱۸ فروردین ۱۳۷۸ (۲۰ [[ذی الحجه]] ۱۴۱۹) در ۷۴ سالگی دار فانی را وداع گفت و روح بلندش به ملکوت اعلی پیوست.<ref> آیینه پژوهش، ش ۵۵-۵۶، ص ۱۹۰.</ref> | + | مرحوم آیت الله سیدعبدالکریم رضوی کشمیری، سرانجام در چهارشنبه ۱۸ فروردین ۱۳۷۸ (۲۰ [[ذی الحجه]] ۱۴۱۹) در ۷۴ سالگی دار فانی را وداع گفت و روح بلندش به ملکوت اعلی پیوست.<ref> آیینه پژوهش، ش ۵۵-۵۶، ص ۱۹۰.</ref> |
| − | ایشان روزهای قبل از رحلت، این [[آیه|آیه]] را مکرر می خواند: «وَما جَعَلْنا لِبَشَرٍ مِنْ قَبْلِک الْخُلْد اَفَاِنْ مِتَّ فَهُمُ الخالِدُونَ * کلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ | + | ایشان روزهای قبل از رحلت، این [[آیه|آیه]] را مکرر می خواند: {{متن قرآن|«وَما جَعَلْنا لِبَشَرٍ مِنْ قَبْلِک الْخُلْد اَفَاِنْ مِتَّ فَهُمُ الخالِدُونَ * کلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْت»}}؛<ref> سوره انبیاء/۳۴-۳۵.</ref> ای پیامبر! قبل از تو برای هیچ بشری جاودانگی قرار ندادهایم. آیا اگر تو بمیری، آنان جاوید خواهند بود؟ مسلّماً هر کس طعم [[مرگ]] را خواهد چشید. |
پیکر پاک این عارف وارسته بعد از اقامه [[نماز میت|نماز]] به وسیله [[آیت الله محمدتقی بهجت|آیت الله بهجت]]، در [[حرم حضرت معصومه علیها السلام|حرم مطهر حضرت معصومه]] سلام الله علیها، به خاک سپرده شد. | پیکر پاک این عارف وارسته بعد از اقامه [[نماز میت|نماز]] به وسیله [[آیت الله محمدتقی بهجت|آیت الله بهجت]]، در [[حرم حضرت معصومه علیها السلام|حرم مطهر حضرت معصومه]] سلام الله علیها، به خاک سپرده شد. | ||
| سطر ۱۴۲: | سطر ۱۴۲: | ||
==منابع== | ==منابع== | ||
| − | * | + | *[[ستارگان حرم (کتاب)|ستارگان حرم]]، عبدالکریم پاکنیا، جلد ۱۶، صفحه ۶۵-۸۰. |
==پیوندها== | ==پیوندها== | ||
| − | *[http://erfanekeshmiri.ir/pages/ | + | *[http://erfanekeshmiri.ir/pages/book سایت زندگینامه و شرح احوالات آیتالله سید عبدالکریم کشمیری] |
==آرشیو عکس و تصویر== | ==آرشیو عکس و تصویر== | ||
| سطر ۱۶۷: | سطر ۱۶۷: | ||
[[رده:علمای معاصر|کشمیری،سید عبدالکریم]] | [[رده:علمای معاصر|کشمیری،سید عبدالکریم]] | ||
| + | [[رده:علماء شیعه]] | ||
[[رده:عارفان]] | [[رده:عارفان]] | ||
| + | [[رده:فقیهان]] | ||
| + | [[رده:اصولیون]] | ||
| + | [[رده:علمای اخلاق]] | ||
[[رده:مدفونین در حرم حضرت معصومه (س)]] | [[رده:مدفونین در حرم حضرت معصومه (س)]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۸ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۷:۴۷
«آیتالله سید عبدالکریم رضوی کشمیری» (۱۳۴۳-۱۴۱۹ ق)، فقیه اصولی و عارف بزرگ شیعه معاصر و از شاگردان سید علی آقا قاضی و سید ابوالقاسم خویی بود. این عالم ربانی در اثر مجاهدت، عبادت، تهجد و اشتغال به ذکر و فکر، از الهامات قلبی و مکاشفات غیبی برخوردار بود. شرح «کفایة الاصول» و جزوهای در اذکار و اوراد عرفانی، از جمله آثار اوست.
 | |
| نام کامل | سیدعبدالکریم رضوی کشمیری |
| زادروز | ۱۳۴۳ قمری |
| زادگاه | نجف |
| وفات | ۱۴۱۹ قمری |
| مدفن | قم، حرم حضرت معصومه سلام الله علیها |
|
| |
| اساتید |
شیخ مرتضی طالقانی، سید علی آقا قاضی، سید ابوالقاسم خویی، شیخ محمدتقی بهجت،... |
| شاگردان |
سید علیاکبر صداقت، جعفر ناصری،... |
| آثار |
شرح کفایة الاصول، رساله در طلب و اراده، مجموعه اشعار عربی، جزوهای در اذکار و اوراد عرفانی،... |
محتویات
ولادت و خاندان
سیدعبدالکریم رضوی کشمیری، سال ۱۳۴۳ ق. در نجف اشرف دیده به جهان گشود. پدرش سید محمدعلی کشمیری کسوت روحانی داشت، و مادرش دختر آیت الله سید محمدکاظم طباطبایی یزدی (صاحب عروة الوثقی) بود.
عارف کشمیری درباره پدرش می گوید: «پدرم عالم فاضلی بود؛ اما در حد اجتهاد نبود و به من علاقه وافر داشت. وی به رعایت آداب و اخلاق شرعی و قرائت برخی ادعیه اهمیت خاصی قائل بود و مرا هم سفارش می نمود. پدرم به خاطر علاقه شدید به استادش شیخ عبدالکریم حائری یزدی، نام مرا «عبدالکریم» گذاشت».[۱]
آیت الله کشمیری درباره سلسله اجداد خویش می گوید: «ما اصالتاً قمی و از سادات رضوی هستیم و ریشه سیادت ما به حضرت موسی مبرقع فرزند بلافصل امام جواد علیه السلام می رسد که در قم مدفون است».
تحصیلات و استادان
سید عبدالکریم از همان دوران کودکی و نوجوانی استعداد فوق العاده در هنر، از جمله خوش نویسی، نقاشی و شعر داشت. وی با اشاره استاد اخلاق و عرفان، آیت الله شیخ مرتضی طالقانی - که آثار بزرگی و معنویت را در سیمای این کودک مشاهده کرده بود - تحول درونی یافت و از دوران کودکی و با نظر پدر گرامی اش به تحصیل علوم دینی همت گماشت و دروس ادبیات، معانی، بیان، منطق، فقه، اصول و... را در کوتاهترین مدت فراگرفت و به تدریس و تعلیم آن ها پرداخت.
کشمیری درس های لمعه، رسائل، مکاسب، کفایة الاصول و اسفار و درس خارج فقه و اصول را نزد اساتید برجسته حوزه نجف آموخت. سرانجام در اثر تلاش های فراوان به اخذ اجازه اجتهاد از برخی مراجع نجف - از جمله آیت الله خویی - نایل آمد.[۲]
آقا سید عبدالکریم علاوه بر دروس متعارف حوزه، به آموختن علوم و فنون دیگری نیز علاقه نشان می داد و در اوقات فراغت، فنون جفر، علم اعداد، علم حروف و اسماءالله را فرامی گرفت؛ تا این که در این رشتهها متبحر گردید. او همچنین به تهذیب نفس نیز پرداخت؛ به طوری که در اثر مجاهدتها، ریاضتهای عرفانی، عبادات، شب زنده داری و اشتغال به ذکر و فکر در کنار مرقد مطهر امیرمؤمنان علیه السلام، مورد عنایت حضرتش قرار گرفت و از الهامات قلبی و مکاشفات غیبی برخوردار شد.
اساتید:
الف) استادان سطح:
- ۱. آیت الله شیخ مجتبی لنکرانی (تتمه رسائل)؛
- ۲. شیخ راضی تبریزی (مکاسب)؛
- ۳. آیت الله شیخ محمدتقی بهجت فومنی (رسائل)؛
- ۴. شیخ محمدحسین طهرانی از شاگردان مبرز آخوند خراسانی (کفایه)؛
- ۵. حاج فیض خراسانی (منظومه سبزواری)؛
- ۶. شیخ صدرا بادکوبهای (متون فلسفی)؛
- ۷. شیخ عبدالحسین رشتی (اسفار)؛
- ۹. شیخ کاظم شیرازی؛
- ۱۰. آقا بزرگ تهرانی (صاحب الذریعه)؛ آیت الله کشمیری از ایشان اجازه روایت هم داشت.[۳]
ب) استادان خارج فقه و اصول:
- ۱. آیت الله سید ابوالقاسم خویی. ایشان نقش بیشتری در رشد علمی مرحوم کشمیری داشت و ضمن صدور اجازه اجتهاد به وی، تصریح کرده بود که: «تقلید بر تو حرام است».
- ۲. آیت الله سید عبدالاعلی سبزواری؛
- ۳. شیخ علی محمد بروجردی؛
- ۴. میرزا سید حسن بجنوردی، صاحب القواعد الفقهیه (۱۳۱۶-۱۳۹۶ ق).
ج) استادان عرفان و اخلاق:
- ۱. شیخ مرتضی طالقانی؛ شیخ مرتضی دارای علم ضمیر، قدرت تصرف و تسخیر و صاحب کرامات فراوانی بود. وی به مرحوم کشمیری اجازه ذکر داده بود و اولین استاد اخلاقی او بشمار می رود. ایشان از دوران نوجوانی سید عبدالکریم، وی را به سیر و سلوک عرفانی هدایت کرد. بعدها آیت الله کشمیری دروس اخلاق این استاد عارف را به رشته تحریر درآورد.
- ۲. سید علی قاضی طباطبایی؛ ایشان در حدود پنج سال استاد معنوی آیت الله کشمیری بود. او در این باره می گوید: «علاقه آقای قاضی نسبت به من، مثل علاقه پدر به فرزند بود. گاهی در منزلشان که روضه بود، می رفتم و بعد از این که منزلشان خلوت می شد، پشت سرش نماز می خواندم. او مردی الهی و ملکوتی بود. ما هرگونه غم و همی از امور دنیا و آخرت را پیش ایشان حل می کردیم».
- ۳. سید هاشم حداد؛ او عالمی عارف و هندی الاصل بود که در شهر مقدس کربلا به نعل سازی و آهنگری اشتغال داشت و از زبدهترین تربیت یافتگان مکتب آقا سید علی قاضی بود. سید حداد پس از رحلت آقا سید علی قاضی در سال ۱۳۶۶ ق. به تربیت شاگردان وی و سالکان طریق همت گماشت.
- ۴. مستور آقا شیرازی؛ این عارف گمنام و استاد بزرگ اخلاق در ذکر و فکر بسیار قوی و دید باطنی وسیع داشت و طیّ الارض می کرد. آیت الله کشمیری که از این عالم الهی بهره فراوان برده بود، می گوید: «روزی به ایشان عرض کردم: دستوری بدهید تا عمل کرده و محتاج خلق نشوم. ایشان آیه «ألَیس اللهُ بِکافٍ عبدَه»[۴] را با عدد خاصی توصیه کرد و فرمودند: به شرط آن که ملازم آن باشی. و من هم مدت ها به آن ملزم بودم و اثر می دیدم».
- ۵. آقا سید افضل حسین هندی؛ وی یکی دیگر از اساتید معنوی مرحوم کشمیری بشمار می رود. او که ساکن هندوستان بود، در اوقات ویژه ای برای زیارت به نجف اشرف می آمد. مرحوم کشمیری در همین اوقات از حضور وی بهره می برد و اذکار و اوراد خاصی را با اجازه او دریافت کرد. آقا سید افضل دارای ایمان و اعتقادی قوی و محکم بود و بر ذکر «بسم الله الرحمن الرحیم» (دوازده هزار بار) مداومت داشت و به دیگران هم سفارش می کرد. او همچنین باطن شناس زبده و نیرومندی بود؛ حتی اگر عکس دو نفر را نزد او می آوردند با یک نگاه می فرمود: این یکی اهل نجات است و آن دیگری اهل آتش. و هیچ شکی در تشخیص نداشت.[۵]
- ۶. شیخ علیاکبر اراکی؛ این استاد عارف یکی از اوتاد عصر و رجال غیبی بود. آیت الله رضوی کشمیری دربارهاش می گوید: «او عالمی عارف و فاضل بود و فقط اهل معرفت او را می شناختند. شخصی قوی، صاحب تزکیه و دائم الذکر بود. بسیاری از علما به درجات و مقامات عرفانی وی واقف نبودند...».[۶]
مرحوم کشمیری از بزرگان دیگری نیز بهره برد و اجازاتی دریافت داشت؛ از جمله: دریافت کیفیت تلاوت قرآن و ذکر سجده از شیخ علی زاهد قمی (از شاگردان ملا حسینقلی همدانی)، آموختن ذکر یونسیه از سید عبدالغفار مازندرانی، اخذ دستور قرائت سوره قدر از شیخ محمدحسین کمپانی اصفهانی و اجازه زیارت و ذکر مخصوص وادی السلام از آقا شیخ ذبیح الله قوچانی.[۷]
آثار و تألیفات
آیت الله کشمیری علاوه بر تربیت نفوس مستعد و ارائه دستورالعمل های راهگشا برای عدهای از افراد شایسته، به تألیف هم اهتمام داشت و آثاری ارزنده به یادگار گذاشت، که از جمله می توان به کتاب های زیر اشاره نمود:
- ۱. شرح «کفایة الاصول» با تقریظ هایی از آیت الله خویی و آیت الله میلانی.
- ۲. مجموعه اشعار عربی؛
- ۳. مجموعه درس های اخلاق شیخ مرتضی طالقانی؛
- ۴. جزوهای در اذکار و اوراد عرفانی؛
- ۵. رساله در مبحث قطع؛
- ۶. رساله در طلب و اراده؛
- ۷. تقریرات درس اصول آیت الله خویی.[۸]
فعالیتهای اجتماعی
آیت الله رضوی کشمیری بعد از نیل به مراحل عالی اجتهاد و اخلاق و معنویت، ابتدا در مسجد «جمال» نجف به اقامه نماز جماعت پرداخت و پس از درگذشت آیت الله مظفر در مسجد «مسابک» به اقامه جماعت اشتغال ورزید و همچنین در آخرین سال های اقامت در عراق، روزهای پنجشنبه و جمعه هر هفته، در صحن مطهر حضرت سیدالشهداء علیه السلام اقامه جماعت می نمود.
در آن جا این عارف برجسته، مخالفت خود را با حکومت بعث عراق ابراز می کرد، مدتی تحت نظر قرار گرفت و سرانجام در روز جمعه ۱۳۵۹/۱/۲۱ ش. به همراه خانواده به ایران هجرت کرد و در شهر مقدس قم سکنا گزید.[۹]
ویژگیهای اخلاقی
آیت الله سید عبدالکریم کشمیری ویژگیهای اخلاقی برجستهای داشت که این ویژگی ها می توانند راهنمای سالکان الهی به سوی رشد و تعالی باشند. در این جا به برخی خصوصیات وی اشاره می کنیم:
شیدای اهل بیت علیهم السلام:
این عالم ربانی، به زیارت قبور ائمه اطهار علیهم السلام و حضرت ابوالفضل علیه السلام و برخی امام زاده ها اهمیت خاص می داد. او از این زیارتها بهرهها برد و به درجات و مقاماتی دست یافت و مشکلات متعددی را حل نمود.[۱۰]
احترام به بزرگان:
وی به عنوان قدردانی از بزرگان و علمای گذشته، در فرصتهای مناسب از آنان تجلیل می کرد؛ بزرگانی چون: ملا حسینقلی همدانی، سید احمد کربلایی، سید علی آقا قاضی، سید مرتضی کشمیری، شیخ مرتضی طالقانی، شیخ حسنعلی نخودکی اصفهانی و... .[۱۱] او همچنین علاقه خاصی به حضرت امام خمینی داشت؛ می گفت: «آیت الله خمینی قدس سره مردی مستقیم و بی نظیر بود و در مجالسی که برخی از بزرگان حزب بعث می آمدند، هیچ اعتنایی نمی کرد. وقتی در حرم سیدالشهداء علیه السلام از آیت الله خمینی سؤال کردم: به چه اعتباری در زیارت جامعه کبیره نسبت به امامان معصوم علیهم السلام آمده است که: «فَما اَحْلی اَسْماءَکم؛ چقدر شیرین است نام های شما!» ایشان در جواب فرمود: به خاطر این که آنان فانی در خدایند و نامهایشان نیز همانند نام های خداوند شیرین است. روزی در کربلا من آیت الله خمینی را زیارت کردم و به او گفتم: به این امام حسین علیه السلام سوگند! من به شما علاقهمند هستم. و هنگامی که به ایران آمدم، آیت الله خمینی مرا به ملاقات دعوت کرد و من هم روزی به خدمت ایشان رفتم».[۱۲]
تقوای مالی:
از دیگر ویژگی های آیت الله کشمیری، احتیاط در مصرف وجوهات و بیت المال بود. یکی از نزدیکان ایشان می گوید: «در یکی از ایامی که او به خاطر تعطیلی حوزه نجف، به زیارت کربلا مشرف شد و ما شهریه وی را در کربلا تقدیمشان داشتیم، هنگامی که او متوجه شد شهریه است، چهرهاش متغیر شد و فرمود: شهریه را برگردانید؛ چون ایام تعطیلی حوزه است و ما درس و بحث نداریم. عرض کردیم: آقا! شما به «تحقیق» مشغول هستید و اشکالی ندارد از شهریه استفاده کنید. فرمود: برگردانید! من نمی توانم فعلاً از آن استفاده کنم».[۱۳]
استخارههای شگفت انگیز:
آیت الله کشمیری به یُمن ریاضتها و مقام معنوی خویش، استخارههای راهگشا و غیبگونه ای انجام می داد و با اشکال مختلفِ استخاره (قرآن، تسبیح و الهامات قلبی) به مراجعین پاسخ می گفت. اعتماد مردم به استخاره های او بدان حد بود که مورد مراجعه مکرر مردم نجف و دیگر شهرها و رجال حکومت بود.[۱۴]
دستورالعمل های مشکلگشا:
از جمله دستورالعمل های این عارف فرزانه به حاجتمندان و اهل نیاز، خواندن برخی آیات و سورههای قرآن است. ایشان برای حل مشکلات و وصول به برخی فضایل، رهنمودهایی داشت که از باب نمونه به برخی اشاره می شود:
- خواندن هزار مرتبه سوره اخلاص (توحید) در هر روز جهت نورانیت، روحانیت قلب، آسان شدن امور و رزق.[۱۵] ایشان هنگام ورود به منزل این سوره را می خواند و می فرمود: «فقر را از خانه بیرون می برد».
- خواندن سوره قدر جهت اطلاع از آینده خود؛ به این ترتیب که از شب اول ماه رمضان، تا شب بیست و سوم، هر شبی هزار مرتبه این سوره را بخواند، در خواب یا بیداری آینده او را نشان می دهند. مرحوم آیت الله خویی هم به دستور مرحوم سید علی آقای قاضی آن را قبل از مرجعیت خویش انجام داده و آینده خود را مشاهده کرده بود.[۱۶] خواندن این سوره در عصر جمعه صد مرتبه، برای رزق حلال مفید است.
- خواندن چهار آیه آخر سوره حشر به این صورت که یک اربعین (روز اول یک مرتبه، روز دوم دو مرتبه، تا روز چهلم چهل مرتبه) و یک اربعین دیگر به عکس اول تا اربعین دوم تمام شود، برای استجابت دعا مفید است. البته این آیات حاوی اسم اعظم الهی هستند.[۱۷]
- این دستور از استاد وی مستور آقا شیرازی رسیده است که چون سوره العادیات به امیرالمؤمنین علیه السلام مربوط است، جهت رزق حلال و فراوان، روزی ۱۱۰ مرتبه خوانده شود.[۱۸]
- ذکر یونسیه: سلسله عرفای قرن اخیر از آیت الله سید علی شوشتری، ملا حسینقلی همدانی، سید احمد کربلایی و سید علی آقا قاضی تا آیت الله کشمیری، همگی اتفاق و تأکید بر «ذکر یونسیه» (لا إله الّا انت سبحانک انّی کنتُ مِن الظالمین)[۱۹] آن هم در سجده، داشتهاند. چنانچه این ذکر چهارصد بار بعد از نماز عشاء در سجده گفته شود، آثار و برکات فراوانی دارد که مرحوم کشمیری برخی فوائد آن را چنین شمرده است: ۱. دیدن حالات برزخی؛ ۲. تقویت قلب و مکاشفات؛ ۳. پیشرفت در سلوک؛ ۴. نورانیت و رفع حجابها؛ ۵. استجابت دعا و نجات مؤمنین. آخوند ملا حسینقلی همدانی فرموده است: «هر وقت و هر قدر بتوانید این ذکر را بگویید».[۲۰] ایشان به خواندن دعاهای احتجاب، یستشیر، قاموس القدرة، دعای مشلول و توسل و زیارت ائمه اطهار علیهم السلام و به نماز شب تأکید بسیار داشت و به دیگران سفارش می کرد.
وفات
مرحوم آیت الله سیدعبدالکریم رضوی کشمیری، سرانجام در چهارشنبه ۱۸ فروردین ۱۳۷۸ (۲۰ ذی الحجه ۱۴۱۹) در ۷۴ سالگی دار فانی را وداع گفت و روح بلندش به ملکوت اعلی پیوست.[۲۱] ایشان روزهای قبل از رحلت، این آیه را مکرر می خواند: «وَما جَعَلْنا لِبَشَرٍ مِنْ قَبْلِک الْخُلْد اَفَاِنْ مِتَّ فَهُمُ الخالِدُونَ * کلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْت»؛[۲۲] ای پیامبر! قبل از تو برای هیچ بشری جاودانگی قرار ندادهایم. آیا اگر تو بمیری، آنان جاوید خواهند بود؟ مسلّماً هر کس طعم مرگ را خواهد چشید.
پیکر پاک این عارف وارسته بعد از اقامه نماز به وسیله آیت الله بهجت، در حرم مطهر حضرت معصومه سلام الله علیها، به خاک سپرده شد.
پانویس
- ↑ آفتاب خوبان، علی اکبر صداقت، ص ۱۴ و ۱۵.
- ↑ آیینه پژوهش، ش ۵۵-۵۶، ص ۱۸۹.
- ↑ آیینه پژوهش، ش ۵۵-۵۶، ص ۱۸۹ و جمال آفتاب، محمود طیار مراغی، ص ۱۸۴.
- ↑ سوره زمر/۳۶.
- ↑ روح و ریحان، ص ۴۱.
- ↑ همان، ص ۴۰ و ۴۱.
- ↑ همان، ص ۴۲ و ۴۳ و جمال آفتاب، ص ۱۹۴.
- ↑ آیینه پژوهش، ش ۵۵-۵۶، ص ۱۹۰.
- ↑ روح و ریحان، ص ۱۵.
- ↑ روح و ریحان، ص ۷۳.
- ↑ آفتاب خوبان، ص ۵۶ و ۵۷.
- ↑ روح و ریحان، ص ۱۲۰.
- ↑ جمال آفتاب، ص ۱۸۶.
- ↑ آیینه پژوهش، ش ۵۵-۵۶، ص ۱۹۰.
- ↑ روایات فراوانی در فضیلت و ثواب این سوره وارد شده است. ر.ک: تفسیر البرهان (ج ۵، ص ۵۲۰) و تفسیر مجمع البیان (ج ۵، ص ۵۶۵).
- ↑ روح و ریحان، ص ۷۹.
- ↑ همان، ص ۸۰-۸۱.
- ↑ همان.
- ↑ سوره انبیاء/۸۷.
- ↑ روح و ریحان، ص ۹۲.
- ↑ آیینه پژوهش، ش ۵۵-۵۶، ص ۱۹۰.
- ↑ سوره انبیاء/۳۴-۳۵.
منابع
- ستارگان حرم، عبدالکریم پاکنیا، جلد ۱۶، صفحه ۶۵-۸۰.
پیوندها
آرشیو عکس و تصویر
سید عبدالکریم رضوی کشمیری در نوجوانی
سید عبدالکریم رضوی کشمیری
سید عبدالکریم رضوی کشمیری
سید عبدالکریم رضوی کشمیری
سید عبدالکریم رضوی کشمیری و حسن صافی اصفهانی
سید عبدالکریم رضوی کشمیری و ناشناس
سید عبدالکریم رضوی کشمیری و حسن حسن زاده آملی
نشسته از راست: سید علی اکبر صداقت، سید عبدالکریم رضوی کشمیری و جعفر ناصری دولت آبادی
سید عبدالکریم رضوی کشمیری
از راست: محمود انصاری قمی، سید عبدالکریم رضوی کشمیری و سید رضا طباطبائی یزدی
سید عبدالکریم رضوی کشمیری
سید عبدالکریم رضوی کشمیری
سید عبدالکریم رضوی کشمیری
سید عبدالکریم رضوی کشمیری
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
