حمار
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
«حمار» به معنی الاغ، حیوانی است دراز گوش، که در قرآن کریم چند بار از آن نام برده شده است:
- «مَثَلُ الَّذِينَ حُمِّلُوا التَّوْرَاةَ ثُمَّ لَمْ يَحْمِلُوهَا كَمَثَلِ الْحِمَارِ يَحْمِلُ أَسْفَارًا...[۱]؛ آنانکه تورات را حمل مى کنند (علماى یهود) و بدان عمل نمى کنند به خر مى مانند که کتاب هائى را به پشت خویش حمل نماید...».
- «وَالْخَيْلَ وَالْبِغَالَ وَالْحَمِيرَ لِتَرْكَبُوهَا وَزِينَةً...[۲]؛اسبان و استران و خران را آفریدیم که بر آنها سوار شوید و زینت زندگى شما باشند...».
- «... إِنَّ أَنْكَرَ الْأَصْوَاتِ لَصَوْتُ الْحَمِيرِ[۳]؛... ناپسندترین آوازها آواز خران است».
ازامیرالمؤمنین(علیه السلام)روایت شده که فرمود: عبادتکارى که عبادتش نه از روى دانش و فهم باشد، به خر آسیاب مى ماند که به دور خود مى چرخد و به جائى نمى رسد.[۴]
محمد بن مسلم گوید: از امام باقر (علیه السلام) راجع به گوشت خر و اسب و استر سؤال شد، فرمود: حلال است ولى طبع شما آن را نمى پذیرد.
پانویس
- ↑ سوره جمعه، آیه ۵.
- ↑ سوره نحل،آیه ۸.
- ↑ سوره لقمان،آیه ۱۹ .
- ↑ محمدباقر مجلسی، بحارالانوار: ۱/۲۰۸.
منابع
- سید مصطفی حسینی دشتی، فرهنگ معارف و معاریف.
- محمدباقر مجلسی، بحارالانوار.




