حجة التفاسیر و بلاغ الاکسیر (کتاب): تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
(ویرایش)
 
سطر ۲۵: سطر ۲۵:
 
}}
 
}}
  
[[تفسیر قرآن|تفسیر]] «'''حجة التفاسیر و بلاغ الاکسیر'''» یا «من لایحضره المفسّر و التفسیر» توسط سید عبدالحجت بلاغی از مفسران [[شیعه|شیعه]] در قرن چهاردهم هجرى به زبان فارسى در ۱۰ جلد تألیف شده است. این تفسیر شامل تمام آیات [[قرآن]] مى‌باشد و ویژگی مهم آن، بهره گیری از معلومات عمومی در شناخت و مقاسیه ادیان با [[اسلام]] است.
+
«'''حجة التفاسیر و بلاغ الاکسیر'''» یا «مَن لایحضُره المفسّر و التفسیر» توسط سید عبدالحجت بلاغی از مفسران [[شیعه|شیعه]] در قرن چهاردهم هجرى به زبان فارسى در ۱۰ جلد تألیف شده است. این [[تفسیر]] شامل تمام آیات [[قرآن]] مى‌باشد و ویژگی مهم آن، بهره‌گیری از معلومات عمومی در شناخت و مقاسیه [[اسلام]] با سایر ادیان است.
  
== مؤلف ==
+
==مؤلف==
 
سید عبدالحجت حسینى بلاغى (۱۲۷۴-۱۳۵۵ ش)، فرزند سید حسن، از علماى [[شیعه|شیعه]]، مشهور به حجّت علیشاه، صوفی، مفسر و مورخ سلسله نعمت‌اللهیه است.  
 
سید عبدالحجت حسینى بلاغى (۱۲۷۴-۱۳۵۵ ش)، فرزند سید حسن، از علماى [[شیعه|شیعه]]، مشهور به حجّت علیشاه، صوفی، مفسر و مورخ سلسله نعمت‌اللهیه است.  
  
سطر ۳۵: سطر ۳۵:
  
 
==محتوای کتاب==
 
==محتوای کتاب==
مؤلف در جلد نخستین این کتاب، بحث مبسوط و جداگانه‌اى دربارۀ تاریخ [[انسان]] و چگونگى آفرینش و تاریخ انبیاء همراه با نقشه‌هاى جغرافیایى، و در جلد دوم تفصیل برخى وقایع و حوادث از ولادت [[حضرت عیسی علیه السلام|حضرت عیسى]](ع) تا ولادت [[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]](ص) و حوادث آستانۀ [[مبعث حضرت محمد صلی الله علیه و آله|بعثت]] و تاریخ شهرهاى [[مکه|مکه]] و [[مدینه|مدینه]] و وقایعى از سیرۀ پیامبر(ص) و آثار آن مورد بحث قرار داده است. هدف از طرح این مباحث، به دست دادن فضاى کلى [[نزول قرآن]] و عواملى است که منتهى به نزول آیات گردیده است. البته در این مقدمۀ طولانى به برخى از مباحث [[علوم قرآنى]] و آنچه که به شناخت [[قرآن]] مربوط مى‌گردد اشاره دارد. بحثهاى تطبیقى میان کتاب [[انجیل|انجیل]]، [[تورات]] و اوستا با قرآن از دیگر مباحث این جلد مى‌باشد. جلد دهم نیز متعلق به تعلیقات و توضیحات تکمیلی است.
+
مؤلف در جلد نخستین این کتاب، بحث مبسوط و جداگانه‌اى دربارۀ تاریخ [[انسان]] و چگونگى آفرینش و تاریخ انبیاء همراه با نقشه‌هاى جغرافیایى، و در جلد دوم تفصیل برخى وقایع و حوادث از ولادت [[حضرت عیسی علیه السلام|حضرت عیسى]](ع) تا ولادت [[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]](ص) و حوادث آستانۀ [[مبعث حضرت محمد صلی الله علیه و آله|بعثت]] و تاریخ شهرهاى [[مکه|مکه]] و [[مدینه|مدینه]] و وقایعى از سیرۀ پیامبر(ص) و آثار آن مورد بحث قرار داده است. هدف از طرح این مباحث، به دست دادن فضاى کلى [[نزول قرآن]] و عواملى است که منتهى به نزول [[آیه|آیات]] گردیده است. البته در این مقدمۀ طولانى به برخى از مباحث [[علوم قرآنى]] و آنچه که به شناخت [[قرآن]] مربوط مى‌گردد اشاره دارد. بحثهاى تطبیقى میان کتابهای [[انجیل|انجیل]]، [[تورات]] و اوِستا با قرآن از دیگر مباحث این جلد مى‌باشد. جلد دهم نیز متعلق به تعلیقات و توضیحات تکمیلی است.
  
مؤلف روش بیانى و تحلیلى با رویکرد تربیتى پیش گرفته و به بیان عقاید ملل و نحل و فرق و مذاهب پرداخته است. از روایات کمتر استفاده مى‌کند و بحث‌هاى تاریخى و اعتقادى فراوان دارد. [[شأن نزول]] را بیشتر از [[اسباب النزول (واحدی) (کتاب)|اسباب النزول]] واحدى و [[مجمع البیان (کتاب)|مجمع البیان]] نقل مى‌کند. در [[آیات الاحکام|آیات احکام]] به بسط [[احکام شرعی|احکام]] فقهى نمى‌پردازد، بلکه به ذکر اقوال و مذاهب، مقارنۀ بین آنها و ترجیح مذهب [[امامیه]] همراه با استدلال جزئى و ذکر اسرار مى‌پردازد. از [[اسرائیلیات|اسرائیلیات]] پرهیز مى‌نماید. گاه در نقل اقوال به نقد آنان نیز مى‌پردازد، به‌خصوص در نقل از تورات و انجیل و تطبیق آن با قرآن، از نقد آنها غفلت نمى‌ورزد.
+
مؤلف، روش بیانى و تحلیلى با رویکرد تربیتى پیش گرفته و به بیان [[عقاید]] ملل و نحل و فرق و مذاهب پرداخته است. از روایات کمتر استفاده مى‌کند و بحث‌هاى تاریخى و اعتقادى فراوان دارد. [[شأن نزول]] را بیشتر از «[[اسباب النزول (واحدی) (کتاب)|اسباب النزول]]» واحدى و «[[مجمع البیان (کتاب)|مجمع البیان]]» [[شیخ طبرسی|طبرسی]] نقل مى‌کند. در [[آیات الاحکام|آیات الاحکام]] به بسط [[احکام شرعی|احکام]] فقهى نمى‌پردازد، بلکه به ذکر اقوال و مذاهب، مقارنۀ بین آنها و ترجیح مذهب [[امامیه]] همراه با استدلال جزئى و ذکر اسرار مى‌پردازد. از [[اسرائیلیات|اسرائیلیات]] پرهیز مى‌نماید. گاه در نقل اقوال به نقد آنان نیز مى‌پردازد، به‌خصوص در نقل از تورات و انجیل و تطبیق آن با قرآن، از نقد آنها غفلت نمى‌ورزد.
  
ترجمه [[آیه|آیات]] در این تفسیر به روش آزاد و تفسیری است. مفسر در بند ارائه ترجمه ای دقیق و فنی از [[قرآن]] نبوده است، اگر چه سبک این ترجمه ساده بوده اما واژه گزینی آن متناسب با زمانه نیست و بعضاً به دور از نثر معیار و امروزی است. حجم بسیار زیاد توضیحات تفسیر گاه ممزوج با متن ارائه شده است.
+
ترجمه [[آیه|آیات]] در این [[تفسیر]] به روش آزاد و تفسیری است. مفسر در صدد ارائه [[ترجمه قرآن|ترجمه]] دقیق و فنی از [[قرآن]] نبوده است، اگرچه سبک این ترجمه ساده بوده، اما واژه گزینی آن متناسب با زمانه نیست و بعضاً به دور از نثر معیار و امروزی است. حجم بسیار زیاد توضیحات تفسیر، گاه ممزوج با متن ارائه شده است.
  
 
==منابع==
 
==منابع==
  
* [[نرم افزار جامع التفاسیر]]، مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی (نور).
+
*[[نرم افزار جامع تفاسیر نور|نرم افزار جامع التفاسیر]]، بخش کتابشناسی، مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی (نور).
* مرکز فرهنگ و معارف قرآن.
+
*مرکز فرهنگ و معارف قرآن.
  
==متن کتاب ==
 
[http://lib.ahlolbait.com/parvan/resource/39308/ '''حجة التفاسير و بلاغ الإكسير''']
 
 
[[رده:تفاسیر]]
 
[[رده:تفاسیر]]
 
{{تفسیر قرآن}}
 
{{تفسیر قرآن}}
 +
[[رده:تفاسیر اجتهادی]]
 +
[[رده:تفسیرهای شیعه]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۶ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۰۴

حجة التفاسیر و بلاغ الاکسیر.jpg
نویسنده سید عبدالحجت بلاغی
موضوع تفاسیر شیعه
زبان فارسی
تعداد جلد ۱۰

حجة التفاسير و بلاغ الإكسير

«حجة التفاسیر و بلاغ الاکسیر» یا «مَن لایحضُره المفسّر و التفسیر» توسط سید عبدالحجت بلاغی از مفسران شیعه در قرن چهاردهم هجرى به زبان فارسى در ۱۰ جلد تألیف شده است. این تفسیر شامل تمام آیات قرآن مى‌باشد و ویژگی مهم آن، بهره‌گیری از معلومات عمومی در شناخت و مقاسیه اسلام با سایر ادیان است.

مؤلف

سید عبدالحجت حسینى بلاغى (۱۲۷۴-۱۳۵۵ ش)، فرزند سید حسن، از علماى شیعه، مشهور به حجّت علیشاه، صوفی، مفسر و مورخ سلسله نعمت‌اللهیه است.

وی از علمای بزرگی مانند سید محمدتقی خوانساری، محمدحسین کاشف‌الغطاء، آقابزرگ طهرانی و سید شهاب‌الدین مرعشی نجفی، اجازه روایت داشت.

علاوه بر کتاب «حجةالتفاسیر»، مشکوة الجنان، مقالات الحنفاء، شطرنج العرفاء، تاریخ نجف اشرف و تاریخ نائین، از دیگر آثار او می باشد.

محتوای کتاب

مؤلف در جلد نخستین این کتاب، بحث مبسوط و جداگانه‌اى دربارۀ تاریخ انسان و چگونگى آفرینش و تاریخ انبیاء همراه با نقشه‌هاى جغرافیایى، و در جلد دوم تفصیل برخى وقایع و حوادث از ولادت حضرت عیسى(ع) تا ولادت پیامبر اکرم(ص) و حوادث آستانۀ بعثت و تاریخ شهرهاى مکه و مدینه و وقایعى از سیرۀ پیامبر(ص) و آثار آن مورد بحث قرار داده است. هدف از طرح این مباحث، به دست دادن فضاى کلى نزول قرآن و عواملى است که منتهى به نزول آیات گردیده است. البته در این مقدمۀ طولانى به برخى از مباحث علوم قرآنى و آنچه که به شناخت قرآن مربوط مى‌گردد اشاره دارد. بحثهاى تطبیقى میان کتابهای انجیل، تورات و اوِستا با قرآن از دیگر مباحث این جلد مى‌باشد. جلد دهم نیز متعلق به تعلیقات و توضیحات تکمیلی است.

مؤلف، روش بیانى و تحلیلى با رویکرد تربیتى پیش گرفته و به بیان عقاید ملل و نحل و فرق و مذاهب پرداخته است. از روایات کمتر استفاده مى‌کند و بحث‌هاى تاریخى و اعتقادى فراوان دارد. شأن نزول را بیشتر از «اسباب النزول» واحدى و «مجمع البیان» طبرسی نقل مى‌کند. در آیات الاحکام به بسط احکام فقهى نمى‌پردازد، بلکه به ذکر اقوال و مذاهب، مقارنۀ بین آنها و ترجیح مذهب امامیه همراه با استدلال جزئى و ذکر اسرار مى‌پردازد. از اسرائیلیات پرهیز مى‌نماید. گاه در نقل اقوال به نقد آنان نیز مى‌پردازد، به‌خصوص در نقل از تورات و انجیل و تطبیق آن با قرآن، از نقد آنها غفلت نمى‌ورزد.

ترجمه آیات در این تفسیر به روش آزاد و تفسیری است. مفسر در صدد ارائه ترجمه دقیق و فنی از قرآن نبوده است، اگرچه سبک این ترجمه ساده بوده، اما واژه گزینی آن متناسب با زمانه نیست و بعضاً به دور از نثر معیار و امروزی است. حجم بسیار زیاد توضیحات تفسیر، گاه ممزوج با متن ارائه شده است.

منابع

***
تفسیر قرآن
درباره تفسیر قرآن: تفسیر قرآن -تاریخ تفسیر - روشهای تفسیری قرآن
اصطلاحات: اسباب نزول -اسرائیلیات -سیاق آیات
شاخه های تفسیر قرآن:

تفسیر روایی (تفاسیر روایی) • تفسیر اجتهادی (تفاسیر اجتهادی) • تفسیر فقهی ( تفاسیر فقهی) • تفسیر ادبی ( تفاسیر ادبی) • تفسیر تربیتی ( تفاسیر تربیتی) • تفسیر كلامی ( تفاسیر كلامی) • تفسیر فلسفی ( تفاسیر فلسفی ) • تفسیر عرفانی (تفاسیر عرفانی ) • تفسیر علمی (تفاسیر علمی)

روشهای تفسیری قرآن:
تفاسیر به تفکیک مذهب مولف:
مسابقه از خطبه ۸۳ نهج البلاغه