سقر: تفاوت بین نسخهها
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
(←«سقر» در قرآن و حدیث) |
مهدی موسوی (بحث | مشارکتها) |
||
| سطر ۱: | سطر ۱: | ||
| − | '''«سَقَر»''' از واژگان [[قرآن|قرآنی]] و یکی از | + | '''«سَقَر»''' به معنای سوختن بر اثر حرارت، از واژگان [[قرآن|قرآنی]] و یکی از نامهای [[دوزخ]] است. |
| − | == | + | ==واژهشناسى «سقر»== |
| − | واژه «سَقَر» در اصل به معناى سوختن و دگرگون شدن به وسیله آتش است. [[ابن فارس]] مى گوید: «السین والقاف والراء أصل یدلّ على إحراق أو تلویح بنار، یقال: سقرتْهُ الشمس، إذا لوّحته»؛ | + | واژه «سَقَر» در اصل به معناى سوختن و دگرگون شدن به وسیله آتش است. [[ابن فارس]] مى گوید: «السین والقاف والراء أصل یدلّ على إحراق أو تلویح بنار، یقال: سقرتْهُ الشمس، إذا لوّحته»؛ سقر، ریشه اى است که بر سوزاندن یا داغ کردن با آتش دلالت دارد. گفته مى شود «سقرته الشمس» یعنى آفتاب، او را داغ کرد.<ref>معجم مقاییس اللغة: ج۳، ص۸۶.</ref> |
| − | بعضى این واژه را عربى مى دانند و بر این باورند که وجه تسمیه آتش [[دوزخ]] به «سقر»، این است که جسم را ذوب مى نماید؛<ref>ر.ک: النهایة: ج۲، ص۳۷۷، لسان العرب: ج۴، ص۳۷۲.</ref> ولى برخى دیگر معتقدند که این نام، عجمى است.<ref>ر.ک: الصحاح: ج۲، ص۶۸۷.</ref> | + | بعضى این واژه را عربى مى دانند و بر این باورند که وجه تسمیه آتش [[دوزخ]] به «سقر»، این است که جسم را ذوب مى نماید؛<ref>ر.ک: ابن اثیر، النهایة: ج۲، ص۳۷۷، ابن منظور، لسان العرب: ج۴، ص۳۷۲.</ref> ولى برخى دیگر معتقدند که این نام، عجمى است.<ref>ر.ک: جوهری، الصحاح: ج۲، ص۶۸۷.</ref> |
==«سقر» در قرآن و حدیث== | ==«سقر» در قرآن و حدیث== | ||
| − | در [[قرآن]] چهار بار کلمه «سقر» بکار رفته | + | در [[قرآن]] چهار بار کلمه «سقر» بکار رفته و در همه موارد مقصود از آن آتش [[دوزخ]] است: |
| − | «{{متن قرآن|{{آیه|74|27}} 💠<ref>[[آیه 27 سوره مدثر|سوره مدثر، آیه ۲۷.]]</ref> {{آیه|74|28}} 💠<ref>[[آیه 28 سوره مدثر| | + | *«{{متن قرآن|يَوْمَ يُسْحَبُونَ فِي النَّارِ عَلَىٰ وُجُوهِهِمْ ذُوقُوا مَسَّ سَقَرَ}}».<ref>[[سوره قمر]]، آیه ۴۸.</ref> |
| + | |||
| + | *«{{متن قرآن|سَأُصْلِيهِ سَقَرَ}}».<ref>[[سوره مدثر]]، آیه ۲۶.</ref> | ||
| + | |||
| + | *«{{متن قرآن|مَا سَلَكَكُمْ فِي سَقَرَ}}».<ref>[[سوره مدثر]]، آیه ۴۲.</ref> | ||
| + | |||
| + | *و در [[آیه]] زیر، «سقر» چنین تعریف شده است: «{{متن قرآن|{{آیه|74|27}} 💠<ref>[[آیه 27 سوره مدثر|سوره مدثر، آیه ۲۷.]]</ref> {{آیه|74|28}} 💠<ref>[[آیه 28 سوره مدثر|سوره مدثر، آیه ۲۸.]]</ref> {{آیه|74|29}}<ref>[[آیه 29 سوره مدثر|سوره مدثر، آیه ۲۹.]]</ref>}}»؛ و تو نمى دانى «سقر» چیست؟ [آتشى است که] نه چیزى را باقى مى گذارد و نه چیزى را رها مى سازد. | ||
این تعریف نشان مى دهد که در نامگذارى دوزخ به «سقر»، ریشه لغوى آن مورد توجه بوده است. | این تعریف نشان مى دهد که در نامگذارى دوزخ به «سقر»، ریشه لغوى آن مورد توجه بوده است. | ||
| − | با عنایت به این که [[آیه|آیات]] یاد شده، بیانگر جایگاه یکى از سران [[شرک|شرک]] و [[کفر|کفر]] یعنى [[ولید بن مغیره|ولید بن مغیره]] است، مى توان گفت: «سقر» در دوزخ، نام جایگاهى است که [[عذاب]] آن بیش از سایر مکانهاى دوزخ است. به این معنا در شمارى از [[حدیث|احادیث]]، تصریح شده است. | + | با عنایت به این که [[آیه|آیات]] یاد شده، بیانگر جایگاه یکى از سران [[شرک|شرک]] و [[کفر|کفر]] یعنى [[ولید بن مغیره|ولید بن مغیره]] است، مى توان گفت: «سقر» در دوزخ، نام جایگاهى است که [[عذاب]] آن بیش از سایر مکانهاى دوزخ است. به این معنا در شمارى از [[حدیث|احادیث]]، تصریح شده است. |
==پانویس== | ==پانویس== | ||
<references /> | <references /> | ||
==منابع== | ==منابع== | ||
| − | * | + | *بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حدیث، محمد محمدی ریشهری، قم: دارالحدیث، چاپ اول، ۱۳۸۹ش، ج۲، ص۵۳، در دسترس در [http://lib.qhu.ac.ir/n2021-e25195-p53.html پایگاه اطلاعرسانی حدیث شیعه]، بازیابی: ۱۶ اردیبهشت ۱۳۹۳. |
{{قرآن}} | {{قرآن}} | ||
[[رده: واژگان قرآنی]] | [[رده: واژگان قرآنی]] | ||
[[رده:جهنم]] | [[رده:جهنم]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۳۰ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۲۹
«سَقَر» به معنای سوختن بر اثر حرارت، از واژگان قرآنی و یکی از نامهای دوزخ است.
واژهشناسى «سقر»
واژه «سَقَر» در اصل به معناى سوختن و دگرگون شدن به وسیله آتش است. ابن فارس مى گوید: «السین والقاف والراء أصل یدلّ على إحراق أو تلویح بنار، یقال: سقرتْهُ الشمس، إذا لوّحته»؛ سقر، ریشه اى است که بر سوزاندن یا داغ کردن با آتش دلالت دارد. گفته مى شود «سقرته الشمس» یعنى آفتاب، او را داغ کرد.[۱]
بعضى این واژه را عربى مى دانند و بر این باورند که وجه تسمیه آتش دوزخ به «سقر»، این است که جسم را ذوب مى نماید؛[۲] ولى برخى دیگر معتقدند که این نام، عجمى است.[۳]
«سقر» در قرآن و حدیث
در قرآن چهار بار کلمه «سقر» بکار رفته و در همه موارد مقصود از آن آتش دوزخ است:
- «يَوْمَ يُسْحَبُونَ فِي النَّارِ عَلَىٰ وُجُوهِهِمْ ذُوقُوا مَسَّ سَقَرَ».[۴]
- «سَأُصْلِيهِ سَقَرَ».[۵]
- «مَا سَلَكَكُمْ فِي سَقَرَ».[۶]
- و در آیه زیر، «سقر» چنین تعریف شده است: «وَمَا أَدْرَاكَ مَا سَقَرُ 💠[۷] لَا تُبْقِي وَلَا تَذَرُ 💠[۸] لَوَّاحَةٌ لِلْبَشَرِ[۹]»؛ و تو نمى دانى «سقر» چیست؟ [آتشى است که] نه چیزى را باقى مى گذارد و نه چیزى را رها مى سازد.
این تعریف نشان مى دهد که در نامگذارى دوزخ به «سقر»، ریشه لغوى آن مورد توجه بوده است.
با عنایت به این که آیات یاد شده، بیانگر جایگاه یکى از سران شرک و کفر یعنى ولید بن مغیره است، مى توان گفت: «سقر» در دوزخ، نام جایگاهى است که عذاب آن بیش از سایر مکانهاى دوزخ است. به این معنا در شمارى از احادیث، تصریح شده است.
پانویس
- ↑ معجم مقاییس اللغة: ج۳، ص۸۶.
- ↑ ر.ک: ابن اثیر، النهایة: ج۲، ص۳۷۷، ابن منظور، لسان العرب: ج۴، ص۳۷۲.
- ↑ ر.ک: جوهری، الصحاح: ج۲، ص۶۸۷.
- ↑ سوره قمر، آیه ۴۸.
- ↑ سوره مدثر، آیه ۲۶.
- ↑ سوره مدثر، آیه ۴۲.
- ↑ سوره مدثر، آیه ۲۷.
- ↑ سوره مدثر، آیه ۲۸.
- ↑ سوره مدثر، آیه ۲۹.
منابع
- بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حدیث، محمد محمدی ریشهری، قم: دارالحدیث، چاپ اول، ۱۳۸۹ش، ج۲، ص۵۳، در دسترس در پایگاه اطلاعرسانی حدیث شیعه، بازیابی: ۱۶ اردیبهشت ۱۳۹۳.
