سبت: تفاوت بین نسخهها
(سنجش کیفی مقاله) |
مهدی موسوی (بحث | مشارکتها) |
||
| (۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشده) | |||
| سطر ۱: | سطر ۱: | ||
| − | + | {{متوسط}} | |
| + | واژه '''«سَبْت»''' (به فتح س و سکون ب) که در زبان عبرى «شبات» خوانده مىشود، به معناى استراحت کردن، پایان کار، [[مرگ]] و یکى از روزهاى هفته (شنبه) مىآید.<ref> لسانالعرب، ج ۶، ص ۱۴۱؛ الصحاح، ج ۱، ص ۲۵۰؛ اساس البلاغه، ص ۲۰۰، "سبت".</ref> | ||
| + | |||
| + | «سَبت الشيء: قطعه»، سبت در اصل به معنى قطع است؛ سبت [[يهود]] عبارت از قطع و دست كشيدن از كار در شريعت [[حضرت موسى]] عليه السّلام است و آن مطابق با روز شنبه است. تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی. و لذا شنبه، روز تعطيلى يهود، «يوم السبت» ناميده شده است. همچنین در آيه ۹ [[سوره نباء]]، دربارهى نقش خواب فرموده است: {{متن قرآن|«وَ جَعَلْنا نَوْمَكُمْ '''سُباتاً'''»}}. | ||
| + | |||
| + | وجه نامگذارى این روز به «سبت» در نزد یهود، پایان یافتن خلقت آسمانها و زمین و موجودات دیگر در آن زمان، یا تعطیلى کار در آن روز و استراحت یهود و پرداختن به عبادت [[الله|خداوند]] است.<ref> کتاب مقدس، سفر پیدایش ۲: ۲ـ۴؛ التحقیق، ج ۵، ص ۱۶، "سبت"؛ تفسیر التبیان، ج ۱، ص ۲۹۰.</ref> | ||
| + | |||
| + | برجسته شدن روز شنبه در [[قرآن کریم]] به دلیل رفتاری است که از «[[اصحاب سبت]]» در این روز سر زده است؛ آنان گروهی از [[بنى اسرائیل]] بودند که در عصر پیامبرى [[حضرت داود]] علیه السلام زندگی می کردند. يكى از احكام [[تورات]]، وجوب تعطيل كردن شنبه بود؛ اما [[حرص]] و آز، گروهى از [[بنى اسرائيل]] را به كار واداشت و با حيلهاى، روزهاى شنبه نیز كار مىكردند. لذا خداوند، افراد حيلهگر را به صورت بوزينه در آورد تا درس عبرتى براى ديگران باشد. | ||
| + | |||
| + | در آیه ۶۵ [[سوره بقره]] می فرماید: {{متن قرآن|«وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ الَّذِينَ اعْتَدَوْا مِنْكُمْ فِي '''السَّبْتِ''' فَقُلْنَا لَهُمْ كُونُوا قِرَدَةً خَاسِئِينَ»}}؛ بی تردید شما [سرگذشتِ کسانی از هم مسلکان خود را] که در روز شنبه [از فرمان خدا که صید ماهی را حرام کرده بود] عصیان ورزیدند دانستید که [به کیفر عصیانشان] به آنان نهیب زدیم که به صورت بوزینگانی خوار و رانده شده درآیید. | ||
| + | |||
| + | و شرح این قصه در آیه ۱۶۳ [[سوره اعراف]] چنین آمده است: {{متن قرآن|«وَ سئَلهُم عَنِ القَريَةِ الَّتِي كانَت حاضِرَةَ البَحرِ إِذ يَعدُونَ فِي '''السَّبتِ''' إِذ تَأتِيهِم حِيتانُهُم يَومَ '''سَبتِهِم''' شُرَّعاً وَ يَومَ لا '''يَسبِتُونَ''' لا تَأتِيهِم كَذلِكَ نَبلُوهُم بِما كانُوا يَفسُقُونَ»}}؛ از آنان سرگذشت شهری را که در ساحل دریا بود بپرس، هنگامی که [اهلش] در [روز تعطیلیِ] شنبه [از حکم خدا] تجاوز می کردند؛ به این صورت که روز [تعطیلیِ] شنبه ماهی هایشان [به اراده خدا از اعماق آب به سوی ساحل می آمدند و] به روی آب آشکار می شدند و غیر شنبه ها نمی آمدند [وآنان بر خلاف حکم خدا در تعطیلی شنبه به صید می پرداختند؛] این گونه آنان را در برابر نافرمانی و فسقی که همواره داشتند، آزمایش می کردیم. | ||
==پانویس== | ==پانویس== | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
| − | + | ==منابع== | |
| + | *[https://quran.inoor.ir/fa/vocabulary?id=8617&enId=3069 پایگاه جامع قرآن]. | ||
| + | == پیوندها == | ||
| + | * [[اَصحاب سَبت|'''اصحاب السبت''']] | ||
{{سنجش کیفی | {{سنجش کیفی | ||
|سنجش=شده | |سنجش=شده | ||
| سطر ۱۶: | سطر ۳۰: | ||
|کیفیت پژوهش= خوب | |کیفیت پژوهش= خوب | ||
}} | }} | ||
| − | + | {{قرآن}} | |
[[رده:واژگان قرآنی]] | [[رده:واژگان قرآنی]] | ||
| + | [[رده:یهودیت]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۶ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۳۰
واژه «سَبْت» (به فتح س و سکون ب) که در زبان عبرى «شبات» خوانده مىشود، به معناى استراحت کردن، پایان کار، مرگ و یکى از روزهاى هفته (شنبه) مىآید.[۱]
«سَبت الشيء: قطعه»، سبت در اصل به معنى قطع است؛ سبت يهود عبارت از قطع و دست كشيدن از كار در شريعت حضرت موسى عليه السّلام است و آن مطابق با روز شنبه است. تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی. و لذا شنبه، روز تعطيلى يهود، «يوم السبت» ناميده شده است. همچنین در آيه ۹ سوره نباء، دربارهى نقش خواب فرموده است: «وَ جَعَلْنا نَوْمَكُمْ سُباتاً».
وجه نامگذارى این روز به «سبت» در نزد یهود، پایان یافتن خلقت آسمانها و زمین و موجودات دیگر در آن زمان، یا تعطیلى کار در آن روز و استراحت یهود و پرداختن به عبادت خداوند است.[۲]
برجسته شدن روز شنبه در قرآن کریم به دلیل رفتاری است که از «اصحاب سبت» در این روز سر زده است؛ آنان گروهی از بنى اسرائیل بودند که در عصر پیامبرى حضرت داود علیه السلام زندگی می کردند. يكى از احكام تورات، وجوب تعطيل كردن شنبه بود؛ اما حرص و آز، گروهى از بنى اسرائيل را به كار واداشت و با حيلهاى، روزهاى شنبه نیز كار مىكردند. لذا خداوند، افراد حيلهگر را به صورت بوزينه در آورد تا درس عبرتى براى ديگران باشد.
در آیه ۶۵ سوره بقره می فرماید: «وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ الَّذِينَ اعْتَدَوْا مِنْكُمْ فِي السَّبْتِ فَقُلْنَا لَهُمْ كُونُوا قِرَدَةً خَاسِئِينَ»؛ بی تردید شما [سرگذشتِ کسانی از هم مسلکان خود را] که در روز شنبه [از فرمان خدا که صید ماهی را حرام کرده بود] عصیان ورزیدند دانستید که [به کیفر عصیانشان] به آنان نهیب زدیم که به صورت بوزینگانی خوار و رانده شده درآیید.
و شرح این قصه در آیه ۱۶۳ سوره اعراف چنین آمده است: «وَ سئَلهُم عَنِ القَريَةِ الَّتِي كانَت حاضِرَةَ البَحرِ إِذ يَعدُونَ فِي السَّبتِ إِذ تَأتِيهِم حِيتانُهُم يَومَ سَبتِهِم شُرَّعاً وَ يَومَ لا يَسبِتُونَ لا تَأتِيهِم كَذلِكَ نَبلُوهُم بِما كانُوا يَفسُقُونَ»؛ از آنان سرگذشت شهری را که در ساحل دریا بود بپرس، هنگامی که [اهلش] در [روز تعطیلیِ] شنبه [از حکم خدا] تجاوز می کردند؛ به این صورت که روز [تعطیلیِ] شنبه ماهی هایشان [به اراده خدا از اعماق آب به سوی ساحل می آمدند و] به روی آب آشکار می شدند و غیر شنبه ها نمی آمدند [وآنان بر خلاف حکم خدا در تعطیلی شنبه به صید می پرداختند؛] این گونه آنان را در برابر نافرمانی و فسقی که همواره داشتند، آزمایش می کردیم.
پانویس
منابع
پیوندها
