جامعیت مقاله متوسط
مقاله مورد سنجش قرار گرفته است

قوم لوط: تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
 
(یک نسخهٔ میانیِ همین کاربر نمایش داده نشده است)
سطر ۷: سطر ۷:
 
از شنیع‌ترین اعمال قوم لوط، [[لواط]] بوده و به گفته [[قرآن]] اولین قومی بودند که این عمل زشت بینشان شایع گشت: «{{متن قرآن|مَا سَبَقَكُمْ بِهَا مِنْ أَحَدٍ مِنَ الْعَالَمِينَ}}<ref>[[آیه 80 سوره اعراف|سوره اعراف، آیه ۸۰.]]</ref>؛ هیچ یک از جهانیان، پیش از شما آن را انجام نداده بوده است».  
 
از شنیع‌ترین اعمال قوم لوط، [[لواط]] بوده و به گفته [[قرآن]] اولین قومی بودند که این عمل زشت بینشان شایع گشت: «{{متن قرآن|مَا سَبَقَكُمْ بِهَا مِنْ أَحَدٍ مِنَ الْعَالَمِينَ}}<ref>[[آیه 80 سوره اعراف|سوره اعراف، آیه ۸۰.]]</ref>؛ هیچ یک از جهانیان، پیش از شما آن را انجام نداده بوده است».  
  
بنابراین خداوند [[حضرت لوط علیه السلام|حضرت لوط]] علیه السلام را برای هدایت این قوم گمراه فرستاد: «{{متن قرآن|{{آیه|26|161}} 💠<ref>[[آیه 161 سوره شعرا|سوره شعرا، آیه ۱۶۱.]]</ref> {{آیه|26|162}}<ref>[[آیه 162 سوره شعرا|همان، آیه ۱۶۲.]]</ref>}}؛ هنگامی که برادرشان لوط به آنها گفت: آیا [[تقوا]] پیشه نمی‌کنید؟ من برای شما پیامبری امین هستم».
+
بنابراین خداوند [[حضرت لوط علیه السلام|حضرت لوط]] علیه السلام را برای هدایت این قوم گمراه فرستاد: «{{متن قرآن|{{آیه|26|161}} 💠<ref>[[آیه 161 سوره شعراء|سوره شعراء، آیه ۱۶۱.]]</ref> {{آیه|26|162}}<ref>[[آیه 162 سوره شعراء|همان، آیه ۱۶۲.]]</ref>}}؛ هنگامی که برادرشان لوط به آنها گفت: آیا [[تقوا]] پیشه نمی‌کنید؟ من برای شما پیامبری امین هستم».
  
ولی آنان نه تنها حاضر به شنیدن کلام حق نشدند، بلکه تهدید کردند که او را از آنجا بیرون می‌کنند: «{{متن قرآن|قَالُوا لَئِنْ لَمْ تَنْتَهِ يَا لُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ الْمُخْرَجِينَ}}<ref>[[آیه 167 سوره شعرا|همان، آیه ۱۶۷.]]</ref>؛ گفتند: ای لوط اگر (از این سخنان) دست برنداری، به یقین از اخراج شدگان خواهی بود».
+
ولی آنان نه تنها حاضر به شنیدن کلام حق نشدند، بلکه تهدید کردند که او را از آنجا بیرون می‌کنند: «{{متن قرآن|قَالُوا لَئِنْ لَمْ تَنْتَهِ يَا لُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ الْمُخْرَجِينَ}}<ref>[[آیه 167 سوره شعراء|همان، آیه ۱۶۷.]]</ref>؛ گفتند: ای لوط اگر (از این سخنان) دست برنداری، به یقین از اخراج شدگان خواهی بود».
  
 
البته در روایات و تواریخ اسلامی، اعمال زشت و ننگین دیگری به موازات انحراف جنسی از آنان نقل شده است و تنها خانه‌ای که اهلش به خدا ایمان داشتند، خانه [[حضرت لوط علیه السلام|حضرت لوط]] بود، به استثناء زنش: «{{متن قرآن|فَمَا وَجَدْنَا فِيهَا غَيْرَ بَيْتٍ مِنَ الْمُسْلِمِينَ}}<ref>[[آیه 36 سوره ذاریات|سوره ذاریات، آیه ۳۶.]]</ref>؛ جز یک خانواده باایمان در تمام آنها، نیافتیم». این [[آیه]] نشان می‌دهد که فحشاء فقط بین مردان نبود، بلکه بین زنان نیز شیوع داشته است و مردان به مردان و زنان به زنان اکتفا می‌نمودند.<ref>فعال عراقی‌نژاد، حسین، داستانهای قرآن و تاریخ انبیاء در المیزان، تهران، سبحان، ۱۳۷۸، چاپ اول، ج۱، ص۳۰۸.</ref>
 
البته در روایات و تواریخ اسلامی، اعمال زشت و ننگین دیگری به موازات انحراف جنسی از آنان نقل شده است و تنها خانه‌ای که اهلش به خدا ایمان داشتند، خانه [[حضرت لوط علیه السلام|حضرت لوط]] بود، به استثناء زنش: «{{متن قرآن|فَمَا وَجَدْنَا فِيهَا غَيْرَ بَيْتٍ مِنَ الْمُسْلِمِينَ}}<ref>[[آیه 36 سوره ذاریات|سوره ذاریات، آیه ۳۶.]]</ref>؛ جز یک خانواده باایمان در تمام آنها، نیافتیم». این [[آیه]] نشان می‌دهد که فحشاء فقط بین مردان نبود، بلکه بین زنان نیز شیوع داشته است و مردان به مردان و زنان به زنان اکتفا می‌نمودند.<ref>فعال عراقی‌نژاد، حسین، داستانهای قرآن و تاریخ انبیاء در المیزان، تهران، سبحان، ۱۳۷۸، چاپ اول، ج۱، ص۳۰۸.</ref>

نسخهٔ کنونی تا ‏۷ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۱۸


این مدخل از دانشنامه هنوز نوشته نشده است.

Icon-computer.png
محتوای فعلی مقاله یکی از پایگاه های معتبر متناسب با عنوان است.

(احتمالا تصرف اندکی صورت گرفته است)

«قوم لوط» قومی بودند که در زمان حضرت لوط علیه‌السلام در منطقه‌ای از فلسطین -که به گفتۀ قرآن «مُؤتَفِکات»[۱] نامیده شده- زندگی می‌کردند. آنها به دلیل ارتکاب گناهان بزرگی مانند لواط، مورد غضب الهی قرار گرفتند و عذاب بر آنها نازل شد.

حضرت لوط در میان قوم لوط

از شنیع‌ترین اعمال قوم لوط، لواط بوده و به گفته قرآن اولین قومی بودند که این عمل زشت بینشان شایع گشت: «مَا سَبَقَكُمْ بِهَا مِنْ أَحَدٍ مِنَ الْعَالَمِينَ[۲]؛ هیچ یک از جهانیان، پیش از شما آن را انجام نداده بوده است».

بنابراین خداوند حضرت لوط علیه السلام را برای هدایت این قوم گمراه فرستاد: «إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ لُوطٌ أَلَا تَتَّقُونَ 💠[۳] إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ[۴]؛ هنگامی که برادرشان لوط به آنها گفت: آیا تقوا پیشه نمی‌کنید؟ من برای شما پیامبری امین هستم».

ولی آنان نه تنها حاضر به شنیدن کلام حق نشدند، بلکه تهدید کردند که او را از آنجا بیرون می‌کنند: «قَالُوا لَئِنْ لَمْ تَنْتَهِ يَا لُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ الْمُخْرَجِينَ[۵]؛ گفتند: ای لوط اگر (از این سخنان) دست برنداری، به یقین از اخراج شدگان خواهی بود».

البته در روایات و تواریخ اسلامی، اعمال زشت و ننگین دیگری به موازات انحراف جنسی از آنان نقل شده است و تنها خانه‌ای که اهلش به خدا ایمان داشتند، خانه حضرت لوط بود، به استثناء زنش: «فَمَا وَجَدْنَا فِيهَا غَيْرَ بَيْتٍ مِنَ الْمُسْلِمِينَ[۶]؛ جز یک خانواده باایمان در تمام آنها، نیافتیم». این آیه نشان می‌دهد که فحشاء فقط بین مردان نبود، بلکه بین زنان نیز شیوع داشته است و مردان به مردان و زنان به زنان اکتفا می‌نمودند.[۷]

سرانجام قوم لوط

این قوم سرانجام به دلیل سرکشی و گناه و انکار رسالت حضرت لوط علیه السلام دچار عذاب الهی ‌شدند و قرآن برای ایشان سه مرحله عذاب ذکر کرده است:

  • صحیحه مرگبار: «فَأخَذَتهُمُ الصَیحَةُ مُشرِقین[۸]؛ سرانجام هنگام طلوع آفتاب صیحه مرگ‌بار آنها را فراگرفت».
  • زیر و رو شدن قوم لوط: «فَجَعَلنَا عَالِیَها سَافِلَهَا[۹]؛ بالای آن را پایین قرار دادیم».
  • فروریختن باران سنگ: «فَلَمَّا جَاءَ أَمْرُنَا جَعَلْنَا عَالِيَهَا سَافِلَهَا وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهَا حِجَارَةً مِنْ سِجِّيلٍ مَنْضُودٍ 💠[۱۰] مُسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَ ۖ وَمَا هِيَ مِنَ الظَّالِمِينَ بِبَعِيدٍ[۱۱]؛ و بارانی از سنگ (گلهای سنگی) متراکم بر روی آنها نازل نمودیم (و سنگهایی که) نزد پروردگارت نشان دار بود».

در پایان، لازم به ذکر است که هر کدام از این عذابها برای آن قوم گمراه کافی بود و نازل شدن این عذابهای سه گانه به خاطر شدت گناه و جسارت آنها نسبت به آلودگی و ننگ بوده است و نیز خداوند برای عبرت دیگران، مجازات آنها را چند برابر کرده است: «إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِلْمُتَوَسِّمِينَ[۱۲]؛ در این (سرگذشت عبرت‌انگیز) نشانه‌هایی است برای هوشیاران».

پانویس

  1. مؤتفکات به معنی شهرهای زیرو رو شده می‌باشد (قرشی، علی‌اکبر؛ قاموس قرآن؛ تهران؛ دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۷۲، چاپ ۱۱، ج۶، ص۲۱۷).
  2. سوره اعراف، آیه ۸۰.
  3. سوره شعراء، آیه ۱۶۱.
  4. همان، آیه ۱۶۲.
  5. همان، آیه ۱۶۷.
  6. سوره ذاریات، آیه ۳۶.
  7. فعال عراقی‌نژاد، حسین، داستانهای قرآن و تاریخ انبیاء در المیزان، تهران، سبحان، ۱۳۷۸، چاپ اول، ج۱، ص۳۰۸.
  8. سوره حجر، آیه ۷۳.
  9. همان، آیه ۷۴.
  10. سوره هود، آیه ۸۲.
  11. همان، آیه ۸۳.
  12. سوره حجر، آیه ۷۵.

منابع

قرآن
متن و ترجمه قرآن
اوصاف قرآن (اسامی و صفات قرآن، اعجاز قرآن، عدم تحریف در قرآن)
اجزاء قرآن آیه، سوره، جزء، حزب، حروف مقطعه
ترجمه و تفسیر قرآن تاریخ تفسیر، روشهای تفسیری قرآن، سیاق آیات، اسرائیلیات، تاویل، فهرست تفاسیر شیعه، فهرست تفاسیر اهل سنت، ترجمه های قرآن
علوم قرآنی تاریخ قرآن: نزول قرآن، جمع قرآن، شان نزول، کاتبان وحی، قراء سبعه
دلالت الفاظ قرآن: عام و خاص، مجمل و مبین، مطلق و مقید، محکم و متشابه، مفهوم و منطوق، نص و ظاهر، ناسخ و منسوخ
تلاوت قرآن تجوید، آداب قرائت قرآن، تدبر در قرآن
رده ها: سوره های قرآن * آیات قرآن * واژگان قرآنی * شخصیت های قرآنی * قصه های قرآنی * علوم قرآنی * معارف قرآن


مسابقه از خطبه ۱۳۳ و ۱۳۳ و ۱۶۷ نهج البلاغه