مهیمن (اسامی و اوصاف قرآن): تفاوت بین نسخهها
مهدی موسوی (بحث | مشارکتها) |
|||
| سطر ۳: | سطر ۳: | ||
'''«مُهَیمِن»''' به معنای حافظ، شاهد، مراقب، امین، نگهبان و ایمنی بخش، یکی از اسامی و صفات [[قرآن کریم]] است: | '''«مُهَیمِن»''' به معنای حافظ، شاهد، مراقب، امین، نگهبان و ایمنی بخش، یکی از اسامی و صفات [[قرآن کریم]] است: | ||
| − | {{متن قرآن| | + | «{{متن قرآن|وَأَنزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ الْكِتَابِ وَ مُهَيْمِنًا عَلَيْهِ}}<ref>[[آیه 48 سوره مائده|سوره مائده، آیه ۴۸.]]</ref>؛ و این کتاب قرآن را به حق بر تو نازل کردیم؛ در حالی که کتب پیشین را تصدیق میکند و حاکم بر آنها است». |
«قرآن کریم»، حافظ کتابهای گذشته است و اصل وجود آنها را تثبیت و تصدیق میکند و مراقب است و بر آنها اشراف دارد و در نتیجه میتواند بعضی از [[احکام]] آنها را [[نسخ]] و بعضی دیگر را امضا و تثبیت کند و هر غلط و تحریف راه یافته در آنها را بیان میکند. | «قرآن کریم»، حافظ کتابهای گذشته است و اصل وجود آنها را تثبیت و تصدیق میکند و مراقب است و بر آنها اشراف دارد و در نتیجه میتواند بعضی از [[احکام]] آنها را [[نسخ]] و بعضی دیگر را امضا و تثبیت کند و هر غلط و تحریف راه یافته در آنها را بیان میکند. | ||
| سطر ۹: | سطر ۹: | ||
واژه «مُهیمن» دو بار در [[قرآن]] بکار رفته است؛ یکی [[آیه]] فوق که به عنوان وصف قرآن است و دیگری در [[آیه 23 سوره حشر|آیه ۲۳ سوره حشر]] که وصف [[خداوند|خداوند متعال]] قرار گرفته است ([[مهیمن (اسم الله)|مُهَیمِن]]). | واژه «مُهیمن» دو بار در [[قرآن]] بکار رفته است؛ یکی [[آیه]] فوق که به عنوان وصف قرآن است و دیگری در [[آیه 23 سوره حشر|آیه ۲۳ سوره حشر]] که وصف [[خداوند|خداوند متعال]] قرار گرفته است ([[مهیمن (اسم الله)|مُهَیمِن]]). | ||
| + | ==پانویس== | ||
| + | {{پانویس}} | ||
==منابع== | ==منابع== | ||
نسخهٔ کنونی تا ۳ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۵۰
این مدخل از دانشنامه هنوز نوشته نشده است.
(احتمالا تصرف اندکی صورت گرفته است)
«مُهَیمِن» به معنای حافظ، شاهد، مراقب، امین، نگهبان و ایمنی بخش، یکی از اسامی و صفات قرآن کریم است:
«وَأَنزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ الْكِتَابِ وَ مُهَيْمِنًا عَلَيْهِ[۱]؛ و این کتاب قرآن را به حق بر تو نازل کردیم؛ در حالی که کتب پیشین را تصدیق میکند و حاکم بر آنها است».
«قرآن کریم»، حافظ کتابهای گذشته است و اصل وجود آنها را تثبیت و تصدیق میکند و مراقب است و بر آنها اشراف دارد و در نتیجه میتواند بعضی از احکام آنها را نسخ و بعضی دیگر را امضا و تثبیت کند و هر غلط و تحریف راه یافته در آنها را بیان میکند.
واژه «مُهیمن» دو بار در قرآن بکار رفته است؛ یکی آیه فوق که به عنوان وصف قرآن است و دیگری در آیه ۲۳ سوره حشر که وصف خداوند متعال قرار گرفته است (مُهَیمِن).
پانویس
منابع
- فرهنگنامه علوم قرآن، دفتر تبلیغات اسلامی، جلد ۱ ص ۴۶۴۳، به نقل از کتابخانه مدرسه فقاهت.
