صالحین: تفاوت بین نسخهها
مهدی موسوی (بحث | مشارکتها) (ویرایش) |
مهدی موسوی (بحث | مشارکتها) |
||
| (۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشده) | |||
| سطر ۱: | سطر ۱: | ||
{{متوسط}} | {{متوسط}} | ||
| − | + | «صلاح» ضد «[[فساد]]»،<ref>لسان العرب، ج۷، ص۳۸۴.</ref> به معناى نیکى کردن و نیکوکار گشتن<ref>فرهنگ فارسى، ج۲، ص۲۱۵۸، «صلاح».</ref> است. و «صالح» کسى است که انجام دهنده صلاح و ملازم و متمسک به آن باشد.<ref>مجمع البیان، ج۳-۴، ص۱۱۱.</ref> برخى گفتهاند: صالحان کسانى هستند که در علم و ایمانشان به [[الله|خدا]] و آنچه از نزد خدا آمده و نیز در صداقت، شهادت و [[توبه]] آنان خللى وارد نشده باشد و تمام عمر خود را در طاعت خدا و اموالشان را در راه رضاى او صرف نمایند.<ref>روح المعانى، ج۴، جزء۵، ص۱۱۴.</ref> | |
==صالحین در قرآن== | ==صالحین در قرآن== | ||
| − | در آیاتی از [[قرآن|قرآن کریم]]، واژه های | + | در آیاتی از [[قرآن|قرآن کریم]]، واژه های «صالحین» و «صالحون» بکار رفته است. به این نکته باید توجه داشت که صالح بودن و در زمره آنان قرار داشتن، غیر از انجام دادن [[عمل صالح]] است. در آیه ۹ [[سوره عنکبوت]] مى خوانیم: {{متن قرآن|«وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَنُدْخِلَنَّهُمْ فِي الصَّالِحِينَ»}}؛<ref>[[سوره عنکبوت]]/۹.</ref> معلوم مى شود صالحان از مؤمنانِ داراى عمل صالح، مقامى والاتر دارند. |
| − | + | و صالحین جزو کسانی هستند که مشمول نعمت و عنایت خدا قرار گرفته اند: {{متن قرآن|«وَمَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَالرَّسُولَ فَأُولَٰئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَالصِّدِّيقِينَ وَالشُّهَدَاءِ وَالصَّالِحِينَ ۚ وَحَسُنَ أُولَٰئِكَ رَفِيقًا»}}.<ref>[[سوره نساء]]/۶۹.</ref> | |
| − | + | مقام صالحان، چنان ارجمند است که خداوند در قرآن کریم، [[پیامبران|پیامبرانى]] چون [[حضرت ابراهیم]]، [[حضرت اسحاق]]، [[حضرت یعقوب]]، {{متن قرآن|«وَوَهَبْنَا لَهُ إِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ نَافِلَةً ۖ وَكُلًّا جَعَلْنَا صَالِحِينَ»}}<ref>[[سوره انبیاء]]/۷۲.</ref> [[حضرت لوط]]، {{متن قرآن|«وَأَدْخَلْنَاهُ فِي رَحْمَتِنَا ۖ إِنَّهُ مِنَ الصَّالِحِينَ»}}<ref>سوره انبیاء/۷۵.</ref> [[حضرت اسماعیل]]، [[حضرت ادریس]] و [[حضرت ذوالکفل]] علیهم السلام {{متن قرآن|«وَأَدْخَلْنَاهُمْ فِي رَحْمَتِنَا ۖ إِنَّهُمْ مِنَ الصَّالِحِينَ»}}<ref>سوره انبیاء/۸۶.</ref> را از صالحان دانسته است. | |
| − | + | همچنین در آياتى ديگر مىبینيم که ملحق شدن به «صالحان»، از جمله دعاهاى پیامبران الهی بوده است؛ از جمله از قول [[حضرت ابراهيم]] می فرماید: {{متن قرآن|«رَبِّ هَبْ لِي حُكْمًا وَأَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ»}}<ref>[[سوره شعراء]]/۸۳.</ref> و [[حضرت يوسف]]: {{متن قرآن|«تَوَفَّنِي مُسْلِمًا وَأَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ»}}<ref>[[سوره یوسف]]/١٠١.</ref> و [[حضرت سلیمان]]: {{متن قرآن|«وَ أَدْخِلْنِي بِرَحْمَتِكَ فِي عِبادِكَ الصَّالِحِينَ»}}.<ref>[[سوره نمل]]/۱۹.</ref> | |
| + | ==ویژگیهای صالحین== | ||
| + | برخی از ویژگیهای صالحان عبارتند از: | ||
*اهل [[امر به معروف و نهی از منکر|امر به معروف و نهی از منکر]] | *اهل [[امر به معروف و نهی از منکر|امر به معروف و نهی از منکر]] | ||
*اهل [[ایمان]] | *اهل [[ایمان]] | ||
| سطر ۱۷: | سطر ۱۹: | ||
*بهره مندی از رحمت و تفضل و ولایت و نعمت الهی | *بهره مندی از رحمت و تفضل و ولایت و نعمت الهی | ||
*اهل [[صبر]] | *اهل [[صبر]] | ||
| − | *اهل [[بهشت]] | + | *اهل [[بهشت]]. |
==پانویس== | ==پانویس== | ||
| سطر ۲۶: | سطر ۲۸: | ||
[[رده:واژگان قرآنی]] | [[رده:واژگان قرآنی]] | ||
[[رده: مقاله های مرتبط به دانشنامه]] | [[رده: مقاله های مرتبط به دانشنامه]] | ||
| + | {{قرآن}} | ||
{{سنجش کیفی | {{سنجش کیفی | ||
|سنجش=شده | |سنجش=شده | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۴ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۲۶
«صلاح» ضد «فساد»،[۱] به معناى نیکى کردن و نیکوکار گشتن[۲] است. و «صالح» کسى است که انجام دهنده صلاح و ملازم و متمسک به آن باشد.[۳] برخى گفتهاند: صالحان کسانى هستند که در علم و ایمانشان به خدا و آنچه از نزد خدا آمده و نیز در صداقت، شهادت و توبه آنان خللى وارد نشده باشد و تمام عمر خود را در طاعت خدا و اموالشان را در راه رضاى او صرف نمایند.[۴]
صالحین در قرآن
در آیاتی از قرآن کریم، واژه های «صالحین» و «صالحون» بکار رفته است. به این نکته باید توجه داشت که صالح بودن و در زمره آنان قرار داشتن، غیر از انجام دادن عمل صالح است. در آیه ۹ سوره عنکبوت مى خوانیم: «وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَنُدْخِلَنَّهُمْ فِي الصَّالِحِينَ»؛[۵] معلوم مى شود صالحان از مؤمنانِ داراى عمل صالح، مقامى والاتر دارند.
و صالحین جزو کسانی هستند که مشمول نعمت و عنایت خدا قرار گرفته اند: «وَمَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَالرَّسُولَ فَأُولَٰئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَالصِّدِّيقِينَ وَالشُّهَدَاءِ وَالصَّالِحِينَ ۚ وَحَسُنَ أُولَٰئِكَ رَفِيقًا».[۶]
مقام صالحان، چنان ارجمند است که خداوند در قرآن کریم، پیامبرانى چون حضرت ابراهیم، حضرت اسحاق، حضرت یعقوب، «وَوَهَبْنَا لَهُ إِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ نَافِلَةً ۖ وَكُلًّا جَعَلْنَا صَالِحِينَ»[۷] حضرت لوط، «وَأَدْخَلْنَاهُ فِي رَحْمَتِنَا ۖ إِنَّهُ مِنَ الصَّالِحِينَ»[۸] حضرت اسماعیل، حضرت ادریس و حضرت ذوالکفل علیهم السلام «وَأَدْخَلْنَاهُمْ فِي رَحْمَتِنَا ۖ إِنَّهُمْ مِنَ الصَّالِحِينَ»[۹] را از صالحان دانسته است.
همچنین در آياتى ديگر مىبینيم که ملحق شدن به «صالحان»، از جمله دعاهاى پیامبران الهی بوده است؛ از جمله از قول حضرت ابراهيم می فرماید: «رَبِّ هَبْ لِي حُكْمًا وَأَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ»[۱۰] و حضرت يوسف: «تَوَفَّنِي مُسْلِمًا وَأَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ»[۱۱] و حضرت سلیمان: «وَ أَدْخِلْنِي بِرَحْمَتِكَ فِي عِبادِكَ الصَّالِحِينَ».[۱۲]
ویژگیهای صالحین
برخی از ویژگیهای صالحان عبارتند از:
- اهل امر به معروف و نهی از منکر
- اهل ایمان
- اهل بندگی خدا
- بهره مندی از رحمت و تفضل و ولایت و نعمت الهی
- اهل صبر
- اهل بهشت.
پانویس
منابع
- فرهنگ قرآن، جلد۱۸، صص۲۲۰-۲۰۹.
