سلیمان بن رزین
این مدخل از دانشنامه هنوز نوشته نشده است.
محتوای فعلی بخشی از یک کتاب است که برای اینجا مناسب بوده است.
(احتمالا تصرف اندکی صورت گرفته است)
«سلیمان بن رزین» از موالیان و آزادشدگان امام حسین علیهالسلام و از شهداى نهضت حسینى بود. نامش سلمان و سلیم نیز آمده است. در برخى منابع، «ابو رزین» به عنوان کنیه او و در برخى دیگر به عنوان کنیه پدرش آورده شده است.
از ظاهر کلام شیخ طوسى و برخى دیگر چنین برمى آید که سلیمان در کربلا، همراه امام حسین علیهالسلام به شهادت رسیده است. اما شمارى از مورخان، شهادت او را در بصره دانسته اند؛ بدین گونه که امام حسین علیهالسلام از مکه، به وسیله «سلیمان» نامهاى خطاب به بزرگان بصره فرستاد و آنان را به کتاب خدا و احیاى سنت پیامبر صلى الله علیه وآله و مبارزه با بدعت هاى رواج یافته در جامعه فراخواند. همه دریافت کنندگانِ نامه امام علیهالسلام، آن را پنهان داشتند، مگر منذر بن جارود - که دخترش همسر عبیدالله بن زیاد بود -، که ترسید نامه دسیسهاى از جانب ابن زیاد باشد. لذا نامه و پیک (سلیمان رزین) را نزد ابن زیاد آورد. او نیز پس از آگاهى از محتواى نامه، بى درنگ دستور داد آورنده نامه را به قتل برسانند. سلیمان بن عوف حضرمى این دستور را اجرا کرد.
در زیارت ناحیه مقدسه بر سلیمان بن رزین این گونه درود فرستاده شده است: «السَّلامُ عَلى سُلَیمانَ مَوْلَى الْحُسَینِ بْنِ أمیرِالمؤمنینَ وَلَعَنَ اللَّهُ قاتِلَهُ سُلَیمانَ بْنَ عَوْفِ الْحَضْرَمِىّ».
منابع
- پژوهشی پیرامون شهدای کربلا، پژوهشکده تحقیقات اسلامی.
 |
|||
| قبل از واقعه | |||
| شرح واقعه |
| ||
| پس از واقعه | |||
| بازتاب واقعه | |||
| وابسته ها | |||
