حجره
نسخهٔ تاریخ ۱۴ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۵۹ توسط مهدی موسوی (بحث | مشارکتها)
«حُجْرَة» - مفرد کلمه «حُجُرات» از واژگان قرآنی - به معنای اطاق،[۱] پرده یا پرچینی است که در پیش خانه نهند تا از نظر بیگانگان پوشیده مانند. و چون خانههای پیغمبر صلی الله علیه وآله مشرف بر مسجد النبی بود، بیرون آن از فاصله اندک پرچینی نهاده بودند تا از بیرون خانه کسی که در مسجد است درون خانه را نبیند، و مردم بیرون آن حجرات یعنی پرچین ها منتظر بیرون آمدن می نشستند.[۲]
خداوند در آیه ۴ سوره حجرات می فرماید: «إنَّ الَّذِينَ يُنَادُونَكَ مِنْ وَرَاءِ الْحُجُرَاتِ أَكْثَرُهُمْ لَا يَعْقِلُونَ»؛[۳] آنها که تو را از پشت حجرهها آواز می دهند بیشتر ایشان تعقل نمی کنند.
شأن نزول این آیه درباره گروهی از اعراب است که رعایت آداب نمی کردند[۴] و از بیرون حجرات پیغمبر پیغمبر صلی الله علیه وآله را صدا میزدند که بیرون بیا.[۵]
پانویس
منابع
- نثر طوبی، علامه شعرانی، انتشارات اسلامیه، ج۱.
- تفسير احسن الحديث، سید علیاکبر قرشی، ج۱۰.
