آیه 56 سوره غافر
| <<55 | آیه 56 سوره غافر | 57>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
آنان که در آیات خدا بیهیچ حجت و برهان که آنان را آمده باشد راه انکار و جدل پیمایند جز تکبر و نخوت (و قصد ریاست) چیزی در دل ندارند که به آرزوی دل هم آخر نخواهند رسید، پس تو (از شر و فتنه آنها) پناه به درگاه خدا بر، که خدا شنوا و بیناست.
بی تردید آنان که در آیات خدا بی آنکه دلیلی برای آنان آمده باشد، مجادله و ستیزه می کنند و در سینه هایشان جز کبر و بزرگ نمایی نیست به آن [بزرگی و عزت و سلطنتی که در آرزویش هستند] نمی رسند؛ پس به خدا پناه ببر؛ زیرا او شنوا و بیناست.
در حقيقت، آنان كه در باره نشانههاى خدا -بىآنكه حجّتى برايشان آمده باشد- به مجادله برمىخيزند در دلهايشان جز بزرگنمايى نيست [و] آنان به آن [بزرگى كه آرزويش را دارند] نخواهند رسيد. پس به خدا پناه جوى، زيرا او خود شنواى بيناست.
آنان كه بىهيچ حجتى كه از آسمان آمده باشد درباره آيات خدا مجادله مىكنند، در دلشان جز هواى بزرگى نيست؛ ولى به آن نخواهند رسيد. پس به خدا پناه ببر كه او شنوا و بيناست.
کسانی که در آیات خداوند بدون دلیلی که برای آنها آمده باشد ستیزهجویی میکنند، در سینههایشان فقط تکبّر (و غرور) است، و هرگز به خواسته خود نخواهند رسید، پس به خدا پناه بر که او شنوا و بیناست!
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
«آیَاتِ»: آیههای کتاب آسمانی. دلائل و براهین الهی. «إِن فِی صُدُورِهِمْ ...»: حرف (إِنْ) نافیهاست. «کِبْرٌ»: تکبّر. برتری و ریاست مراد است.
نزول
«شیخ طوسى» گویند: این آیه درباره یهود نازل شده که متوقع ظهور دجال بوده اند.[۱][۲]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
إِنَّ الَّذِينَ يُجادِلُونَ فِي آياتِ اللَّهِ بِغَيْرِ سُلْطانٍ أَتاهُمْ إِنْ فِي صُدُورِهِمْ إِلَّا كِبْرٌ ما هُمْ بِبالِغِيهِ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ «56»
همانا كسانى كه در آيات خداوند بدون حجّتى كه برايشان آمده باشد به مجادله برمىخيزند، در سينههايشان جز خود بزرگ بينى نيست كه به آن نخواهند رسيد، (و از مجادله خود نتيجه نخواهند گرفت) پس به خداوند پناه ببر كه بى شك او شنواى بيناست.
نکته ها
اسلام به نيّت و روحيه و انگيزه و آن چه در دل مىگذرد بهاى اصلى را مىدهد و به همين دليل بهترين كار اگر همراه با اخلاص نباشد، بىارزش و باطل است. در سورهى عبس با ده آيهى پى در پى از كسى كه براى يك نفر نابينا چهرهى خود را عبوس كرد انتقاد مىكند. (در حالى كه براى نابينا اخم يا لبخند تفاوتى ندارد چون هيچ يك را نمىبيند) ولى قرآن به دليل آن كه ريشهى عبوس كردن تحقير است، به شدّت از آن انتقاد مىكند.
آرى، اسلام بيش از توجّه به ظاهر، به باطن و قلب توجّه دارد. در اين آيه نيز سخن از
«1». آلعمران، 17.
«2». اسراء، 78.
جلد 8 - صفحه 276
بزرگبينى و تكبّرى است كه در قلب متكبّران است.
پیام ها
1- از كوزه همان برون تراود كه در اوست. سرچشمهى جدالهاى بى منطق، تكبّر درونى است. يُجادِلُونَ .... فِي صُدُورِهِمْ ... كِبْرٌ
2- انگيزهى مجادله با حقّ، خود بزرگ بينى است نه منطق. «بِغَيْرِ سُلْطانٍ أَتاهُمْ إِنْ فِي صُدُورِهِمْ إِلَّا كِبْرٌ»
3- انسان اگر از خود مراقبت نكند، تكبّر تمام وجودش را مىگيرد به نحوى كه در دل او جز تكبّر هيچ چيز ديگر نيست. «إِنْ فِي صُدُورِهِمْ إِلَّا كِبْرٌ»
4- كسى كه بر اساس تكبّر، لجاجت مىكند و منطق ندارد به هدف خود كه رياست و سرورى است نمىرسد. «ما هُمْ بِبالِغِيهِ»
افتادگى آموز اگر طالب فيضى
هرگز نخورد آب زمينى كه بلند است
5- معاشرت با متكبّر، دارويى جز پناه بردن به خدا ندارد. «فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ»
6- به كسى پناه ببريم كه مىشنود و مىبيند (و قهراً توان يارى و خنثى كردن توطئهها را دارد). «إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ»
پانویس
- ↑ صاحب مجمع البیان از ابوالعالیه نقل نماید که این آیه درباره یهود است که مى گفتند: بزودى مسیح دجال خواهد آمد و ما او را بر ضد محمد و یاران او یارى مى کنیم و از دست محمد راحت مى شویم و ملک و سلطنت به طرف ما خواهد برگشت.
- ↑ ابن ابى حاتم در تفسیر خود از ابوالعالیه روایت کند که یهود نزد پیامبر آمدند و اسم مسیح بن داود دجال را به میان آوردند و او را بزرگ شمردند و گفتند: او از ما هست و چنین و چنان خواهد کرد سپس این آیه نازل گردید و به پیامبر دستور داده شد که از فتنه دجال به خداوند پناه ببرد و نیز حدیث مزبور، از کعب الاحبار هم در تفسیر ابن ابى حاتم ذکر شده است.
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
- محمدباقر محقق، نمونه بینات در شأن نزول آیات از نظر شیخ طوسی و سایر مفسرین خاصه و عامه.
