آیه 168 سوره صافات
| <<167 | آیه 168 سوره صافات | 169>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
که اگر نزد ما کتابی از رسولان پیشین بود.
اگر نزد ما کتابی چون کتابهای آسمانی پیامبران پیشین بود،
«اگر پند [نامها]ى از پيشينيان نزد ما بود،
اگر از پيشينيان نزد ما كتابى مانده بود،
«اگر یکی از کتابهای پیشینیان نزد ما بود،
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
«ذِکْراً»: مراد کتابی، همچون کتابهای آسمانی انبیاء است.
نزول
ابن ابى هلال گوید: قریش از کسانى بودند که مى گفتند، اگر خداوند پیامبرى از میان ما برگزیند هیچ امتى مانند ما نسبت به خداوند مطیع تر و نسبت به پیامبر او فرمانبردارتر و درباره کتاب آسمانى او گوش شنواتر وجود نخواهد داشت ولى وقتى که پیامبر اسلام ظهور نمود، معلوم گردید که دروغ مى گفتند سپس این آیه و آیات 157 سوره انعام و 42 سوره فاطر نازل گردید.[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ إِنْ كانُوا لَيَقُولُونَ «167» لَوْ أَنَّ عِنْدَنا ذِكْراً مِنَ الْأَوَّلِينَ «168» لَكُنَّا عِبادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ «169»
(مشركان) پيوسته و با تأكيد مىگفتند. اگر پندنامهاى از نوع (كتابهاى) پيشينيان نزد مابود، ما نيز حتما از بندگان برگزيدهى خدا بوديم.
فَكَفَرُوا بِهِ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ «170»
(ولى همين كه قرآن براى آنان آمد) پس به آن كفر ورزيدند و به زودى (نتيجهى كفر خود را) خواهند دانست.
نکته ها
از امام باقر عليه السلام نقل شده كه مشركان مكّه و كفّار قريش به يهود و نصارى نفرين مىكردند كه چگونه پيامبران خود را تكذيب كردند و مىگفتند: به خدا قسم اگر يكى از كتابهاى آسمانى پيشين نزد ما بود ما به آن ايمان مىآورديم. امّا همين كه حضرت محمد صلى الله عليه و آله مبعوث شد به او كفر ورزيدند. «1»
شايد معناى آيه اين باشد كه مشركان پيوسته مىگفتند اگر ما خبرى از موحّدان قبلى داشتيم كه آنان در سعادت و خوشى هستند، ما نيز اهل توحيد مىشديم. پس اين گونه طفره رفته و كافر شدند.
پیام ها
1- ادّعا بسيار است و مدّعيان فراوان. هنگام عمل، مؤمن از كافر شناخته مىشود. لَوْ أَنَّ عِنْدَنا ... لَكُنَّا عِبادَ اللَّهِ ... فَكَفَرُوا بِهِ
2- در برابر منطق و استدلال نبايد تاريخ گذشته را بهانه كرد. لَوْ أَنَّ عِنْدَنا ذِكْراً مِنَ الْأَوَّلِينَ ...
«1». تفسير نورالثقلين.
جلد 8 - صفحه 70
3- به فكر عاقبت كار باشيم كه غفلت از آينده، موجب كفر و انكار است. «فَكَفَرُوا بِهِ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ»
پانویس
- ↑ تفسیر ابن ابى حاتم.
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
- محمدباقر محقق، نمونه بینات در شأن نزول آیات از نظر شیخ طوسی و سایر مفسرین خاصه و عامه.
