مقاله بدون شناسه یا دارای شناسه ضعیف است
مقاله مورد سنجش قرار گرفته است

سبع مثانی

از دانشنامه‌ی اسلامی
نسخهٔ تاریخ ‏۱۷ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۵۲ توسط مهدی موسوی (بحث | مشارکت‌ها)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو

«سبع» (هفت) از اعداد[۱] و «مَثانى» جمع «مَثنى» به معناى دو بار، مکرر و عطف و اعاده است.[۲] «مثانى» در این آيه، جمع مَثنيه (به صيغه اسم مفعول) است، يعنى عطف شونده؛ آيات قرآن را مثانى گويند كه به همديگر عطف مى‏ شوند و يكديگر را توضيح مى‏ دهند.[۳]

به این تعبیر قرآنی در آیه ۸۷ سوره حجر اشاره شده است: «وَلَقَدْ آتَيْنَاكَ سَبْعًا مِنَ الْمَثَانِي وَالْقُرْآنَ الْعَظِيمَ».[۴] و به راستی که هفت آیه از مثانی [یعنی سوره حمد] و قرآن بزرگ را به تو عطا کردیم.

در مورد این که مقصود از «سبع مثانى» چیست، نظرات متعدّدى بیان شده که برخى از آنها چنین است:

  • منظور، فاتحة الکتاب (سوره حمد) است[۵] که در روایات متعددى که از طریق اهل بیت پیامبر صلى الله علیه وآله وارد شده، همین معنا بیان شده است.[۶] از اميرالمؤمنين عليه السّلام نقل شده که فرمود: «بسم اللّه آيه‌اى از فاتحة الكتاب، و آن هفت آيه و تمامى آن بسم اللّه الرّحمن الرحيم است. شنيدم از رسول اكرم صلّى اللّه عليه وآله که خداى تعالى فرمود: اى محمد، هر آينه بتحقيق داديم تو را سبع مثانى و قرآن عظيم، پس متفرد ساخته مرا به امتنان، به سبب فاتحة الكتاب و قرار داده آن را مقابل قرآن عظيم.[۷] دلایل گوناگونى نیز براى این نامگذارى گفته شده است؛ از جمله امام صادق علیه السلام علت آن را دو بار خواندن این سوره در نماز دانسته اند.[۸] در صورت مد نظر قرار دادن این احتمال، می توان به این نکات پی برد که «سبع مثانی» (سوره حمد) از عطایاى خداوند بر پیامبر اسلام است. و دیگر اینکه «سبع مثانی» داراى جایگاهى ویژه در میان سوره‌هاى قرآن می باشد.
  • مقصود، هفت سوره طولانى اوّل قرآن، از سوره بقره تا سوره توبه است و آن را «مثانى» نامیده اند، به دلیل این که داستان هاى عبرت آموز در آن، دو به دو آمده است.[۹]
  • منظور کل قرآن است؛ و این در صورتی است که «مِن» در این آیه برای تبعیض باشد. اگر سبع‌المثانی کل قرآن باشد، می‌تواند یکی از اسامی و اوصاف قرآن به شمار آید.
  • برخی نیز گفته‌اند: مراد هفت صحیفه‌ای است که از آسمان بر پیامبران نازل شده است.

پانویس

  1. مفردات، ص ۳۹۴، «سبع».
  2. لغت نامه، ج۱۲، ص۱۷۸۸۲، "مثانى"؛ تفسیر المیزان، ج۱۲، ص۱۹۱.
  3. تفسیر احسن الحدیث، سید علی‌اکبر قرشی.
  4. سوره حجر، آیه ۸۷.
  5. مجمع البیان، ج۵-۶، ص۵۳۰.
  6. المیزان، ج۱۲، ص۱۹۱.
  7. مجمع البيان، ج۳، ص۳۴۴-۳۴۵.
  8. تفسیر عیاشى، ج۱، ص۱۹؛ تفسیر نورالثقلین، ج۳، ص۲۷، ح ۹۸؛ مجمع البیان، ج۵-۶، ص۵۳۰.
  9. مجمع البیان، ج۵-۶، ص۵۳۰.

منابع

قرآن
متن و ترجمه قرآن
اوصاف قرآن (اسامی و صفات قرآن، اعجاز قرآن، عدم تحریف در قرآن)
اجزاء قرآن آیه، سوره، جزء، حزب، حروف مقطعه
ترجمه و تفسیر قرآن تاریخ تفسیر، روشهای تفسیری قرآن، سیاق آیات، اسرائیلیات، تاویل، فهرست تفاسیر شیعه، فهرست تفاسیر اهل سنت، ترجمه های قرآن
علوم قرآنی تاریخ قرآن: نزول قرآن، جمع قرآن، شان نزول، کاتبان وحی، قراء سبعه
دلالت الفاظ قرآن: عام و خاص، مجمل و مبین، مطلق و مقید، محکم و متشابه، مفهوم و منطوق، نص و ظاهر، ناسخ و منسوخ
تلاوت قرآن تجوید، آداب قرائت قرآن، تدبر در قرآن
رده ها: سوره های قرآن * آیات قرآن * واژگان قرآنی * شخصیت های قرآنی * قصه های قرآنی * علوم قرآنی * معارف قرآن


مسابقه از خطبه ۱۳۳ و ۱۳۳ و ۱۶۷ نهج البلاغه