سلسبیل: تفاوت بین نسخهها
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
| سطر ۳: | سطر ۳: | ||
==سلسبیل در قرآن== | ==سلسبیل در قرآن== | ||
| − | این واژه تنها یکبار در [[قرآن|قرآن کریم]] در آیه ۱۸ [[سوره انسان]] {{متن قرآن|«عَيْنًا فِيهَا تُسَمَّىٰ | + | این واژه تنها یکبار در [[قرآن|قرآن کریم]] در آیه ۱۸ [[سوره انسان]] {{متن قرآن|«عَيْنًا فِيهَا تُسَمَّىٰ سَلْسَبِيلًا»}}<ref>[[آیه 18 سوره انسان|سوره انسان، آیه ۱۸.]]</ref> ، به معنای نام چشمه اى در [[بهشت ]] آمده است. |
==سلسبیل در روایت== | ==سلسبیل در روایت== | ||
| − | در [[حدیث|حدیث]] [[ابن عباس]] آمده که گفت: از [[پیامبر اسلام|پیغمبر]] صلی الله علیه و آله شنیدم، می فرمود: خداوند پنج چیز به من داد و به [[امام علی علیه السلام|على]] نیز پنج چیز عطا کرد: مرا کلمات جامع و على را علوم جامع، مرا [[نبوت]] و على را وصایت، مرا [[کوثر|کوثر]] و على را '''سلسبیل'''، مرا [[وحى]] و على را الهام داد، مرا به [[معراج]] برد و درهاى آسمان را براى على گشود که من و او در آنجا یکدیگر را بدیدیم | + | در [[حدیث|حدیث]] [[ابن عباس]] آمده که گفت: از [[پیامبر اسلام|پیغمبر]] صلی الله علیه و آله شنیدم، می فرمود: خداوند پنج چیز به من داد و به [[امام علی علیه السلام|على]] نیز پنج چیز عطا کرد: مرا کلمات جامع و على را علوم جامع، مرا [[نبوت]] و على را وصایت، مرا [[کوثر|کوثر]] و على را '''سلسبیل'''، مرا [[وحى]] و على را الهام داد، مرا به [[معراج]] برد و درهاى آسمان را براى على گشود که من و او در آنجا یکدیگر را بدیدیم<ref>بحارالانوار، ۸/۲۷.</ref>. |
==پانویس== | ==پانویس== | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۳ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۲۷
«سلسبیل» از واژگان قرآنی، به معناى نوشیدنى سبک و لذت بخش و روان؛ و نام چشمه اى در بهشت است.[۱]
سلسبیل در قرآن
این واژه تنها یکبار در قرآن کریم در آیه ۱۸ سوره انسان «عَيْنًا فِيهَا تُسَمَّىٰ سَلْسَبِيلًا»[۲] ، به معنای نام چشمه اى در بهشت آمده است.
سلسبیل در روایت
در حدیث ابن عباس آمده که گفت: از پیغمبر صلی الله علیه و آله شنیدم، می فرمود: خداوند پنج چیز به من داد و به على نیز پنج چیز عطا کرد: مرا کلمات جامع و على را علوم جامع، مرا نبوت و على را وصایت، مرا کوثر و على را سلسبیل، مرا وحى و على را الهام داد، مرا به معراج برد و درهاى آسمان را براى على گشود که من و او در آنجا یکدیگر را بدیدیم[۳].
پانویس
- ↑ مفردات، ص۴۱۸، «سل»؛ مجمع البیان، ج۹-۱۰، ص۶۲۱-۶۲۲.
- ↑ سوره انسان، آیه ۱۸.
- ↑ بحارالانوار، ۸/۲۷.
منابع
- فرهنگ قرآن، جلد۱۶، صفحه۲۶۹.
- سید مصطفی حسینی دشتی، فرهنگ معارف و معاریف.
