قاموس قرآن: أَزَف: تفاوت بین نسخهها
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
مهدی موسوی (بحث | مشارکتها) |
|||
| سطر ۲: | سطر ۲: | ||
==أَزَف در لغت== | ==أَزَف در لغت== | ||
| − | «أَزَف» در لغت به معنای نزدیک شدن وقت است؛ {{متن قرآن| | + | «أَزَف» در لغت به معنای نزدیک شدن وقت است؛ «{{متن قرآن|أَزِفَتِ الْآزِفَةُ}}<ref name=":۰">[[آیه 57 سوره نجم|سوره نجم، آیه ۵۷.]]</ref>؛ نزدیک شونده نزدیک شد». مراد روز [[قیامت]] است. و نیز عجله و خوب شدن زخم معنی شده است. |
| − | [[راغب اصفهانی]] گوید در این کلمه، گذشته از نزدیکی، ضیق و تنگی وقت نیز مراد است؛ {{متن قرآن| | + | [[راغب اصفهانی]] گوید در این کلمه، گذشته از نزدیکی، ضیق و تنگی وقت نیز مراد است؛ «{{متن قرآن|وَأَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْآزِفَةِ ...}}<ref name=":1">[[آیه 18 سوره غافر|سوره غافر، آیه ۱۸.]]</ref>؛ آنها را از روز نزدیک شونده بترسان». روز قیامت از نظر واقع نزدیک و نزدیک شونده است، گرچه ما آنرا دور می پنداریم: {{متن قرآن|«{{آیه|70|6}} 💠<ref>[[آیه 6 سوره معارج|سوره معارج، آیه ۶.]]</ref> {{آیه|70|7}}<ref>[[آیه 7 سوره معارج|همان، آیه ۷.]]</ref>»}}؛ و نیز می فرماید: {{متن قرآن|«اقْتَرَبَ لِلنَّاسِ حِسَابُهُمْ وَهُمْ فِي غَفْلَةٍ مُعرِضون»}}<ref>[[آیه 1 سوره انبیاء|سوره انبیاء، آیه ۱.]]</ref>. |
==أَزَف در آیات قرآن== | ==أَزَف در آیات قرآن== | ||
'''أَزِفَتِ:''' | '''أَزِفَتِ:''' | ||
| − | *{{متن قرآن|«'''أَزِفَتِ''' الْآزِفَةُ»}} | + | *{{متن قرآن|«'''أَزِفَتِ''' الْآزِفَةُ»}}<ref name=":۰" />. |
'''الْآزِفَةُ:''' | '''الْآزِفَةُ:''' | ||
| − | *{{متن قرآن|«أَزِفَتِ '''الْآزِفَةُ'''»}} | + | *{{متن قرآن|«أَزِفَتِ '''الْآزِفَةُ'''»}}<ref>همان</ref>. |
| − | *{{متن قرآن|«وَأَنْذِرْهُمْ يَوْمَ '''الْآزِفَةِ''' إِذِ الْقُلُوبُ لَدَى الْحَنَاجِرِ كَاظِمِينَ مَا لِلظَّالِمِينَ مِنْ حَمِيمٍ وَلَا شَفِيعٍ يُطَاعُ»}} | + | *{{متن قرآن|«وَأَنْذِرْهُمْ يَوْمَ '''الْآزِفَةِ''' إِذِ الْقُلُوبُ لَدَى الْحَنَاجِرِ كَاظِمِينَ مَا لِلظَّالِمِينَ مِنْ حَمِيمٍ وَلَا شَفِيعٍ يُطَاعُ»}}<ref name=":1" /> |
==پانویس== | ==پانویس== | ||
نسخهٔ ۱۰ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۰۸
«أَزَف» به معنای نزدیک شدن وقت، از واژههای قرآنی میباشد که به عنوان وصفی از روز قیامت به کار رفته است.
أَزَف در لغت
«أَزَف» در لغت به معنای نزدیک شدن وقت است؛ «أَزِفَتِ الْآزِفَةُ[۱]؛ نزدیک شونده نزدیک شد». مراد روز قیامت است. و نیز عجله و خوب شدن زخم معنی شده است.
راغب اصفهانی گوید در این کلمه، گذشته از نزدیکی، ضیق و تنگی وقت نیز مراد است؛ «وَأَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْآزِفَةِ ...[۲]؛ آنها را از روز نزدیک شونده بترسان». روز قیامت از نظر واقع نزدیک و نزدیک شونده است، گرچه ما آنرا دور می پنداریم: «إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُ بَعِيدًا 💠[۳] وَنَرَاهُ قَرِيبًا[۴]»؛ و نیز می فرماید: «اقْتَرَبَ لِلنَّاسِ حِسَابُهُمْ وَهُمْ فِي غَفْلَةٍ مُعرِضون»[۵].
أَزَف در آیات قرآن
أَزِفَتِ:
- «أَزِفَتِ الْآزِفَةُ»[۱].
الْآزِفَةُ:
- «أَزِفَتِ الْآزِفَةُ»[۶].
- «وَأَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْآزِفَةِ إِذِ الْقُلُوبُ لَدَى الْحَنَاجِرِ كَاظِمِينَ مَا لِلظَّالِمِينَ مِنْ حَمِيمٍ وَلَا شَفِيعٍ يُطَاعُ»[۲]
پانویس
منابع
- قاموس قرآن، سید علیاکبر قرشی، تهران: دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۰۷.




