براء بن عازب

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
براء بن عازب
نام کامل البراء بن عازب بن حارث خزرجی
زادروز نامعلوم
زادگاه مدینه
وفات حدود ۷۱-۷۲ق، کوفه
مدفن کوفه
آثار
شناخته‌شده برای

از صحابه انصار و راویان حدیث، از حاضران در جنگ خندق و فاتح ری، و از یاران امام علی علیه السلام در جمل، صفین و نهروان

البراء بن عازب، از صحابه انصار از تیرهٔ خزرج و از راویان شناخته‌شدهٔ حدیث بود. او در جنگ خندق و جنگ‌های پس از آن همراه پیامبر (ص) بود، در سال ۲۴ق ری را گشود و در دورهٔ امام علی علیه السلام در جمل، صفین و نهروان همراه آن حضرت بود.[۱] او در کوفه ساکن شد و در روزگار مصعب بن زبیر در همان شهر درگذشت.[۲]

نام و نسب

ابن عبدالبر نسب او را «البراء بن عازب بن حارث بن عدی بن جشم بن مجدعة بن حارثة بن الحارث بن الخزرج الأنصاری الحارثی الخزرجی» آورده است.[۳] کنیهٔ او را ابوعماره دانسته و گفته‌اند که این کنیه از دیگر کنیه‌ها (ابوالطفیل، ابوعمر و ابوعمر) درست‌تر است.[۴]

در عهد پیامبر

براء در بدر حاضر بود، اما پیامبر (ص) او را به سبب کم بودن سن اجازت نداد. خود او می‌گوید: «اسْتُصْغِرْتُ أَنَا وَابْنُ عُمَرَ يَوْمَ بَدْرٍ»؛ «من و ابن عمر در روز بدر [به سبب سن کم] کوچک شمرده شدیم.»[۵] به گزارش واقدی، پیامبر (ص) گروهی را در بدر کوچک شمرد، از جمله براء بن عازب، عبدالله بن عمر، رافع بن خدیج و زید بن ثابت.[۶]

دربارهٔ نخستین جنگی که براء در آن شرکت کرد اختلاف است. به گزارش دولابی از واقدی، نخستین جنگ او و ابن عمر و ابو سعید خدری و زید بن ارقم، خندق بود و ابن عبدالبر این قول را درست‌تر دانسته است.[۷] برخی نیز گفته‌اند پیامبر (ص) او را در احد کوچک شمرد.[۸]

فتح ری

به گزارش ابوعمرو شیبانی، براء بن عازب در سال ۲۴ق ری را گشود.[۹] ابن عبدالبر این گزارش را در ضمن شرح حال او آورده، هرچند دربارهٔ فاتح ری دیدگاه‌های دیگری نیز نقل کرده است: به گفتهٔ ابوعبیده، حذیفه آن را در سال ۲۲ق گشود؛ حاتم بن مسلم، قرظة بن کعب انصاری را فاتح آن دانسته؛ و مدائنی گفته است بخشی از آن به دست ابوموسی و بخشی به دست قرظه گشوده شد.[۱۰]

همراهی با امام علی

ابن عبدالبر می‌نویسد: «وَ شَهِدَ الْبَرَاءُ بْنُ عَازِبٍ مَعَ عَلِيٍّ كَرَّمَ اللَّهُ وَجْهَهُ الْجَمَلَ وَ صِفِّينَ وَ النَّهْرَوَانَ»؛ «براء بن عازب همراه علی (ع) در جمل، صفین و نهروان حاضر شد.»[۱۱] سپس در کوفه ساکن شد و در آنجا درگذشت.[۱۲]

جایگاه روایی

براء از راویان حدیث بود و کسانی چون شعبة بن حجاج و زهیر بن معاویه از طریق ابواسحاق از او روایت کرده‌اند.[۱۳] روایت او دربارهٔ کوچک شمرده شدنش در بدر، از همین طریق نقل شده است.[۱۴]

وفات

به گزارش ابن عبدالبر، براء در کوفه و در روزگار حکومت مصعب بن زبیر (حدود سال ۷۱ یا ۷۲ق) درگذشت.[۱۵] سال دقیق وفات او در منابع به‌صراحت ثبت نشده و تنها به دورهٔ مصعب اشاره شده است.[۱۶]

ارزیابی

براء بن عازب از صحابهٔ انصاری و از راویان پرروایت کوفه است که در منابع، هم به جنگاوری و فتح ری و هم به همراهی با امام علی علیه السلام در جنگ‌های سه‌گانه شناخته می‌شود.[۱۷] روایت‌های او در منابع حدیثی و تاریخی از طریق شاگردان کوفی‌اش نقل شده است.[۱۸]

پانویس

  1. ↑ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۱، ص۱۵۶-۱۵۷.
  2. ↑ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۱، ص۱۵۷.
  3. ↑ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۱، ص۱۵۵.
  4. ↑ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۱، ص۱۵۵.
  5. ↑ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۱، ص۱۵۶.
  6. ↑ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۱، ص۱۵۶.
  7. ↑ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۱، ص۱۵۶.
  8. ↑ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۱، ص۱۵۶.
  9. ↑ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۱، ص۱۵۶ و ۱۵۷.
  10. ↑ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۱، ص۱۵۷.
  11. ↑ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۱، ص۱۵۷.
  12. ↑ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۱، ص۱۵۷.
  13. ↑ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۱، ص۱۵۶.
  14. ↑ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۱، ص۱۵۶.
  15. ↑ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۱، ص۱۵۷.
  16. ↑ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۱، ص۱۵۷.
  17. ↑ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۱، ص۱۵۵-۱۵۷.
  18. ↑ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۱، ص۱۵۶.


منابع

  • ابن عبدالبر، یوسف بن عبدالله؛ الاستیعاب فی معرفة الأصحاب، بیروت: دار الجیل، ۱۴۱۲ق؛ ج۱.
مسابقه از خطبه ۸۳ نهج البلاغه