آیه 14 سوره جاثیة
| <<13 | آیه 14 سوره جاثیة | 15>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
به آنان که ایمان آوردهاند بگو که از (جور جهالتهای) مردمی که به ایّام الهی (و روز وعدههای خدا) امیدوار نیستند درگذرند تا خدا عاقبت هر قومی را به پاداش اعمال خود برساند.
به مؤمنان بگو: از کسانی که به روزهای خدا [چون روز آزمایش بندگان، روز پیروزی اهل ایمان، شکست دشمنان و روز قیامت] امید ندارند، گذشت کنند، تا [خدا] مردمی را [که تهیدست از عقاید پاک و کردار شایسته هستند، در روزی از روزهایش] به خاطر گناهانی که همواره مرتکب می شوند، کیفر دهد.
به كسانى كه ايمان آوردهاند بگو تا از كسانى كه به روزهاى [پيروزى] خدا اميد ندارند درگذرند، تا [خدا هر] گروهى را به [سبب] آنچه مرتكب مىشدهاند به مجازات رساند.
به كسانى كه ايمان آوردهاند، بگو: از خطاى كسانى كه به روزهاى خدا باور ندارند درگذريد، تا خود، آن مردم را به جزاى اعمالى كه مرتكب شدهاند پاداش دهد.
به مؤمنان بگو: «کسانی را که امید به ایّام اللّه [= روز رستاخیز] ندارند مورد عفو قرار دهند تا خداوند هر قومی را به اعمالی که انجام میدادند جزا دهد»!
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
«یَغْفِرُوا»: ببخشند و صرف نظر کنند و گوش به اذیّت و آزار کافران و مشرکان ندهند. در این صورت مراد یک دستور اخلاقی در برخورد با کفّار و مشرکان و بیدینان است و از مسلمانان برای همیشه خواسته میشود در برابر چنین افرادی، بیاعتناء بوده و برای بیدار ساختن و جلب ایشان به اسلام، بزرگوارانه و صبورانه عمل کنند، و اجر خود را از خدا بخواهند. یا این که مراد در یک مقطع خاصّ زمانی همچون سالهای نخستین دعوت در مکّه است که هنوز مسلمانان اجازه مقابله و مقاتله با مشرکان را نداشتند. البتّه چنین شرائطی در طول تاریخ برای مسلمانان به صورت فردی یا جمعی تکرار میگردد. فعل مضارع (یَغْفِرُوا) به منزله امر یعنی (إِغْفِرُوا) است. جواب امر مقدّر و اصل آن چنین است: قُلْ لِلَّذِینَ آمَنُوا اغْفِرُوا یَغْفِرُوا. «أَیَّامَ اللهِ»: مراد مصائب و وقائعی است که خدا بر سر ملّتهای پیشین آورده است. برخی (أَیَّامَ اللهِ) را روز قیامت معنی کردهاند.
نزول
ابن عباس گوید: این آیه درباره عمر بن الخطاب در جنگ بنىالمصطلق نازل گردیده، موقعى که مسلمین نزدیک چاهى فرود آمده بودند که آن را مریسیع مى گفتند: عبدالله ابن ابى که رئیس منافقین بود. غلام خویش را به طلب آب فرستاد، غلام مزبور که براى آوردن آب رفته بود. دیر بازگشت عبدالله جهت دیر آمدن را از او پرسید.
غلام گفت: از آن سبب دیر آمدم که غلام عمر بن الخطاب بر سر چاه نشسته بود و آب مى کشید تا دلوهاى پیامبر را پر آب کند و نیز پس از آن دلوهاى ابوبکر را پر آب نماید. عبدالله گفت: مثل ما با این قوم چنان است که گفته اند، سمّن کلبک یأکلک، این خبر به عمر رسید در خشم شد و شمشیر را برداشت تا عبدالله را به قتل رساند. این آیه بر رسول خدا صلی الله علیه و آله نازل گردید و عمر از اراده خویش منصرف گشت، سدى و جماعتى از مفسرین گویند: این آیه درباره جمعى از صحابه نازل شده که از اهل مکه سخت در ناراحتى بودند و شکایت نزد رسول خدا صلی الله علیه و آله بردند و از او دستور قتال و نبرد خواستند و هنوز آیه قتال نازل نشده بود. خداوند این آیه را نازل نمود و دستور عفو و گذشت را داد.[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
قُلْ لِلَّذِينَ آمَنُوا يَغْفِرُوا لِلَّذِينَ لا يَرْجُونَ أَيَّامَ اللَّهِ لِيَجْزِيَ قَوْماً بِما كانُوا يَكْسِبُونَ «14»
(اى پيامبر!) به كسانى كه ايمان آوردهاند، بگو: از كسانى كه به (روز رستاخيز كه يكى از) ايّام اللّه (است) اميد ندارند، درگذرند (و آنان را به خدا واگذارند) تا خداوند (در آن روز) هر قومى را به آنچه انجام مىدادند جزا دهد.
نکته ها
مراد از ايّام اللّه روزهاى تاريخى است كه در آن تحوّلات بزرگى از قهر خداوند نسبت به ستمگران يا مهر الهى نسبت به مؤمنان صورت مىگيرد.
مسلمانان مكّه گرفتار دشمنى و آزار مشركان مكّه بودند، به فكر مقابله به مثل افتادند امّا خداوند پيامبرش را فرمان داد كه به مسلمانان بگويد عجله نكنيد كه هنوز شما قوى نيستيد و آنان را به من واگذار كنيد.
پیام ها
1- پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله مأمور است تا شيوه برخورد با كفّار را به مؤمنان آموزش دهد.
قُلْ لِلَّذِينَ آمَنُوا ...
2- لازمهى ايمان، گذشت و بزرگوارى است. «لِلَّذِينَ آمَنُوا يَغْفِرُوا»
3- رسيدن به اهداف بلند دينى، نياز به صبر و پرهيز از شتابزدگى دارد. «لِلَّذِينَ
جلد 8 - صفحه 522
آمَنُوا يَغْفِرُوا»
4- ايمان به آنكه كفّار گرفتار كيفر الهى هستند، زمينه گذشت و صبر را در انسان شكوفا مىكند. يَغْفِرُوا ... لِيَجْزِيَ قَوْماً ...
5- عقيده در عمل مؤثّر است، چون كفّار اميدى به قيامت ندارند به سراغ كسب كارهاى بد مىروند. لا يَرْجُونَ ... يَكْسِبُونَ
6- انسان گرفتار عمل خويش است. لِيَجْزِيَ ... بِما كانُوا يَكْسِبُونَ
7- كيفر براى كارهاى زشتى است كه انسان آگاهانه به سراغ آن مىرود. «بِما كانُوا يَكْسِبُونَ»
8- آنچه سبب قهر الهى است، استمرار واصرار بر انحراف و خلاف است. «كانُوا يَكْسِبُونَ»
پانویس
- ↑ تفسیر کشف الاسرار از عامه.
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
- محمدباقر محقق، نمونه بینات در شأن نزول آیات از نظر شیخ طوسی و سایر مفسرین خاصه و عامه.
