دلیل (اسم الله)

«دَليل»، صفت مشبّهه از «دَلّ، يَدُلُّ» و از اوصاف فعل خدا به معناى هدايت و ارشاد و توفيق كردار درست به بندگان از سوى خداوند است.

نسبت فعلی اين صفت در قرآن به خداوند سبحان، در يک مورد آمده است: «ياَيُّهَا الَّذينَ ءامَنوا هَل اَدُلُّكُم عَلى تِجارَة تُنجيكُم مِن عذابٍ ألیم...».

در «دعای جوشن کبیر» نیز، این کلمه -به صورت اسمی- به عنوان صفت و اسم الهی در موارد متعددی به کار رفته است: «یَا دَلِیلُ»، «یَا دَلِیلِی عِنْدَ حَیْرَتِی»، «یَا دَلِیلَ الْمُتَحَیِّرِینَ»، «یَا دَلِیلَنَا»، «یَا دَلِیلَ مَنْ لا دَلِیلَ لَه».

منابع

• فرهنگ قرآن، اکبر هاشمی، ج۱۴، ص۸۹-۸۸.

• مفاتیح الجنان، شیخ عباس قمی، دعای جوشن کبیر.

قرآن
متن و ترجمه قرآن
اوصاف قرآن	(اسامی و صفات قرآن، اعجاز قرآن، عدم تحریف در قرآن)
اجزاء قرآن	آیه، سوره، جزء، حزب، حروف مقطعه
ترجمه و تفسیر قرآن	تاریخ تفسیر، روشهای تفسیری قرآن، سیاق آیات، اسرائیلیات، تاویل، فهرست تفاسیر شیعه، فهرست تفاسیر اهل سنت، ترجمه های قرآن
علوم قرآنی	تاریخ قرآن: نزول قرآن، جمع قرآن، شان نزول، کاتبان وحی، قراء سبعه
	دلالت الفاظ قرآن: عام و خاص، مجمل و مبین، مطلق و مقید، محکم و متشابه، مفهوم و منطوق، نص و ظاهر، ناسخ و منسوخ
تلاوت قرآن	تجوید، آداب قرائت قرآن، تدبر در قرآن
رده ها: سوره های قرآن * آیات قرآن * واژگان قرآنی * شخصیت های قرآنی * قصه های قرآنی * علوم قرآنی * معارف قرآن