خادع

«خادِع» از اسماء و صفات خداوند متعال و به معناى جزا دهنده به مکر و حیله است. این کلمه یک بار در قرآن مجید در آیه شریفه «إِنَّ الْمُنَافِقِينَ يُخَادِعُونَ اللَّهَ وَهُوَ خَادِعُهُمْ...» (منافقان به خدا نيرنگ مى زنند، در حالى كه او نيز آنها را فريب مى دهد) آمده است.

لازم به ذکر است، با اینکه خدای متعال اين فعل را به خود نسبت داده، نمى توانيم خدا را «خادع» بخوانيم؛ به این علت که نسبت موجود در آيه ياد شده، نسبت واقعى نيست، بلكه به خاطر حفظ همگونى سخن (مشاكله) از اين تعبير بهره گرفته شده است و در حقيقت مقصود اين است كه خدا خدعه و مكر آنها را خنثى و بى‌اثر مى سازد، نه اين كه واقعاً از در حيله وارد مى گردد.

منابع

• فرهنگ قرآن، اکبر هاشمی، ج۱۲، ص۲۶۱.
• منشور جاوید، جعفر سبحانی، ج۲.

قرآن
متن و ترجمه قرآن
اوصاف قرآن	(اسامی و صفات قرآن، اعجاز قرآن، عدم تحریف در قرآن)
اجزاء قرآن	آیه، سوره، جزء، حزب، حروف مقطعه
ترجمه و تفسیر قرآن	تاریخ تفسیر، روشهای تفسیری قرآن، سیاق آیات، اسرائیلیات، تاویل، فهرست تفاسیر شیعه، فهرست تفاسیر اهل سنت، ترجمه های قرآن
علوم قرآنی	تاریخ قرآن: نزول قرآن، جمع قرآن، شان نزول، کاتبان وحی، قراء سبعه
	دلالت الفاظ قرآن: عام و خاص، مجمل و مبین، مطلق و مقید، محکم و متشابه، مفهوم و منطوق، نص و ظاهر، ناسخ و منسوخ
تلاوت قرآن	تجوید، آداب قرائت قرآن، تدبر در قرآن
رده ها: سوره های قرآن * آیات قرآن * واژگان قرآنی * شخصیت های قرآنی * قصه های قرآنی * علوم قرآنی * معارف قرآن