دافع
نسخهٔ تاریخ ۱۴ اوت ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۳۶ توسط مهدی موسوی (بحث | مشارکتها)
«دَافِع» از صفات فعلى خداوند سبحان، به معناى دوركردن و ردّ كردن و بازداشتن است.[۱] اين صفت الهى يک بار در قرآن به صورت فعلی آمده است: «اِنَّ اللّهَ يُدافِعُ عَنِ الَّذينَ ءامَنوا...».[۲] (مسلماً خدا از مؤمنان دفاع میکند...). کلمه «یُدافِعُ» مبالغه در دفع است، زيرا كه «يَدفعُ» نيز آن معنى را مىرساند؛ يعنى «يدفع المشركين عن الذين آمنوا».[۳]
همچنین در «دعای جوشن کبیر»، این کلمه -به صورت اسمی- به عنوان یکی از اسماء الهی آمده است: «یَا دَافِعُ» و «یَا دَافِعَ الْبَلِیَّاتِ».[۴]
پانویس
منابع
- فرهنگ قرآن، ج۱۳، ص۳۱۰.
- مفاتیح الجنان، شیخ عباس قمی.
- تفسير احسن الحديث، سید علیاکبر قرشی، ج۷.




