آیه 4 سوره زخرف
| <<3 | آیه 4 سوره زخرف | 5>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
و همانا این کتاب نزد ما در لوح محفوظ که اصل مخزن کتب آسمانی است بسی بلند پایه و محکم اساس است.
و همانا که آن در امِّ الکتاب [که لوح محفوظ است] نزد ما بلند مرتبه و حکیم است.
و همانا كه آن در كتاب اصلى [=لوح محفوظ] به نزد ما سخت والا و پر حكمت است.
و آن در امالكتاب است در نزد ما؛ كتابى ارجمند و حكمتآميز.
و آن در «امّالکتاب» [= لوح محفوظ] نزد ما بلندپایه و استوار است!
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
- ام الكتاب: اصل كتاب و منشأ كتاب (لوح محفوظ).[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
سیمای سوره زخرف
اين سوره هشتاد و نه آيه دارد و به جز آيهى 45، بقيه آيات آن در مكّه نازل شده است.
نام اين سوره از آيه 35 گرفته شده كه در آن كلمه «زخرف» بكار رفته است. زخرف به معناى طلا و نقره و زينت مىباشد.
عمده مطالب اين سوره دربارهى قرآن و نبوّت، عكس العمل مخالفان انبيا، دلايل توحيد و مبارزه با شرك و بيان بخشى از تاريخ انبيا و صحنههاى معاد است.
نكته جالب توجّه آنكه هفت سوره پى در پى قرآن با حروف مقطعه «حم» آغاز مىشود. سورههاى غافر، فصّلت، شورى، زخرف، دخان، جاثيه و احقاف كه حواميم سبعه يا سورههاى آل حم گفته مىشوند.
جلد 8 - صفحه 434
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
حم «1» وَ الْكِتابِ الْمُبِينِ «2» إِنَّا جَعَلْناهُ قُرْآناً عَرَبِيًّا لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ «3»
حا، ميم. به كتاب روشنگر سوگند. همانا ما آن را قرآنى عربىّ قرار داديم باشد كه در آن تعقّل كنيد.
وَ إِنَّهُ فِي أُمِّ الْكِتابِ لَدَيْنا لَعَلِيٌّ حَكِيمٌ «4»
و همانا آن در امّ الكتاب (لوح محفوظ) است كه نزد ما بلند مرتبه و حكمتآميز و استوار است.
نکته ها
ويژگىهاى قرآن به عنوان يك كتاب آسمانى، آن است كه:
روشن و روشنگر است. «مبين»
از سرچشمه علم الهى است. «فِي أُمِّ الْكِتابِ»
جايگاه معنوى دارد. «لَدَيْنا»
لفظ و محتواى آن بلند مرتبه و بلند پايه است. «على»
محتواى آن حكمتآميز و استوار است. «حَكِيمٌ»
كلمهى «قرآن» از ريشهى «قرأ» به معناى كتاب خواندنى است.
كلمهى «عربى» از «عرب» به معناى واضح و آشكار است. زبان عربى، يعنى زبانِ گويا و
جلد 8 - صفحه 435
بدونِ ابهام.
پیام ها
1- ميان حروف مقطّعه و نزول قرآن رابطه است. اين كتاب از همين حروفِ الفبا تأليف يافته است. «حم وَ الْكِتابِ»
2- قرآن، مقدّس و قابل سوگند است. «الْكِتابِ»
3- سوگند به غير خداوند نيز جايز است. «وَ الْكِتابِ»
4- گرچه بعضى از آيات قرآن متشابه است، ولى بيشتر آيات آن شفّاف، روشن قابل فهم است. «الْكِتابِ الْمُبِينِ»
5- قرآن، بر عربى بودن زبان خود تأكيد دارد. «قُرْآناً عَرَبِيًّا»
6- انتخاب راه خدا، بايد از طريق تعقّل باشد نه تعبّد. قُرْآناً عَرَبِيًّا ... تَعْقِلُونَ
7- وظيفه ما تبليغ دين است گرچه در اثر پذيرى مردم ترديد است. «قُرْآناً عَرَبِيًّا لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ»
8- همهى كتب آسمانى به يك كتاب واحد كه مادر همهى كتابهاست باز مىگردد. «إِنَّهُ فِي أُمِّ الْكِتابِ»
9- حقيقت قرآن در لوح محفوظ و نزد خداوند است. «فِي أُمِّ الْكِتابِ لَدَيْنا»
10- هر كس اهل تعقّل باشد، حتماً از قرآن بهرهمند خواهد شد. «لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ»
11- دست بشر به همه معارف بلند قرآن نخواهد رسيد. «لَعَلِيٌّ»
12- گذشت زمان و پيشرفت علوم بشرى، از استحكام قرآن نمىكاهد. «حَكِيمٌ»
پانویس
- ↑ تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج10، ص7
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
