آیه 69 سوره احزاب
| <<68 | آیه 69 سوره احزاب | 70>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
ای کسانی که ایمان آوردهاید، شما مانند آن مردمی نباشید که پیغمبرشان موسی را (به تهمت زنا و قتل هارون و دیگر عیبجوییها) بیازردند تا آنکه خدا او را از آنچه گفتند منزّه ساخت (و پاکدامنیش بر همه روشن گردانید) و او نزد خدا (پیغمبری) آبرومند و محترم بود.
ای اهل ایمان! [درباره پیامبرتان] مانند کسانی نباشید که موسی را [با تهمت و دروغ بستن به او] آزار دادند و خدا او را از آنچه درباره او می گفتند، پاک و مبرّا ساخت، و او نزد خدا آبرومند بود.
اى كسانى كه ايمان آوردهايد، مانند كسانى مباشيد كه موسى را [با اتهام خود] آزار دادند، و خدا او را از آنچه گفتند مبرّا ساخت و نزد خدا آبرومند بود.
اى كسانى كه ايمان آوردهايد، مباشيد مانند آن كسان كه موسى را آزرده كردند. و خدايش از آنچه گفته بودند مبرايش ساخت و نزد خدا آبرومند بود.
ای کسانی که ایمان آوردهاید! همانند کسانی نباشید که موسی را آزار دادند؛ و خداوند او را از آنچه در حق او میگفتند مبرا ساخت؛ و او نزد خداوند، آبرومند (و گرانقدر) بود!
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
- وجيها: وجه: صورت و چهره. وجيه: موجّه و محترم.[۱]
نزول
«شیخ طوسى» گویند: این آیه درباره منافقین نازل گردید که رسول خدا صلی الله علیه و آله را به خاطر ازدواج با صفیه دختر حى بن اخطب مورد ملامت و سرزنش قرار داده بودند و خداوند آنها را از این گونه عیبجوئى ناروا نهى فرمود.[۲][۳]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
تفسير نور(10جلدى) ج7 ص408
رَبَّنا آتِهِمْ ضِعْفَيْنِ مِنَ الْعَذابِ وَ الْعَنْهُمْ لَعْناً كَبِيراً «68»
پروردگارا! آنان را عذاب دو چندان ده و به لعنتى بزرگ لعنت كن.
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَكُونُوا كَالَّذِينَ آذَوْا مُوسى فَبَرَّأَهُ اللَّهُ مِمَّا قالُوا وَ كانَ عِنْدَ اللَّهِ وَجِيهاً «69»
اى كسانى كه ايمان آوردهايد! مانند كسانى نباشيد كه موسى را آزار دادند، پس خداوند او را از آنچه (دربارهاش به افترا) مىگفتند، تبرئه فرمود و او نزد خداوند آبرومند بود.
نکته ها
در آيهى 57 مسألهى ايذاى پيامبر مطرح شد، در اين آيه تأكيد مىكند كه شما مثل بنىاسرائيل نباشيد كه موسى را اذيّت كردند.
مراد از تهمتى كه در مورد حضرت موسى مطرح شده، يا نسبتِ نقص جسمى است، يا نسبت قتل و يا سحر و جنون كه شناخت موضوع آن در فهم آيه نقشى ندارد.
لعنت بزرگ، شايد همان لعنت آيه 161 سورهى بقره باشد كه مىفرمايد: «إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ ماتُوا وَ هُمْ كُفَّارٌ أُولئِكَ عَلَيْهِمْ لَعْنَةُ اللَّهِ وَ الْمَلائِكَةِ وَ النَّاسِ أَجْمَعِينَ» كسانى كه كافر شدند و در حال كفر از دنيا رفتند، لعنت خداوند و فرشتگان و همهى مردم بر آنها خواهد بود.
پیام ها
1- تنها دعايى كه از دوزخيان مستجاب مىشود، دعا براى عذاب است. «1» «رَبَّنا آتِهِمْ ضِعْفَيْنِ مِنَ الْعَذابِ» چون در آيهى ديگر مىفرمايد: «لِكُلٍّ ضِعْفٌ» «2»
2- گاهى رهبران الهى، از طرف مؤمنان هدف تهمت و اذيّت قرار مىگيرند. «يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَكُونُوا»
3- لازمهى ايمان، دورى از تهمت است. يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَكُونُوا ...
«1». تفسير اطيب البيان.
«2». اعراف، 37.
جلد 7 - صفحه 409
4- از بىاثر ماندن تهمت به اولياى خدا درس بگيريد و تهمت نزنيد. «فَبَرَّأَهُ اللَّهُ»
5- خداوند دامن انبياى خود را از تهمتهاى دشمنان پاك مىكند. فَبَرَّأَهُ اللَّهُ ...
6- تبرئهى مردان خدا از تهمت كافى نيست، بايد از آنان تجليل شود. «فَبَرَّأَهُ اللَّهُ مِمَّا قالُوا وَ كانَ عِنْدَ اللَّهِ وَجِيهاً»
7- تبرئه از تهمت و داشتن وجاهت، شرط موفقيّت در رهبرى است. «فَبَرَّأَهُ اللَّهُ مِمَّا قالُوا وَ كانَ عِنْدَ اللَّهِ وَجِيهاً»
8- كسى را كه به مأموريّتى مىفرستيد و مسئوليّتى به او مىدهيد، بايد از او حمايت كنيد. «فَبَرَّأَهُ اللَّهُ مِمَّا قالُوا وَ كانَ عِنْدَ اللَّهِ وَجِيهاً»
پانویس
- ↑ تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی ، ج8، ص: 397
- ↑ نظیر یک چنین شأن و نزول را ابن ابى حاتم از مفسرین عامه در تفسیر خود درباره آیه 57 همین سوره از ابن عباس نقل نموده و ما آن را در جاى خود ذکر نموده ایم.
- ↑ در تفسیر على بن ابراهیم بعد از سه واسطه از ابوبصیر او از امام صادق علیهالسلام چنین نقل نماید که بنى اسرائیل شایع کرده بودند که موسى مانند سایر مردان نیست که بتواند ازدواج کند و مى گفتند: او قادر به نزدیکى با زنان و امر زناشوئى نیست و موسى هر وقت اراده غسل کردن مینمود، جائى میرفت که از انظار مردم به دور باشد تا این که روزى براى غسل کردن کنار رودخانه اى رفت و لباس خود را بر روى سنگى نهاد، وزش باد لباسهاى او را به دور انداخت و موسى به ناچار به دنبال لباسهاى خویش رفت در این میان برخى از بنى اسرائیل وى را دیدند و فهمیدند که گمان سوئى که درباره او برده بودند، درست نبوده است.
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
- محمدباقر محقق، نمونه بینات در شأن نزول آیات از نظر شیخ طوسی و سایر مفسرین خاصه و عامه.
