آیه 15 سوره حج
| <<14 | آیه 15 سوره حج | 16>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
آن کس که پندارد خدا هرگز او را (یعنی رسولش را) در دنیا و آخرت یاری نخواهد کرد (و اینک نصرتهای الهی را در حق او میبیند) پس طنابی به سقف بندد و خود را از آن بیاویزد تا خفه شود، آن گاه بنگرد که آیا این حیله و کید او خشمش را از بین میبرد؟
کسی که همواره گمان می کند که خدا هرگز پیامبرش را در دنیا و آخرت یاری نخواهد داد [و اکنون یاری خدا را می بیند و به این خاطر ناامید و خشمگین است] باید طنابی از سقف [خانه اش] بیاویزد، سپس خود را حلق آویز کند، پس ببیند آیا حیله و نیرنگش آنچه را سبب خشم او شده است از بین می برد؟!
هر كه مىپندارد كه خدا [پيامبرش] را در دنيا و آخرت هرگز يارى نخواهد كرد [بگو] تا طنابى به سوى سقف كشد [و خود را حلقآويز كند] سپس [آن را] بِبُرَد. آنگاه بنگرد كه آيا نيرنگش چيزى را كه مايه خشم او شده از ميان خواهد برد؟
كسى كه مىپندارد كه خدا در دنيا و آخرت ياريش نخواهد كرد، خويشتن را با ريسمانى از سقف بياويزد تا خود را خفه كند و بنگرد كه آيا اين حيله خشمش را از ميان خواهد برد.
هر کس گمان میکند که خدا پیامبرش را در دنیا و آخرت یاری نخواهد کرد (و از این نظر عصبانی است، هر کاری از دستش ساخته است بکند)، ریسمانی به سقف خانه خود بیاویزد، و خود را حلق آویز و نفس خود را قطع کند (و تا لبه پرتگاه مرگ پیش رود)؛ ببیند آیا این کار خشم او را فرو مینشاند؟!
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
- سبب: وسيله. راغب گويد: سبب ريسمانى كه با آن به درخت خرما بالا مىروند، سپس بهر وسيله سبب گفتهاند.[۱]
نزول
«شیخ طوسى» این آیه درباره عده اى از مسلمین نازل شد که از متابعت و پیروى رسول خدا صلى الله علیه و آله به خاطر خشم مشرکین دورى جسته و ترسیده بودند و بیم داشتند که کار پیامبر به جائى نرسد.[۲]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
مَنْ كانَ يَظُنُّ أَنْ لَنْ يَنْصُرَهُ اللَّهُ فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ فَلْيَمْدُدْ بِسَبَبٍ إِلَى السَّماءِ ثُمَّ لْيَقْطَعْ فَلْيَنْظُرْ هَلْ يُذْهِبَنَّ كَيْدُهُ ما يَغِيظُ «15»
هر كس گمان مىكند كه خداوند او (پيامبرش) را در دنيا و آخرت يارى نمىكند، (و در پى مكر و حيله است، بگو تا) طنابى به آسمان بياويزد (و خود را حلق آويز كند) سپس (آن را) قطع كند، آن گاه بنگرد كه آيا نيرنگش خشم او را فرو مىنشاند؟!
نکته ها
بعضى آيه را مخصوص به پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله ندانسته و اينگونه ترجمه كردهاند: هر كس گمان مىكند كه خداوند او را يارى نمىكند ...
شايد معناى آيه اين باشد كه فضانوردى نيز انسان بى خدا را آرام نمىكند. كلمه «بِسَبَبٍ إِلَى السَّماءِ» مراد وسيله فضانوردى و كلمه «لْيَقْطَعْ» به معناى پيمودن راه است، كه در اين صورت اين آيه از معجزات علمى و پيشگوئىهاى قرآن است. به هرحال مشكل روحى بشر حتّى با تكنولوژى پيشرفته و فضانوردى نيز حل نمىشود. «هَلْ يُذْهِبَنَّ كَيْدُهُ ما يَغِيظُ»
پیام ها
1- امداد و نصرت الهى، در دنيا و آخرت قطعى است. «يَظُنُّ أَنْ لَنْ يَنْصُرَهُ اللَّهُ فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ»
2- نااميدى از قدرت و نصرت الهى، تعادل انسان را از بين مىبرد. «يَظُنُّ أَنْ لَنْ يَنْصُرَهُ اللَّهُ»
3- خودكشى هرگز راه نجات نيست. «هَلْ يُذْهِبَنَّ كَيْدُهُ ما يَغِيظُ»
(تنها وسيلهى آرامبخش، ايمان و توكّل به خداست و هرگونه طرح وبرنامهى
جلد 6 - صفحه 26
ديگرى، منهاى ارادهى الهى و ايمان به او بيهوده است.)
4- به كارگيرى زمين و آسمان، صعود و سقوط، و هر اقدامى كه فاقد ايمان باشد، بىاثر است. «هَلْ يُذْهِبَنَّ كَيْدُهُ ما يَغِيظُ»
پانویس
- ↑ تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج7، ص18
- ↑ در تفسیر البرهان از محمد بن العباس بعد از دو واسطه از عیسى بن داود النجار او از امام کاظم علیهالسلام و ایشان از جد بزرگوارش امام باقر علیهالسلام نقل نمایند که روزى پیامبر اسلام فرمود: خداوند به من وعده نصرت به وسیله فرشتگان داده و مرا به یارى امام على علیهالسلام نوید داده است. عده اى از یارى على نسبت به پیامبر به خشم افتاده بودند و خداوند این آیه را نازل فرمود.
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
- محمدباقر محقق، نمونه بینات در شأن نزول آیات از نظر شیخ طوسی و سایر مفسرین خاصه و عامه.
