عمرو بن جناده انصاری

از دانشنامه‌ی اسلامی
نسخهٔ تاریخ ‏۲۰ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۲۷ توسط مهدی موسوی (بحث | مشارکت‌ها)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو

«عمرو بن جناده انصاری» از اصحاب نوجوان امام حسين عليه‌السلام و از شهدای کربلا است. نام عمرو بن جناده در زیارت ناحیه مقدسه هم آمده است.[۱] نام او در برخى منابع، «عمر بن جناده» ذکر شده است.

پدرش جنادة بن حارث از صحابه رسول خدا صلى الله عليه وآله و از شيعيان با اخلاص امام على عليه‌السلام بود كه در جنگ صفین شركت داشت و در كربلا نیز به شهادت رسيد. بنا به گفته برخى، مادرش، بحريه دختر مسعود خزرجى، از زنان شجاع و فداكارى است كه او نيز در كربلا حضور داشت.

عمرو بن جناده که به نقلى ۹ یا ۱۱ سال‏ و بنا به نقلى ديگر، ۲۱ سال داشت، همراه پدر و مادرش، در مكه به امام حسين عليه السلام پيوست. پس از شهادت پدرش جناده در روز عاشورا، مادرش او را امر به جهاد كرد و گفت: پسرم برو و حسين عليه السلام را يارى كن. آن جوان نزد امام عليه السلام آمد و اجازه ميدان خواست. امام حسين عليه السلام اجازه نداد؛ او بار ديگر سخن خود را تكرار كرد. امام عليه السلام فرمود: اين جوان پدرش شهيد شده و شايد مادرش، ميدان رفتن او را خوش نداشته باشد. عمرو گفت: اى فرزند رسول خدا، مادرم مرا امر كرده شما را يارى كنم و خود لباس جنگ بر تنم پوشانده است.[۲] امام حسين عليه السلام اجازه داد و او به ميدان رفت و چنين رجز خواند:

اميرى‏ حُسَيْنٌ وَ نِعْمَ الاميرُ * سُرُور فُؤادِ البَشير النّذيرِ

عَلِىٌّ وَ فاطِمَةٌ والِداهُ * فَهَلْ تَعْلَمُونَ لَهُ مِنْ نَظيرٍ

لَهُ طَلْعَةٌ مِثْلُ شَمْسِ الضُّحى * لَهُ غُرَّةٌ مِثْلُ بَدْرِ الْمُنيرِ

امير من حسين (ع) است و چه خوب اميرى است. او مايه شادى دل پيامبر بشارت دهنده و انذار كننده است‏. پدرش على (ع) و مادرش فاطمه (ع) است. آيا شبيهى براى او سراغ داريد؟ او چهره‏ اى همچون خورشيد رخشان و پيشانى ‏اى چون ماه دارد.

عمرو بن جناده آن قدر با دشمن جنگيد تا به شهادت رسيد. مالک بن نسر بدى سرش را جدا كرد و به سوى لشكرگاه امام حسين عليه السلام پرتاب نمود. مادرش سر او را برداشت و گفت: «آفرين پسرم، اى شادى دلم و اى نور چشمم». سپس سر را به سوى يكى از افراد دشمن پرتاب كرد. پس از آن عمود خيمه را كشيد و بر آن گروه حمله كرد. امام حسين عليه السلام مانع شد و او را برگرداند و در حقش دعا فرمود. خوارزمى نوشته است كه اين زن در حمله ‏اش، دو نفر از افراد دشمن را به هلاكت رساند.

پانویس

  1. ↑ تنقیح المقال، مامقانى، ج۲، ص۳۲۷.
  2. ↑ ابصار العین فی انصار الحسین، محمد سماوی، ص۸۶.

منابع

11.jpg
واقعه عاشورا
قبل از واقعه
شرح واقعه
پس از واقعه
بازتاب واقعه
وابسته‌ها
مسابقه از خطبه ۸۳ نهج البلاغه